Joanna Trzepiecińska i Bogdan Hołownia pokazali się razem

Trzepiecinska-HolowniaJoanna Trzepiecińska (49 l.) znalazła nową miłość. Tym razem skończy się happy endem?

Aktorka znana m.ni. z „Rodziny zastępczej” nie miała zbyt dużo szczęścia
do związków.

Wiele lat temu Trzepiecińska rozwiodła się z pisarzem, Januszem Andermanem.

Mężczyzna miał w domu status twórcy stworzonego do wyższych celów i nie bardzo radził sobie z prozą życia codziennego.

Joanna musiała wziąć więc wszystkie sprawy na swoje barki.

To ona zajmowała się wszystkimi sprawami domowymi. Długo też znosiła frustracje męża, który uważał się za niedocenionego twórcę, coraz częściej kojąc swoje smutki w alkoholu.

Po pewnym czasie Anderman zaczął także szukać szczęścia poza domem. I znalazł – Kamilę Drecką, dziennikarkę telewizyjną.

Wiosną 2008 roku oznajmił żonie, że kocha inną. Joanna wpadła w szał i kazała mu się wynosić.

Późniejsze związki, niestety, też nie okazywały się trwałe.

Zła karta musiała się jednak w końcu odwrócić! Tak też się stało!

„Aktorka poznała pianistę jazzowego Bogdana Hołownię (57 l.).

Są ze sobą szczęśliwi, choć nie nie afiszowali się z tą miłością.

Ale ostatnio po raz pierwszy pojawili się razem na warszawskich salonach” – donosi tygodnik „Świat i Ludzie”.
źródło: pomponik.pl

Wideo – Joanna Trzepiecińska i Bogdan Hołownia

Biografia Joanny

Joanna Trzepiecińska (ur. 7 września 1965 w Tomaszowie Mazowieckim) – polska aktorka teatralna i filmowa, wokalistka. Aktorka warszawskich scen teatralnych.

Ukończyła państwową szkołę muzyczną w klasie fortepianu i średnią w klasie fletu. Szybko zaskarbiła sobie sympatię telewidzów debiutancką rolą osieroconej Joanny Macieszanki, uparcie poszukującej szczęścia, której życie przypadło na czas burzliwych wydarzeń historycznych od rewolucji 1905 do I wojny światowej w serialu TVP1 Jana Łomnickiego na motywach cyklu powieściowego Ewy Szelburg-Zarembiny Rzeka kłamstwa (1987). 12 grudnia 1987 roku zadebiutowała w roli służącej w spektaklu Stanisława Ignacego Witkiewicza Bezimienne dzieło w reżyserii Jana Englerta na scenie warszawskiego Teatru Polskiego. W 1988 roku otrzymała dyplom ukończenia Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie i związała się na stałe z warszawskim Teatrem Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, gdzie pojawiła się jako Nancy w przedstawieniu Woody’ego Allena Zagraj to jeszcze raz w reż. Adama Hanuszkiewicza (1988) oraz wystąpiła w roli Lucy w musicalu Bertolta Brechta Opera za trzy grosze – w reż. Jerzego Grzegorzewskiego (1989). Niebawem trafiła na kinowy ekran w dramacie Dotknięci (1988) jako studentka Wanda Milewska, córka Jana (Piotr Fronczewski) i chorej psychicznie Joanny (Ewa Wiśniewska). Rok później zagrała w trzech filmach: sensacyjnym Janusza Majewskiego Czarny wąwóz (1989), dramacie politycznym Janusza Kijowskiego Stan strachu (1989) u boku Wojciecha Malajkata i komedii erotycznej Jacka Bromskiego Sztuka kochania (1989).

Zagrała potem w sensacyjnym filmie politycznym Tomasza Wiszniewskiego Kanalia (1990) z Adamem Ferencym, horrorze Powrót wilczycy (1990) u boku Jerzego Zelnika i telewizyjnym filmie Piotra Łazarkiewicza W środku Europy (1990). Pod koniec 1990 roku występowała także gościnnie w roli Klary w spektaklu Aleksandra Fredry Zemsta – w reż. Gustawa Holoubka. Ekranowa kreacja Marty z obozu studenckiego w filmie psychologicznym Andrzeja Barańskiego Nad rzeką, której nie ma (1991) przyniosła jej nominację do nagrody Złotych Lwów za pierwszoplanową rolę kobiecą na 16. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 1992 roku otrzymała Złotą Kaczkę, nagrodę przyznawaną przez czytelników magazynu Film dla najlepszej aktorki. Powróciła na duży ekran w filmach: Obywatel świata (1991) z Janem Fryczem, melodramacie historycznym Janusza Zaorskiego Panny i wdowy (1991), melodramacie komediowym Krzysztofa Langa Papierowe małżeństwo (Paper Marriage, 1991) w roli panny młodej, która miała wyjść za mąż za angielskiego lekarza, a w efekcie poślubia bezrobotnego muzyka, zaplątanego w ciemne interesy z gangsterami, Balanga (1993), filmie akcji Anioł śmierci (Beyond Forgiveness, 1994) u boku Rutgera Hauera i Johna Rhysa-Daviesa, sensacyjnym Krzysztofa Langa Prowokator (1995) oraz kostiumowym fantasy Krzysztofa Gradowskiego Dzieje mistrza Twardowskiego (1995) jako duch Barbary Radziwiłłówny.

Odniosła sukces sceniczny rolą Śnieżki w musicalu na podstawie baśni Jakuba i Wilhelma Grimmów Królewna Śnieżka i krasnoludki – w reż. Krzysztofa Kolbergera na scenie Teatru Komedia w Warszawie (1994) i Opery i Operetki w Szczecinie (1999). Uznanie publiczności zdobyła w roli Alicji ‚Alutki’ Kossoń, żony Jędruli (Tomasz Dedek) w serialu Rodzina zastępcza. Pojawiła się również w dwóch odcinkach opery mydlanej TVP 2 Na dobre i na złe (2002), jednym z odcinków serialu TVP1 Plebania (2005) – jako Anna Stajniak oraz sitcomie TVN Anioł Stróż (2005) – w roli rozwódki Anny Górskiej. W 2004 roku w Warszawie odebrała nagrodę Kłapy 2003 The Walt Disney Company Polska dla najlepszych twórców polskiej wersji językowej w filmach animowanych – za rolę Dory w filmie Gdzie jest Nemo?.

W 2007 roku nagrała wspólnie z Włodzimierzem Nahornym, Januszem Szromem, Grzegorzem Markowskim oraz Agnieszką Wilczyńską płytę z kolędami. Płyta została zatytułowana „Cicho, Cicho Pastuszkowie”.

W roku 2008 za rolę Claire w sztuce pt. „Dowód” w reż. Andrzeja Seweryna granej w Teatrze Polonia otrzymała nominacje do prestiżowej nagrody Feliksa.

Bierze czynny udział w różnych projektach muzycznych koncertując z takimi muzykami jak Bogdan Hołownia, Włodzimierz Nahorny, Andrzej Jagodziński, Andrzej Łukasik, Janusz Szrom.

Występuje z własnymi recitalami oraz jako gość wyjątkowy w jazzowym projekcie Janusza Szroma „Straszni Panowie Trzej” śpiewając piosenki z Kabaretu Starszych Panów.

Wzięła udział w II edycji programu Jak oni śpiewają, zajęła 6. miejsce.

W sezonie 2009/2010 jurorka nagrody teatralnej Feliksy Warszawskie.

Można ją także usłyszeć w słuchowiskach na podstawie książek J. Chmielewskiej.

Filmografia
1987: Rzeka kłamstwa – Joanna Macieszanka
1988: Dotknięci – Wanda Milewska
1989: Czarny wąwóz – Lotka
1989: Stan strachu – Iwona
1989: Sztuka kochania – Anna
1990: Kanalia – Tamara
1990: Powrót wilczycy – Iza Ziębalska
1990: W środku Europy – Bożena
1991: Nad rzeką, której nie ma – Marta
1991: Obywatel świata – Joasia
1991: Panny i wdowy – Karolina
1991: Papierowe małżeństwo – Alicja Strzałkowska
1993: Balanga – Kobieta
1993: Do widzenia wczoraj. Dwie krótkie komedie o zmianie systemu – Mama Zosi
1993: Łowca. Ostatnie starcie – Parvina
1994: Molly – Kasia
1995: Dzieje mistrza Twardowskiego – Duch Barbary Radziwiłłówny
1995: Prowokator – Anna Kawielin
1996: Bar Atlantic – Hanka Rupcuś-Gąsienica
2000-2005: Plebania – Anna Stajniak
2002: Na dobre i na złe – Renata Zawadzka
2000-2009: Rodzina zastępcza – Alutka Kossoń
2005: Anioł Stróż – Anna Górska
2006-2007: Pogoda na piątek – Jola
2008-2011: Barwy szczęścia – Renata
2008: I kto tu rządzi? – Anka
2014: Na Wspólnej – Betty Sulinsky, matka Nicole

Polski dubbing
1994: Karol Wielki – Lutgard
1994: Calineczka
1997: Anastazja – Ania/Anastazja
1997: Anastazja – Anastazja
1997: Tarzan – władca małp – Jane
1998: Camelot – Ginewra
2000: Spotkanie z Jezusem – Maria Magdalena
2000: Rocky i Łoś Superktoś – Natasza Fatale
2002: Osiem szalonych nocy – Jennifer Friedman
2003: Gdzie jest Nemo? – Dory
2003: Poznajemy rafę koralową – Dory
2004: Rybki z ferajny – Angie
2005: Roboty – Cynka Cynkopulos
2007: Film o pszczołach – Vanessa
2008: Cziłała z Beverly Hills – Ciocia Wanda

Dyskografia
„Prawie całość” – Album z piosenkami Wojciecha Młynarskiego
„Cicho, cicho pastuszkowie” – Kolędy Włodzimierza Nahornego i Bogdana Loebla
„Trzeba mieć ciało” – Album z piosenkami Andrzeja Jareckiego
„Sprzedawca Baśni” – Kołysanki Janusza Przeorka
„Teatr Malucha – LATO” – Piosenki dla dzieci
„Żarcik a propos” – solowa płyta
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Bogdana

Bogdan Hołownia (ur. 3 października 1957 w Toruniu) – polski pianista jazzowy.

Studiował ekonomię[1], zanim poświęcił się muzyce grał również w szachy w klubie przy Młodzieżowym Domu Kultury w Toruniu (posiada I kategorię szachową[2], w roku 2002 zdobył w Ciechocinku tytuł wicemistrza województwa kujawsko-pomorskiego w szachach błyskawicznych[3]).

Początkowo współpracował z Janem Ptaszynem Wróblewskim podczas warsztatów jazzowych w Chodzieży. Od 1990 studiował grę na fortepianie w Berklee College of Music w Bostonie. W marcu 2001 otrzymał nagrodę Fryderyk w kategorii „Jazzowy Album Roku za solową płytę fortepianową Don’t Ask Why – piano solo. Został również laureatem Grand Prix Jazz „Melomani” za 2002 rok w kategorii artysta roku. Współpracuje regularnie z takimi muzykami jak Janusz Muniak, Adam Kawończyk, Janusz Kozłowski, Marcin Jahr, Krzysztof Mróz, Bronek Harasiuk, Kazimierz Jonkisz i Józef Eliasz.

Jest akompaniatorem wokalistek jazzowych, pedagogiem, wykładowcą. Od kilkunastu lat akompaniuje uczestnikom warsztatów jazzowych w Puławach.
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 1 352 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*