Paweł Deląg i Katarzyna Skrzynecka mieli romans


delag-skrzyneckaShow-biznes skrywa jeszcze wiele tajemnic. Jak choćby tę, że 18 lat temu Katarzyna Skrzynecka i Paweł Deląg byli parą. Ciężko wam w to uwierzyć? A jednak to prawda!

Mimo że Katarzyna Skrzynecka i Paweł Deląg ukończyli studia aktorskie w tym samym roku, nie mieli okazji poznać się w szkole. Skrzynecka ukończyła bowiem Akademię Teatralną w Warszawie, a Deląg – Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie. Poznali się dopiero trzy lata po dyplomie i to w dodatku za granicą.
W 1996 roku byli świeżo po studiach i oboje dostali role w polsko-francuskiej produkcji “Królowa złodziei”. Na planie między nimi zaiskrzyło.
Romans trwał krótko, bo byli na innych etapach życia i mieli zupełnie różne oczekiwania. Kasia chciała założyć rodzinę i mieć dzieci. Paweł był już młodym ojcem, ale cały czas gnało go po świecie i nie myślał o stabilizacji.
Rozstali się w zgodzie. Skrzynecka zaprosiła go nawet na swój pierwszy ślub ze Zbigniewem Urbańskim.
Po latach spotkali się również na planie “Tańca z gwiazdami”.
Dziś Skrzynecka jest szczęśliwą żoną Marcina Łopuckiego, z którym ma 2-letnią córkę Alikię.
Paweł jest związany z Emmą Kiworkową, z którą w tym roku planuje ślub.
źródło: nocoty.pl
Tagi: [semantic_tags]

Biografia Pawła

Paweł Deląg (ur. 29 kwietnia 1970 w Krakowie) – polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny.
Pochodzi z Krakowa. Wychowywał się wspólnie z młodszą siostrą Dorotą (ur. 7 sierpnia 1972), która wybrała także zawód aktorki. Natomiast Pawła bardziej od aktorstwa interesowały sport, podróże i przygody. Do teatru przekonywał się poprzez udział w szkolnych przedstawieniach i konkursach recytatorskich. W 1989 roku ukończył XV Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Krakowie.

Zdawał na trzy uczelnie: Akademię Wychowania Fizycznego, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego i PWST. Ostatecznie w 1993 roku został absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Na deskach teatralnych zadebiutował rolą zbójnika Łamagi w warszawskim Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w spektaklu Na szkle malowane (premiera: 2 lipca 1993) Ernesta Brylla w reż. Krystyny Jandy. Występował potem w teatrach warszawskich: Na Woli (1995) i Sceny Prezentacje (1994) oraz im. Stefana Żeromskiego w Kielcach (1993). W latach 1995-1997 związał się z wrocławskim Teatrem Współczesnym im. Edmunda Wiercińskiego. W 2004 roku był narratorem spektaklu Świętokrzyska Golgota Zbigniewa Książka w reż. Jerzego Zonia w Kieleckim Centrum Kultury w Kielcach.

Na dużym ekranie pojawił się po raz pierwszy w niewielkiej roli Dolka Horowitza, serbskiego uchodźcy w dramacie wojennym Stevena Spielberga Lista Schindlera (Schindler’s List, 1993). Następnie znalazł się w obsadzie serialu telewizyjnego Fitness Club (1994). Został zaangażowany do roli Biedrony w filmie sensacyjnym Młode wilki (1995), wkrótce potem wcielił się w postać antropologa w filmie Andrzeja Żuławskiego Szamanka (1996). W 1997 roku wystąpił w pięciu produkcjach kinowych: Ciemnej strona Wenus Radosława Piwowarskiego, Kilerze Juliusza Machulskiego, Królowej złodziei (Marion du faouet − chef de volerus), Kochaj i rób co chcesz i Młodych wilkach 1/2.

Po udziale w serialu Siedlisko (1998) i filmie Złoto dezerterów (1998), pojawił się w seryjnej komedii Jerzego Gruzy Tygrysy Europy (1999) w roli szofera oraz prawej ręki nowobogackiego biznesmena Nowaka. Zagrał postać Jarka Psikuty w komedii sensacyjnej Chłopaki nie płaczą (2000). Bogusław Linda powierzył mu rolę Kochanego, kochanka Violi w filmie Sezon na leszcza (2000). Kolejnym zawodowym wyzwaniem była postać Marka Winicjusza w kinowej i telewizyjnej ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza Quo Vadis? (2001). W roku 2001 odebrał nagrodę Teleamor 2001 dla najseksowniejszego aktora, przyznaną przez czytelników „Tele Tygodnia”.

10 listopada 2001 roku ukazała się płyta pt. Mów do mnie jeszcze, którą nagrał wspólnie z Justyną Steczkowską.

W 2005 roku wystąpił w programie TVN-u Taniec z gwiazdami. Odpadł w piątym odcinku, zajmując 7. miejsce. Jego partnerką była Dominika Kublik.

W roku 2006 pojawił się na srebrnym ekranie w roli doktora Stanisława Drzewieckiego, chirurga plastycznego w klinice Weiss-Korzyckiego w serialu TVP2 Na dobre i na złe.

Wystąpił w kilku produkcjach zachodnich (jak amerykański horror Dom z 2007 roku). Od 2008 roku regularnie pojawia się w filmach produkowanych za wschodnią granicą (W czerwcu 1941, Snajper. Broń odwetu, Klucz Salamandry). Są to role pierwszoplanowe, grane głównie w widowiskowych filmach akcji, nierzadko u boku gwiazd światowego kina (jak np. Rutger Hauer i Michael Madsen w Kluczu Salamandry)[1]. Obecnie (2013) mieszka w Moskwie (gdzie w centrum miasta kupił mieszkanie)[2].

Filmografia
1993: Lista Schindlera − jako Dolek Horowitz
1994-1995: Fitness Club − jako Jacek
1994: Śmierć w płytkiej wodzie − jako skrzypek Peter
1995: Młode wilki − jako Biedrona
1995: Sortez des rangs
1996: Dom − jako mąż Gosi Lejczer (odc. 16)
1996: Tajemnica Sagali − jako smolarz Kulomorus (odc. 8 i 9)
1996: Szamanka − jako Juliusz
1997: Sława i chwała – jako Niewolin (odc. 1 i 2)
1997: Ciemna strona Wenus − jako Chłopak
1997: Młode wilki 1/2 − jako Biedrona
1997: Kochaj i rób co chcesz − jako Darek
1997: Królowa złodziei − jako Prevost
1997: Kiler − jako Jarosław, operator „Naszej Telewizji”
1998-1999: Życie jak poker − jako Max
1998: Ekstradycja 3 − jako Marszand sprzedający Tuwarze obraz Malczewskiego (odc. 5)
1998: Siedlisko − jako Jacek
1998: Złoto dezerterów − jako Witold „Kmicic”
1999: Palce lizać − jako Pawełek
1999-2000: Czułość i kłamstwa − jako Rafał Szymczak
1999: Tygrysy Europy − jako Jacek Laskowski
1999: Policjanci − jako Nyga
2000: Chłopaki nie płaczą − jako Jarek Psikuta
2000: Sezon na leszcza − jako Kochany
2000: Sukces − jako Antek
2001: Przeprowadzki − jako czekista Filip Dziewulski (odc. 6 i 9)
2001: Quo vadis − jako Marek Winicjusz
2002: Quo vadis − jako Marek Winicjusz
2002: Haker − jako Daniel
2003: Bao-Bab, czyli zielono mi − jako kapitan Max „Supersaper” Kolonko (odc. 9)
2003-2004: Na Wspólnej − jako Sebastian Petrus
2003: Zróbmy sobie wnuka − jako Janek Kosela
2003: Kasia i Tomek − jako Olo (sezon II, odc. 29)
2004: Dziki − jako Szwarc
2004: Stacyjka − jako Wojciech Liwicz
2005: Biuro kryminalne − jako Mateusz Szewczyk (odc. 15)
2005: Les Femmes d’abord − jako Vutkovic
2005: Niania − jako Marek Kochanowicz (odc. 12)
2005: Pensjonat pod Różą − jako Marcin Piotrowski (odc. 96 i 97)
2006-2008: Na dobre i na złe − jako dr Stanisław Drzewiecki, chirurg plastyczny w klinice Weiss-Korzyckiego
2006: Ja wam pokażę! − jako Adam
2007: Tajemnica twierdzy szyfrów − jako Howard Compaigne
2007: Tak bardzo się nienawidziliśmy − jako Jürgen Köller
2008: Dom − jako oficer Lawdale
2008: Une femme à abattre − jako Andrei Karpov
2008: Na kocią łapę − jako adwokat Artur
2008: Kryminalni − jako Grzegorz Niwiński (odc. 93)
2008: Czerwiec 1941 − jako Otto Regner, oficer niemiecki
2009−2011: Barwy szczęścia − jako Łukasz Halicki, właściciel autokomisu
2009: Snajper. Broń odwetu − jako inż. Michajłowski
2009: Dom nad rozlewiskiem − jako prezes „HopArtu” (odc. 1, 2 i 7)
2009: Przystań − jako Witold, mąż Alicji
2009: Blondynka − jako Waldemar Szoff (odc. 1)
2010: Licencja na wychowanie − jako on sam (odc. 16)
2010: Apetyt na życie − jako Roman
2010: Klucz Salamandry − jako Iwan, pułkownik, dowódca oddziału specjalnego
2011: Los Rzymu − jako Marek Antoniusz
2011: W twoich oczach − jako Żenia – grafik, fałszerz pieniędzy
2012: Żona Stirlitza − jako Roman Zwiagincew
2011: 1812. Ballada ułańska − jako kpt. Andrzej Ledochowski
2012: Komisarz Blond i Oko Sprawiedliwości − jako Marek
2013: Komisarz Alex − jako Wiktor Górski (odc. 34)

Spektakle teatralne (wybór)
1993: Na szkle malowane jako Zbójnik Łamaga (reż. Krystyna Janda)
1993: Portret rodzinny… wg Profesji jako Frank Gardner (reż. Romuald Szejd)
1994: Zbrodnia kobiet jako Kelner (reż. R. Szejd)
1995: Przygody Tomka Sawyera jako Alfred Temple, Metys Joe (reż. Marek Obertyn)
1996: Cud na Greenpoincie jako Serfer (reż. Zbigniew Lesień)
2004: Świętokrzyska Golgota jako Narrator (reż. Jerzy Zoń)
2007: Zamiana na wakacje jako Paul Dobson, Nigel Dobson, Pedro (reż. Tomasz Dutkiewicz)
2009: Dwa słowa, wieczór operowy jako Narrator (reż. Laco Adamík)

Dyskografia
2001:”Mów do mnie jeszcze”

Teledyski
Wystąpił w teledyskach: Piotra Rubika Niech mówią, że to nie jest miłość, Brathanki „Czerwone korale” , Brathanki „Czarny Don”.
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Katarzyny

Katarzyna Skrzynecka (ur. 3 grudnia 1970[1] w Warszawie) – polska aktorka, piosenkarka, prezenterka, autorka tekstów i kompozytorka, dawniej modelka.

Młodość i wykształcenie
Jest absolwentką XVII Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie. Studiowała w warszawskiej Akademii Teatralnej, którą ukończyła w 1993 r. Skończyła stołeczną Szkołę Muzyczną II stopnia na Wydziale Fortepianu i Wokalistyki. Była na stypendium pomaturalnym w Paryżu.

Życie prywatne
Katarzyna Skrzynecka jest jedynaczką. Jej ojciec jest inżynierem, a matka Magdalena była technikiem dentystycznym (20 marca 2008 zmarła[2]).

Aktorka była w związku z polskim piosenkarzem algierskiego pochodzenia – Feridem Lakhardem. Byli zaręczeni, ale w lutym 2002 r. ich związek się rozpadł[3].

Była żoną komisarza Komendy Głównej Policji w Warszawie, Zbigniewa Urbańskiego. Ślub odbył się 26 kwietnia 2003 r. w kościele św. Anny w Wilanowie. Pod koniec października 2006 r. media poinformowały o rozpadzie ich małżeństwa. Kilka dni później Skrzynecka potwierdziła ten fakt w oficjalnym oświadczeniu. 15 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w Warszawie orzekł o ich rozwodzie[4].

Obecnie związana jest z mistrzem Polski oraz mistrzem Europy w fitness, Marcinem Łopuckim (ur. 5 listopada 1974 roku)[5], za którego wyszła za mąż 19 czerwca 2009 roku. 23 listopada 2011 na świat przyszła ich córka Alikia Ilia.

Kariera aktorska
Telewizja
Po raz pierwszy w filmie telewizyjnym pojawiła się w 1985 r. Zagrała wówczas w filmie Pewnego letniego dnia w reżyserii Jakuba Rucińskiego. Na dużym ekranie zadebiutowała dopiero sześć lat później. Wystąpiła wtedy w filmie Leszka Wosiewicza Cynga. Skrzynecka również bardzo chętnie występuje w serialach telewizyjnych. Po raz pierwszy pojawiła się na małym ekranie w 1993 r. w młodzieżowym serialu Wow. Można było ją też zobaczyć m.in. w Na wspólnej, Na dobre i na złe, Baobab, czyli zielono mi i Kopciuszku.

1985: Pewnego letniego dnia… – narkomanka Julcia
1991: Cynga
1992: Pamiętnik znaleziony w garbie – młoda Maria, żona Ewalda; aktorka jest dubbingowana przez Marzenę Trybałę
1993: Nowe przygody Arsena Lupin (Les Nouveaux Exploits D’ Arsene Lupin) (odc. pt. Cesarska tabakierka (La Tabatiere De L’Empereur))
1993: Straszny sen Dzidziusia Górkiewicza – Ewa Górkiewicz, wnuczka “Dzidziusia”
1993: Wow (odc. 1–5, 7, 10, 12–13)
1994: Podróż na wschód – Ewa
1996: Nocne graffiti – dziennikarka Agnieszka Walewska
1997: Księga wielkich życzeń – siostra Milena
1997: Królowa złodziei (Marion Du Faouet – Chef De Voleurs) – Guillemette
1999–2000: Czułość i kłamstwa – Magdalena Domagała, instruktorka w fitness clubie
1999: Lot 001 (odc. 13 pt. Seria II)
1999: Trzy szalone zera – mama Oli
2000: Duża przerwa – Bella (odc. 1–7, 9–16)
2000: Graczykowie – nauczycielka Malinki (odc. 25 pt. Dobra dziewczynka, odc. 36 pt. Reklama)
2000: Sukces – dziennikarka Monika Grzebień
2001: Listy miłosne – Celina, siostra Teresy
2001: Na dobre i na złe – Iza, była żona Kryńskiego (odc. 85 pt. Potęga miłości)
2002: Lokatorzy – Simona (odc. 82 pt. Sport to zdrowie)
2003: Bao-Bab, czyli zielono mi – colonel Carol Kowalsky (odc. 5–11)
Na Wspólnej – Patrycja, narzeczona Krzysztofa Burzy
2004–2006: Bulionerzy – Irena Murawska (odc. 2–4, 6, 10, 13–14, 18, 26, 28–29, 35, 49, 51, 57, 59–60, 63, 68–70, 75)
2004: Pensjonat pod Różą – piosenkarka Karina Bartoś (odc. 6 pt. Gwiazda)
2006–2007: Kopciuszek – Anna
2007: Twarzą w twarz – gwiazda (odc. 7)
2008: Daleko od noszy – profesor Ewa Wilczur (odc. 155 pt. Nowa skóra profesora Wilczura)
2008: I kto tu rządzi? – Genevieve Dupont (odc. 43 pt. Po francusku)
2008: Niania – Zdenka, przyrodnia siostra Skalskiego (odc. 110 pt. Zdenka)
2012–2013: Na krawędzi – Beata, pierwsza żona Zawady (odc. 8, 12)

Teatr
Jako studentka rozpoczęła zawodową pracę na deskach Teatru Dramatycznego w Warszawie. Zadebiutowała w 1992 r. grając główną rolę (na zmianę z Katarzyną Groniec) w musicalu Metro. W latach 1993-2004 grała w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Od 1996 r. jest aktorką w warszawskim Teatrze Komedia. Ma za sobą również gościnne występy w teatrach Roma i Syrena. Aktualnie gra w warszawskim Teatrze Bajka.

1992: Metro (musical)
1994: Czarna komedia
1995: Fernando Krapp napisał do…
1996: Makbet
1996: Ildefonsjada
1997: Evita
1997: Cyrano (musical)
1998: Żelazna konstrukcja
2000: Polaków życie seksualne
2001: Stosunki na szczycie
2002: Chicago (musical)
2002: Miss Saigon (musical)
2003: Łóżko pełne cudzoziemców
2004: Sztuka kochania
2006: Stepping out
2008: Sceny dla dorosłych, czyli sztuka kochania
2010: I tak Cię kocham
2011: Sex, metro i mp3
2013: Klatka wariatek

Teatr TV
Zagrała również w kilku spektaklach Teatru TV, po raz pierwszy w 1993 r. Zagrała wówczas tytułową rolę w Tessie Edwarda Dziewońskiego, a także Alinę w Balladynie Janusza Wiśniewskiego.

1993: Tessa – Tessa
1993: Balladyna – Alina
1995: Gułag
1997: Kram z piosenkami
1999: Człowiek we fraku

Dyskografia
Albumy

Rok Tytuł
1998 Pół księżyca (sprzedaż 22.000)
1999 Oszaleli Anieli (sprzedaż 16.000)
2001 Kameleo (sprzedaż 20.000)
2005 Koa (sprzedaż 9.000)
2007 Moja kolekcja
2011 For Tea[6]

Single

Rok Tytuł Pozycja na liście
WiR
[7]
LP3
[8]
1998 Szkoda naszych łez 7 35
Kiedy rozum śpi
1999 Wciąż jeszcze wierzę w nas
Oszaleli Anieli 5
2001 Czemu nie?
Piro-song
2005 Zacząć jeszcze raz
All in the Scheme of Things (oraz Gordon Haskell)
Share Your Life
2006 W sieci kłamstw (oraz Liroy)
2007 Twarda sztuka 9
Amazing
2009 Mezo – Opluj.pl (oraz Katarzyna Skrzynecka)
“—” pozycja nie była notowana.

Gościnnie

Rok Wykonawca/album Utwór Źródło
2009 Mezo – Słowo ma moc

  • Data: 19 kwietnia 2009
  • Wydawca: My Music
  • “Opluj.pl”
[9]

Nagrody
1988 – Grand Prix na Festiwalu Piosenki Francuskiej w Lubinie[10]
1990 – zwycięstwo w koncercie debiutów podczas Festiwalu w Opolu
1993 – nagroda im. Zbyszka Cybulskiego przyznawana młodym aktorom
1994 – III miejsce w kategorii piosenki premierowej na XXXI Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu
1995 – I miejsce w plebiscycie publiczności na najlepszą aktorkę Spotkań (razem z Anną Polony) na XXXIV Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych
2006 – Złote Dzioby Radia Wawa w kategorii Wydarzenie roku
2007 – III miejsce w Telekamerach w kategorii Rozrywka
2007 – Wybitna Osobowość Muzyczna

Taniec z gwiazdami
Uczestniczka
Telewizja TVN zaprosiła ją do wystąpienia w pierwszej edycji bardzo popularnego w Polsce programu Taniec z gwiazdami. Skrzynecka zgodziła się na udział w tym przedsięwzięciu i tańczyła w parze z Marcinem Hakielem. Ostatecznie zajęli czwarte miejsce.

Prowadząca
Producenci programu zaproponowali Skrzyneckiej, aby wspólnie z Hubertem Urbańskim poprowadziła kolejną edycję tego show. Skrzynecka przystała na tę propozycję i zastąpiła ówczesną prezenterkę Magdalenę Mołek. Skrzynecka zajęła się prowadzeniem rozmów “na żywo” z parami czekającymi na werdykt sędziów. Prowadziła program również w edycjach od trzeciej do dwunastej (w siedmiu ostatnich wespół z Piotrem Gąsowskim). Wraz z Hubertem Urbańskim zostali nominowani do Telekamery 2007 w kategorii Rozrywka i zajęli trzecie miejsce uzyskując 45 453 głosów.

Kontrowersje
W listopadzie 2004 r. gazeta codzienna “Fakt” napisała, iż Skrzynecka na oczach swojego męża mizdrzy się do kochanka. Brukowiec poświęcił temu tematowi stronę główną i rozkładówkę. Zainteresowana odebrała to jako pomówienia w stosunku do jej osoby i wytoczyła proces wydawcy gazety Axel Springer Polska oraz redaktorowi naczelnemu, domagając się przeprosin i 100 000 zł zadośćuczynienia[11]. Cała sprawa zakończyła się ugodą a “Fakt” zobowiązał się do opublikowania oświadczenia o wyrazach ubolewania za naruszenie dóbr osobistych[12].

Polityka
W 2002 roku Katarzyna Skrzynecka poparła kandydaturę Jarosława Duszewskiego (SLD) w wyborach na prezydenta Gdyni, nagrywając dla celów jego kampanii wyborczej utwór “Niech cię wiedzie dobry duch” (Duch, to pseudonim J. Duszewskiego)[13]).
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 461 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wykonaj poniższe zadanie * Time limit exceeded. Please complete the captcha once again.