Michał Żebrowski i Aleksandra Adamczyk

zebrowski-adamczykMichał i Aleksandra wzięli ślub 20 czerwca 2009 r w Tatrach na polanie Brzegi-Rynias, niedaleko swojego domu letniskowego.
Michał Żebrowski poznał Aleksandre Adamczyk, jeszcze kiedy była małą dziewczynką. Adamczyk jest córką przyjaciółki siostry Żebrowskiego, a ich rodziny często spędzały razem wakacje. Dla przyszłej żony Żebrowski był zwykłym przyjacielem rodziny, a nie gwiazdą polskiego kina. Zanim Żebrowski i Adamczyk zostali parą, minęło ponad 15 lat. Już jako dorośli uczęszczali na wspólne lekcje języka angielskiego, ale chemię poczuli dopiero podczas przypadkowego spotkania na podyplomowych studiach z marketingu. Pobrali się już po roku narzeczeństwa.

-Trzy lata później wpadliśmy na siebie i od tego się zaczęło. Pijąc kawę, spojrzałem na nią i zrozumiałem, że naprzeciw mnie siedzi moja przyszła żona – zdradza w wywiadzie dla magazynu Elle Michał Żebrowski

Ślub kościelny odbył się pod namiotem, tuż obok okazałej góralskiej chaty pana młodego w Brzegach-Ryniasie, malutkiej miejscowości koło Zakopanego. Michał, ubrany w tradycyjny podhalański strój, dosiadł konia i ruszył po pannę młodą, która czekała na niego w drewnianym domu w towarzystwie swojego ojca. Kiedy razem przybyli na miejsce, Żebrowski przebrał się w elegancki smoking. Świadkiem pana młodego był jego przyjaciel, świeżo upieczony eurodeputowany Rafał Trzaskowski, a panny młodej – jej siostra.
Na weselu bawiło się 150 osób: sąsiedzi górale, rodzina i najbliżsi przyjaciele. Do białego rana. Nie było tam żadnych celebrytów z warszawskich salonów, stylistów, dekoratorów wnętrz ani wodzirejów. Nie było pałacowych ogrodów, dróżki wysypanej różanymi płatkami, kryształowych żyrandoli ani tysiąca białych tulipanów. Były za to góry, łąki, las, góralska kapela, tańce na trawie, a stoły uginały się od wiejskiego jedzenia, m.in. od kiełbasy, którą pan młody osobiście wędził. Całość ceremonii zaskakiwała prostotą i zwyczajnością.
źródło: mowimyjak.pl i gala.pl

elle Ola była Twoją fanką? Wyszła za swojego idola?

M.Ż. Ogromnie nad tym ubolewam, ale nie byłem, nie jestem i już wiem, że nigdy nie będę idolem swojej żony.

elle Różnica wieku? A może nie ceni Cię jako aktora?

M.Ż. Trudno powiedzieć dlaczego, ale wiem, że

woli filmy z Ryanem Goslingiem.

elle Naprawdę? Może po prostu tak Cię podpuszcza?

M.Ż. Moja żona nie traktuje mnie jak gwiazdora. Dzięki temu czuję się przy niej swobodnie – nie muszę się spinać ani niczego udowadniać. Jednocześnie jest dla mnie ogromnym wsparciem i wiem, trzyma za mnie kciuki.

elle Jesteście do siebie podobni?

M.Ż. Absolutnie nie.

elle Co Was różni, a co przyciąga?

M.Ż. Przyciągają wszystkie nasze różnice. Ale szanowna małżonka zakazuje mi wypowiedzi na swój temat. Szkoda, bo byłoby co opowiadać.
źródło: elle.pl

Wideo – Michał Żebrowski i Aleksandra Adamczyk

Biografia Michała

Michał Żebrowski (ur. 17 czerwca 1972 w Warszawie) – aktor teatralny, filmowy, radiowy i telewizyjny, dyrektor naczelny Teatru 6. piętro[1].

O zawodzie aktorskim marzył od dziecka, uczęszczał na zajęcia szkolnego kółka recytatorskiego i zdobywał czołowe miejsca w konkursach recytatorskich. Zaraz po ukończeniu warszawskiego XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja, w 1991 roku zdał egzamin na Wydział Aktorski warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, którą ukończył w 1995 roku. Na trzecim roku studiów stanął po raz pierwszy przed kamerą w teledramacie Feliksa Falka Samowolka (1993) u boku Roberta Gonery oraz telewizyjnym thrillerze Wynajmę pokój… (1993) z Igorem Przegrodzkim i Beatą Ścibakówną.

Jego debiutem scenicznym była rola Jimmy’ego Portera w sztuce Johna Osborne’a Miłość i gniew (1994) w reżyserii Mariusza Benoit na deskach Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera, z którym był związany w latach 1995-96. Za swój debiut teatralny oraz rolę Posła Parysów w inscenizacji Jana Kochanowskiego Odprawa posłów greckich i występ w przedstawieniu Zbigniewa Herberta Opowiastki o Panu Cogito został uhonorowany nagrodą jury, publiczności i Jana Machulskiego na XIII Łódzkim Przeglądzie Szkół Teatralnych ’95. Występował potem w warszawskich teatrach: Ateneum im. Stefana Jaracza (od 1997), Narodowym (2004), Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza (2005), Nowym Praga (2006), Komedia (2007) i Wielkim (2007).

Zadebiutował na kinowym ekranie rolą młodego robotnika, który uniesiony emocjonalnym porywem, staje się mimowolnym przywódcą protestu w filmie historycznym Filipa Bajona Poznań ’56 (1996). Po gościnnym występie w pięciu odcinkach serialu Sława i chwała (1997), zagrał postać Jana Skrzetuskiego w adaptacji powieści Henryka Sienkiewicza Ogniem i mieczem (1999) w reżyserii Jerzego Hoffmana, za którą otrzymał nominację do nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska. Jego kreacja Tadeusza Soplicy w ekranizacji poematu Adama Mickiewicza Pan Tadeusz (1999) w reżyserii Andrzeja Wajdy przyniosła mu przychylność krytyków, a wydana płyta Zakochany Pan Tadeusz (1999) z dwunastoma fragmentami poematu w jego recytacji zyskała status złotej płyty. W 2000 roku otrzymał nagrodę Akademii Telewizyjnej Wiktor, Złotą Odznakę w Złotej Piątce w plebiscycie czytelników “TeleRzeczpospolitej” oraz Złotą Kaczkę.

Za rolę Geralta z Rivii, zwanego również Białym Wilkiem w filmie fantasy Wiedźmin (2001) był nominowany do nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska. W 2002 roku znalazł się na drugim miejscu w plebiscycie “TeleRzeczpospolitej” na najpopularniejszego aktora, odebrał nagrodę Fryderyka w kategorii album roku – poezja śpiewana/piosenka autorska za płytę Lubię, kiedy kobieta (2001) nagraną z Anną Marią Jopek, Kasią Nosowską i Kasią Stankiewicz oraz została mu przyznana Specjalna TeleMaska, nagroda czasopisma Tele Tydzień. W 2004 roku ukazała się seria płyt Poczytaj mi tato, gdzie czyta klasykę polskiej poezji dla dzieci. Pojawił się w biograficznym dramacie wojennym Romana Polańskiego Pianista (2002). Uznanie krytyki, Złotą Kaczkę, statuetkę Jańcia Wodnika na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej “Prowincjonalia” we Wrześni oraz kolejną nominację do nagrody Orła przyniosła mu kreacja trzydziestoletniego Wojciecha Winklera, ambitnego i samodzielnego, a jednak izolującego się od świata i ludzi, wychowanego w dzieciństwie przez sadystycznego ojca w dramacie psychologicznym Magdaleny Piekorz Pręgi (2004). W dramacie Andrzeja Seweryna Kto nigdy nie żył… (2005) wcielił się w postać charyzmatycznego księdza Jana, który stał się nosicielem wirusa HIV. W 2007 zagrał rolę hetmana Kibowskiego w rosyjskiej produkcji pt. Rok 1612.

Od marca 2010 roku, jest współtwórcą i dyrektorem (wraz z Eugeniuszem Korinem) warszawskiego Teatru 6. piętro.

Życie prywatne
30 marca 2010 roku urodził im się syn-Franciszek.[potrzebne źródło]A w nocy z 2 na 3 listopada 2013 roku kolejny syn – Henryk.

Filmografia
Filmy fabularne kinowe i telewizyjne
1993
Samowolka jako Pawlik
Wynajmę pokój jako Olek
1996: Poznań ’56 jako Zenek
1999
Ogniem i mieczem jako Jan Skrzetuski
Pan Tadeusz jako Tadeusz Soplica
2001: Wiedźmin jako Geralt z Rivii
2002: Pianista jako Jurek
2003
Stara baśń. Kiedy słońce było bogiem jako Ziemowit
Sloow jako znany aktor
2004: Pręgi jako Wojciech Winkler
2005: Kochankowie roku tygrysa jako Wolski
2006: Kto nigdy nie żył… jako ksiądz Jan
2007: Rok 1612 jako hetman Kibowski
2008: Senność jako mąż Róży
2009: Janosik. Prawdziwa historia jako Turjag Huncaga
2010: Koniec świata – lektor – czyta “Myśli” Seneki
2011
Sęp jako Sęp
1920 Bitwa warszawska jako Władysław Grabski
2012
Tajemnica Westerplatte jako Henryk Sucharski
Nad życie jako Jacek Olszewski, mąż Agaty

Seriale telewizyjne
1997: Sława i chwała jako Janusz Myszyński (odcinki 1-4)
2000: Ogniem i mieczem jako Jan Skrzetuski
2002: Wiedźmin jako Geralt z Rivii
2002: Kasia i Tomek jako on sam (odcinek 27)
2004: Stara baśń jako Ziemowit
2009: Janosik. Prawdziwa historia jako Turjag Huncaga
od 2011: Na dobre i na złe jako prof. Andrzej Baran-Falkowicz
2012: Дорога в пустоту (Rosja, Ukraina) – jako Dimitrii Genadiewicz Drozdowski

Polski dubbing
2003: Sindbad: Legenda siedmiu mórz jako Sindbad
2008: Horton słyszy Ktosia jako Horton
2010: God of War III jako Herkules
2011: Afterfall: InSanity jako Albert Tokaj

Dyskografia

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1999 Zakochany Pan Tadeusz

  • Data: 1999
  • Wydawca: BMG
24[2]
  • platynowa płyta[3]
2001 Lubię, kiedy kobieta

  • Data: 25 czerwca 2001[4]
  • Wydawca: BMG
4[5]
2002 Poczytaj mi tato

  • Data: 14 sierpnia 2002
  • Wydawca: BMG
26[6]
Poczytaj mi tato 2

  • Data: 20 października 2002
  • Wydawca: BMG
26[6]
2003 Poczytaj mi tato 3

  • Data: 9 kwietnia 2003
  • Wydawca: BMG
20[7]
2009 Mały Książę

  • Data: 25 maja 2009[8]
  • Wydawca: Sony Music
1[9]
Hans Christian Andersen Baśnie

  • Data: 23 listopada 2009
  • Wydawca: Izabelin
32[10]
  • platynowa płyta[3]
“—” pozycja nie była notowana.

Radio
W RMF FM latem 2005 czytał Travelera.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Aleksandry

Aleksandra Adamczyk jest o 14 młodsza od Michała Żebrowskiego. Jej ojciec jest menadżerem w międzynarodowej korporacji i w 2009 roku razem z rodziną wyjechał na placówkę do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Aleksandra ukończyła studia ekonomiczne, czasem udziela się w dziale marketingu Teatru 6 Piętro, który należy do Żebrowskiego. W przyszłości chce założyć fundację zajmującą się sztuką wizualną, jednak mąż publicznie przyznaje, że wolałby widzieć Olę w roli matki i gospodyni domowej. Ulubionym aktorem żony Żebrowskiego jest… Ryan Gosling.
źródło: mowimyjak.pl

(Odwiedzono 1 761 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *