Francois Hollande i Valerie Trierweiler rozstali się

hollande-trierweilerPrezydent Francji Francois Hollande ogłosił oficjalnie w sobotę w oświadczeniu przekazanym przed agencję AFP o zakończeniu wspólnego życia z dziennikarką Valerie Trierweiler. Tym samym przestaje ona pełnić rolę pierwszej damy Francji.

Szef państwa francuskiego zakomunikował swą decyzję po tym, jak przed dwoma tygodniami pewien tygodnik napisał, że Hollande utrzymuje związek sentymentalny z aktorką Julie Gayet.
Hollande powiedział agencji France Presse, że informuje o zakończeniu związku z Valerie w trybie prywatnym, podczas gdy francuskie media oczekiwały w ciągu wielu godzin na formalny komunikat urzędu prezydenta.

Podkreślając, że jest to sprawa dotycząca jego “życia prywatnego”, Hollande powiedział: “Podaję do wiadomości, że zakończyło się moje wspólne życie z Valerie Trierweiler”.

“Le Journal du Dimanche” w wersji elektronicznej poinformował, że Francois Hollande i jego dotychczasowa partnerka podjęli decyzję o rozstaniu się podczas obiadu, który zjedli razem w ostatni czwartek.

Wcześniej magazyn “Closer” doniósł, że szef państwa ma romans z aktorką Julie Gayet. Pisaliśmy o tym, zobacz artykuł „Closer”: romans Francois Hollande i Julie Gayet trwa od 2 lat.

Valerie Trierweiler, nieznana szerzej przed wyborami prezydenckimi w 2012 roku, jest dwukrotnie rozwiedziona i ma troje dzieci. Jej początki u boku Francois Hollande’a nie były łatwe. Źle zostało odebrane jej zaangażowanie przed wyborami parlamentarnymi po stronie wyborczego rywala Segolene Royal. Opinia publiczna odebrała to jako przejaw załatwiania przez nią osobistych porachunków z ekspartnerką Hollande’a.
źródło: polskatimes.pl i wiadomosci.onet.pl
Tagi: [semantic_tags]

Wideo – Francois Hollande i Valerie Trierweiler

Biografia Françoise’a

François Gérard Georges Nicolas Hollande, wym. [fʁɑ̃swa ɔlɑ̃d] (ur. 12 sierpnia 1954 w Rouen) – francuski polityk, prezydent Republiki Francuskiej i z urzędu współksiążę Andory od 15 maja 2012, I sekretarz Partii Socjalistycznej w latach 1997–2008, poseł i były eurodeputowany.

Wykształcenie i działalność zawodowa
Jest synem laryngologa Georges’a Gustave’a Hollande’a[1] oraz pracowniczki socjalnej Nicole Frédérique Marguerite Tribert. Absolwent paryskiej uczelni HEC i Instytutu Nauk Politycznych. Ukończył następnie École nationale d’administration jako siódmy słuchacz w swoim roczniku pod względem wyników w nauce. Pracował w Trybunale Obrachunkowym.

Działalność polityczna do 2012
Zaangażował się w działalność Partii Socjalistycznej. Na początku lat 80. był dyrektorem gabinetów kolejnych rzeczników prasowych rządu Pierre’a Mauroy.

W trakcie swojej kariery politycznej obejmował szereg stanowisk w administracji terytorialnej. Był radnym regionu Limousin (1992) i jego wiceprzewodniczącym (1998–2001). Pełnił funkcję radnego, wiceburmistrza, a w latach 2001–2008 mera Tulle. Od 2008 przewodniczy radzie generalnej departamentu Corrèze[2].

W latach 1988–1993 i 1997–1999 sprawował mandat posła do Zgromadzenia Narodowego[2]. W 1999 przez kilka miesięcy był deputowanym do Parlamentu Europejskiego, członkiem frakcji Partii Europejskich Socjalistów[3]. W 2002 i 2007 ponownie był wybierany do izby niższej francuskiego parlamentu[2].

W 1997 został I sekretarzem Partii Socjalistycznej, po objęciu przez Lionela Jospina urzędu premiera. Utrzymał to stanowisko po porażce lewicy w 2002. W trakcie kampanii przedreferendalnej opowiadał się za poparciem Konstytucji dla Europy, wbrew stanowisku części partyjnych liderów (w tym Laurenta Fabiusa).

W 2006 pozostawał, obok swojej ówczesnej partnerki, Ségolène Royal, najpoważniejszym „kandydatem na kandydata” socjalistów do wyborów prezydenckich. Ostatecznie zrezygnował z ubiegania się o ten urząd. 17 czerwca 2007, po drugiej turze wyborów parlamentarnych, ogłoszono rozstanie Ségolène Royal i François Hollande’a[4]. W 2008 François Hollande zakończył swoje urzędowanie jako przewodniczący Partii Socjalistycznej.

Wybory prezydenckie 2012 i prezydentura
W 2011 poprzez prawybory uzyskał nominację na kandydata Partii Socjalistycznej w wyborach prezydenckich przewidzianych na 22 kwietnia 2012. W pierwszej turze uzyskał najwyższe poparcie spośród 10 kandydatów. Otrzymał około 10,27 miliona głosów (28,63%), wyprzedzając ubiegającego się o reelekcję prezydenta Nicolasa Sarkozy’ego[5]. W drugiej turze uzyskał poparcie na poziomie 51,63% (18 004 656 głosów)[5], czym wygrał wybory prezydenckie. Jest drugim prezydentem (pierwszy był François Mitterrand) reprezentującym Partię Socjalistyczną.

Urząd prezydenta objął 15 maja 2012. Tego samego dnia mianował nowego premiera, którym został Jean-Marc Ayrault, a także udał się z pierwszą wizytą zagraniczną do Berlina, gdzie spotkał się z niemiecką kanclerz Angelą Merkel.

Interwencje wojskowe w Afryce
W styczniu 2013 na prośbę prezydenta Mali Dioncoundy Traorégo zadecydował o wsparciu militarnym tego państwa w konflikcie z rebeliantami, którzy przejęli kontrolę nad północnymi terenami państwa[6]. Interwencja francuska uzyskała poparcie ONZ, której rezolucja nr 2085 z 20 grudnia 2012 autoryzowała rozmieszczenie w Mali wojsk międzynarodowych, w szczególności afrykańskich[7]. Według François Hollande’a operacja „Serval” angażująca 2500 żołnierzy francuskich miała spowodować osiągnięcie trzech celów: powstrzymanie agresji dżihadystów, zachowanie integralności terytorialnej Mali i obronę Bamako, zamieszkałej wówczas przez około 6 tys. obywateli francuskich[8].

W grudniu 2013 na prośbę Nicolasa Tiangaye, premiera Republiki Środkowoafrykańskiej, François Hollande zdecydował o wysłaniu francuskich żołnierzy do stolicy tego kraju, Bangi[9]. Interwencja wojsk francuskich oraz Unii Afrykańskiej także została zaakceptowana przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w dniu 4 grudnia 2013[10]. Według François Hollande’a operacja „Sangaris” została podjęta celem powstrzymania masakr ludności w ramach konfliktu wyznaniowego między muzułmanami i chrześcijanami. Operacja ma być krótka i skuteczna, po około 6 miesiącach żołnierzy francuskich mają zastąpić siły afrykańskie[11].

Życie prywatne
François Hollande przez ponad trzydzieści lat był związany z Ségolène Royal, z którą ma czwórkę dzieci: Thomasa (ur. 1984), Clémence (ur. 1985), Juliena (ur. 1987) i Florę (ur. 1992). Thomas, który jest adwokatem, pomagał w kampaniach prezydenckich obojga rodziców[12]. Rozstanie polityków zostało ogłoszone w czerwcu 2007, wkrótce po porażce Ségolène Royal w wyborach prezydenckich[13].

W październiku 2010 François Hollande ogłosił publicznie, że jest związany z Valérie Trierweiler, dziennikarką polityczną „Paris Match”[14] (para spotykała się od 2006[15]).

Na początku 2013 pojawiły się plotki o związku François Hollande’a z francuską aktorką Julie Gayet, co skłoniło ją do skierowania do sądu powództwa dotyczącego naruszenia jej prywatności[16]. 10 stycznia 2014 tabloid „Closer” zamieścił siedem stron relacji i zdjęć na temat potajemnych spotkań prezydenta i aktorki w mieszkaniu wynajmowanym przez przyjaciół Julie Gayet w pobliżu Pałacu Elizejskiego[17]. Zostało to szeroko skomentowane przez tak światowe jak i francuskie media, które w przeszłości raczej respektowały życie prywatne prezydentów. François Hollande powiedział, że żałuje „naruszenia jego prywatnego życia” i „myśli” o krokach prawnych, jednak nie zaprzeczył istnieniu samego romansu[18].

Wybrane publikacje
La gauche bouge (współautor, pod pseudonimem Jean-François Trans), 1985.
L’Heure des choix. Pour une économique politique (współautor, z Pierre’em Moscovicim), 1991.
L’Idée socialiste aujourd’hui (współautor), 2001.
Devoirs de vérité, 2006.

Odznaczenia
Wielki Mistrz Legii Honorowej – 2012, ex officio
Wielki Mistrz Narodowego Orderu Zasługi – 2012, ex officio
Krzyż Wielki Orderu Narodowego – Mali, 2013
Order Orła Białego – Polska, 2012[19]
Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy – Słowacja, 2013[20]
Kawaler Krzyża Wielkiego Udekorowany Wielką Wstęgą Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – Włochy, 2012
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Valérie

Valérie Trierweiler z domu Massonneau (ur. 16 lutego 1965 w Angers) – francuska dziennikarka polityczna, była partnerka życiowa prezydenta Republiki Francuskiej François Hollande’a.
Valérie Massonneau urodziła się jako piąte dziecko z sześciorga rodzeństwa. Jest córką Jean-Noëla Massonneau, weterana drugiej wojny światowej. Jej dziadek i pradziadek byli właścicielami banku Massonneau Angevine & Co, który w 1950 został kupiony przez Crédit de l’Ouest[1].

W 1988 ukończyła studia politologiczne. Pracowała w redakcji pisma “Profession politique”, a następnie od 1989 w tygodniku “Paris Match”. Od 2005 prowadziła na kanale Direct 8 program telewizyjny poświęcony polityce, zatytułowany Le grand 8 (współprowadzącym był Dominique Souchier). Po jego odejściu program zmienił tytuł na Politiquement parlant[1].
Życie osobiste

Jej pierwsze małżeństwo zakończyło się rozwodem, podobnie jak drugie, z Denisem Trierweilerem, redaktorem “Paris Match” i tłumaczem języka niemieckiego[2]. Od 2005 była partnerką życiową François Hollande’a[1]. 25 stycznia 2014 zakończył się ich związek[3].
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 19 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *