Izabella Scorupco i Mariusz Czerkawski

scorupco-czerkawskiIzabella Scorupco i Mariusz Czerkawski poznali się w 1996 r. a ślub wzięli 14 07 1996 r. Rozstali się w 1998 r.

Partnerzy:
Izabelli
Mariusz Czerkawski 1996 – 1998
ślub 14 07 1996
Michał Żebrowski 1998
Jeffrey Raymond 2003 do dzisiaj
ślub 30 12 2003
Mariusza
Izabella Scorupco 1996 – 1998
ślub 14 07 1996
Emilia Raszyńska 2002 do dzisiaj
ślub 1 09 2007

 

Biografia Izabelli

Izabella Scorupco, właśc. Izabella Dorota Skorupko (ur. 4 czerwca 1970 w Białymstoku) – polska modelka, aktorka, piosenkarka i fotomodelka, mieszkająca od 1977 w Szwecji a od 2003 w Stanach Zjednoczonych.
Córka muzyka jazzowego Lecha Skorupki (zm. 1992) i lekarki Magdaleny Skorupko, miała rok, gdy jej rodzice rozwiedli się. W 1978 wyjechała z matką do Szwecji, gdzie osiedliły się na przedmieściu Sztokholmu. W wieku 12-13 lat gościła w klasztorze katolickim, gdzie uczyła się języka francuskiego. Mając 17 lat została zauważona przez szwedzkiego reżysera Staffana Hildebranda, który zaangażował ją do melodramatu Nikt tak nie kocha jak my (Ingen Kan Älska Som Vi, 1988).

Następnie rozpoczęła europejską karierę modelki, a jej twarz ukazała się we włoskim wydaniu magazynu „Vogue”. W 1989 nagrała nową wersję przeboju zespołu ABBA pt. Substitute, a wydany z tym utworem singel rozszedł się w nakładzie miliona sprzedanych egzemplarzy i przyniósł jej Złotego Singla.

W 1991 zrealizowała album Iza, za który otrzymała w Szwecji Złotą Płytę. Rok później album ten ukazał się w całej Europie nakładem Virgin Records, promowany przez singel i teledysk Shame Shame Shame.

Furtką do hollywoodzkiej kariery była kreacja sprytnej i nieśmiałej Rosjanki, certyfikowanej programistki komputerowej, Natalii Fiodorownej Simonowej w 17. filmie o przygodach agenta Jamesa Bonda GoldenEye (1995) z debiutującym w głównej roli agenta 007 Pierce’em Brosnanem. Zagrała także postać Heleny Kurcewiczówny, w adaptacji powieści Henryka Sienkiewicza Ogniem i mieczem (1999) w reżyserii Jerzego Hoffmana.

W roku 1999 była twarzą szwedzkiej firmy kosmetycznej Oriflame. Wkrótce wystąpiła w hollywoodzkich produkcjach: filmie sensacyjno-przygodowym Granice wytrzymałości (Vertical Limit, 2000) u boku Chrisa O’Donnella, Robin Tunney, Stuarta Wilsona i Scotta Glenna, thrillerze fantasy sci-fi Władcy ognia (Reign of Fire, 2002) z Christianem Bale, Matthew McConaugheyem i Gerardem Butlerem oraz horrorze Egzorcysta: Początek (Exorcist: The Beginning, 2004) przy boku Jamesa D’Arcy i Stellana Skarsgarda.

W 2011 roku pojawiła się gościnnie w utworze „Jag har dig nu” (Mam ciebie teraz) szwedzkiego piosenkarza Petera Jöbacka. Polka wystąpiła także w teledysku do piosenki[3].

Życie prywatne
Była żoną polskiego hokeisty Mariusza Czerkawskiego (od 14 lipca 1996 do 1998), z którym ma córkę Julię (ur. 1997). 30 stycznia 2003 ponownie wyszła za mąż, za Amerykanina Jeffreya Reymonda. Mają syna o imieniu Jakob, który urodził się 24 lipca 2003. Mieszkają w Los Angeles.

Filmografia
Filmy kinowe:
1988: Nikt nie kocha tak jak my (Ingen kan älska som vi) jako Annelie
1995: Det var en mörk och stormig natt jako Petronella
1995: Łzy św. Piotra (Petri tårar) jako Carla/Carlo
1995: GoldenEye jako Natalia Fiodorowna Siemionowa
1999: Ogniem i mieczem jako Helena Kurcewiczówna
2000: Granice wytrzymałości (Vertical Limit) jako Monique Aubertine
2000: Nurek (Dykaren) jako Irena Walde
2002: Władcy ognia (Reign of Fire) jako Alex Jensen
2004: Egzorcysta: Początek (Exorcist: The Beginning) jako Sarah
2006: Klub Dzikich Kotek (Cougar Club) jako Paige Stack
2007: Burza z krańców ziemi (Solstorm) jako Rebecka Martinsson
2010: Änglavakt jako Cecilia

Seriale TV:
1991: V som i viking jako Samotna matka
1994: Bert jako Zindy Dabrowski
2000: Ogniem i mieczem jako Helena Kurcewiczówna
2005: Agentka o stu twarzach (Alias) seria IV, odcinek 15; jako Sabina

Dyskografia
Albumy

Rok Tytuł Pozycja na liście
SWE
[4]
1991 Iza

  • Data: 1991
  • Wydawca: Virgin Records International
11

Single

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
SWE
[5]
AUT
[6]
NLD
[7]
NOR
[8]
CHE
[9]
1990 Substitute 3 Iza
1991 Brando Moves 37
I Write You A Love Song 10
1992 Shame Shame Shame 3 22 7 2 39 Iza (reedycja)
„—” pozycja nie była notowana.

Modeling
Jej zdjęcia znalazły się w wielu magazynach: „Frida”, „Cafe”, „Vecko Revyn”, „Tove”, „Plaza Kvinna”, „Glamour”, „Stuff”.Pozowała nago w 2001 roku do polskiej edycji CKM. W Polsce reklamowała kosmetyki marki Oriflame oraz Irena Eris . Razem z modelką Emmą Wiklund reklamowały szwedzki koncern odzieżowy „Lindex Lingerie”, Ahlens, Tiffany & Co.
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Mariusza

Mariusz Krzysztof Czerkawski (ur. 13 kwietnia 1972 w Radomsku) – były polski hokeista, reprezentant Polski, olimpijczyk z Albertville 1992, menedżer hokejowy i komentator sportowy.

Kariera sportowa
Chronologia klubów
Polska GKS Tychy (1988-1991)
Szwecja Djurgårdens IF (1991-1994)
Szwecja Hammarby IF (1992-1993)
Stany Zjednoczone Boston Bruins (1994-1996)
Finlandia Blues (1994-1995)
Kanada Edmonton Oilers (1996-1997)
Stany Zjednoczone New York Islanders (1997-2001)
Kanada Montreal Canadiens (2002-2003)
Kanada Hamilton Bulldogs (2002-2003)
Stany Zjednoczone New York Islanders (2003-2004)
Szwecja Djurgårdens IF (2004-2005)
Kanada Toronto Maple Leafs (2005-2006)
Stany Zjednoczone Boston Bruins (2006)
Szwajcaria Rapperswil-Jona Lakers (2006-2008)
Polska GKS Tychy (2009)

Początki
Swoje pierwsze kroki na lodzie stawiał w GKS Tychy, a dobre występy w polskiej lidze i tytuł najlepszego gracza w sezonie 1990/91 nie umknęły uwadze działaczy Boston Bruins, którzy 22 lipca 1991 roku wybrali go w 5. rundzie draftu NHL jako 106. w kolejności.
Djurgårdens IF (1991/1992)

Dziewiętnastoletni Mariusz Czerkawski zadebiutował w barwach Djurgårdens IF w rozgrywkach Elitserien 26 września 1991 w wyjazdowym spotkaniu 1. kolejki przeciwko Brynäs IF. W 12. minucie asystował przy golu Jensa Öhlinga na 2:0, a w 55. minucie przy bramce Orwara Stamberta dającej gościom zwycięstwo 4:3. W meczu 2. kolejki przeciwko Malmö IF (29 września) zdobył swojego pierwszego gola w Szwecji trafiając w 17. minucie na 1:0, jednak w tym meczu Djurgårdens zeszli z lodowiska pokonani. Choć po 22 początkowych meczach miał na swym koncie 12 punktów za 7 goli i 5 asyst, w drugiej części sezonu zanotował tylko jedną bramkę wyraźnie tracąc skuteczność.

W sumie rozegrał 39 meczów fazy zasadniczej (nie wystąpił tylko 26 stycznia 1992 przeciwko VIK Västerås), zdobywając 8 goli i asystując przy dalszych 5 (miał również 4 minuty kar). Trzykrotnie w sezonie kończył mecz z dorobkiem 2 punktów. Jego zespół zgromadził 43 punkty (16 zwycięstw, 11 remisów i 13 porażek) i zakwalifikował się do decydującej fazy rozgrywek, w której dotarł do finału, ale nie sprostał Malmö IF ulegając w pięciu meczach w stosunku 2:3.

Czerkawski w fazie play-off zagrał jedynie 3 razy nie notując żadnego punktu.
Hammarby IF (1992/1993)

W sezonie 1992/1993 Czerkawski wypożyczony został do II-ligowego Hammarby IF, gdzie uzyskał status jednego z najskuteczniejszych zawodników w historii klubu. W 45 meczach zdobył 55 bramek oraz zaliczył 37 asyst, co dało mu 92 punkty w całym sezonie.

W pierwszej rundzie rozgrywek (18 meczów) zdobył 19 goli i zanotował 15 asyst, ale Hammarby zajęło dopiero 4. miejsce. Kolejną rundę, w której nie grały już dwie najsilniejsze ekipy, Hammarby wygrało bezdyskusyjnie (13 zwycięstw i jeden remis), a Polak w 14 meczach trafił do bramki rywali 20 razy dodając 15 asyst. W okresie od 17 do 28 lutego 1993 zdobył w 4 meczach 12 bramek (m. in. pięć w meczu Arvika – Hammarby zakończonym wynikiem 4:9), a cała drużyna – 36. W play-offach, których stawką był udział w finałowym turnieju o awans do szwedzkiej elity, Czerkawski w 7 meczach zdobył 13 punktów (9 goli i 4 asysty) notując przy tym hat-trick w wygranym 6:4 spotkaniu z AIK Ishockey, które dało Hammarby przepustkę do finału.

Decydujące zawody z udziałem czterech ekip Hammarby zaczęło od 2 zwycięstw, w których Polak strzelił 3 gole i miał 2 asysty. Potem przyszły jednak 4 porażki i drużyna Czerkawskiego (4 gole i asysta w tym okresie) nie awansowała do Elitserien.
Powrót do Djurgårdens (1993/1994)

Po świetnym sezonie w Hammarby Mariusz Czerkawski powrócił do Sztokholmu i występów w najwyższej klasie rozgrywkowej Elitserien.

Boston Bruins i debiut w NHL (1993/1994)
Czerkawski ostatni raz w szwedzkiej lidze wystąpił 1 kwietnia 1994 roku, gdy Djurgårdens IF przegrali drugi półfinałowy mecz z MODO Hockey 2:5 i odpadli z rozgrywek. Kilka dni później był już w USA gotowy do debiutu w NHL.

Swój pierwszy mecz sezonu NHL (1993/1994) rozegrał 9 kwietnia 1994 w Bostonie przeciwko Tampa Bay Lightning (porażka 0:3). Oddał 2 strzały na bramkę Wendella Younga, ale jego zespół stracił wszystkie 3 gole, gdy Czerkawski przebywał na lodowisku. Kolejne spotkanie, następnego dnia przeciwko Flyers w Filadelfii, było bardziej udane. Boston zwyciężył 4:3, a Polak zanotował swój pierwszy punkt asystując wspólnie z Adamem Oatesem przy golu Dona Sweeneya na 3:3. Mecz w Ottawie przeciwko Senators wygrany 8:0 przyniósł Czerkawskiemu – obchodzącemu w tym dniu 22. urodziny – pierwszego gola za oceanem. W 39. minucie trafił do bramki bronionej przez Craiga Billingtona podwyższając wynik na 4:0, a asystowali mu Oates i Dave Reid. W zamykającym sezon regularny występie przeciw Hartford Whalers (14 kwietnia w Bostonie, porażka 2:3) znów wpisał się na listę strzelców pokonując pod koniec meczu Seana Burke’a i był to jednocześnie jego pierwszy w NHL gol zdobyty w przewadze.
Epizod w Hamilton Bulldogs (2002/2003)

W sezonie 2002/2003 Czerkawski nie znajdował uznania w oczach trenerów Montreal Canadiens i dwukrotnie odsyłany był do Hamilton Bulldogs, filialnej drużyny występującej w AHL, bezpośrednim zapleczu NHL.

W Buldogach zadebiutował 28 grudnia 2002 roku w meczu przeciwko St. John’s Maple Leafs (wygrana na własnym lodowisku 4:1) strzelając gola i notując asystę. Pięć dni później w meczu z Binghamton Senators (wygrana w domu 5:2) zaliczył 4 asysty przebywając na lodzie także wtedy, gdy jego zespół zdobywał piątą bramkę. W okresie od 6 do 12 stycznia 2003 roku (4 mecze) trafił do bramki rywali pięciokrotnie dodając trzy asysty, za co uznany został najlepszym graczem tygodnia ligi AHL. Dobre występy spowodowały, że po rozegraniu 9 meczów oraz zanotowaniu 15 punktów (6 goli i 9 asyst), 16 stycznia powrócił do pierwszego składu Canadiens na mecz z Philadelphia Flyers.

Niespełniająca oczekiwań forma Czerkawskiego w NHL (3 gole i asysta w 18 meczach) jeszcze raz zmusiła sztab szkoleniowy (tym razem ostatecznie, nie zagrał już więcej w barwach Canadiens) do przesunięcia polskiego zawodnika do rezerw. Do składu Buldogów wrócił 28 lutego asystując przy jednym z goli w wygranym 4:2 meczu z Philadelphia Phantoms. Do końca sezonu regularnego wystąpił jeszcze w 10 meczach (w 6 ostatnich nie zagrał z powodu kontuzji łokcia) odnotowując 4 punkty za 2 gole i 2 asysty, a Hamilton ze 110 punktami okazali się najlepszą drużyną tej części rozgrywek.

Choć Hamilton Bulldogs dotarli do finału Pucharu Caldera (przegrali go 3:4 z Houston Aeros), Czerkawski wziął udział tylko w dwóch pierwszych rundach przeciwko Springfield Falcons (4 mecze, wygrana 3:1) oraz Manitoba Moose (2 mecze, wygrana 4:3). Polak punktował w dwóch pierwszych występach zaliczając w sumie jednego gola i 3 asysty. Zwłaszcza udał mu się drugi mecz z Falcons, w którym strzelił bramkę i zanotował 2 podania, w tym jedno przy zwycięskim golu na 7:6.

Sezon AHL zakończył z dorobkiem 20 punktów (8 goli i 12 asyst) w 20 występach.

Rekordy meczowe w NHL
Najwięcej goli w jednym meczu: 3 (czterokrotnie – dwa razy w sezonie 1996/97 przeciwko Boston Bruins i Toronto Maple Leafs, raz w sezonie 1999/00 przeciwko Florida Panthers oraz w sezonie 2001/02 przeciwko Washington Capitals)
Najwięcej asyst w jednym meczu: 3 (trzykrotnie – raz w sezonie 1998/99 przeciwko Los Angeles Kings oraz dwukrotnie w sezonie 2001/02 przeciwko Detroit Red Wings i New York Rangers)
Najwięcej punktów w jednym meczu: 4 (dwukrotnie – 3 gole i asysta przeciwko Toronto Maple Leafs w sezonie 1996/97 oraz 2 gole i 2 asysty przeciwko Tampa Bay Lightning w sezonie 1999/00)
Największa kara w meczu: kara meczu (dwukrotnie – w sezonie 1994/95 za przypadkowe zranienie Petera Forsberga z Quebec Nordiques oraz w sezonie 1997/98 za bójkę z P. J. Stockiem z New York Rangers[3])
Najwięcej strzałów w jednym meczu: 10 (dwukrotnie – w sezonie 1994/95 przeciwko Pittsburgh Penguins (bez gola) oraz w sezonie 1999/2000 także przeciwko Pittsburgh Penguins (2 gole))

Mecz gwiazd NHL
W wyniku dobrej gry w pierwszej połowie sezonu 1999/2000, Czerkawski został powołany przez władze NHL do historycznego, 50. meczu gwiazd NHL, który odbył się 6 lutego 2000 roku w Toronto. Wystąpił w drużynie „Świata” (World All-Stars), która w obecności 19 300 widzów pokonała „Amerykę Północną” (North America All-Stars) 9:4. Polski zawodnik, który oddał w meczu 5 strzałów na bramkę (więcej – 8 – miał tylko Rosjanin Pawieł Bure wybrany najlepszym graczem zawodów), asystował w 51. minucie (wspólnie z Czechem Radkiem Bonkiem) przy golu Słowaka Miroslava Šatana na 8-4.

Schyłek kariery
Ostatnie dwa lata kariery spędził w szwajcarskiej drużynie Rapperswil-Jona Lakers, występującej w lidze National League A.

24 lipca 2008 roku pierwotnie ogłosił zakończenie kariery sportowej[4]. Jednakże swój ostatni oficjalny mecz rozegrał 25 stycznia 2009 w barwach GKS-u Tychy[5] – pojawił się wówczas na lodzie jednorazowo w meczu ze Stoczniowcem Gdańsk.

Kariera reprezentacyjna
Na początku kariery Czerkawski występował w reprezentacji Polski juniorów. Został najlepszym strzelcem podczas Mistrzostw Europy Juniorów w 1990. Na Mistrzostwach Świata Juniorów Grupy B w 1991 był najlepszym strzelcem, najlepiej punktującym graczem oraz został wybrany Najbardziej Wartościowym Graczem zawodów.

Był wielokrotnym reprezentantem Polski. Wystąpił na zimowej Olimpiadzie w Albertville w 1992 roku oraz w pięciu Mistrzostwach Świata (1991 Jugosławia, 1992 Czechosłowacja, 1998 Słowenia, 2000 Polska, 2002 Szwecja). W meczach reprezentacyjnych rangi olimpijskiej oraz mistrzowskiej rozegrał w sumie 30 meczów, zdobywając w nich 13 goli. Łącznie w 42 meczach strzelił 24 bramki.
Nagrody indywidualne i drużynowe

Złoty Kij za sezon 1990/1991 dla najlepszego hokeisty w Polsce (jako najmłodszy laureat w historii w wieku 19 lat)
Puchar Europy oraz Wicemistrzostwo Szwecji w barwach Djurgårdens IF (1992)
Rekord skuteczności (oraz król strzelców) w lidze Allsvenskan w barwach Hammarby IF – 93 pkt w 45 meczach (1993), wyczyn ten jest do dziś niepobity[6]
Udział w Meczu Gwiazd rozgrywek Allsvenskan (1994)
Trzecie miejsce w klasyfikacji asystentów i piąte wśród strzelców w kategorii debiutantów w sezonie NHL 1994/95 w barwach Boston Bruins
Nagroda „Islander of the Year 2000” w barwach New York Islanders
Występ w meczu All Stars Game w Toronto (2000), zdobywając punkt za asystę przy golu Miroslava Šatana
Król strzelców drużyny w barwach New York Islanders (1999, 2000, 2004)
Król strzelców drużyny w barwach Rapperswil-Jona Lakers (2007, 2008)
Tytuł „Superchampiona” w Plebiscycie Przeglądu Sportowego za całokształt osiągnięć sportowych (2008)
Nagroda „Złoty Krążek” od dziennikarzy TVP Sport, Magazynu Hokej oraz portalu Sport24.pl w uznaniu za całokształt kariery i działalność na rzecz rozwoju hokeja w Polsce (2009)
(Opracowane na podstawie strony oficjalnej Mariusza Czerkawskiego:[7])

Działalność po zakończeniu kariery
Po zakończeniu czynnej kariery zawodniczej pojawia się w stacjach TVP, TVP Sport i Polsat Sport jako ekspert i komentator meczów hokejowych.
Od 4 września 2008 pełnił funkcję doradcy Prezesa PZHL ds. Sportowych[8].
Był doradcą prezesa PZHL, Zdzisława Ingielewicza oraz konsultantem (menadżer, team leader) selekcjonera kadry Petera Ekrotha[9].
Po zakończeniu kariery hokejowej zaangażował się w sport golfowy. W przeciągu dwóch lat gry doszedł do handicapu 5. W 2010 wygrał turniej World Golfers Poland Championship 2010 w kategorii Celebrities. W 2011 otrzymał nagrodę Polishgolf Awards 2010 w kategorii „Improvement of the Year”[10].
W 2012 roku został prezesem Stowarzyszenia Sport7, mającym na celu „aktywizację dzieci i młodzieży do uprawiania sportu, w tym w szczególności sportów zimowych oraz promocja wśród najmłodszych adeptów aktywnego spędzania czasu”.
W październiku 2012 roku powołany na funkcję team leadera reprezentacji Polski na turniej kwalifikacyjny do Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 w Soczi[11].
Od lutego 2013 roku pełni funkcję dyrektora sportowego klubu Olivia Gdańsk, wnioskującego o przyjęcie do rozgrywek KHL[12].

Udział w reklamach
2009: Ambasador marki „BodyHelp”[13][14]
2012: Ambasador kampanii społecznej „Polak Wszech Czasów”[15][16]

Filmografia
Lokatorzy (2002) – jako on sam w odc. 88 „Tajemniczy wielbiciel”
Święta wojna (2002) – jako on sam w odc. 109 „Idol”
Twarzą w twarz (2007) – jako Hubert Sieńczuk
Tylko miłość (2007-2009) – jako Ksawery Koniecki, biznesmen
Niania (2009) – jako mężczyzna w kawiarni w odc. 124 „Ryzykowna inwestycja”
Wszyscy kochają Romana (2011) – jako on sam w odc. 4 „Przychodzi lekarz do baby”
Rodzinka.pl (2013) – jako sędzia hokejowy w odc.79 „O jeden promil za daleko”

Publikacje
Życie na lodzie (wywiad-rzeka przeprowadzony przez Wojciecha Zawiołę), G+J Książki 2010, ISBN 978-83-7778-198-2[17][18]

Odznaczenia pozasportowe
21 czerwca 2004 Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski nadał Czerkawskiemu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju hokeja na lodzie, za osiągnięcia w działalności społecznej[19].

23 stycznia 2009 na uroczystej sesji inaugurującej obchody 75-lecia nadania Tychom praw gminy miejskiej tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tychy zostały wręczony Mariuszowi Czerkawskiemu za: osiągnięcia sportowe w kanadyjsko-amerykańskiej lidze hokejowej NHL, za promowanie Tychów w Polsce, Europie i na świecie, za promowanie wśród mieszkańców miasta sportu i zdrowego stylu życia.

Życie prywatne
Był dwukrotnie żonaty. Pierwszą jego żoną była aktorka Izabella Scorupco (w 1996 był ślub cywilny, 1998 rozwód). Z tego małżeństwa ma córkę Julię (ur. 1997). Od 1 września 2007 jego żoną jest modelka Emilia Raszyńska (I wicemiss Polonia, 1999), ma z nią syna Iwo (ur. 2009).
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 71 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*