Seweryn Krajewski i jego żona Elżbieta wzięli rozwód

Jego małżeństwo od lat istniało tylko na papierze. Seweryn Krajewski (70 l.) mieszkał w Ameryce z inną kobietą. Jak dowiedziało się “Na Żywo”, niedawno przyleciał do kraju i oficjalnie rozwiódł się z żoną.

Elegancki, szczupły mężczyzna w białych dżinsach, szarej koszuli i w kaszkiecie na głowie. Twarz skrywał za okularami słonecznymi, dlatego gdy niedawno spacerował ulicami Warszawy, większość przechodniów nie rozpoznała, że to Krajewski.

Jak się okazuje, muzyk od lat mieszkający w Stanach Zjednoczonych, wrócił do Polski.

“Spotkał się z żoną Elżbietą, ale nie po to, by odbudować z nią relację, ale by zakończyć małżeństwo” – zdradza „Na żywo” osoba z otoczenia gwiazdora.

Ustalili wszelkie kwestie prawne, by rozprawa rozwodowa była tylko formalnością.

“Już kilka miesięcy temu złożyli w sądzie wniosek rozwodowy. Sprawa wyznaczona została na 6 października tego roku i tego dnia ich małżeństwo stało się przeszłością” – wyjawia źródło gazety.

Potwierdzenie tych informacji dziennikarze “Na Żywo” otrzymali w Sądzie Okręgowym w Warszawie.

“To prawda. W sprawie zapadł wyrok” – powiedział pracownik sekcji prasowej urzędu.

Uczucie między liderem Czerwonych Gitar i Elżbietą zrodziło się w 1972 r. Przystojny muzyk wprost nie mógł opędzić się od rozkochanych fanek.

Tymczasem po jednym z koncertów zobaczył śliczną 17-letnią dziewczynę, która spokojnie siedziała na widowni. Nie podchodząc do niego, zwróciła jego uwagę.

To on zrobił pierwszy krok i poprosił ją o rozmowę. Seweryn był bardzo zakochany, oświadczył się Elżbiecie i został przyjęty.

W 1974 r. wzięli ślub, a dopełnieniem szczęścia były narodziny synów Sebastiana i Maksymiliana.

Małżeństwo muzyka następnie przechodziło kryzys, który pogłębił się jeszcze bardziej w 2010 r. Krajewski zafascynował się wówczas inną kobietą – poznaną w 2010 r. Heleną.

Przedsiębiorcza Polka, mieszkająca na stałe w USA, zajmuje się produkcją filmową. Pracowała nad dokumentem o zmarłym muzyku Czerwonych Gitar i przyjacielu Krajewskiego, Krzysztofie Klenczonie.

“Helena odnalazła drogę do zbolałej duszy Seweryna i stała mu się niezwykle bliska” – twierdzi osoba z otoczenia muzyka.

Podążając za głosem serca, w 2012 r. Krajewski, na zaproszenie przyjaciółki, poleciał do Ameryki. I u jej boku zaczął budować swoje życie.

Helena to w USA niezmiernie wpływowa postać. Posiada znaczny majątek, ma kilka luksusowych domów. W jednej z jej rezydencji zamieszkał Seweryn. Giersz zbudowała nawet studio nagraniowe i stworzyła idealne warunki, by znów komponował i nagrywał nowe utwory.

Razem z Krajewskim wyprodukowała teledysk do piosenki „Znowu pada”. Wspólnie z muzykiem założyła też fundację im. Seweryna Krajewskiego. Jak twierdzą osoby z otoczenia gwiazdora, to największa fanka jego talentu i wybranka jego serca…

Czy to dla niej, po 43 latach małżeństwa, formalnie odzyskał wolność?

Żona muzyka widocznie zaakceptowała tę sytuację, skoro w jednym z ostatnich wywiadów wyznała:

„Nasz związek przetrwał, chociaż zupełnie się zmienił. Staliśmy się partnerami. Nikt nikomu nie przeszkadza. Szanujemy nawzajem nasze działania”.

Wyjawiła także, że i ona jest gotowa na nowe uczucie.

Pragnie czerpać z życia pełnymi garściami, podróżować, spełniać swoje marzenia, m.in. zatańczyć tango w Argentynie.

Po rozwodzie z małżonką artysta może zalegalizować związek z Heleną. Być może już wkrótce zdecyduje się na ten krok.
źródło: pomponik.pl

Biografia Seweryna

Seweryn Krajewski (ur. 3 stycznia 1947 w Nowej Soli) – polski kompozytor, piosenkarz, multiinstrumentalista oraz były lider zespołu Czerwone Gitary.

Od 1964 współpracował z zespołem Pięciolinie, następnie z Czerwono-Czarnymi. W grudniu 1965 został członkiem grupy Czerwone Gitary, w której razem z Jerzym Kosselą oraz Krzysztofem Klenczonem śpiewali skomponowane głównie przez siebie piosenki.

W 1997 roku Krajewski rozstał się z zespołem i zaczął karierę solową. Nagrał albumy długogrające utrzymane w stylistyce muzyki pop (m.in. Baw mnie, Lubię ten smutek. Opowieści muzyczne vol. I, Jestem), a także ballady do słów Agnieszki Osieckiej (Strofki na gitarę, Części zamienne. Strofki na gitarę 2). Jest autorem muzyki filmowej, m.in. do filmów: Och, Karol, Kochankowie mojej mamy, Wakacje w Amsterdamie, Kogel-mogel, Galimatias, czyli Kogel-mogel II, Uprowadzenie Agaty, a także do seriali Jan Serce i Kopciuszek. Komponował również przeboje dla innych wykonawców, w tym m.in. dla Ireny Jarockiej, Urszuli Sipińskiej, Maryli Rodowicz i Krzysztofa Krawczyka[2]).

W 2007 roku podczas XLIV Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu odbył się specjalny koncert zatytułowany Niebo z moich stron, który został poświęcony twórczości Krajewskiego. Piosenki jego autorstwa wykonali m.in.: Kasia Kowalska, Małgorzata Ostrowska, Maryla Rodowicz, Krzysztof Kiljański oraz zespół Wilki.
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Kilka słów z Wikipedii o Czerwonych Gitarach

Czerwone Gitary – polski zespół rockowy (bigbitowy) założony w 1965 w Gdańsku Wrzeszczu.

Zespół został założony przez Bernarda Dornowskiego, Jerzego Kosselę, Krzysztofa Klenczona,Seweryna Krajewskiego, Jerzego Skrzypczyka, Henryka Zomerskiego 3 stycznia 1965 roku, w kawiarni „Cristal” w Gdańsku Wrzeszczu[1].

Pod koniec 1965 odszedł Henryk Zomerski, a jego miejsce zajął Seweryn Krajewski. Swoje największe sukcesy zespół osiągnął w pierwszych 5 latach istnienia. W 1966 grupa wydała swój debiutancki album To właśnie my, który sprzedano w liczbie 160 tys. egzemplarzy. W marcu 1967 r. zespół opuścił założyciel i pierwszy lider Jerzy Kossela. W maju 1967 zespół nagrał swoją drugą płytę długogrającą Czerwone Gitary 2 sprzedaną w rekordowej liczbie 240 tys. sztuk. W tym samym roku Seweryn Krajewski otrzymał na Festiwalu w Opolu Nagrodę Polskiej Federacji Jazzowej za debiut kompozytorski. W 1968 ukazał się kolejny album Czerwone Gitary 3 (sprzedaż 220 tys. egzemplarzy), a zespół zdobył pierwsze wyróżnienie w Opolu za „Takie ładne oczy”. W styczniu 1969 grupa otrzymała trofeum „MIDEM” w Cannes we Francji, przyznawane za największą liczbę sprzedanych płyt w kraju, z którego pochodzi wykonawca. Takie samo trofeum otrzymał wtedy zespół „The Beatles”. Czasopismo „Billboard” przyznało grupie specjalną nagrodę dla najpopularniejszego zespołu. W czerwcu – główna nagroda na Festiwalu w Opolu za piosenkę „Biały krzyż”. Piosenkę tę wykonali również na III Festiwalu Piosenki Żołnierskiej[2]. W 1970 roku z grupy odszedł ówczesny lider, Krzysztof Klenczon.
źródło: pl.wikipedia.org

(Odwiedzono 116 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *