Melanie Griffith i Antonio Banderas

banderas-griffithAntonio i Melanie pobrali się 14 maja 1996 roku i są parą pomimo krótkiego kryzysu w roku 1999. W 2000 roku Antonio podtrzymywał na duchu swoją żonę, gdy ta przechodziła kurację, która miała wyzwolić ją od uzależnienia od środków przeciwbólowych. Z miłości do Melanie zgodził się na kupno domu w Aspen mimo, że nie lubi tego miasta i sportów zimowych.

Partnerzy:
Antonio
Ana Leza 1987-96
ślub 27 07 1987
Melanie
Steven Bauer 1980-87
ślub 18 09 1981
Don Johnson 1988-96
ślub 26 06 1989

Biografia Antonio
Antonio Banderas, właściwie José Antonio Domínguez Bandera (ur. 10 sierpnia 1960 roku w Maladze w Hiszpanii) – aktor filmowy, pochodzenia hiszpańskiego, także reżyser, producent filmowy, model i piosenkarz.

Urodził się i dorastał w rodzinie rzymskokatolickiej jako syn nauczycielki doñy Any Banderas i policjanta Guardia Civil José Domíngueza (zm. 2 lutego 2008 w wieku 87 lat). Ma młodszego brata Francisco Javiara Banderasa “Chico”. Początkowo chciał zostać zawodowym piłkarzem, ale jego marzenie zakończyły się, kiedy mając 14 lat złamał nogę. Kiedy rok później zobaczył na scenie musical Hair, postanowił, że zostanie aktorem. Opuścił szkołę i w wieku 19 lat udał się do Madrytu w celu rozpoczęcia kariery w hiszpańskim przemyśle filmowym. W 1980 roku ukończył School of Dramatic Art w Madrycie i związał się z hiszpańskim Teatrem Narodowym. Został aresztowany przez policję hiszpańską za udział w sztuce Bertolta Brechta, z powodu cenzury politycznej w ramach zasad ogólnych dyktatora Francisco Franco; całą noc spędził na policji, podczas pracy z małym zespołem teatralnym, z którym dawał występy na ulicy, miał trzy lub cztery takie aresztowania. Dorabiał jako kelner, pracował w sklepie i małym kinie La Movida Madrileña, a także model dla Ralpha Laurena i domu mody Gucci.
Po debiucie na scenie w sztuce Los Tarantos (1981) i na ekranie w filmie Sztuczne rzęsy (Pestanas postizas, 1982), zagrał w pięciu obrazach Pedro Almodóvara: komedii Labirynt namiętności (Laberinto de pasiones, 1982) u boku Imanola Ariasa, thrillerze Matador (Matador, 1986) z Carmen Maurą jako nadpobudliwy i wrażliwy Ángel Giménez, melodramacie Prawo pożądania (La Ley del Deseo, 1987) w roli heteroseksualnego wdającego się w miłość homoseksualną nieprzewidywalnego Antonia Beníteza, komediodramacie Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios, 1988) jako słodki Carlos oraz dramacie kryminalnym Zwiąż mnie (!Átame!, 1990) w roli zdesperowanego Ricky’ego.
W 1991 roku pojawił się na planie filmu dokumentalnego z trasy koncertowej Madonny W łóżku z Madonną (Madonna: Truth or Dare). Po raz pierwszy wystąpił w hollywoodzkiej produkcji – dramacie muzycznym Królowie Mambo (The Mambo Kings, 1992) u boku Armanda Assante. W dramacie Jonathana Demme’a Filadelfia (Philadelphia, 1993) zagrał postać kochanka prawnika-nosiciela wirusa HIV (Tom Hanks). Ogromnym sukcesem okazała się rola wędrowca-samotnika, muzyka z futerałem na gitarę wypełnionym bronią, który przemierza Meksyk w poszukiwaniu morderców swej ukochanej w gangsterskim filmie akcji Roberta Rodrigueza Desperado (1995). W filmie muzycznym będącym adaptacją musicalu Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice’a Evita (1996) z Madonną jako narrator ujawnił swoje zdolności wokalne. Pochlebne recenzje przyniosła mu kreacja Alejandro Murriety czyli Zorro w filmie przygodowym Martina Campbella Maska Zorro (The Mask of Zorro, 1998) z Anthony Hopkinsem i Catherine Zetą-Jones. Zadebiutował jako reżyser komediodramatu Wariatka z Alabamy (Crazy in Alabama, 1999) z Melanie Griffith, Davidem Morse, Lucasem Black, Cathy Moriarty, Meatem Loafem, Robertem Wagnerem i Elizabeth Perkins.
Użyczył głosu Kotu w Butach w filmie Shrek 2 (2004) i sequelu Shrek Trzeci (2007).
Jego pierwszą żoną była Ana Leza (od 27 lipca 1987 do 1996). W dniu 14 maja 1996 roku ożenił się ponownie z Melanie Griffith, z którą ma córkę Stellę del Carmen (ur. 24 września 1996 w Marbella). Jest ojczymem Alexandra Bauera i Dakoty Mayi Johnson.

Nagrody
2005: Shrek 2 (nominacja) MTV Movie Award najlepsza rola komediowa
2004: Pancho Villa we własnej osobie (nominacja) Złoty Glob najlepsza rola męska w serialu lub filmie telewizyjnym
2004: Pancho Villa we własnej osobie (nominacja) Emmy najlepszy aktor w serialu lub filmie telewizyjnym
1999: Maska Zorro (nominacja) Złoty Glob najlepszy aktor w komedii lub musicalu
1999: Wariatka z Alabamy (nominacja) Złote Lwy
1997: Evita (nominacja) Złoty Glob najlepszy aktor w komedii lub musicalu
1997: Zbyt wiele (nominacja) GOYA najlepszy aktor
1991: Zwiąż mnie (nominacja) GOYA najlepszy aktor
1987: Matador (nominacja) GOYA najlepszy aktor drugoplanowy
Filmografia
2010: Shrek Forever (dubbing) jako Kot w butach
2009: Złodziejski kodeks (Thick as Thieves) jako Gabriel
2008: The Other Man jako Rafe
2008: Centralne biuro uwodzenia (My Mom’s New Boyfriend) jako Tommy Lucero/Martinez
2007: Shrek Trzeci (dubbing) jako Kot w Butach
2006: Wytańczyć marzenia
2005: Legenda Zorro (The Legend of Zorro)
2004: Shrek 2 (dubbing)
2003: Pewnego razu w Meksyku: Desperado 2 (Once Upon a Time in Mexico)
2003: Mroczna Argentyna (Imagining Argentina)
2003: Mali agenci 3D: Trójwymiarowy odjazd (Spy Kids 3: Game Over)
2003: Pancho Villa we własnej osobie (And Starring Pancho Villa as Himself)
2002: Frida
2002: Mali agenci 2: Wyspa marzeń (Spy Kids 2: Island of Lost Dreams)
2002: Ballistic (Ballistic: Ecks vs. Sever)
2002: Femme Fatale
2001: Mali agenci (Spy Kids)
2001: Grzeszna miłość (Original Sin)
2001: Pytanie do Boga (Body, The)
2000: Parada oszustów (White River Kid, The)
1999: Kumpel do bicia (Play It to The Bone)
1999: Trzynasty wojownik (13th Warrior, The)
1998: Maska Zorro (Mask of Zorro, The)
1996: Zbyt wiele (Two Much)
1996: Evita
1995: Zabójcy (Assassins)
1995: Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomym (Never Talk to Strangers)
1995: Desperado
1995: Cztery pokoje (Four Rooms)
1995: Rapsodia Miami (Miami Rhapsody)
1994: Wywiad z wampirem (Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles) jako wampir Armand
1993: Dom dusz (House of the Spirits, The)
1993: Zniewaga (Dispara!)
1993: Filadelfia (Philadelphia)
1992: Królowie Mambo (Mambo Kings, The)
1991: W łóżku z Madonną (Madonna: Truth or Dare (aka In Bed with Madonna))
1991: Terra Nova
1990: Zwiąż mnie (!Átame!)
1990: Pod Wiatr (Contra el viento)
1989: Aventis
1989: Biała gołębica (Blanca Paloma, La)
1988: Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios)
1988: Kobieta twojego życia (Mujer de tu vida: La mujer feliz, La)
1987: Prawo pożądania (Ley del deseo, La)
1986: Układanka (Puzzle, The)
1986: 27 godzin (27 horas)
1986: Matador (Matador)
1985: Dwór Faraona (Corte de Faraón, La)
1984: Sprawa Almery (Caso Almería, El)
1984: Szczudła (Zancos, Los)
1982: Sztuczne rzęsy (Pestanas postizas)
1982: Labirynt namiętności (Laberinto de pasiones)

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Melanie

Melanie Griffith (ur. 9 sierpnia 1957 roku w Nowym Jorku w stanie Nowego Jorku) – amerykańska aktorka filmowa.
Jest córką aktora i przedsiębiorcy Petera Griffitha oraz aktorki i modelki Tippi Hedren, znanej z filmu Alfreda Hitchcocka Ptaki (1963). Ma przybraną siostrę Tracy Griffith i przybranego brata Claya A. Griffitha – dzieci jej ojca z drugiego małżeństwa z Nanitą Greene. Wychowywała się wśród dzikich zwierząt; w wieku trzynastu lat miała własnego lwa. Po raz pierwszy na wielkim ekranie pojawiła się w westernie Smith! (1969) u boku Glenna Forda i melodramacie Szkoła kochania (The Harrad Experiment, 1973) z matką Tippi Hedren i początkującym, nikomu nie znanym aktorem o nazwisku Don Johnson, z którym jako piętnastolatka rzuciła szkołę, uciekła z domu i wybrała się w podróż bez celu.
Uczęszczała do jednej z hollywoodzkich szkół aktorskich i dwa lata później wystąpiła w thrillerze kryminalnym Arthura Penna W mroku nocy (Night Moves, 1975) u boku Gene Hackmana i Jamesa Woodsa. W 1975 roku została wybrana Miss Złotego Globu. Pojawiła się w dreszczowcu Zdradliwa toń (The Drowning Pool, 1975) z Paulem Newmanem, komedii Uśmiech (Smile, 1975) u boku Bruce’a Derna jako jedna z wielu dziewcząt aspirujących do tytułu Miss Ameryki, dramacie izraelskim Ogród (Gan, Ha-, 1977), dramacie sportowym Jeden na jeden (One on One, 1977) z Annette O’Toole jako autostopowiczka i dramacie przygodowym Przejażdżka (Joyride, 1977) u boku Roberta Carradine. Na jej rozpoczynającą się karierę aktorską miało wpływ uzależnienie od alkoholu i narkotyków, rozpad niedojrzałego związku oraz wypadek, jakiemu Melanie Griffith uległa na ulicy – potrącona przez samochód po jednym z przyjęć, znalazła się w szpitalu.
Wstąpiła na kurs aktorski Stelli Adler w Nowym Jorku. Zwróciła na siebie uwagę dzięki roli gwiazdy kina porno, Holly w przewrotnym thrillerze Briana De Palmy Świadek mimo woli (Body Double, 1984) z Greggiem Henrym, za którą odebrała nagrodę związku krytyków i nominację do nagrody Złotego Globu. Drugą nominację do tejże nagrody przyniosła jej postać zagadkowej i rozrywkowej Lulu, która przewraca do góry nogami uporządkowane życie młodego “yuppie” (Jeff Daniels), symbolu uporządkowanej i pracowitej Ameryki w czarnej komedii Dzika namiętność (Something Wild, 1986). Za kreację Tess McGill robiącej karierę kosztem swojej niewinności w komedii romantycznej Pracująca dziewczyna (Working Girl, 1988) u boku Harrisona Forda i Sigourney Weaver otrzymała nagrodę Złotego Globu oraz była nominowana do nagrody Oscara i Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). W thrillerze Johna Schlesingera Pacific Heights (1990) z Matthew Modinem i Michaelem Keatonem zagrała wyciszoną rolę terroryzowanej przez psychopatycznego lokatora młodej żony. Za postać cynicznej i samolubnej kochanki w czarnej komedii Briana De Palmy Fajerwerki próżności (The Bonfire of the Vanities, 1990) zdobyła nominację do antynagrody Złotej Maliny dla najgorszej aktorki.
Nieudane kreacje policjantki w dramacie kryminalnym Obcy wśród nas (A Stranger Among Us, 1992), szpiega podczas II wojny światowej w thrillerze Światło w mroku (Shining Through, 1992) z Michaelem Douglasem oraz zdradzanej, ale kochanej żony policjanta (Nick Nolte) w dramacie kryminalnym Nieugięci (Mulholland Falls, 1996) przyniosły jej dwukrotnie antynagrodę Złotej Maliny. Dobrze przyjęta przez publiczność i krytykę została w kontrowersyjnym melodramacie Lolita (1997) jako matka tytułowej bohaterki Charlotte Haze. Za postać Lucille, która wożąc ze sobą własnoręcznie obciętą głowę męża, podbija Las Vegas i Hollywood w czarnej komedii Antonio Banderasa Wariatka z Alabamy (Crazy in Alabama, 1999) została uhonorowana nagrodą Sant Jordi w Barcelonie.
W 1999 roku zadebiutowała na scenie Old Vic w Londynie w sztuce Monologi Waginy (The Vagina Monologues) z Cate Blanchett. W 2003 roku zadebiutowała z powodzeniem na scenie Broadwayu rolą Roxie w musicalu Chicago.

Życie prywatne
Była dwukrotnie żoną aktora Dona Johnsona (od 8 stycznia do lipca 1976 i od 29 stycznia 1989 do lutego 1996), z którym ma córkę Dakotę (ur. 4 października 1989). Jej drugim mężem był aktor Steven Bauer (od 26 czerwca 1982 do 1987), z którym ma syna Alexandra (ur. 1985). W dniu 14 maja 1996 roku po raz trzeci wyszła za mąż – za Antonio Banderasa; mają córkę Stellę (ur. 24 września 1996).

Ciekawostki
Ma 176 cm wzrostu.
4 lutego 2008 roku otrzymała honorową nagrodę Telekamery 2008, którą odebrała jej przyjaciółka. Griffith nie mogła osobiście odebrać nagrody Tele Tygodnia ze względu na tragedię rodzinną – śmierć teścia Jose Domingueza, ojca Antonio Banderasa.

Wybrana filmografia
filmy kinowe
2005: Zabójczy wdzięk (Heartless) jako Miranda
2003: Pokerzyści (Shade) jako Eve
2003: 8 dni (Tempo) jako Sarah
2002: Stuart Malutki 2 (Stuart Little 2) jako Margalo (głos)
2001: Tart jako Diane Milford
2000: Twoja na zawsze Lulu (Forever Lulu) jako Lulu McAfee
2000: Cecil B. DeMented jako Honey Whitlock
1999: Wariatka z Alabamy (Crazy in Alabama) jako Lucille
1998: Celebrity jako Nicole Oliver
1998: Cień wątpliwości (Shadow of Doubt) jako Kitt Devereux
1998: Następny dzień w raju (Another Day In Paradise) jako Sid
1997: Lolita jako Charlotte Haze
1996: Zbyt wiele (Two Much) jako Betty
1996: Nieugięci (Mulholland Falls) jako Katherine
1995: Koniec niewinności (Now and Then) jako Tina ‘Teeny’ Tercell
1994: Kieszonkowe (Milk Money) jako V
1993: Urodzeni wczoraj (Born Yesterday) jako Billie Dawn
1994: Naiwniak (Nobody’s Fool) jako Toby Roebuck
1992: Obcy wśród nas (A Stranger Among Us) jako Emily Eden
1992: Światło w mroku (Shining Through) jako Linda Voss
1991: Raj odzyskany (Paradise) jako Lily Reed
1990: Fajerwerki próżności (The Bonfire of the Vanities) jako Maria Ruskin
1990: Pacific Heights jako Patty Palmer
1988: Fasolowa wojna w Milagro (The Milagro Beanfield War) jako Flossie Devine
1988: Pracująca dziewczyna (Working Girl) jako Tess McGill
1988: Burzliwy poniedziałek (Stormy Monday) jako Kate
1987: Cherry model 2000 jako Edith ‘E.’ Johnson, Tracker
1986: Dzika namiętność (Something Wild) jako Audrey ‘Lulu’ Hankel
1984: Świadek mimo woli (Body Double) jako Holly Body
1984: Miasto strachu (Fear City) jako Loretta
1981: Tajne asy (Underground Aces) jako Lucy
1981: Ryk (Roar) jako Melanie
1977: Przejażdżka (Joyride) jako Susie
1977: Ogród (Gan, Ha-) jako młoda dziewczyna
1977: Jeden na jeden (One on One) jako autostopowiczka
1975: Uśmiech (Smile) jako Karen Love
1975: Zdradliwa toń (The Drowning Pool) jako Schuyler Devereaux
1975: W mroku nocy (Night Moves) jako Delly Grastner
filmy TV
1995: Dziewczyny z Dzikiego Zachodu (Buffalo Girls) jako Dora DuFran
seriale TV
2006: Robot Chicken (Robot Chicken) jako Love-A-Lot
1998: Ja i Jerzy (Me & George)
1988: Saturday Night Live jako gospodarz
1987: Policjanci z Miami (Miami Vice) jako Christine von Marburg
1985: Alfred Hitchcock przedstawia (Alfred Hitchcock Presents) jako Dziewczyna
1979: Vega$ jako Dawn Peters
1978: Silni chłopcy/Tajemnice Nancy Drew (The Hardy Boys/Nancy Drew Mysteries) jako Stacey Blain
1978: Starsky i Hutch (Starsky & Hutch) jako Julie McDermott
1976: Kiedyś pewien orzeł (Once an Eagle) jako Jinny Massengale

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 77 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *