Krystyna Demska została szoferem Daniela Olbrychskiego


Demska i OlbrychskiW czerwcu zeszłego roku Daniel Olbrychski został zatrzymany przez patrol policji do rutynowej kontroli. Podczas sprawdzania dokumentów funkcjonariusze poczuli od niego alkohol. Pomiar alkomatem wykazał 0,9 promila w wydychanym powietrzu. Aktor tłumaczył, że poprzedniego dnia pił wino do kolacji. Zdaniem biegłego, biorąc pod uwagę czas rozkładu alkoholu w organizmie, musiało był to raczej kilka butelek, lub jedna, ale mocnej wódki.

Aktor krótko po zatrzymaniu zdecydował się walczyć o swoje dobre imię w Dzień Dobry TVN. Zabrał ze sobą żonę, Krystynę Demską, która zapewniała, że Olbrychski nie ma żadnego problemu z alkoholem, bo nawet koniak Hennessy rozcieńcza sokiem pomarańczowym.

W październiku sąd w Grodzisku Mazowieckim odebrał Olbrychskiemu prawo jazdy i skazał na grzywnę oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na 3 lata. Daniel nie do końca zrozumiał wyrok. Jak się niedawno okazało, był przekonany, że może prowadzić pojazdy, do których kierowania wystarczy dowód osobisty, np. motorower. W każdym razie tak powiedziała mu żona. Niestety, jak ujawnił rzecznik Komendy Stołecznej Policji, to tylko jej prywatne zdanie, nie mające oparcia w polskim prawie.

Prokuratura zaś zagroziła wszczęciem śledztwa w sprawie złamania sądowego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, za co grozi do 3 lat więzienia.

Chcąc nie chcąc, Demska musiała wrócić na stanowisko szofera swojego męża. Nie sprawia wrażenia zachwyconej obowiązkami.

Gdy tylko pojawia się potrzeba, zasiada za kierownicą samochodu. Ostatnio byli razem na zakupach – donosi Fakt. Ze swej nowej funkcji żona raczej zadowolona jednak nie jest. Zapytana przez nas, jak często pełni rolę szofera, odparła: “Nie mam czasu gadać o takich pierdołach”.
źródło: pudelek.pl

Biografia Daniela

Daniel Olbrychski (ur. 27 lutego 1945 w Łowiczu) – polski aktor teatralny i filmowy.
Daniel Olbrychski jest synem Franciszka Olbrychskiego i Klementyny Sołonowicz-Olbrychskiej. W 1963 ukończył Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1971 złożył aktorski egzamin eksternistyczny w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie[1]. W 2010 uzyskał dyplom magistra w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie[2].
Dla kina odkrył go w 1963 Janusz Nasfeter, angażując do roli Korala w filmie „Ranny w lesie” według powieści Witolda Zalewskiego. Olbrychski miał wówczas 18 lat, był związany z Teatrem Młodzieżowym TVP pod opieką Andrzeja Konica i rozpoczynał studia w PWST w Warszawie.
W 1965 zagrał swoją pierwszą dużą rolę u Andrzeja Wajdy – Rafała Olbromskiego z Popiołów. Odtąd regularnie grywał w polskich filmach, pod kierunkiem takich reżyserów jak Andrzej Wajda (Wszystko na sprzedaż, Polowanie na muchy, Krajobraz po bitwie, Brzezina, Piłat i inni, Wesele, Ziemia obiecana, Panny z Wilka, Miłość w Niemczech, Pan Tadeusz), Kazimierz Kutz, Janusz Morgenstern, Julian Dziedzina, Krzysztof Zanussi, Jerzy Antczak, Jerzy Hoffman, Janusz Kijowski, Krzysztof Kieślowski in. Od 1970 zaczął też występować w produkcjach zagranicznych. Wśród wielu reżyserów, w których filmach pojawił się Daniel Olbrychski trzeba wymienić np. Volkera Schlöndorffa, Claude’a Leloucha czy Nikitę Michałkowa.
W 2010 zagrał rolę drugoplanową w filmie pt. Salt u boku Angeliny Jolie. Jesienią 2012 dołączył do aktorów grających w polskiej telenoweli Klan.

Życie prywatne
Trzykrotnie żonaty: z Moniką Dzienisiewicz-Olbrychską, z którą ma syna Rafała Olbrychskiego, z Zuzanną Łapicką, z którą ma córkę Weronikę (ur. 1982, zamieszkała w USA), a od 23 października 2003 z Krystyną Demską-Olbrychską[3].
Ze związku z niemiecką aktorką Barbarą Sukową[4] aktor ma syna Victora Longo-Olbrychskiego (ur. 1991), który mieszka w Nowym Jorku[5].

Filmografia (wybór)
1963: Ranny w lesie − kapral „Koral”
1965: Potem nastąpi cisza − podporucznik Stefan Olewicz
1965: Popioły − Rafał Olbromski
1966: Małżeństwo z rozsądku − Andrzej
1966: Bokser − Tolek Szczepaniak
1967: Skok − Franek
1967: Jowita − Marek Arens
1968: Zaliczenie − student
1968: Wszystko na sprzedaż − Daniel
1969: Pan Wołodyjowski − Azja Tuhajbejowicz
1968: Hrabina Cosel − Karol XII, król Szwecji
1969: Struktura kryształu − w roli samego siebie
1969: Sól ziemi czarnej − porucznik Stefan Sowiński
1969: Polowanie na muchy − rzeźbiarz porzucony przez Irenę
1969: Przygody pana Michała − Azja Tuhajbejowicz (odc. 6-10)
1969-1971: Wyzwolenie − Henryk Dąbrowski (odc. 2 i 4)
1970: Życie rodzinne − Wit
1970: Różaniec z granatów − kapral Józef Łaptak
1970: Krajobraz po bitwie − Tadeusz
1970: Égi bárány − Daniel
1970: Brzezina − Bolesław
1971: Piłat i inni − Mateusz Lewita
1971: Pacyfistka − obcy
1971: Rola − Piotr, syn Henryka
1972: Wesele − Pan Młody
1974: Rzym chce nowego Cezara − Klaudiusz
1974: Potop − Andrzej Kmicic
1974: Ziemia obiecana − Karol Borowiecki
1975: Ziemia obiecana (serial) − Karol Borowiecki
1976: Zdjęcia próbne − w roli samego siebie
1976: Dagny − Stanisław Przybyszewski
1979: Terrarium − aktor Daniel na przyjęciu u Marii
1979: Panny z Wilka − Wiktor Ruben
1979: Kung-fu − Zygmunt
1979: Blaszany bębenek − Jan Broński
1980: Rycerz − rycerz Hierofant
1980: Wizja lokalna 1901 − ksiądz Paczkowski
1980: Z biegiem lat, z biegiem dni… − Stanisław Wyspiański (odc. 4)
1981: Pad Italije − Davorin
1981: Z dalekiego kraju − dowódca oddziału partyzanckiego
1981: Jedni i drudzy − dyrygent Karl Kremer
1981: La delerita − Saul Porter
1982: Pstrąg − Saint Genis
1983: si j’ avais mille ans
1983: Miłość w Niemczech − Wiktorczyk
1984: Białe małżeństwo − Felix
1984: Przekątna gońca − Tac-Tac
1984: Der Bulle und das Mädchen − Fritz
1984: Lieber Karl − profesor
1984: Nieznośny samobójca − Semion Podsekalnikow
1985: Siekierezada − Michał Kątny
1985: Music Hall − Paul Bronnen
1985: Le monde desert − pisarz Luc
1985: … jestem przeciw − Grzegorz
1985: Ga, ga. Chwała bohaterom − Scope
1985: Casablanca, Casablanca − impresario Luca
1986: Róża Luksemburg − Leo Jogiches
1986: Mit meinen heissen tranen − Franz von Schober
1986: Biała wizytówka − Winston Churchill (odc. 1)
1987: To teleftaio stoixima − terrorysta Oreste
1987: Żegnaj Moskwo − poeta Yuli
1987: Nieznośna lekkość bytu − funkcjonariusz MSW
1988: Przed sklepem jubilera − ksiądz Adam
1988: Nokturn − Franz von Schober
1988: Au bout du rouleau − Victor
1988: Dekalog III − Janusz
1989: Tajemnice Sahary − Hared, ślepy strażnik skarbu
1989: L’ Orchestre rouge − Karl Giering
1989: Zoo − ojciec Martiny, nocny strażnik w zoo
1989: Izabella kłamczucha − Adriano
1990: Miłosne pas
1990: Napoleon − Józef Poniatowski (odc. 3)
1990: Le silence d’ailleurs − Francois, ojciec Christophe’a
1990: Le Retour − Jan Bergman
1990: Długa rozmowa z ptakiem − Angel
1991: Zatrute wino − Anton
1991: Baboczki − mafioso
1992: Korotkoye dykhaniye lyubvi − doktor
1993: Więzy krwi − Alberto
1993: Ja Iwan, ty Abraham − Stepan
1993: Moebius
1993: Lepiej być piękną i bogatą − mecenas
1993: Kolejność uczuć − mistrz Rafał Nawrot
1993: I w zamku znajdę swój dom
1994: Bękart
1995: Transatlantis − Neuffer
1995: Pestka − Borys Janicki
1995: Dzieje mistrza Twardowskiego − Jan Michał Twardowski
1996: Ucieczka − nadporucznik
1996: Truck stop
1996: Poznań ’56 − profesor w wagonie
1996: Hommes, femmes, mode d’emploi
1996: Dzieci i ryby − Franciszek, były mąż Anny, ojciec Marysi
1996: Dom − w roli samego siebie (odc. 16)
1997: Opowieści weekendowe: Ostatni krąg − Witold
1998: Il figlio di Sandokan
1998: Cyrulik syberyjski − Kopnowski
1999: Pan Tadeusz − Gerwazy
1999: Ogniem i mieczem − Tuhaj-bej
2000: Na dobre i na złe − Jan Rapasiewicz (odc. 37)
2000: To ja, złodziej − kompozytor Seweryn
2000: Ogniem i mieczem − Tuhaj-bej
2000: 13 posterunek 2 − reżyser (odc. 31)
2001: Przedwiośnie − Szymon Gajowiec, opiekun Baryki
2002: Wiedźmin − Filavandrel, król elfów (odc. 7)
2002: Zemsta − Dyndalski, sługa Cześnika
2002-2010: Samo Życie − aktor Andrzej Szamajda
2002: Przedwiośnie − Szymon Gajowiec, opiekun Baryki (odc. 3 i 6)
2002: Geburtig − Konrad Sachs
2002: Break point − aktor
2003: Stara baśń. Kiedy słońce było bogiem − Piastun
2003: Nitschewo − Frank
2004: Stara baśń − Piastun
2004: Milady − lord de Winter
2005: Bulionerzy − „Piotr Nowik” w reklamówce (odc. 33)
2005: Anthony Zimmer − Nassajew
2005: Zagłada imperium − Strombah
2005: Persona non grata − wiceminister spraw zagranicznych polski
2005: Gambit turecki − McLaughlin
2006: Daleko od noszy − wiedźmin (odc. 83)
2006: Kryminalni − Krzysztof Brodecki, ojciec Marka (odc. 59 i 60)
2006-2007: Fala zbrodni − Jan Olbrych, minister gospodarki
2006-2007: Dwie strony medalu − Toni
2007: Jutro idziemy do kina − właściciel kabrioletu
2007: Plebania − w roli samego siebie (odc. 817)
2008: Un homme et son chien
2008: Tylko nie teraz − wujek Elki
2008: Niania − Witold Nowacki (odc. 106)
2009: Mniejsze zło − akowiec, kolega ojca
2009: Idealny facet dla mojej dziewczyny − doktor Gebauer
2009: Taras Bulba − Kraśniewski
2009: Nie opuszczaj mnie − Badecki „Jowisz”
2009: Rewizyta − Wit
2009: Naznaczony − Jacek Malec (odc. 9)
2009-2010: Czas honoru − „Doktor”
2010: Śluby panieńskie − szlachcic
2010: Szlag trafił sprawiedliwość
2010: Salt − Vassily Orłow
2011: Z miłości − Radwański
2011: Zimowa córka − „Szeryf”
2011: 1920 Bitwa warszawska − Józef Piłsudski
2012: Bitwa pod Wiedniem − generał Marcin Kazimierz Kątski
2012: Komisarz Alex − Gustaw Majer
2012: Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć − Werner
2012: 100dniówk@ − Napoleon
2012: Sęp – Bożek
2012: Lekarze − Gustaw Keller, ojciec Maksa
2012: Klan – Arkadiusz[7][8]
2013: Legenda No. 17 − Janusz Petelicki, menedżer z NHL

Polski dubbing
1968: Przekładaniec − rzecznik towarzystwa ubezpieczeniowego
1970: Góry o zmierzchu − Andrzej
2000: Odwrócona góra albo film pod strasznym tytułem − Wit
2001: Gulczas, a jak myślisz… − głos rzeźnika znad jeziora
2006: Artur i Minimki – Maltazar
2006: Auta – Wójt Hudson
2006: Heroes 5 – Markal
2007: Assassin’s Creed – Al-Mualim, Mistrz Asasynów
2008: Asterix na olimpiadzie – Juliusz Cezar
2008: Wyprawa na Księżyc 3D – Dziadek
2009: Artur i zemsta Maltazara – Maltazar
2010: Artur i Minimki 3. Dwa światy – Maltazar
2010: ModNation Racers – Szef zespołu
2011: Red Orchestra 2: Bohaterowie Stalingradu – Wasilij Iwanowicz Czujkow

Wydane książki
1990 Wspominki o Włodzimierzu Wysockim, „Zebra” ISBN 83-85076-07-7
1992 Anioły wokół głowy (współpraca: Przemysław Ćwikliński, Jacek Ziarno), „BGW” ISBN 83-7066-387-7
1997 Parę lat z głowy, „BGW” ISBN 83-7066-689-2

Odznaczenia i nagrody
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1998)[9]
Złoty Krzyż Zasługi (1974)
Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006)[10]
Kawaler Legii Honorowej (1986, Francja)
Komandor Orderu Sztuki i Literatury (1991, Francja)
Krzyż Zasługi I Klasy Orderu Zasługi RFN (2003, Niemcy)[11]
Medal Puszkina (2007, Rosja)[12]
Nagroda im. Konstantego Stanisławskiego (29 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Moskwie, czerwiec 2007)
Nagroda dla Aktora za Szczególny Wkład w Sztukę Filmową (festiwal Plus Camerimage, listopad 2012)[13]
Doktorat honoris causa Uniwersytetu Opolskiego (11 marca 2013)[14]
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Krystyny

Krystyna Demska pochodzi z Zielonej Góry. Jej mama była księgową, a ojciec służył przed wojną w kawalerii. Studiowała we Wrocławiu kulturoznawstwo i teatrologię. Po studiach pisywała analityczne teksty o teatrze. Potem przez wiele lat była kierownikiem organizacyjnym we wrocławskim Teatrze Współczesnym.
źródło: mowimyjak.pl

(Odwiedzono 205 razy, 1 wizyt dzisiaj)