Barbara Nowacka pierwszy raz o romansie z Zandbergiem


Nowacka i ZandbergAdrianem Zandbergiem (36 l.) zainteresowały się media po debacie zorganizowanej tuż przed wyborami parlamentarnymi. Na jaw wyszedł także jego romans z Barbarą Nowacką (40 l.). Liderka lewicy dotąd milczała na temat medialnych doniesień. Aż do teraz…

O tym, że w przeszłości byli parą, poinformował na Twitterze Przemysław Wipler. Początkowo żadna ze stron nie chciała wypowiadać się publicznie na ten temat. Milczenie przerwała dopiero Nowacka.

W rozmowie z “Dużym Formatem” wiceprzewodnicząca Twojego Ruchu potwierdza, że z Adrianem żyła trzy lata. Nigdy jednak z nim nie zamieszkała.

“Adrian zaciekawił mnie: intelekt, wiedza, umiejętność jej używania – to mi się w ludziach podoba” – opowiada.

“Miał 18 lat, był o 4 lata młodszy, taki chłopiec jeszcze. Żywy, wesoły, serdecznie mnie bawił. Nie mieszkaliśmy razem. Często się spóźniał albo kłócił do upadłego, by postawić na swoim, a jak czegoś nie wiedział, to błyskotliwie wymyślał”.

Duży, trochę nieporadny, tu coś połamał, tam przewrócił – wspomina Nowacka, dodając, że “w tym wszystkim to porządny, dobry człowiek”. “Rozstaliśmy się po trzech latach” – tłumaczy.

Para nie straciła kontaktu – widuje się nadal m.in. na korytarzach Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych. Prowadzi ją ojciec Nowackiej. Ona jest tam kanclerzem, Adrian Zandberg wykładowcą.

“Jest doktorem historii, ale żyje z informatyki. Jest zdolnym programistą. (…) Ściągnęliśmy go tu kilka lat temu, bo jest dobrym wykładowcą, a ciężko też z doktoratem z historii znaleźć pracę” – kończy wątek dotyczący znajomości z Zandbergiem.
źródło: pomponik.pl

Biografia Barbary

Barbara Anna Nowacka (ur. 10 maja 1975 w Warszawie[1]) – polska informatyk, polityk, od 2015 współprzewodnicząca partii Twój Ruch.

Rodzina i działalność zawodowa
Wnuczka Witolda Nowackiego[2]. Jej matka, Izabela Jaruga-Nowacka, była politykiem, pełniła m.in. funkcję wicepremiera, zginęła w 2010 w katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku. Ojciec, profesor Jerzy Nowacki, został rektorem Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych.

Wraz z partnerem Maciejem[3] wychowuje syna i córkę[4].

Jako nastolatka brała udział w realizacji programu telewizyjnego dla młodzieży 5-10-15. Jest magistrem inżynierem w zakresie informatyki, uzyskała także MBA, ukończyła ponadto studia na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego. Zawodowo związana z uczelnią zarządzaną przez ojca – objęła stanowisko jej kanclerza[4].

Działalność społeczno-polityczna
Od 1993 działała w telefonie zaufania prowadzonym przez Federację na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny. Była członkinią (od 1997) i od 2000 wiceprzewodniczącą młodzieżówki Unii Pracy (Federacji Młodych UP), w latach 2001–2005 należała do samej UP. W 2005 była współzałożycielką Młodych Socjalistów. Zasiadła wówczas też w radzie krajowej założonej przez jej matkę partii Unia Lewicy III RP[5], z której wystąpiła w 2006. Po śmierci matki w 2010 została współzałożycielką i wiceprezesem zarządu Fundacji im. Izabeli Jarugi-Nowackiej[6].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w maju 2014 bez powodzenia ubiegała się o mandat eurodeputowanej, otwierając listę Europy Plus w okręgu lubelskim (uzyskała 10 290 głosów)[7]. W lipcu stanęła na czele think tanku Twojego Ruchu „Plan Zmian”, a w listopadzie tego samego roku wstąpiła do TR[4]. W czerwcu 2015 stanęła na czele zespołu mającego przygotować komitet wyborczy ugrupowań lewicowych w wyborach parlamentarnych[8]. W tym samym miesiącu została współprzewodniczącą Twojego Ruchu, dołączając do Janusza Palikota po wprowadzeniu do statutu tej partii parytetowego przywództwa[9].

W wyborach parlamentarnych w 2015 była liderką koalicji wyborczej Zjednoczona Lewica i jej kandydatką do Sejmu w okręgu warszawskim. Zdobyła 75 813 głosów, nie uzyskała mandatu, ponieważ ZL nie przekroczyła progu wyborczego[10].

Poglądy
Barbara Nowacka deklaruje się jako zwolenniczka prawa do aborcji[2], a także finansowanego przez państwo zapłodnienia pozaustrojowego dostępnego również dla samotnych kobiet[11]. Opowiada się za przyznaniem parom jednopłciowym prawa do adopcji dzieci[12].
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Adriana

Adrian Tadeusz Zandberg (ur. 4 grudnia 1979 roku w Aalborgu) – polski historyk, doktor nauk humanistycznych (2007), nauczyciel akademicki, przedsiębiorca, polityk, współzałożyciel i członek Zarządu Krajowego Partii Razem (2015).

Urodził się w 1979 w duńskim Aalborgu, dokąd jego rodzina emigrowała z Polski w 1967[1]. Jest synem Piotra Zandberga[2], ma starszego brata. Pod koniec lat 80. XX wieku rodzina Zandbergów przeniosła się do Warszawy, gdzie od tego czasu mieszka[1] na Mokotowie[2]. Adrian Zandberg uczęszczał do prywatnego liceum, którego uczennicą w tym czasie była również Pola Dwurnik[1].

Kariera naukowa
Studiował prawo i historię na Uniwersytecie Warszawskim. Studiów prawniczych nie ukończył[1]. Po zdobyciu magisterium z historii, 27 czerwca 2007 obronił rozprawę doktorską pt. Organizacje i ruchy społeczne wokół partii socjaldemokratycznych w Niemczech i w Wielkiej Brytanii przed pierwszą wojną światową napisaną na Wydziale Historycznym UW. Promotorką pracy była prof. dr hab. Anna Żarnowska, a recenzentami dr hab. Grażyna Szelągowska i dr hab. Daniel Grinberg[3].

W ramach pracy naukowej jako historyk zajmuje się historią ruchu robotniczego[1], a także historią medycyny i leczenia uzależnień[4], a artykuł na ten temat publikował m.in. w wydawanym przez Cambridge University Press piśmie „Medical History”[5]. Publikował artykuły w pismach „Meander”, „Przegląd Historyczny” i „Dzieje Najnowsze”[6]. Jest wykładowcą na Wydziale Kultury Japonii Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych[3]. Pracuje także w Wyższej Szkole Komunikowania, Politologii i Stosunków Międzynarodowych w Warszawie[2]. W ramach własnej działalności gospodarczej zajmuje się programowaniem aplikacji mobilnych[2].

Kariera polityczna
Był bliskim współpracownikiem lidera PPS Piotra Ikonowicza w jego kampanii wyborczej przed wyborami prezydenckimi w 2000[7]. W 2001 wspólnie z Jackiem Kuroniem opublikował w „Gazecie Wyborczej” artykuł III RP dla każdego, w którym zaniepokojeni deficytem demokracji w Polsce proponowali zainicjowanie obywatelskiej debaty dotyczącej kierunków rozwoju[8].

Był członkiem Unii Pracy[9]. Pełnił funkcję przewodniczącego organizacji młodzieżowej tej partii – Federacji Młodych UP, gdzie jego zastępczynią była Barbara Nowacka[2]. Był współorganizatorem protestów przeciwko pomysłom likwidacji bezpłatnych studiów oraz wysyłaniu polskich żołnierzy na wojnę do Iraku[9]. Był też jednym z założycieli portalu lewica.pl[1]. Odszedł z Unii Pracy wraz z większością władz młodzieżówki w proteście przeciw wejściu przez partię w koalicję z SLD[2]. W 2005 współtworzył partię Unia Lewicy III RP, zasiadając w jej zarządzie[10]. W tym samym roku odszedł z tej partii, także z powodu sprzeciwu wobec podjęcia przez nią współpracy z SLD. Również w 2005 współtworzył stowarzyszenie Młodzi Socjaliści[9], którego był nieformalnym przywódcą[1] (stowarzyszenie było określane jako „młodzieżówka bez partii”, a zostało rozwiązane w październiku 2015[7]).

W maju 2015 współtworzył Partię Razem i zasiadł w jej zarządzie krajowym[11], odpowiada także za stronę internetową i media społecznościowe ugrupowania[7]. W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydował do Sejmu z pierwszego miejsca na liście Partii Razem w okręgu warszawskim, zdobywając 49 711 głosów, co stanowiło 4,54% głosów oddanych w okręgu i było siódmym wynikiem uzyskanym w stolicy[12]. Nie uzyskał mandatu, ponieważ Razem nie przekroczyło progu wyborczego[13]. Jego występ w przedwyborczej debacie liderów ośmiu ugrupowań sprawił, że przez niektóre media uznany został za zwycięzcę tej debaty i nową twarz lewicy[7][14]. Pojawiły się także opinie, że swoim wystąpieniem zdobył dodatkowe poparcie dla Partii Razem kosztem Zjednoczonej Lewicy, której zabrakło 0,45 punktu procentowego do przekroczenia progu wyborczego dla koalicji[15]. Inni komentatorzy, w tym liderka Zjednoczonej Lewicy Barbara Nowacka, wskazywali jednak na to, że większość wyborców Razem stanowiły osoby niegłosujące wcześniej na partie wchodzące w skład ZL i że ich popularność malała już od dłuższego czasu[16].

Życie prywatne
Żonaty, ma dwoje dzieci: córkę Olgę i syna Olafa[2].
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 627 razy, 1 wizyt dzisiaj)