Sheryl Crow i Josh Charles

crow-charlesSheryl i Josh byli parą w 2003 r.

Partnerzy:
Sheryl
Kevin Gilbert 1994-95
Eric Clapton 1998-02
Owen Wilson 1999-01
Josh Charles 2003
Lance Armstrong 2003-06
Ryan Seacrest 2006
Hank Azaria 2006
Steve Bing 2007-08
John Cassimus 2008
Doyle Bramhall II 2011
Josha
Ashley Judd 1996
Jennifer Connelly 1999-02
Sheryl Crow 2003
Sophie Flack 2007 do dzisiaj

Biografia Sheryl
Sheryl Suzanne Crow (ur. 11 lutego 1962 w Kennett, stan Missouri, USA)[1] – amerykańska piosenkarka śpiewająca muzykę z pogranicza rocka, country i pop.
Jej rodzice byli amatorskimi muzykami jazzowymi. Sheryl od dzieciństwa uczyła się grać na pianinie. W wieku 13 lat wstąpiła do szkolnego chóru. Później rozpoczęła studia na wydziale muzykologii stanowego Uniwersytetu Missouri.
Tuż po skończeniu studiów wyjechała do Los Angeles, gdzie początkowo śpiewała w niewielkich kameralnych klubach i pubach. Potem była członkiem chórku Michaela Jacksona na jego trasach koncertowych. Współpracowała też jako chórzystka z takimi gwiazdami jak Wynnona Judd, Céline Dion, Sinéad O’Connor, Stevie Wonder, Eric Clapton i Don Henley. Ten ostatni nakłonił ją do rozpoczęcia solowej kariery.
Pierwszy solowy album który nagrała, nigdy nie ukazał się na rynku gdyż uznano go “za mało komercyjnym”. Po tej porażce Sheryl zaczęła grywać w klubie, w Los Angeles, we wtorkowy wieczór i w taki sposób narodziła się jej pierwsza oficjalna płyta Tuesday Night Music Club. Album ten okazał się komercyjnym sukcesem, potwierdzonym przez przyznanie Sheryl trzech prestiżowych nagród Grammy, w tym jednej dla “Najlepszego debiutanta roku”.
Drugi album piosenkarki był zatytułowany Sheryl Crow. Album został nagrany w ciągu trzech miesięcy i nie był najlepszej jakości w dużym stopniu za sprawą popadnięcia Sheryl w alkoholizm. Mimo to kilka piosenek z tego albumu “Everyday Is a Winding Road”, “If It Makes You Happy” i “A Change” stało się bardzo popularnych.
Trzecia płyta Sheryl nosiła tytuł The Globe Sessions. Z albumu tego największą popularność uzyskały dwie piosenki: “My Favourite Mistake” i “There Goes the Neighborhood”, dzięki którym artystce przyznano kolejną nagrodę Grammy.
Po tym sukcesie, Sheryl zaczęła intensywnie koncertować. Jeden z koncertów z tego okresu, który miał miejsce w nowojorskim Central Parku, został uwieczniony na płycie zatytułowanej Sheryl Crow and Friends: Live from Central Park. Oprócz samej Crow, na płycie znaleźli się też: zespół Dixie Chicks, Stevie Nicks, Eric Clapton, Sarah McLachlan, Chrissie Hynde oraz Keith Richards.
W kolejnym albumie Sheryl Crow zatytułowanym C’mon, C’mon, artystka zmieniła nieco swój styl. Jak sama napisała: Na tej płycie jest więcej dźwięków pianina. Wcześniej nigdy nie pisałam piosenek z pianinem, gdyż chciałam aby miały bardziej ostre rockowe brzmienie, w tym albumie jest jednak więcej łagodniejszych piosenek połączonych z dźwiękami pianina. W przygotowaniu tej płyty, oprócz samej Sheryl Crow, uczestniczyli Stevie Nicks, Lenny Kravitz, Don Henley, Natalie Maines z zespołu Dixie Chicks, a także Gwyneth Paltrow. Ten, bardzo ważny w karierze artystki, album dotarł do drugiego miejsca “Billboard Album Chart”, a w ciągu pierwszego weekendu od premiery rozszedł się w nakładzie 155 tysięcy egzemplarzy. Album ten został ponownie nagrodzony statuetką Grammy, za najlepsze żeńskie wykonanie piosenki rockowej pod tytułem “Steve McQueen”. Sheryl Crow była też nominowana w tym samym roku w kategorii “Najlepsze kobiece wykonanie pop”, “Najlepsze wykonanie country” i “Najlepszy album rockowy”.
Pod koniec 2003 r. artystka wydała składankę z nowymi wersjami swoich największych przebojów zatytułowaną The Very Best of. Na płycie tej usłyszeć można piosenki: “All I Wanna Do”, “Soak Up the Sun”, “C’mon, C’mon” (gościnnie z zespołem The Corrs) oraz “Picture” zaśpiewana w duecie z Kid Rockiem.
Oprócz tego Sheryl stworzyła kilka piosenek do filmów: If You Ever Did Believe, Totalna magia z Nicole Kidman i Sandrą Bullock, Jutro nie umiera nigdy do kolejnej części przygód Jamesa Bonda. Jej dziełem jest też “Sweet Child O’Mine”, adaptacja utworu wylansowanego wcześniej przez zespół Guns N’ Roses, za którą Sheryl odebrała kolejną ze swych dziewięciu nagród Grammy.
W 2010 roku wystąpiła gościnnie w serialu komediowym Hannah Montana (odc.91 “It’s The End of the Jake as We Know It”), gdzie wraz z Miley Cyrus grającą tam główną rolę Miley Stewart zaśpiewały piosenkę “Need A Little Love”.

Choroba nowotworowa
W lutym 2006 roku artystka poinformowała, że poddała się operacji usunięcia raka piersi. W związku z tym zawiesiła swoje tournée. W 2012 roku ujawniła, że zmaga się z nowotworem mózgu – oponiakiem[2].

Życie prywatne
W 2003 roku w czasie gali charytatywnej, z której dochód przeznaczono na walkę z chorobami nowotworowymi, poznała amerykańskiego kolarza Lance’a Armstronga. Zaręczyli się w 2005 roku, a na wiosnę 2006 roku planowali ślub, który odwołali.
Ma dwóch adoptowanych synów.

Dyskografia
Tuesday Night Music Club (1994)
Sheryl Crow (1996)
The Globe Session (1998)
Sheryl Crow and Friends: Live from Central Park (1999)
C’mon, c’mon (2002)
The Very Best of (2003)
Wildflower (2005)
Detours (2008)

Najważniejsze przeboje
“All I Wanna Do”
“Picture” (duet z Kid Rockiem)
“Strong Enough”
“Everyday Is a Winding Road”
“Leaving Las Vegas”
“My Favorite Mistake”
“Soak Up the Sun”
“If It Makes You Happy”
“The First Cut Is the Deepest”
“A Change Would Do You Good”
“Home”
“Steve McQueen”
“Anything But Down”
“Good Is Good”
“Safe and Sound”
“Always on Your Side”
“Tomorrow Never Dies”

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Josha

Josh Charles, właśc. Joshua Aaron Charles (ur. 15 września 1971 w Baltimore) – amerykański aktor sceniczny, telewizyjny i filmowy.
Na dużym ekranie zadebiutował w musicalu Johna Watersa Lakier do włosów (Hairspray, 1988). Następnie wystąpił przy boku Robina Williamsa i Ethana Hawke’a w oscarowym dramacie Stowarzyszenie Umarłych Poetów (Dead Poets Society, 1989) w reżyserii Petera Weira, pojawił się jako Bryan w komedii Stephena Hereka Nie mów mamie, że niania nie żyje (Don’t Tell Mom the Babysitter’s Dead, 1991) oraz wcielił się w postać Eddiego, homoseksualnego intelektualisty, w komediodramacie Andrew Fleminga Ich troje (Threesome, 1994). W latach 1998-2000 występował w głównej roli w serialu telewizyjnym Redakcja sportowa (Sports Night).

Filmografia
Obsada aktorska[1]
2010: Weakness[2] – jako Bart
od 2009: serial TV Żona idealna (The Good Wife) – jako prawnik Will Gardner
2009: After.Life (After.Life) – jako Tom Peterson
2009: Brief Interviews with Hideous Men – jako Obiekt badania nr 2.
2008: serial TV Prawo i porządek, odc. “Confession” (Law & Order: SVU) – jako Sean Kelley
2008: serial TV In Treatment – jako Jake
2007: serial TV Sześć stopni oddalenia (Six Degrees) – jako Ray Jones
2007: The Ex – jako Forrest Mead
2006: Nagrody Darwina (The Darwin Awards) – jako Sanitariusz
2005: Czterej bracia (Four Brothers) – jako Detektyw Fowler
2005: serial TV Stella: odc. “Meeting Girls” – jako Jeremy
2004: Seeing Other People – jako Lou
2003: S.W.A.T. Jednostka Specjalna (S.W.A.T.) – jako T J McCabe
2002: Ich Ameryka (Our America) – jako Dave Isay
2002: My Father’s House – jako Trener[3]
2001: Zog’s Place (dokument) – jako on sam
2000: Poznaj tatusia (Meeting Daddy) – jako Peter Silverblatt
1999: Muppety z kosmosu (Muppets from Space) – jako Agent Barker
1998 ÷ 2000: serial TV Redakcja sportowa (Sports Night) – jako Dan Rydell
1997: Mały świat (Little City) – jako Adam
1997: Przestępczy świat (The Underworld) – jako Ehrlich
1997: Cyclops, Baby – jako Brush Brody
1996: Norma Jean & Marilyn – jako Eddie Jordan
1996: Seks, miłość i korki uliczne (Pie in the Sky) – jako Charlie Dunlap
1996: Na granicy światów (Crossworlds) – jako Joe Talbot
1996: Grób (The Grave) – jako Tyn
1995: Zimnokrwisty (Coldblooded) – jako Randy
1995: Rzeczy, które robisz w Denver będąc martwym (Things to Do in Denver When You’re Dead) – jako Bruce[4]
1994: Ich troje (Threesome) – jako Eddy
1993: Cooperstown – jako Jody
1992: Przekroczyć granice (Crossing the Bridge) – jako Mort Golden
1991: Nie mów mamie, że niania nie żyje (Don’t Tell Mom the Babysitter’s Dead) – jako Bryan
1990: Murder in Mississippi – jako Andrew Goodman
1989: Stowarzyszenie Umarłych Poetów (Dead Poets Society) – jako Knox Overstreet
1988: Lakier do włosów (Hairspray) – jako Iggy
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 56 razy, 1 wizyt dzisiaj)