Władimir Kliczko i Hayden Panettiere: kryzys w związku?

kliczko-panettiereJeśli wierzyć doniesieniom, Władimir Kliczko (38 l.) nie wytrzymuje już humorów swojej narzeczonej Hayden Panettiere (24 l.). Para ponoć jest bliska rozstania.

Amerykańska aktorka wielokrotnie powtarzała, że marzy, by zostać mamą.

W końcu się udało! Pod koniec maja media poinformowały, że Hayden i Władimir zostaną rodzicami.

Oboje w wywiadach zapewniali, że nie posiadają się ze szczęścia.

Para, która ma za sobą jedno poważne rozstanie, jakiś czas temu wróciła do siebie.

Postanowili, że chcą wziąć ślub, choć jeszcze nie zaczęli planować uroczystości.

Niestety, wiele wskazuje na to, że obecnie w ich związku nie dzieje się najlepiej…

Źródło magazynu “OK!” ujawnia, że Panettiere i Kliczko nie mogą już ze sobą wytrzymać!

Winne są humory aktorki, których bokser ma już ponoć dość.

Jeśli wierzyć tabloidowi, para już wkrótce ogłosi, że zrywają zaręczyny.

Miejmy nadzieję, że jednak się nie rozstaną, a dziecko pary będzie się wychowywało w pełnej rodzinie!
źródło: pomponik.pl

Wideo – Władimir Kliczko i Hayden Panettiere

Biografia Władimira

Wołodymyr Wołodymyrowycz Kłyczko (ukr. Володимир Володимирович Кличко), Władimir Władimirowicz Kliczko (ros. Владимир Владимирович Кличко), (ur. 25 marca 1976 w Semipałatyńsku) – ukraiński bokser wagi ciężkiej, aktualny mistrz świata organizacji IBF, WBO, IBO oraz superczempion WBA. Młodszy brat pięściarza Witalija Kłyczki.

Kariera amatorska
Największym sukcesem Kłyczki w boksie amatorskim był złoty medal w wadze superciężkiej zdobyty na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie w 1996. Kłyczko był też pięciokrotnym mistrzem Ukrainy, wicemistrzem Europy z 1996, mistrzem Europy juniorów z 1993 oraz srebrnym medalistą mistrzostw świata juniorów z 1994. Jego bilans walk amatorskich to 112 walk wygranych i tylko 6 porażek.

W latach 90. był zawodnikiem m.in. warszawskiej Gwardii[2].

Kariera zawodowa
Karierę zawodową rozpoczął w Niemczech, razem ze swoim starszym o pięć lat bratem, Witalijem. W swoim debiucie znokautował w pierwszej rundzie Fabiana Mezę. W ciągu dwóch następnych lat stoczył łącznie 24 pojedynki. Wszystkie wygrał, większość kończąc nokautem w pierwszych rundach.

5 grudnia 1998 doznał pierwszej, zaskakującej porażki – z przeciętnym amerykańskim pięściarzem Rossem Puritty. Kłyczko miał znaczną przewagę, lecz pod koniec walki zupełnie stracił siły. W dziesiątej rundzie dwukrotnie leżał na deskach, a w jedenastej, po kolejnych silnych ciosach Amerykanina, trener Wołodymyra wbiegł na ring i przerwał walkę[3].

W 1999 wygrał wszystkie siedem walk, w tym z Axelem Schulzem o mistrzostwo Europy.

Kolejny rok był dla Kłyczki bardzo udany. Najpierw pokonał przed czasem trzech kolejnych rywali: Paea Wolfgramma (nokaut w pierwszej rundzie), Davida Bostice (w drugiej rundzie, wcześniej Amerykanin był cztery razy liczony) oraz Monte Barretta (pięć razy na deskach, techniczny nokaut w siódmej rundzie). W październiku dostał szansę walki o mistrzostwo świata organizacji WBO z Chrisem Byrdem. Co ciekawe, Amerykanin wywalczył ten tytuł pół roku wcześniej, wygrywając ze starszym bratem Wołodymyra, Witalijem. Wołodymyr miał w tej walce znaczną przewagę i wygrał zdecydowanie na punkty, a Byrd dodatkowo zaliczył dwa upadki – w dziewiątej i jedenastej rundzie.

W 2001 Kłyczko stoczył dwie walki w obronie mistrzowskiego pasa. Nie dał w nich swoim rywalom żadnych szans, pokonując technicznym nokautem najpierw Derricka Jeffersona (druga runda)[4], a następnie Charlesa Shufforda (szósta runda)[5].

W 2001 wystąpił również w filmie Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra[6].

Następny rok to kolejne trzy udane obrony – z Francois Bothą[7], ponad czterdziestoletnim byłym mistrzem świata Rayem Mercerem[8] oraz z Jameelem McCline[9]. Także te walki wygrał przed czasem.

Tytuł mistrzowski stracił 8 marca 2003, w swojej szóstej obronie, z południowoafrykańskim bokserem Corrie Sandersem. Walkę przegrał zaskakująco szybko, przez techniczny nokaut w drugiej rundzie, ale już w pierwszym starciu był dwa razy liczony[10].

Po dwóch kolejnych łatwo wygranych walkach w Niemczech, Kłyczko zmierzył się z Lamonem Brewsterem o wakujący tytuł mistrza świata organizacji WBO, ponieważ Corrie Sanders zrzekł się go aby móc walczyć z Witalijem Kłyczko o pas mistrzowski organizacji WBC. Walka odbyła się 10 kwietnia 2004 w Las Vegas. Przez cztery pierwsze rundy Ukrainiec miał znaczną przewagę. W czwartej rundzie po ciosie Kłyczki Brewster leżał na deskach. Jednak w następnej rundzie sytuacja diametralnie się odwróciła. Po serii silnych ciosów Wołodymyr był liczony, a po zakończeniu piątej rundy najpierw upadł, a później nie mógł dojść o własnych siłach do swojego narożnika. Sędzia był zmuszony zakończyć walkę[11].

Po pokonaniu w dwóch następnych potyczkach DaVarryla Williamsona[12] i Eliseo Castillo[13] Kłyczko stanął do walki eliminacyjnej o pozycję numer jeden w rankingu organizacji IBF i WBO. Jego rywalem był Nigeryjczyk Samuel Peter. Ukrainiec wygrał ten pojedynek na punkty, mimo że trzy razy leżał na deskach i był liczony[14].

22 kwietnia 2006 Kłyczko stoczył kolejną walkę o tytuł mistrza świata, tym razem organizacji IBF. Jego rywalem był po raz drugi Chris Byrd. Pojedynek miał jednostronny przebieg i zakończył się zwycięstwem Kłyczki po technicznym nokaucie w siódmej rundzie[15]. W listopadzie 2006 w siódmej rundzie zwyciężył z Calvinem Brockiem[16].

10 marca 2007 przez techniczny nokaut już w drugiej rundzie pokonał Raya Austina[17], a 7 lipca tego samego roku udanie zrewanżował się Lamonowi Brewsterowi, pokonując go w szóstej rundzie[18].

23 lutego 2008 w Nowym Jorku w Madison Square Garden stoczył walkę unifikacyjną z mistrzem WBO, Sułtanem Ibragimowem. Kłyczko po nudnej walce wygrał pojedynek na punkty[19]. 12 lipca tego samego roku pokonał przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie Tony Thompsona[20]. W ostatniej walce w 2008 roku w grudniu pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Hasima Rahmana, mając dużą przewagę przez całą walkę[21].

20 marca 2010 podczas gali w Düsseldorfie znokautował w dwunastej rundzie Amerykanina Eddiego Chambersa lewym sierpowym. 11 września 2010 we Frankfurcie znokautował w dziesiątej rundzie Samuela Petera.

2 lipca 2011 w walce unifikacyjnej jednogłośnie na punkty pokonał mistrza świata organizacji WBA Davida Haye’a. Sędziowie punktowali: Adalaide Byrd (117:109), Michael Pernick (118:108) oraz Stanley Christodoulou (116:110) na korzyść Kłyczki[22]. 3 marca 2012 zmierzył się z byłym mistrzem wagi junior ciężkiej Jean-Marc Mormeckiem, pokonując go przez techniczny nokaut w czwartej rundzie[23]. 7 lipca 2012 skrzyżował rękawice z Tonym Thompsonem, w rewanżu za walkę sprzed czterech lat. Pokonał go przez techniczny nokaut w szóstej rundzie[24].

Na 10 listopada 2012 zakontraktowano walkę Kłyczki z Polakiem, Mariuszem Wachem[25]. Zwycięzcą walki został Kłyczko, pokonując Wacha na punkty.

4 maja 2013 pokonał w 6 rundzie przez techniczny nokaut Włocha Francesca Pianete[26].

5 października 2013 w Moskwie zwyciężył na punkty w walce z Aleksandrem Powietkinem. Walka zakończyła się jednogłośną decyzją sędziów 119:104.[27]

26 kwietnia 2014 roku wygrał walkę z Aleksem Leapaiem nokautując go w 5 rundzie.

15 listopada 2014 roku wygrał walkę z Kubratem Pulewem nokautując go w 5 rundzie[28].
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Hayden

Hayden Leslie Panettiere (ur. 21 sierpnia 1989 roku) – amerykańska piosenkarka i aktorka.
Panettiere urodziła się w rodzinie aktorki opery mydlanej Lesley R. Vogel i podporucznika remizy strażackiej Alana Panettiera. Ma młodszego o 5 lat brata Jansena, który też jest aktorem. Od 11 miesiąca życia gra w reklamach – wystąpiła w około 50. Ukończyła szkołę South Orangetown Middle w Nowym Jorku. W 2008 roku wydała swoją pierwszą płytę. Pierwszym singlem jest piosenka “Your New Girlfriend”. Od 2012 gra rolę Juliette Barnes w emitowanym w ABC serialu telewizyjnym Nashville.

Muzyka z filmów
2003 – Someone Like You – Fabryka Marzeń
2004 – My Hero Is You – Tygrysi Rejs
2005 – I Fly – Księżniczka na lodzie
2006 – That Girl? – Dziewczyny z drużyny: wszystko albo nic
2007 – I Still Believe – Kopciuszek 3: Co by było gdyby
2007 – Try – Most Do Terabithii
2008 – Wake Up Call (pierwszy singiel z debiutanckiej płyty; USA- 71; POL- 13)

Podłożenie głosu
2012 – Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance – Xion (wer. angielska)
2011 – Czerwony Kapturek 2. Pogromca zła – Czerwony kapturek
2010 – Kingdom Hearts: Birth by Sleep – Kairi / Xion (wer. angielska)
2010 – Zakochany wilczek – Kate
2008 – Scooby Doo i Król Goblinów – Księżniczka Wróżek
2006 – Kingdom Hearts II – Kairi (wer. angielska)
2002 – Kingdom Hearts – Kairi (wer. angielska)
2000 – Dinozaur – Suri
1998 – Dawno temu w trawie – Księżniczka Dot

Filmografia
aktor
Over the Wall (2013) – Billie Jean
Forger, The (2012) – Amy
Krzyk 4 (2011) – Kirby Reed
Czerwony Kapturek 2. Pogromca zła (2011) – Czerwony Kapturek
Oskarżona Amanda Knox (2011) – Amanda Knox
Zakochany wilczek 3D (2010) – Kate (głos w wersji oryg.)
Kocham Cię, Beth Cooper (2009) – Beth Cooper
Świetliki w ogrodzie (2008) – młoda Jane Lawrence
Herosi (2006) – Claire Bennett
Dziewczyny z drużyny 3 (2006) – Britney Allen
Architekt (2006) – Christina Waters
Zebra z klasą (2005) – Channing Walsh
Księżniczka na lodzie (2005) – Gen Harwood
Mama na obcasach (2004) – Audrey Davis
Afera naszyjnikowa (2001) – Młoda Jeanne de la Motte Valois
Niejaki Joe (2001) – Natalie Scheffer
Dinozaur (2000) – Suri (głos)
Tytani (2000) – Sheryl Yoast
Wspaniała Susann (2000)
Dawno temu w trawie (1998) – Dot (głos)
Ally McBeal (1997) – Maddie Harrington
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 320 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *