Małgorzata Kożuchowska i jej mąż: miłość kwitnie


Kozuchowska i WroblewskiGdy ponad dwa lata temu zostali rodzicami, ich świat wywrócił się do góry nogami. Czy poukładali go na tyle, by mieć czas na romantyczne chwile we dwoje?
Grafik Małgorzaty Kożuchowskiej (45 l.) zapełniony jest aż do kwietnia, a to oznacza, że najbliżsi aktorki nie będą widywać jej całymi dniami. Czy częste nieobecności mają wpływ na jej relacje z mężem, biznesmenem z dziennikarską przeszłością, Bartłomiejem Wróblewskim (39 l.) oraz z synkiem Janem Franciszkem (2 l.)?

Praca zawsze była dla Małgosi ważna. Koledzy z planu wielokrotnie podkreślali jej profesjonalizm, obowiązkowość i zaangażowanie. Te cechy docenił też ukochany Bartek, którego gwiazda poślubiła w 2008 r. Miłość i świetnie rozwijająca się kariera dały jej satysfakcję, ale z czasem przestały wystarczać. Aktorka pragnęła zostać mamą, niestety los długo nie pozwalał jej cieszyć się macierzyństwem. Wszystko zmieniło się jesienią 2014 r. To wtedy ich rodzina powiększyła się o Jana Franciszka.

Gdy synek skończył dwa miesiące, Małgosia wróciła do pracy. Dziś przyznaje, że był to dla niej trudny okres. – Zasypiałam na stojąco. Panikowałam, że nie nauczę się roli, zawalę. Dotąd byłam świetnie przygotowana – zdradza w “Twoim Stylu”. Choć było ciężko, nie poddała się. Mogła liczyć na wsparcie męża i swoich rodziców, ale od siebie też wymagała wiele jako mama. – Jaś towarzyszył mi na planie. Udało mi się karmić go osiem miesięcy i jestem z tego dumna. Dziś mam poczucie, że ta więź, która wtedy między nami powstała, jest niezwykła i będzie procentować – dodaje.

Małżonkowie zgodnie wychowują synka, nie pozwalają mu na zbyt wiele. – Syn wie, że mama jest “tatorką”, a kiedy rozpozna mnie na ekranie, woła: “O, mamunia!”. Nie zdarza się to jednak często, bo włączony telewizor to u nas rzadkość – wyznaje gwiazda. Przyznaje, że chciałaby być mamą kumplem, ale też autorytetem. Stara się jednak nie wybiegać w przyszłość. Woli skupić się na teraźniejszości. Uczy synka porządku, uprzejmości. Pomaga mu, ale w niczym nie wyręcza, zależy jej, by kiedyś był odpowiedzialnym mężczyzną, dżentelmenem, wspaniałym mężem i ojcem. Takim, jak jego tata.

Małgosia docenia, jakim parterem jest Bartek. Potrafi zaskoczyć ją bukietem kwiatów kupionych bez okazji. – Gdy wyjeżdża, zawsze coś mi przywozi. Czasem drobiazg, ale ważne jest, że pamięta. Zresztą ja też tak robię – podkreśla.

Bartek wciąż patrzy na Małgosię oczami zakochanego mężczyzny, jak przed laty, gdy się poznali. Zachwyca się jej wyglądem, uczesaniem. – Fajnie, że to zauważa. Daje mi miłą świadomość, że nie jestem tylko robocopem, ale również kobietą – śmieje się artystka. Czy odkąd zostali rodzicami stać ich jeszcze na romantyczne chwile tylko we dwoje? – Z tym jest ciężko. Od dwóch lat nie byliśmy w kinie ani na kolacji – zdradza Małgosia.

Codzienna logistyka pochłania ich tak bardzo, że gdy przychodzi piątkowy wieczór, brakuje im siły. – Zależy nam, by razem wykąpać synka i razem go usypiać. A potem robi się za późno na wyjście. Przygotowujemy więc z Bartkiem kolację, rozmawiamy, oglądamy mecze, filmy na VOD. Stałam się domatorką i dobrze się z tym czuję – mówi. Zdarza się jej wprawdzie tęsknić do czasów “sprzed dziecka”, ale nigdy nie chciałaby do nich wrócić. Jest szczęśliwa.
źródło: pomponik.pl

Biografia Małgorzaty

Małgorzata Dorota Kożuchowska (ur. 27 kwietnia 1971 we Wrocławiu) – polska aktorka filmowa i teatralna.

Jest najstarszą córką doktora nauk pedagogicznych Leszka Kożuchowskiego i nauczycielki Jadwigi Kożuchowskiej. Ma dwie siostry: Maję i Hannę. Wychowywała się w Toruniu.

W 1994 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, następnie należała do zespołu warszawskiego Teatru Dramatycznego, a od 2005 Teatru Narodowego[1]. Popularność przyniosły jej role filmowe i telewizyjne, w takich produkcjach jak: Kiler (1997), Kiler-ów 2-óch (1999), M jak miłość (2000–2011), Rodzinka.pl (od 2011), Prawo Agaty (2012–2015) i Druga szansa (2016).

Zajmuje się także dubbingiem: podkładała głos, m.in. Glorii w Madagaskar (2005), Madagaskar 2 (2008) i Madagaskar 3 (2012) oraz Białej Królowej w Alicji w Krainie Czarów (2010) i Alicji po drugiej stronie lustra (2016).

W 2006 roku wydała płytę pt. W futrze, w której nagraniu aktorce pomogła formacja Futro. Płyta była dodatkiem do magazynu „Elle” i została wydana pod patronatem Radia PiN. Album zawierał takie piosenki jak: „F jak love”, „U jak over”, „T jak zostaw”, „R jak zdrada” i „O jak kocham”.

Jest ambasadorem takich marek, jak: Kolastyna, Aviva i Bonarka City Center. Od października 2007 jest ambasadorem, zaś od czerwca 2010 członkiem Rady Programowej Fundacji Mam Marzenie.

Od listopada 2012 publikuje w tygodniku W Sieci[2].

Nagrody i wyróżnienia
2004: Nominacja do nagrody Feliksa Warszawskiego za najlepszą pierwszoplanowa rolę kobiecą – Alicji, Albertynki i Rity w spektaklu Błądzenie według Witolda Gombrowicza w Teatrze Narodowym w Warszawie.
2004: Promenada Gwiazd w Międzyzdrojach, odciśnięcie dłoni.
2004: Piernikowa Aleja Gwiazd na toruńskim Rynku Staromiejskim, tablica w kształcie piernika z odlewem autografu.
2004: Telekamery 2004 w kategorii „Aktorka”.
2004: Złota Kaczka w kategorii „Najlepsza polska aktorka roku 2003”.
2005: Nominacja do nagrody Wiktora w kategorii „Najlepszy aktor”.
2005: Telekamery 2005 w kategorii „Aktorka”.
2005: Srebrny Motyl – nagroda miesięcznika „Super Linia” za promowanie zdrowego trybu życia.
2006: Nominacja do Telekamer 2006 w kategorii „Aktorka”.
2007: Kobieta Roku Glamour w kategorii „Aktorka”.
2008: Super Jantar za „debiut aktorski dekady” (za rolę Ewy Szańskiej w filmie Kiler) na Koszalińskiem Festiwalu Debiutów Filmowych Młodzi i Film.
2012: Nominacja do Telekamer 2013 w kategorii „Aktorka”.
2013: Tytuł „Najpiękniejszej Polki 2012” w plebiscycie Viva! Najpiękniejsi[11].
2013: Kobieta Dekady „Glamour”[12].
2013: „Kryształowy Dzik”, nagroda za twórczą współpracę aktora z reżyserem na VI Festiwalu Reżyserii Filmowej w Świdnicy.
2016: Róża Gali w kategorii „Teatr”[13].
2017: Nominacja do Telekamer 2017 w kategorii „Aktorka”[14].
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Bartłomieja

Bartek Wróblewski urodził się w 1977 roku. Aktualnie prowadzi swoją własną firmę oraz publikuje felietony w prawicowym “Uważam Rze”. Wcześniej młody dziennikarz pracował m.in w “Wiadomościach” TVP1, skąd zwolniono go po tym, jak dyrektorem “Wiadomości” została Małgorzata Wyszyńska, w “Pulsie Raportu” emitowanego na kanale TVPuls oraz w “Panoramie” TVP 2.
źródło: mowimyjak.pl

(Odwiedzono 263 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Wykonaj poniższe zadanie *