Elżbieta i Waldemar Pawlak wzięli rozwód


pawlak-waldemar-elzbietaNie jest tajemnicą, że Waldemar Pawlak od wielu lat nie żyje z Elżbietą. Para dawno temu ogłosiła separację i zaczęła sobie układać życie na nowo, ale dopiero niedawno doszło do rozwodu. Powód jest prosty. Elżbieta walczyła w sądzie o znaczną część majątku. Aby sprostać jej oczekiwaniom i przyspieszyć rozstanie, Waldemar musiał wziąć kredyt.

Waldemar i Elżbieta rozwiedli się jakiś czas temu. Ale zrobili to naprawdę z klasą. Nie pamiętam nawet, kiedy dokładnie to było, bo nie robili z tego rozgłosu. Dzieci już są dorosłe, więc było im łatwiej podjąć taką decyzję. Każde z dzieci ma już swoje życie: studiują i pracują, więc rozwód rodziców raczej ich nie dotknął. A jeśli tak, to w niewielkim stopniu – powiedział Faktowi ojciec Elżbiety, Stanisław Szymczak.

Teściowie mają nieustannie dobre zdanie o byłym zięciu. Być może dlatego, że Waldemar wziął 800 tysięcy złotych kredytu, by spłacić żonę podczas rozwodu.

Jeśli chodzi o samopoczucie mojej córki, to z tym też nie jest tak źle. Wiadomo, że takie rzeczy jak rozstania nie należą do przyjemnych doświadczeń, ale Elżbieta nieźle sobie z tym radzi – zapewnia jej tata.

Przy rozwodzie podzielili majątek między siebie. Rozwody były, są i będą. Każdy człowiek ma inny charakter. Czasem zdarza się tak, że te charaktery do siebie nie pasują lub przestają do siebie pasować – wyznała mama byłego premiera, Marianna.

Kilka lat temu żona publicznie opowiedziała o zdradach Pawlaka i jego nieślubnym dziecku. Niedługo potem Waldemar zaczął być widywany na salonach z blondynką. Pozostawał w związku małżeńskim tylko ze względu na sprawy finansowe. Teraz to już wszystko za nim. Do spłacenia ma ogromny kredyt, ale z drugiej strony jest wolnym człowiekiem.
źródło: nocoty.pl

Biografia Waldemara

Waldemar Pawlak (ur. 5 września 1959 w Modelu) – polski polityk, dwukrotny prezes Rady Ministrów: w 1992 (nie stworzył rządu) oraz w latach 1993–1995.
Działacz Polskiego Stronnictwa Ludowego i prezes tej partii w latach 1991–1997 oraz 2005–2012, poseł na Sejm nieprzerwanie od 1989 (X, I, II, III, IV, V, VI i VII kadencji), prezes Zarządu Głównego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych. W latach 2007–2012 wiceprezes Rady Ministrów i minister gospodarki w pierwszym i drugim rządzie Donalda Tuska. Kandydat w wyborach prezydenckich w 1995 i w 2010.

Wykształcenie i praca zawodowa
Laureat V Olimpiady Wiedzy Technicznej z 1978. Absolwent Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej z 1984. W grudniu 1981 uczestniczył w strajkach na tej uczelni. Od 1984 prowadzi 17-hektarowe gospodarstwo rolne we wsi Kamionka koło Pacyny i (jak sam przyznaje) jest pasjonatem Internetu[2]. Na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu pisał rozprawę doktorską pt. Wykorzystanie sieci neuronowych i algorytmów genetycznych do prognozowania trendów gospodarczych, której jednak nie ukończył.

W latach 2001–2005 był prezesem zarządu Warszawskiej Giełdy Towarowej[3]. Jest jednym z założycieli Fundacji Rozwoju Samorządowych Funduszy Pożyczkowych[4]. Był także pierwszym prezesem zarządu Krajowego Samorządowego Funduszu Pożyczkowego Karbona – Polska Grupa Spółdzielni Pożyczkowych – Spółdzielnia Osób Prawnych.

Działalność polityczna
Karierę polityczną rozpoczął w 1985, wstępując do ZSL, z którego listy został posłem Sejmu kontraktowego. Po rozwiązaniu ZSL został członkiem PSL Odrodzenie. W każdych kolejnych wyborach do Sejmu (1991, 1993, 1997, 2001, 2005, 2007 i 2011) skutecznie ubiegał się o reelekcję.

Od 1990 należy do połączonego Polskiego Stronnictwa Ludowego (od 29 czerwca 1991 do 11 października 1997 był prezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego partii).

5 czerwca 1992 został desygnowany przez prezydenta Lecha Wałęsę i Sejm RP na urząd premiera. 10 lipca 1992 misja stworzenia chrześcijańsko-ludowo-liberalnego rządu zakończyła się niepowodzeniem (tzw. 33 dni Pawlaka).

Ponownie został premierem po wyborach parlamentarnych w 1993 i stworzeniu rządu koalicyjnego SLD-PSL. 1 marca 1995 jego rząd został odwołany na drodze konstruktywnego wotum nieufności, w którym koalicja SLD i PSL wskazała jako kandydata premiera Józefa Oleksego[5]. Z okresem jego rządów wiązała się sprawa tzw. trójkąta Buchacza[6].

W 1995 kandydował na urząd Prezydenta RP (po rezygnacji z kandydowania Józefa Zycha, ówczesnego marszałka Sejmu). W 1. turze wyborów uzyskał 4,31% poparcia (5. miejsce, 770 417 głosów)[7].

15 czerwca 2004 objął stanowisko przewodniczącego klubu parlamentarnego PSL[8], a 29 stycznia 2005 został ponownie wybrany na prezesa partii. Po przedterminowych wyborach w 2007 i zawiązaniu przez PSL koalicji rządowej z PO 16 listopada 2007 objął urzędy ministra gospodarki i wiceprezesa Rady Ministrów w pierwszym rządzie Donalda Tuska. 11 kwietnia 2010 został wiceprzewodniczącym Międzyresortowego Zespołu do spraw koordynacji działań podejmowanych w związku z tragicznym wypadkiem lotniczym pod Smoleńskiem, powołanego przez premiera Donalda Tuska po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku.

21 kwietnia 2010 zadeklarował start w przedterminowych wyborach prezydenckich z ramienia PSL. 6 maja 2010 został zarejestrowany jako kandydat przez PKW. W pierwszej turze uzyskał 294 273 głosy (1,75%), zajmując 5. miejsce spośród 10 kandydatów[9]. 20 maja 2010 został powołany przez tymczasowo wykonującego obowiązki Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego[10], z której został odwołany 11 grudnia 2012. W 2011 został przewodniczącym honorowego komitetu ds. obchodów jubileuszu 80 lat „Zielonego Sztandaru”.

Po wyborach parlamentarnych w 2011, w których uzyskał w okręgu płockim 24 491 głosów[11], zachował stanowiska wicepremiera i ministra gospodarki w drugim rządzie Donalda Tuska.

17 listopada 2012 podczas XI kongresu PSL w Pruszkowie bez powodzenia ubiegał się o ponowny wybór na prezesa PSL. W głosowaniu otrzymał 530 głosów, przegrywając z Januszem Piechocińskim, na którego zagłosowało 547 delegatów[12]. Dwa dni później ogłosił podanie się do dymisji (przyjętej następnie przez premiera Donalda Tuska) z funkcji wicepremiera i ministra gospodarki. Odwołany został 27 listopada[13].

Życie prywatne
Syn Józefa i Marianny Pawlaków. Był żonaty z Elżbietą[14], ma troje dzieci. Mieszka w Żyrardowie z partnerką[15].

Interesuje się nowymi technologiami, m.in. wolnym oprogramowaniem[16]. Brał udział w uruchomieniu systemu transakcyjnego Warszawskiej Giełdy Towarowej na bazie otwartego oprogramowania[17].

Waldemar Pawlak stał się bohaterem piosenki „Lewy czerwcowy” zespołu Kult.

Odznaczenia (lista niepełna)
Wielki Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” – Litwa, 2009[18]
Komandor Orderu Świętego Karola – Monako, 2012[19]
Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi – Norwegia, 2012[20]
Krzyż Wielki Orderu Zasługi – Portugalia, 2008[21][22]
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 387 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wykonaj poniższe zadanie * Time limit exceeded. Please complete the captcha once again.