Kim Kardashian i Kanye West wzięli ślub

kardashian-westKim Kardashian i Kanye West zamieszanie wokół swojego ślubu wywołali już kilka miesięcy temu, kiedy zdradzili, że chcą się pobrać w dniu, w którym spadnie deszcz meteorytów, czyli 24 maja.
Do tego dnia zostało jeszcze trochę czasu, a para już jest małżeństwem!
Takie informacje podał magazyn “Life & Style”.
“Podpisali już dokumenty i oficjalnie są małżeństwem” – mówi źródło gazety.

Nie oznacza to jednak, że nie odbędzie się kolejna ceremonia ślubna celebrytów.
Para pobrała się w miniony weekend w Kalifornii tylko dlatego, by ich małżeństwo miało moc prawną.
We Francji, gdzie pierwotnie planowali wziąć ślub cywilny, na drodze stanęło im surowe prawo.
Tam planują za to ceremonię kościelną, na którą zaprosili całe tłumy gości.
Zostanie ona oczywiście pokazana w telewizji, podobnie zresztą jak poprzedni ślub Kardashian.
Nie wiadomo dokładnie, jacy znani celebryci pojawią się na ślubie Kim i Kanye.
Wiadomo natomiast, że niezbyt dużą ochotę na udział w ceremonii ma Beyonce, której wypada się tam pojawić ze względu na przyjaźń jej męża Jaya Z z Westem.
Niestety, nie wiadomo, jaką kreację na ten wyjątkowy dzień wybrała Kim, jednak znając jej upodobania do publikowania w sieci prywatnych zdjęć, zapewne niedługo się tego dowiemy.
Kim ma się pojawić na prestiżowej Met Gali w poniedziałek, 5 maja. Będzie to pierwsze publiczne wystąpienie celebrytki po ślubie.
Co ciekawe, cichy ślub Kim i Kanye nie oznacza, że para zrezygnowała ze swojej hucznej imprezy w Paryżu. Wręcz przeciwnie! Wesele pary ma się odbyć 24 maja.
źródło: pomponik.pl i gala.pl
Tagi: [semantic_tags]

Edycja 28.05.2014
West i Kardashian pobrali się w sobotę, 24 marca, we włoskiej Florencji.
Kanye i Kim przylecieli na ślub z Paryża, gdzie w piątek zorganizowali przyjęcie dla swoich rodzin. Podczas tej przedślubnej, kameralnej imprezy zaśpiewała idolka Kardashian – Lana del Rey.
Do Florencji jako pierwszy przybył raper w sobotni poranek. Panna młoda i jej świta zjawili się kilka godzin później.
Ślub odbył się w średniowiecznym forcie Belvedere o godzinie 17 lokalnego czasu. Wśród gości pojawili się m.in. John Legend i Steve McQueen. Uroczystość rozpoczęła się dźwiękami utworu “Time To Say Goodbye” w wykonaniu Andrei Bocellego.
źródło: bravo.pl

Poniżej zdjęcie ze ślubu
kardashian-west-slub

Wideo – Kim Kardashian i Kanye West

Biografia Kim

Kimberly Noel „Kim” Kardashian[1] (ur. 21 października 1980[2]) – amerykańska osobowość telewizyjna, modelka, aktorka i biznesmenka. Sławę zyskała przede wszystkim za sprawą reality show Z kamerą u Kardashianów, w którym występowała wraz ze swoją rodziną, a także jego spin-offów, w postaci między innymi Kourtney i Kim jadą do Nowego Jorku. Kardashian sygnowała swoim nazwiskiem kilka zapachów, wystąpiła gościnnie w szeregu programów telewizyjnych, była uczestniczką Dancing with the Stars, wystąpiła w filmach Totalny kataklizm oraz Deep in the Valley, a także, wraz ze swoimi siostrami Kourtney i Khloé, opublikowała autobiografię Kardashian Konfidential[3].

W okresie od stycznia do grudnia 2010 roku zarobki Kardashian oszacowano na kwotę około 6 milionów dolarów – najwięcej spośród wszystkich gwiazd reality show z Hollywood[4]. W 2012 roku magazyn Forbes umieścił ją na 7. miejscu listy najbardziej wpływowych postaci show-biznesu, z rocznym zarobkiem w wysokości 18 milionów dolarów[5].

Kardashian urodziła się w Los Angeles jako córka prawnika Roberta Kardashiana i Kris Kardashian (nazwisko rodowe: Houghton). Jej ojciec miał przodków wśród Amerykanów o ormiańskim pochodzeniu, zaś jej matka ma korzenie holenderskie i szkockie[6]. Rodzice Kim rozwiedli się w 1989 roku. Robert Kardashian zmarł 30 września 2003 roku na raka przełyku. Matka Kim, Kris, jest obecnie żoną dawnego olimpijczyka, Bruce’a Jennera.

Kardashian ma dwie siostry: Kourtney i Khloé, a także jednego brata, Roberta. Kim ma również braci przybranych: Burtona Jennera, Brandona Jennera i Brody’ego Jennera oraz przybraną siostrę Casey Jenner (wszyscy są dziećmi drugiego męża Kris, Bruce’a Jennera), a także dwie przyrodnie siostry: Kendall Jenner i Kylie Jenner (które są dziećmi Kris i Bruce’a)[7]. Kardashian uczęszczała do Marymount High School[8].

Kariera
2007: początki i udział w reality show
Kardashian była długoletnią przyjaciółką Paris Hilton, dzięki której zyskała umiarkowaną uwagę mediów[9]. Kim zasłynęła jednak dopiero w lutym 2007 roku, kiedy to światło dzienne ujrzało seks wideo z udziałem Kardashian i wokalisty R&B, Raya J[10]. W październiku tego samego roku Kim, wraz z dwiema siostrami, bratem, dwiema przyrodnimi siostrami, matką i swoim przyrodnim ojcem zaczęła występować w reality show Z kamerą u Kardashianów, nadawanym na antenie stacji E!.
W grudniu 2007 roku Kim pozowała dla magazynu Playboy[11].

2008–obecnie: modeling i biznes
Kardashian jest współwłaścicielką butiku D-A-S-H, który prowadzi z siostrami: Kourtney i Khloé[12]. W lutym 2008 roku Kim stała się twarzą marki Bongo Jeans; ponadto, reklamowała również między innymi Carl’s Jr., a także lizaki Sugar Factory[13][14][15].

W 2008 roku Kardashian była jedną z uczestniczek 7. serii programu Dancing with the Stars[16]. Kim odpadła w trzecim odcinku, zajmując ostatecznie 11. miejsce[17].

W marcu 2009 roku Kardashian rozpoczęła kampanię promującą ShoeDazzle – markę, której jest współzałożycielką i główną stylistką[18]. W następnym miesiącu, 9 kwietnia, w sklepach ukazała się seria DVD z ćwiczeniami, Fit in Your Jeans By Friday, stworzona przez Kim i profesjonalnych trenerów: Jennifer Galardi i Patricka Goudeau[12][19]. We wrześniu 2009 roku firma kosmetyczna Fusion Beauty i Seven Bar Foundation rozpoczęła akcję charytatywną „Kiss Away Poverty”, której twarzą była Kardashian. 1 dolar ze sprzedaży każdego błyszczyka LipFusion trafiał do fundacji, która przeznaczała te środki na pomoc kobietom stawiającym pierwsze kroki w biznesie[20].

W 2010 roku premierę miały pierwsze perfumy sygnowane przez Kim[21]. Działająca w Los Angeles cukiernia Famous Cupcakes stworzyła specjalne, waniliowe babeczki dla Kardashian, znane jako Va-Va-Va-Nilla[14]. Kim, Khloé i Kourtney projektują biżuterię; w 2010 roku ukazała się ich autorska kolekcja „Virgins, Saints, and Angels”[22]. Kardashian, wraz z Khloé i Kourtney, jest autorką kilku kolekcji odzieżowych; należy do nich między innymi „K-Dash” dostępna w QVC od 2010 roku, a także linia zaprojektowana dla marki Bebe[23][24][25]. W 2010 roku premierę miał samoopalacz Kardashian Glamour Tan stworzony przez Kim, Khloé i Kourtney[26].

1 kwietnia 2010 roku Kim wsparła Cyndi Lauper podczas rozpoczęcia kampanii Give a Damn, naświetlającej kwestię dyskryminacji społeczności LGBT .

1 lipca 2010 roku nowojorskie muzeum Madame Tussauds zaprezentowało woskową figurę Kim Kardashian[27].

Kim jest producentką reality show The Spin Crowd, opowiadającym o pracy nowojorskiej agencji Command PR, prowadzonej przez Jonathana Chebana i Simona Hucka; Kardashian jest prywatnie przyjaciółką tej dwójki, a zwłaszcza Chebana, który wcześniej często pojawiał się w Z kamerą u Kardashianów. Kim wystąpiła gościnnie w 10. serii programu The Apprentice, wcielając się w rolę jednego z jurorów, a zarazem inspiracji do zadania dla uczestników – dwie drużyny miały bowiem stworzyć wewnątrz sklepu wystawę promującą nową linię perfum Kardashian[28][29]. Kim, Kourtney i Khloé napisały autobiografię, Kardashian Konfidential, która miała premierę 23 listopada 2010 roku[30].

W grudniu 2010 roku Kardashian nagrała wideoklip do piosenki „Jam (Turn It Up)”; za jego reżyserię odpowiadał Hype Williams, a w teledysku pojawił się między innymi Kanye West[31]. Premiera wideoklipu miała miejsce podczas nocy sylwestrowej, 31 grudnia 2010 roku, w klubie TAO w Las Vegas[32]. Za produkcję piosenki odpowiadali The-Dream i Tricky Stewart. Zapytana o ewentualne plany wydania swojego albumu w przyszłości, Kim odpowiedziała: „Nie pracuję nad żadną płytą, nic z tych rzeczy – to tylko jedna ścieżka, którą nagraliśmy na potrzeby Kourtney i Kim jadą do Nowego Jorku, i klip wyreżyserowany przez Hype’a Williamsa. Połowę środków ze sprzedaży utworu przekażemy na fundacje walczące z rakiem, ponieważ zarówno jedno z rodziców The-Dreama, jak i mój tata, zmarli na raka.”[33]

Kariera aktorska
Pierwszym angażem aktorskim Kim była rola w serialu telewizyjnym Ponad falą. Następnie, w 2008 roku, Kardashian zagrała w filmie pełnometrażowym Totalny kataklizm, wcielając się w postać Lisy. Kim pojawiła się ponadto gościnnie w serialach Jak poznałem waszą matkę, 90210 i CSI: Kryminalne zagadki Nowego Jorku[34][35]. Kardashian dwukrotnie pełniła rolę gościnnej jurorki w programie America’s Next Top Model[36].

Życie osobiste
W 2008 roku wzięła udział w kampanii społecznej sprzeciwiającej się wprowadzeniu w amerykańskim stanie Kalifornia poprawki legislacyjnej zamykającej drogę parom jednopłciowym do zawierania małżeństw (tzw. Propozycja 8)[37].

Związki
W 2000 roku Kardashian wyszła za mąż za producenta muzycznego Damona Thomasa; ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2004 roku. W kolejnych latach Kim spotykała się z wokalistą R&B Rayem J, gwiazdą NFL Reggiem Bushem, graczem Dallas Cowboys Milesem Austinem, a także modelem Gabrielem Aubrym[38][39][40].

W październiku 2010 roku Kardashian związała się z Krisem Humphriesem, graczem drużyny NBA New Jersey Nets. W maju 2011 roku para się zaręczyła, zaś 20 sierpnia 2011 roku, w Montecito w Kalifornii, odbył się ich ślub[41][42]. Na początku października tego samego roku, telewizja E! wyemitowała dwuodcinkowy program specjalny, ukazujący zarówno przygotowania do ceremonii, jak i samą uroczystość ślubną Kim i Krisa[43]. Po 72 dniach małżeństwa, Kardashian wniosła 31 października 2011 roku pozew o rozwód, za przyczynę podając „różnice nie do pogodzenia”[44]. 1 grudnia 2011 roku Humphries złożył dokumenty wnoszące o unieważnienie małżeństwa, twierdząc, że padł ofiarą oszustwa; kalifornijskie prawo dopuszcza możliwość anulowania małżeństwa z tegoż powodu[45].

Aktualnie Kim Kardashian związana jest z amerykańskim raperem Kanye Westem, z którym ma córkę North West urodzoną 15 czerwca 2013r.

Kontrowersje
W kwietniu 2010 roku Kardashian wywołała kontrowersje ze względu na sposób, w jaki na jednym ze zdjęć trzymała kota[46]. W tym samym roku organizacja broniąca praw zwierząt PETA skrytykowała Kim za noszenie zwierzęcych futer, wyróżniając ją ponadto w gronie pięciu najgorszych postaci/organizacji 2010 roku w aspekcie traktowania zwierząt[47]. W kwietniu 2010 roku The Guardian poinformował, że Kardashian otrzymuje od swoich sponsorów za każdego tweeta kwoty opiewające wokół 10 tysięcy dolarów[48].

Małżeństwo z Krisem Humphriesem
Część mediów wysnuła przypuszczenia, że małżeństwo Kim z Humphriesem było zabiegiem reklamowym mającym wypromować rodzinę Kardashianów – ich markę oraz projekty telewizyjne[49]. Były współpracownik Kim, Jonatan Jaxson, także uznał ślub dwójki za chwyt marketingowy oraz sposób na zarobienie pieniędzy. W odpowiedzi na to, Kardashian pozwała Jaxsona do sądu, uznając jego słowa za kłamstwo[50].
Seks wideo

W lutym 2007 roku domowe seks wideo, które Kardashian nagrała ze swoim ówczesnym partnerem, wokalistą Rayem J, wyciekło do Internetu[51]. Vivid Entertainment wykupiła za milion dolarów prawa do filmu, a następnie, 21 lutego 2007 roku, wydała go pod tytułem Kim Kardashian: Superstar[51]. Kardashian pozwała Vivid, jednak pod koniec kwietnia 2007 roku wycofała pozew, w zamian za 5 milionów dolarów, które na mocy porozumienia otrzymała od wytwórni[52].

Filmografia
2007–obecnie: Z kamerą u Kardashianów jako ona sama
2008: Dancing with the Stars jako ona sama
2008: Totalny kataklizm jako Lisa Taylor[53]
2009: CSI: Kryminalne zagadki Nowego Jorku jako Debbie Fallon (1 odcinek)
2009: America’s Next Top Model jako ona sama (seria 13., 1 odcinek)
2009: Deep in the Valley jako Summa Eve
2009: Jak poznałem waszą matkę jako ona sama (1 odcinek)
2009: Ponad falą jako Elle (4 odcinki)
2010: 90210 jako ona sama (3. seria, odcinek 1.)
2011–obecnie: Kourtney i Kim jadą do Nowego Jorku
2011: America’s Next Top Model jako ona sama (seria 17., 1 odcinek)
2012: Jej Szerokość Afrodyta jako Nikki Lepree (sezon 4, 3 odcinki)
2012: Ostatni prawdziwy mężczyzna jako ona sama (1 odcinek)
2012: Rockefeller Plaza 30 jako ona sama (1 odcinek)
2013: The Marriage Counselor jako Ava[54]
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Kanye

Kanye Omari West (/ˈkɑn.jeɪ/; ur. 8 czerwca 1977[1]) – amerykański raper, wokalista i producent muzyczny. Rozpoznawalność w przemyśle zyskał dzięki dokonaniom producenckim w wytwórni Roc-A-Fella Records; rozgłos przyniósł mu w szczególności wkład w album The Blueprint Jaya Z. Początkowo jego styl produkcji utworów polegał na zapożyczaniu sampli wokalnych z piosenek soulowych, a następnie łączeniu ich z jego własnymi kompozycjami instrumentalnymi. W kolejnych latach West poszerzał swoją paletę muzyczną, czerpiąc inspirację z R&B lat 70., barokowego popu, trip hopu, rocka stadionowego, folku, synth popu, a także muzyki alternatywnej, elektronicznej i klasycznej[2].

Debiutancki album Westa, The College Dropout, miał premierę w 2004 roku. Rok później ukazała się jego druga płyta – Late Registration. Kolejne wydawnictwa studyjne Kanye objęły: Graduation (2007), 808s & Heartbreak (2008) oraz My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010). W sierpniu 2011 roku miała miejsce premiera Watch the Throne, pierwszego albumu kolaboracyjnego w twórczości Kanye, nagranego w duecie z Jayem Z. Wszystkie albumy Westa spotkały się z pozytywnymi ocenami krytyków; każdy z nich uzyskał ponadto status co najmniej platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych[3]. Raper jest również zdobywcą osiemnastu nagród Grammy[4][5]. Za wyjątkiem The College Dropout, pięć kolejnych albumów Kanye zadebiutowało na szczycie Billboard 200[6]. West uznany został za 3. artystę dekady 2000–2009 pod względem cyfrowej sprzedaży singli, jako że 5 jego piosenek znalazło co najmniej 3 miliony nabywców w Internecie[7][8][9][10]. W sumie cyfrowa sprzedaż utworów Westa w Stanach Zjednoczonych wynosi ponad 25 milionów kopii; dzięki temu, zajmuje 2. miejsce na liście artystów z największą liczbą zakupionych cyfrowo piosenek[11].

Witryna About.com umieściła Kanye Westa na 8. miejscu listy najlepszych hip hopowych producentów muzycznych[12]. W 2008 roku MTV wyróżniła go jako „najlepszego MC w grze”[13]. W 2010 roku ta sama stacja telewizyjna nadała Westowi tytuł Mężczyzny Roku MTV[14]. Z kolei magazyn Billboard uznał Kanye za 3. najlepszego producenta dekady 2000–2009, a BET umieściła go na 3. miejscu listy najwybitniejszych raperów XXI wieku[15][16].

West prowadzi własną wytwórnię płytową GOOD Music, z którą kontrakty posiadają tacy artyści, jak m.in.: John Legend, Common oraz Kid Cudi[17]. Symbolem i znakiem rozpoznawczym Westa jest tzw. „Dropout Bear” – miś pluszowy, którego wizerunek zdobił okładki trzech albumów i kilku singli rapera; sam miś pojawiał się także w jego wideoklipach[18].

Kanye West urodził się w Atlancie, w stanie Georgia[19]. Jego rodzice rozwiedli się, gdy ten miał trzy lata. W konsekwencji, Kanye przeprowadził się wraz z matką do Chicago[20]. Jego ojciec, Ray West, w przeszłości członek Czarnych Panter, był wielokrotnie nagradzanym, jednym z pierwszych czarnoskórych fotoreporterów pracujących dla The Atlanta Journal-Constitution. Obecnie Ray West zajmuje się doradztwem chrześcijańskim[20]. Matka Westa, dr Donda West, wykładała literaturę angielską na Clark Atlanta University, a także stała na czele katedry literatury angielskiej na Chicago State University; Donda porzuciła karierę naukową, by pełnić funkcję menedżerki Kanye. West dorastał w środowisku typowej klasy średniej, uczęszczając do Polaris High School w Oak Lawn na przedmieściach Chicago[21][22]. Zapytany o swoje oceny, odpowiedział: „Dostawałem piątki i szóstki. I nie udaję.”[23] Podczas nauki w szkole, Kanye produkował utwory dla lokalnych artystów[24].

West uczęszczał na zajęcia sztuki w American Academy of Art; rozpoczął również studia na Chicago State University, jednak przerwał je, aby w pełni poświęcić się karierze muzycznej[24].

Kariera muzyczna
1996–2003: początki kariery
Pierwsze profesjonalne produkcje w działalności Westa pochodzą z 1996 roku i obejmują osiem piosenek, jakie Kanye wyprodukował na debiutancki album rapera Grava, Down to Earth. Mimo iż płyta okazała się komercyjnym fiaskiem, West stopniowo zwiększał swoją renomę w środowisku muzycznym, współpracując z coraz popularniejszymi artystami. W latach 1998–99 produkował utwory dla m.in.: Jermaine’a Dupri, Foxy Brown i Goodie Mob.

Przełom w karierze Kanye nastąpił w 2000 roku, kiedy to związał się z wytwórnią Roc-A-Fella Records, produkując utwory dla należących do niej artystów. Wśród jego produkcji z tego okresu pochodzi chociażby dobrze przyjęty utwór „This Can’t Be Life” Jaya Z, wydany na albumie The Dynasty: Roc La Familia[25].

Po zacieśnieniu współpracy z Jayem-Z, West był jednym z producentów jego albumu The Blueprint z 2001 roku[26]. Wśród utworów, za które odpowiadał był główny singel z płyty – „Izzo (H.O.V.A.)”, a także utwory „Heart of the City (Ain’t No Love)” oraz „Takeover” (diss przeciwko Nasowi i duetowi Mobb Deep); od tego czasu, Kanye kilkakrotnie pracował z Mobb Deep i Nasem[26].

Produkcje Westa z The Blueprint spotkały się z uznaniem ze strony krytyków muzycznych, nadając mu miano jednego z najbardziej cenionych producentów muzycznych w branży hip hopowej. Status ten uzyskał zanim zyskał sławę jako raper i artysta solowy. W latach 2002–03 Kanye współpracował z m.in.: Nasem, Scarface’em, Mos Defem, T.I., Ludacrisem i raperem DMX. Jednocześnie kontynuował działalność producencką dla Roc-A-Fella Records, a także odpowiadał za cztery piosenki Jaya Z wydane na kontynuacji The Blueprint, The Blueprint²: The Gift & The Curse.

W 2003 roku West zaangażowany był w spór finansowy dotyczący piosenki „Heartbeat” rapera Royce da 5’9″, wydanej na jego albumie Build & Destroy: The Lost Sessions, a wyprodukowanej przez Kanye. West twierdził, że Royce nigdy nie zapłacił za stworzone przez niego bity; zamiast tego, nagrał utwór i umieścił go na swojej płycie. W efekcie, Kanye ogłosił, że nigdy więcej nie będzie współpracował z Royce Da 5’9″[27]. Po kilku latach, w 2007 roku, sprawę skomentował sam Royce, mówiąc: „Nigdy nie było między nami żadnych napięć. […] Cała ta sytuacja nie była jakimś wielkim problemem.”[28]

Po osiągnięciu sukcesu jako producent, West zaczął dążyć do rozwoju kariery jako artysta solowy. Wciąż napotykał jednak przeszkody na drodze do podpisania kontraktu z wytwórnią płytową. Chris Anokute, odpowiedzialny w tamtym okresie za A&R w Def Jam, przyznał, że Kanye przedstawiał mu dema swojego materiału solowego przy okazji każdej wizyty w jego biurze[29]. Z kolei Jay-Z wytłumaczył, że Roc-A-Fella była początkowo niechętna wesprzeć Westa w roli rapera, widząc go przede wszystkim w roli producenta muzycznego[30]. Wiele wytwórni uważało ponadto, że West nie odniesie takiego sukcesu komercyjnego, jak raperzy, którzy reprezentują „wizerunek uliczny”, dominujący w kulturze hip hopowej[25].

Ostatecznie, Kanye podpisał kontrakt z wytwórnią Roc-A-Fella. Kariera Westa jako artysty solowego rozpoczęła się wraz z jedną zwrotką, w której rapował na albumie The Blueprint²: The Gift & The Curse Jaya-Z.

2004–05: The College Dropout i Late Registration
23 października 2002 roku West, wracając do domu ze studia nagraniowego, uczestniczył w poważnym wypadku samochodowym; wydarzenie stanowiło inspirację dla jego pierwszego w karierze singla – „Through the Wire”[31].
W lutym 2004 roku premierę miał debiutancki album studyjny Kanye, The College Dropout, który został pozytywnie przyjęty przez krytyków oraz szeroką publiczność. Z albumu pochodzi utwór „Jesus Walks”, w którym West mówi o swojej głębokiej wierze; raper wykonywał piosenkę podczas licznych wystąpień, a w tym w ramach koncertu charytatywnego Live 8 w Filadelfii[32]. Płyta zdefiniowała styl, z którego słynie raper, a który obejmuje liczne gry słów oraz sampling[31]. Do artystów, którzy gościnnie pojawili się na albumie należą m.in.: Jay Z, Ludacris, Consequence, Talib Kweli, Mos Def i Common. The College Dropout uzyskał status trzykrotnie platynowej płyty według RIAA, rozchodząc się w Stanach Zjednoczonych w ponad 3 milionach egzemplarzy[33]. Ponadto, The College Dropout okrzyknięty został mianem najlepszego albumu roku 2004 roku przez Rolling Stone, The Village Voice i Spin[34][35]. Magazyn Time wyróżnił płytę jako jeden ze stu najlepszych albumów wszech czasów[36]. Z kolei XXL w swojej retrospektywnej edycji przyznał The College Dropout perfekcyjną ocenę „XXL”, którą wcześniej otrzymało zaledwie szesnaście płyt[37]. Entertainment Weekly uznał The College Dropout za najlepszy album dekady 2000–09[38]. The College Dropout zyskał siedem nominacji do nagród Grammy, wygrywając ostatecznie w dwóch kategoriach[4].

Kompletując drugi album solowy, West współpracował z amerykańskim kompozytorem muzyki filmowej, Jonem Brionem[39]. Late Registration miał premierę 30 sierpnia 2005 roku i, podobnie jak poprzednik, został bardzo przychylnie odebrany przez recenzentów; wybrany został najlepszą płytą roku przez liczne publikacje, a w tym USA Today, The Village Voice, Spin i Time[39][40][41][42][43]. Magazyn Rolling Stone umieścił Late Registration na szczycie listy najlepszych wydawnictw 2005 roku, opisując go jako „absurdalnie wirtuozowski klasyk hip hopu”[44]. Jednocześnie wydawnictwa Kanye Westa zajmowały szczyty list najlepszych albumów roku 2004 i 2005 według Rolling Stone, The Village Voice i Spin przez dwa kolejne lata z rzędu. Late Registration okazał się również sukcesem komercyjnym, rozchodząc się w premierowym tygodniu w ponad 860 tysiącach kopii w Stanach Zjednoczonych i debiutując na szczycie Billboard 200[45]. W sumie album znalazł ponad 3 miliony nabywców na rynku amerykańskim, uzyskując status trzykrotnie platynowej płyty[33]. Late Registration przyniósł Westowi osiem nominacji do nagród Grammy, między innymi w kategoriach album roku oraz nagranie roku (za „Gold Digger”)[46].

22 sierpnia 2005 roku telewizja MTV wyemitowała program specjalny All Eyes on Kanye West, w którym West oficjalnie sprzeciwił się zjawisku homofobii w branży hip hopowej, twierdząc: „Głośne wyrażanie własnych poglądów i łamanie barier zawsze było istotą hip hopu, jednak obecnie wszyscy ze środowiska hip hopowego dyskryminują homoseksualistów.”[47] Swoje słowa poparł osobistymi doświadczeniami – przyznał, że momentem zwrotnym w jego postawie był okres, kiedy dowiedział się, że jeden z jego kuzynów jest gejem[48]. Kanye zarysował podobieństwa pomiędzy walką Afroamerykanów o wolność, a współczesnymi ruchami na rzecz praw osób homoseksualnych[48].

2007–09: Graduation i 808s & Heartbreak
Na początku 2007 roku opublikowany został nowy utwór Westa – „Classic (Better Than I’ve Ever Been)”, a media przyjęły, że może on być pierwszym singlem z kolejnego albumu rapera. Jednak firma Nike szybko wyjaśniła, że piosenka powstała z myślą o rocznicy wprowadzenia na rynek modelu obuwia Air Force 1[49]. 25 marca 2007 roku Kanye i jego ojciec Ray West wsparli Światowy Dzień Wody uczestnicząc w wydarzeniu Walk for Water[50].

W 2007 roku, po dwuletniej przerwie, Kanye powrócił do roli kolumnisty w dziale mody magazynu Complex[51]. 7 lipca West wystąpił wraz z The Police i Johnem Mayerem podczas amerykańskiego koncertu w ramach akcji Live Earth[52].

W lipcu 2007 roku West podjął decyzję o zmianie daty wydania Graduation – jego trzeciego albumu studyjnego, z pierwotnego 18 września, na 11 września, czyli ten sam termin, w którym premierę miała płyta Curtis 50 Centa[53]. W odpowiedzi, 50 Cent zadeklarował, że jeśli Graduation rozejdzie się w pierwszym tygodniu w większej liczbie kopii niż Curtis, zaprzestanie on tworzenia nowych albumów solowych. Ostatecznie jednak 50 Cent wycofał się ze swoich słów[54]. W dniu premiery sprzedaż Graduation wyniosła 437 tysięcy egzemplarzy, wzrastając do 957 tysięcy kopii po upływie pierwszych siedmiu dni w Stanach Zjednoczonych[55]. Dzięki temu, album zadebiutował na szczycie Billboard 200[55]. Od tego czasu, uzyskał status podwójnie platynowej płyty, znajdując ponad 2 miliony nabywców na rynku amerykańskim[33]. Graduation wybrany został albumem roku 2007 przez USA Today oraz Entertainment Weekly[56][57]. Album przyniósł Kanye osiem nominacji do nagród Grammy, zdobywając ostatecznie trzy statuetki[58][59]. Podczas ceremonii West zaśpiewał dwa utwory: „Stronger” (z Daft Punk) oraz „Hey Mama” (na cześć niedawno zmarłej matki)[60].

W sierpniu 2007 roku West pojawił się gościnnie w serialu telewizji HBO Ekipa, wykorzystując go jako platformę dla premiery swojego nowego singla – „Good Life”, podczas napisów końcowych.
Podczas gali MTV Video Music Awards, która odbyła się 7 września 2008 roku, West premierowo wykonał nowy utwór, „Love Lockdown”. Piosenka, pozbawiona rapu – zamiast tego zawierająca wyłącznie wokal z użyciem auto-tune, pochodziła z czwartego albumu Kanye, 808s & Heartbreak. Płyta miała w założeniu ukazać się 16 grudnia 2008 roku, jednak we wrześniu artysta poinformował, że zakończył pracę nad materiałem i premiera nowego albumu odbędzie się w listopadzie. Na początku października West niespodziewanie pojawił się na scenie koncertu T.I. w Los Angeles, gdzie ogłosił, że 808s & Heartbreak ukaże się 25 listopada. Ostatecznie płyta wydana została dzień wcześniej, 24 listopada, a drugim promującym ją singlem był „Heartless”. 808s & Heartbreak zadebiutował na 1. miejscu Billboard 200, rozchodząc się w pierwszym tygodniu w nieco ponad 450 tysiącach egzemplarzy na terenie Stanów Zjednoczonych[61]. Album uzyskał status platynowej płyty według RIAA, znajdując ponad 1,6 miliona nabywców na rynku amerykańskim[62]. Witryna internetowa Jam! wyróżniła 808s & Heartbreak jako najlepszy album 2008 roku[63]. Mimo licznych wyróżnień od krytyków, album został niemalże całkowicie pominięty w nominacjach do 51. ceremonii rozdania nagród Grammy, zdobywając zaledwie jedną[64]. Jermaine Hall z magazynu Vibe stwierdził, że wpływ na to mógł mieć incydent z udziałem Westa podczas gali MTV Video Music Awards w 2009 roku, jednak bardziej prawdopodobnym powodem jest zdecydowana zmiana dotychczasowej stylistyki rapera na jego nowej płycie[65]. Mimo braku wyróżnień za 808s & Heartbreak, Kanye zdobył w 2009 roku dwie statuetki Grammy za utwory kolaboracyjne[66][67].

W sierpniu 2008 roku West, wraz z Wyclefem Jeanem i N.E.R.D., wystąpił podczas Narodowej Konwencji Partii Demokratycznej w Denver, by wesprzeć kandydaturę Baracka Obamy na urząd Prezydenta Stanów Zjednoczonych[68]. W styczniu 2009 roku artysta pojawił się na scenie podczas balu inauguracyjnego dla młodzieży, zorganizowanego przez MTV z okazji inauguracji Obamy[69]. 18 lutego West otrzymał nagrodę Brit Award dla najlepszego artysty międzynarodowego. Jako że nie był on obecny na gali, wyróżnienie zaakceptował w przemowie wideo, w której powiedział: „Barack jest najlepszym międzyrasowym mężczyzną, ale ja jestem dumny z bycia najlepszym międzynarodowym facetem na świecie.”[70]

W kwietniu 2009 roku Kanye nagrał z zespołem 30 Seconds to Mars utwór „Hurricane”, który miał ukazać się na albumie grupy This Is War[71]. Jednak ze względu na spory prawne między wytwórniami artystów, nie doszło do tego. Ostatecznie piosenka wydana została na edycji deluxe This Is War, pod rozszerzonym tytułem „Hurricane 2.0″[72][73].
2010–2013: My Beautiful Dark Twisted Fantasy i Watch the Throne

W maju 2010 roku West gościnnie użyczył swojego głosu postaci Kenny’ego Westa w serialu animowanym telewizji Fox The Cleveland Show[74].

West spędził pierwszą połowę 2010 roku w Honolulu na Hawajach, pracując nad kolejnym albumem studyjnym, noszącym roboczy tytuł Good Ass Job. Jako swoje muzyczne inspiracje w tworzeniu albumu, Kanye wyróżnił Mayę Angelou, Gila Scott-Herona i Ninę Simone[75][76]. Po tym jak West wyraził zainteresowanie samplowaniem jednej z piosenek Bon Iver, w studio nagraniowym na Oahu zjawił się Justin Vernon; efektem ich prac był gościnny udział wokalny Vernona w kilku nowych utworach, włączając w to „Lost in the World”[77]. Kanye wykonał „Lost in the World” podczas Macy’s Thanksgiving Day Parade w Nowym Jorku, w listopadzie 2010 roku[78].

12 września 2010 roku, podczas gali MTV Video Music Awards, Kanye wykonał wraz z raperem Pusha T premierowy utwór – „Runaway”[79]. Krótko po występie West przyznał, że pracuje nad 35–minutowym filmem krótkometrażowym, opartym na tejże piosence. Obraz był silnie inspirowany film noir i skupia się na upadłym feniksie, w którym zakochuje się Kanye[80].

Nazwę piątego albumu Kanye została ostatecznie zmieniona na My Beautiful Dark Twisted Fantasy, zaś sama płyta miała premierę 22 listopada 2010 roku[81]. Wydawnictwo zadebiutowało na 1. miejscu listy Billboard 200, rozchodząc się w pierwszym tygodniu w 496 tysiącach egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych[82]. Od tego czasu My Beautiful Dark Twisted Fantasy uzyskała status platynowej płyty według RIAA, znajdując ponad milion nabywców na rynku amerykańskim[33]. Album uzyskał bardzo dobre recenzje krytyków muzycznych. Anslem Samuel z XXL przyznał mu perfekcyjną ocenę „XXL”[83]. My Beautiful Dark Twisted Fantasy wybrany został najlepszą płytą roku 2010 roku przez liczne publikacje, a w tym: Spin, Billboard, Time, Slant, Pitchfork Media, Vibe, Rolling Stone, The Washington Post, The A.V. Club, a także wszystkich trzech dziennikarzy muzycznych dziennika The New York Times (Jona Caramanica, Nate’a Chinena oraz Jona Parelesa)[84][85][86][87][88][89][90][91][92][93][94]. Ten sam tytuł albumowi nadał również The Village Voice w wyniku głosowania przeprowadzonego w gronie krytyków; My Beautiful Dark Twisted Fantasy wygrał największą przewagą w historii tygodnika[95][96].

8 sierpnia 2011 roku ukazał się pierwszy w karierze Westa album kolaboracyjny, Watch the Throne, nagrany w duecie z Jayem Z[97][98]. Płyta pozostawała w stadium produkcji od sierpnia 2010 roku, kiedy to Kanye zapoczątkował inicjatywę GOOD Friday; polegała ona na premierze nowych utworów w każdy kolejny piątek pomiędzy 20 sierpniem, a świętami Bożego Narodzenia w grudniu 2010 roku[99]. Album rozszedł się w pierwszym tygodniu w 436 tysiącach egzemplarzy na terenie Stanów Zjednoczonych i zadebiutował na szczycie Billboard 200 – jako piąta w karierze płyta Westa i dwunasta Jaya-Z, która tego dokonała[100]. Jednocześnie w ciągu debiutanckich siedmiu dni Watch the Throne został zakupiony w iTunes Store w liczbie 290 tysięcy kopii, łamiąc rekord dla największej tygodniowej sprzedaży cyfrowej iTunes w historii[100].

12 lutego 2012 roku West zdobył cztery statuetki na gali rozdania nagród Grammy, a w tym trzy za album My Beautiful Dark Twisted Fantasy i jedną w kategorii najlepsze wykonanie rap za utwór „Otis”, nagrany w duecie z Jayem Z, pochodzący z albumu Watch the Throne[101].
2013-obecnie: Yeezus

Na 18 czerwca 2013 roku Kanye West zapowiedział wydanie swojego szóstego, studyjnego albumu zatytułowanego Yeezus. Promuje go singiel New Slaves z Frankiem Oceanem[102].

Inna aktywność
Działalność biznesowa
W sierpniu 2008 roku West ogłosił plany otwarcia dziesięciu restauracji Fatburger na terenie Chicago. Pierwsza z nich, umiejscowiona w Orland Park, zaczęła działać we wrześniu tego samego roku. Otwarcie drugiego lokalu nastąpiło w styczniu 2009 roku; procesy związane z oddaniem do użytku trzeciej restauracji pozostają w fazie finalizacji. Należąca do Kanye firma KW Foods LLC wykupiła prawa do marki Fatburger w Chicago[103].

Moda
17 lutego 2009 roku West określony został jednym z 10 najbardziej stylowych mężczyzn w Stanach Zjednoczonych według magazynu GQ[104].

W kwietniu 2009 roku, w sklepach marki Nike premierę miały nowe modele obuwia sportowego – Air Yeezy, zaprojektowane przez Westa i czerpiące nazwę od jego przydomka „Yeezy”[105].

West, znany prywatnie jako wielbiciel mody, wielokrotnie sam wcielał się w rolę projektanta[106]. 22 stycznia 2009 roku, podczas Paryskiego Tygodnia Mody, po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana została linia obuwia, którą Kanye zaprojektował dla domu mody Louis Vuitton[107]. Modele, w cenach od 870 do 1140 dolarów, pojawiły się w butikach marki latem tego samego roku[108].

W 2011 roku Kanye stworzył we współpracy z francuską manufakturą M/M ekskluzywną linię jedwabnych apaszek. Pięć wariantów, w jakich były dostępne, powstało pod wpływem inspiracji pracami graficznymi George’a Condo, jakie ten wykonał dla albumu My Beautiful Dark Twisted Fantasy[109][110]. Apaszki dostępne były w limitowanej ilości – po 100 z każdego modelu, za kwotę około 400 dolarów każda[110].

Obecnie West pracuje wraz z brytyjską projektantką Louise Goldin nad własną kolekcją odzieży dla kobiet[111]. Część linii została przedstawiona podczas Nowojorskiego Tygodnia Mody, który odbył się we wrześniu 2011 roku[111].

Działalność filantropijna
W 2003 roku West założył fundację Kanye West Foundation. W sierpniu 2007 roku raper poprowadził koncert charytatywny, który odbył się z okazji nawiązania współpracy pomiędzy jego fundacją i Strong American Schools. Wspólne działania obu organizacji mają na celu pomoc latynoskim i afroamerykańskim dzieciom w kontynuacji nauki w szkole i zdobywaniu wykształcenia w każdym stadium edukacji: począwszy od szkół podstawowych, przez średnie, na wyższych skończywszy. Kanye wsparł własną fundację zasilając jej konto o 500 tysięcy dolarów.

West wielokrotnie udzielał się w różnorakich akcjach charytatywnych, a w tym m.in.: Millions More Movement, 100 Black Men of America, koncercie Live Earth, wziął udział w marszu z okazji Światowego Dnia Wody, biegach charytatywnych Nike, akcji MTV na rzecz młodych weteranów wojny w Iraku, a także w programach mających pomóc ofiarom huraganu Katrina[112].

Styl i wpływy muzyczne
Na początku kariery, styl produkcji Kanye Westa często wykorzystywał sample wokalne, zazwyczaj z soulowych piosenek, połączone z jego własnymi kompozycjami instrumentalnymi[26]. Jego pierwszym ważnym wydawnictwem zawierającym charakterystyczny sampling wokalny był „This Can’t Be Life”, utwór Jaya-Z z albumu The Dynasty: Roc La Familia.

West przyznał, że producent Wu-Tang Clan, RZA, miał bardzo duży wpływ na jego własny styl muzyczny[22][113]. Poza tym przy wielu okazjach wyróżniał raperów z Wu-Tang – Ghostface Killah i Ol’ Dirty Bastard, jako jednych ze swoich ulubionych artystów, „Wu-Tang? Ja i moi przyjaciele rozmawiamy o tym cały czas… Uważamy, że Wu-Tang wywarł bardzo duży wpływ na muzykę. Od slangu, do stylu ubioru, skeczy i samplingu. RZA wykorzystywał podobny styl produkcji, jakim dziś posługuję się ja.”[114] Sam RZA wypowiedział się na temat tych porównań w wywiadzie dla magazynu Rolling Stone: „Darzę Kanye wielkim szacunkiem. Spotkaliśmy się rok albo dwa lata temu, a on zaczął chwalić to, co robię. […] Kanye jest jednym z największych artystów na świecie. Z kolei my powtarzamy, że ‚Wu-Tang jest wieczny’. Kanye inspiruje ludzi, by stawali się tacy, jak on.”[115]
Podczas gdy na przestrzeni lat Kanye coraz rzadziej wykorzystuje sampling, jego produkcje wciąż zawierają skomplikowane, charakterystyczne aranżacje instrumentalne. Według rapera, ich początki sięgają czasów, gdy West zasłuchiwał się w twórczość grupy trip hopowej Portishead. Jej album koncertowy Roseland NYC Live z 1998 roku, nagrany z udziałem Orkiestry Filharmonii Nowojorskiej, zainspirował Kanye do włączenia do jego hip hopowych produkcji sekcji smyczkowej[2]. W pierwszych latach działalności West nie mógł finansowo pozwolić sobie na wykorzystanie wszystkich instrumentów smyczkowych, za wyjątkiem współpracy z izraelską wiolonczelistką Miri Ben-Ari. Jednak wraz z osiągnięciem sukcesu komercyjnego, Kanye zatrudnił własną, 11-osobową orkiestrę smyczkową. W tamtym okresie, West był jedyną gwiazdą popu, która koncertowała z sekcją smyczkową[2].

West wielokrotnie powtarzał, że poza pracą częściej od hip hopu słucha muzyki rockowej, wymieniając Franz Ferdinand, Red Hot Chili Peppers oraz The Killers jako jedne ze swoich ulubionych zespołów. Ponadto, tworząc album Graduation, Kanye czerpał inspirację od takich formacji, jak U2, The Rolling Stones i Led Zeppelin[116]. Jako fan muzyki niezależnej, West wykorzystuje swoją stronę internetową, by promować grupy grające indie rocka, publikując ich wideoklipy oraz piosenki w specjalnej sekcji[117]. Raper współpracował również z artystami sceny niezależnej: Santigold, Peter Bjorn and John i Lykke Li[118].

Życie osobiste
Związki
W 2008 roku zakończył się związek Westa i projektantki Alexis Phifer. Para spotykała się ze sobą z licznymi przerwami od 2002 roku. W 2006 roku West oświadczył się Alexis. Phifer przyznała w wywiadzie dla People, że „zawsze jest smutno, gdy kończą się takie rzeczy, ale pozostaliśmy przyjaciółmi”[119].

W 2008 roku Kanye zaczął umawiać się z modelką Amber Rose; latem 2010 roku raper oficjalnie potwierdził, że para rozstała się[120].

Aktualnie Kanye Westem związany jest z Kim Kardashian. 15 czerwca 2013 przyszła na świat ich córka[121].

Problemy z prawem
W grudniu 2006 roku Robert „Evel” Knievel pozwał Westa za naruszenie praw do znaku towarowego w jego wideoklipie do utworu „Touch the Sky”[133]. Knievel uznał, że „wulgarne i obraźliwe” obrazy w teledysku naruszają jego wizerunek[133]. W klipie do „Touch the Sky” pojawia się bowiem postać „Evela Kanyevela”, który za pomocą rakiety próbuje przelecieć nad kanionem. Knievel domagał się odszkodowania oraz zaprzestania rozpowszechniania teledysku. Z kolei przedstawiciele Kanye argumentowali, że wideoklip ma charakter satyry i kwalifikuje się do 1. poprawki do Konstytucji Stanów Zjednoczonych[133]. Na kilka dni przed swoją śmiercią w listopadzie 2007 roku, Knievel polubownie rozwiązał sprawę, po osobistym spotkaniu z Westem[134]. Opisał on później rapera jako „świetnego faceta i dżentelmena”[134].

11 września 2008 roku West i jego ochroniarz/menedżer trasy Don „Don C.” Crowley zostali aresztowani na lotnisku Los Angeles International Airport pod zarzutem wandalizmu. Dwójka wdała się w szarpaninę z paparazzi, niszcząc ich aparaty[135][136]. Po wpłaceniu 20 tysięcy dolarów grzywny, West został zwolniony z posterunku policji Los Angeles Police Department w Culver City. 26 listopada prokuratura okręgowa zdecydowała, że zarzuty nie zostaną wpisane do kartoteki artysty. Zamiast tego, oskarżono go o wandalizm i naruszenie cudzego mienia[137][138].

14 listopada 2008 roku West został aresztowany ponownie, w wyniku kolejnej kłótni z paparazzi pod klubem nocnym w Newcastle upon Tyne. Zgodnie z oświadczeniem rzecznika policji, raper został zwolniony z posterunku bez podejmowania dalszych kroków prawnych[139].

Kontrowersje
Media
West wielokrotnie wywoływał kontrowersje medialne. 2 września 2005 roku, podczas charytatywnego koncertu na rzecz ofiar huraganu Katrina A Concert for Hurricane Relief, transmitowanego przez NBC, West miał być jednym z prezenterów. Kiedy raper w duecie z aktorem Mikiem Myersem zaczęli przemowę, w pierwszej części tekstu Kanye znacznie odbiegł od scenariusza. Następnie swoją kwestię wypowiadał Myers, postępując zgodnie z planem. Kiedy kamera skierowała się na Westa, który miał przedstawić drugą część swojego przekazu, ten powiedział: „George Bush nie dba o czarnych ludzi”. W tym momencie, realizator uciął połączenie mikrofonowe i skierował obraz na Chrisa Tuckera, który przez kilka sekund nie był świadomy, że jest filmowany[140][141]. Sam Bush przyznał w późniejszym wywiadzie, iż był to jeden z „najbardziej obrzydliwych momentów” jego prezydencji[142].

W styczniu 2006 roku West wywołał kolejne kontrowersje, kiedy pojawił się na okładce magazynu Rolling Stone w wizerunku Jezusa, z cierniową koroną na głowie[143].

W listopadzie 2010 roku, podczas wywiadu z Mattem Lauerem dla programu NBC Today Show, West wyraził ubolewanie nad swoimi słowami wobec Busha, twierdząc: „nie miałem podstaw, by nazywać Busha rasistą”. Następnie dodał: „Wierzę, że w sytuacjach, które są pełne emocji – my, jako istoty ludzkie, nie zawsze obieramy nasze myśli we właściwe słowa.” Kolejnego dnia Lauer przeprowadzał wywiad z Bushem, który docenił przeprosiny rapera, mówiąc: „Nie mam w naturze nienawiści. […] Nie czuję nienawiści do Kanye Westa. Mówiłem raczej o całym środowisku, w którym ludzie mówią rzeczy, by krzywdzić innych. Nikt nie chce być nazwany rasistą, kiedy w sercu wierzy w równość ras.”[144]

Reakcje na słowa Westa były różne, jako że nie wszyscy uznali, iż West powinien przepraszać Busha. „Nie liczyły się słowa, ale esencja uczucia, które narastało w naszej społeczności zbyt długo.”, powiedział współzałożyciel wytwórni Def Jam, Russell Simmons[145]. Z kolei dr Boyce Watkins stwierdził, że „Bush nie zasługiwał na przeprosiny; ty – nie przepraszasz przestępcy, gdy wyczytujesz jego zbrodnie”[146].

Ceremonie rozdania nagród
W 2004 roku West uczestniczył w swoim pierwszym z licznych incydentów podczas różnych ceremonii rozdania nagród muzycznych. Na gali American Music Awards raper wybiegł z sali, gdy okazało się, że przegrał statuetkę dla najlepszego debiutu na rzecz wokalistki country Gretchen Wilson. Później skomentował to słowami: „Poczułem się tak, jakby ktoś mnie okradł. […] To ja byłem najlepszym nowym artystą tego roku.”[147] Po ogłoszeniu nominacji do nagród Grammy w 2006 roku, Kanye stwierdził, że „będzie mieć problem”, jeśli nie wygra w kategorii Album of the Year. Następnie powiedział: „Nie obchodzi mnie, co robię. Nie dbam o to, jak wiele wygłupów popełniłem – nigdy nie zaprzeczycie, jak wiele pracy włożyłem w tę płytę. Nie chcę słuchać tych politycznie poprawnych tekstów.”[148] 2 listopada 2006 roku, kiedy jego „Touch the Sky” nie zdobył wyróżnienia dla najlepszego wideoklipu na gali MTV Europe Music Awards, Kanye wszedł na scenę, gdy nagrodę odbierały zespoły Justice oraz Simian i zaczął sprzeczać się o to, iż to on powinien był wygrać[149][150]. 7 listopada, kiedy otwierał koncert U2 w Brisbane, West oficjalnie przeprosił za swoje zachowanie[151]. Kanye sparodiował później swój incydent z gali VMA w programie Saturday Night Live.

9 września 2007 roku West zasugerował, że jego rasa miała wpływ na to, iż nie otworzył swoim występem gali MTV Video Music Awards, a zamiast niego zrobiła to Britney Spears, twierdząc: „Może z moim kolorem skóry jest coś nie tak.”[152] Tej samej nocy Kanye przegrał we wszystkich pięciu kategoriach, w których był nominowany. Był to jednocześnie drugi rok z rzędu, kiedy nie zdobył on żadnego wyróżnienia VMA. Po zakończeniu show raper powiedział, że już nigdy więcej nie wróci do MTV[153]. W kilku stacjach radiowych powtórzył również, że jego marzeniem było, by otworzyć galę z piosenką „Stronger”[153]. Uznał on ponadto, że Spears od długiego czasu nie wydała żadnego hitu, i że MTV wybrało ją po to, by podnieść oglądalność ceremonii[153].

13 września 2009 roku, podczas gali MTV Video Music Awards, kiedy Taylor Swift przyjmowała nagrodę dla najlepszego żeńskiego wideoklipu za „You Belong with Me”, West wkroczył na scenę, zabrał jej mikrofon i oznajmił, że klip Beyoncé do „Single Ladies (Put a Ring on It)”, nominowany w tej samej kategorii, był „jednym z najlepszych teledysków wszech czasów”. Za swoje zachowanie Kanye został usunięty z sali[154][155][156]. Kiedy kilkanaście minut później Beyoncé wygrała statuetkę dla najlepszego wideoklipu roku za „Single Ladies (Put a Ring on It)”, zaprosiła Swift na scenę, by ta dokończyła swoją przemowę[154]. West został skrytykowany przez liczne grono gwiazd i Prezydenta Baracka Obamę, który nieoficjalnie nazwał go „dupkiem”[155][157][158][159][160][161][162]. Słowa Westa podczas VMA zyskały dużą popularność na internetowych blogach, forach oraz w serwisie Twitter, gdzie zamieszczano różne materiały z frazą „Let you finish”[163]. Kanye dwukrotnie publikował przeprosiny za ten incydent na swoim blogu; pierwsze – jeszcze tej samej nocy, drugie – 14 września 2009 roku, w tym samym dniu, w którym raper pojawił się w The Jay Leno Show, gdzie po raz kolejny przeprosił Taylor[164]. Dwa dni po wydarzeniu Swift gościła w programie The View, w którym opowiedziała o sytuacji. W reakcji na jej wizytę, West zadzwonił do niej, by osobiście przeprosić za swoje zachowanie. Wokalistka przyznała, że przyjęła jego przeprosiny[165][166][167].

Dyskografia

Albumy studyjne

Rok Album Najwyższa
pozycja[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Certyfikaty Sprzedaż
Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
R&B
Australia Kanada Francja Niemcy Holandia Szwecja Szwajcaria Wielka Brytania
2004 The College Dropout

  • Wydany: 10 lutego 2004
  • Wytwórnia: Roc-A-Fella, Def Jam
  • Format: CD, digital download
2 1 160 77 53 39 96 12
  • Stany Zjednoczone 2× Platyna[10]
  • KanadaPlatyna[11]
  • Nowa ZelandiaZłoto[12]
  • Wielka Brytania 2× Platyna[13]
  • Stany Zjednoczone 3 135 000+[14]
  • Wielka Brytania 600 000+[13]
2005 Late Registration

  • Wydany: 30 sierpnia 2005
  • Wytwórnia: Roc-A-Fella, Def Jam
  • Format: CD, digital download
1 1 14 1 36 14 24 11 9 2
  • Stany Zjednoczone 3× Platyna[10]
  • AustraliaPlatyna[15]
  • Kanada 2× Platyna[16]
  • Irlandia 2× Platyna[17]
  • Wielka Brytania 2× Platyna[13]
  • Nowa ZelandiaZłoto[18]
  • JaponiaZłoto[19]
  • Stany Zjednoczone 3 000 000+[20]
  • Wielka Brytania 600 000+[13]
2007 Graduation

  • Wydany: 11 września 2007
  • Wytwórnia: Roc-A-Fella, Def Jam
  • Format: CD, digital download
1 1 2 1 9 10 11 6 3 1
  • Stany Zjednoczone 2× Platyna[10]
  • AustraliaZłoto[21]
  • Kanada 2× Platyna[22]
  • IrlandiaPlatyna[23]
  • Nowa ZelandiaZłoto[12][24]
  • RosjaZłoto[25]
  • SzwajcariaZłoto[26]
  • Wielka BrytaniaPlatyna[13]
  • JaponiaZłoto[27]
  • Stany Zjednoczone 2 166 000+[28]
  • Wielka Brytania 300 000+[13]
2008 808s & Heartbreak

  • Wydany: 24 listopada 2008
  • Wytwórnia: Roc-A-Fella, Def Jam
  • Format: CD, digital download
1 1 12 4 52 30 42 13 11
  • Stany ZjednoczonePlatyna[10]
  • AustraliaZłoto[29]
  • KanadaPlatyna[30]
  • IrlandiaPlatyna[31]
  • Wielka BrytaniaZłoto[13]
  • Stany Zjednoczone 1 630 000+[32]
  • Wielka Brytania 100 000+[13]
2010 My Beautiful Dark Twisted Fantasy

  • Wydany: 22 listopada 2010[33]
  • Wytwórnia: Roc-A-Fella, Def Jam
  • Format: CD, digital download
1 1 6 1 28 19 17 19 10 16
  • Stany ZjednoczonePlatyna[10]
  • AustraliaPlatyna[34]
  • DaniaZłoto[35]
  • Wielka BrytaniaSrebro[13]
  • Stany Zjednoczone 1 254 000+[36]
  • Wielka Brytania 60 000+[13]
„—” Album nie zajął miejsc na listach lub nie został wydany w danym państwie.

Single

Rok Singel Najwyższa
pozycja[3][7][9][37][41][42][43][44][45][46]
Certyfikaty Album
Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
R&B
Stany Zjednoczone
Rap
Australia Kanada Niemcy Irlandia Holandia Szwecja Wielka Brytania
2003 „Through the Wire„ 15 8 4 81 23 61 24 25 27 9 The College Dropout
2004 „All Falls Down”
(feat. Syleena Johnson)
7 4 2 9 72 23 85 10
  • Stany ZjednoczoneZłoto[47]
„Jesus Walks„ 11 2 3 37 4 18 16
  • Stany ZjednoczoneZłoto[47]
„The New Workout Plan„ 59
2005 „Diamonds from Sierra Leone„ 43 21 11 52 18 67 19 56 30 8
  • Stany ZjednoczoneZłoto[47]
Late Registration
„Gold Digger”
(feat. Jamie Foxx)
1 1 1 1 2 35 3 22 34 2
  • Stany Zjednoczone 2× Platyna[47]
  • AustraliaPlatyna[48]
  • Nowa ZelandiaZłoto[49]
„Heard ‚Em Say”
(feat. Adam Levine)
26 17 12 27 19 95 23 67 22
  • Stany ZjednoczoneZłoto[47]
2006 „Touch the Sky”
(feat. Lupe Fiasco)
42 23 10 10 36 97 14 64 6
„Drive Slow”
(feat. T.I., Paul Wall & GLC)
2007 „Can’t Tell Me Nothing„ 41 20 8 16 107 Graduation
„Stronger„ 1 30 3 2 1 17 2 35 19 1
  • Stany Zjednoczone 3× Platyna[47]
  • AustraliaPlatyna[50]
  • Nowa ZelandiaZłoto[49]
„Good Life”
(feat. T-Pain)
7 3 1 21 23 78 24 23
  • Stany ZjednoczonePlatyna[47]
„Flashing Lights”
(feat. Dwele)
29 12 2 82 54 21 29
2008 „Homecoming”
(feat. Chris Martin)
69 53 15 32 79 17 5 39 19 9
„Love Lockdown” 3 26 18 5 8 4 10 11 8
  • Stany Zjednoczone 3× Platyna[47]
  • AustraliaZłoto[51]
  • DaniaZłoto[52]
  • Nowa ZelandiaZłoto[49]
808s & Heartbreak
„Heartless” 2 4 1 40 8 37 11 31 17 10
  • Stany Zjednoczone 2× Platyna[47]
  • Nowa ZelandiaZłoto[49]
2009 „Amazing”
(feat. Young Jeezy)
81 65 22 42
„Paranoid”
(feat. Mr Hudson)
118 90
2010 „Power”
(feat. Dwele)
22 22 14 100 49 40 36 My Beautiful Dark Twisted Fantasy
„Monster”
(feat. Jay Z, Rick Ross, Bon Iver & Nicki Minaj)
18 30 15 43 146
„Runaway”
(feat. Pusha T)
12 30 9 46 13 28 56
  • AustraliaZłoto[53]
2011 „All of the Lights”
(feat. Rihanna)
18 2 2 24 53 75 13 15
  • Stany ZjednoczonePlatyna[47]
  • AustraliaPlatyna[53]
  • Nowa ZelandiaZłoto[54]
2012 „Mercy”
(feat. Big Sean,Pusha T & 2 Chainz)
14 1 1 60 46 82
  • Stany ZjednoczonePlatyna[47]
Cruel Summer
„Cold”
(feat. DJ Khaled)
86 69 85
„—” Singel nie zajął miejsc na listach lub nie został wydany w danym państwie.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 94 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *