Edyta Wojtczak nie widziała męża Jana Szymańskiego od 30 lat

edyta-wojtczakOgromna popularność nie przyniosła jej bogactwa. Edyta Wojtczak, 77-letnia legenda polskiej telewizji, mieszka w kawalerce, jeździ starym autem. Do tego mężczyzna jej życia zniknął…

Budziła ogromną sympatię telewidzów czarującym uśmiechem, naturalnym wdziękiem i… tajemniczością.

Choć łamała męskie serca, nigdy o tym nawet nie wspominała. Za to mówili inni – im bardziej Edyta skrywała swoje życie prywatne, tym więcej krążyło plotek o jej romansach. Czy były prawdziwe? Tego się już być może nigdy nie dowiemy.

“Mężczyźni mojego życia? Czy wypada, żeby staruszka mówiła o swojej młodości?” – śmieje się gwiazda w rozmowie z “Na Żywo”.

Jedno jest pewne – gdyby nie oni i akcja tygodnika “Przekrój” pod hasłem “Piękne dziewczyny na ekrany”, pewnie byłaby nauczycielką w rodzinnym Grójcu.
Małżeństwo trwało jakieś 10 lat

Choć łączono ją z Janem Suzinem, nigdy nie byli parą. Lubili się, ale kontakty mieli tylko na polu zawodowym.

Najważniejszym mężczyzną w życiu Edyty był Jan Szymański (82 l.), inżynier zatrudniony w pionie technicznym Telewizji Polskiej.

Mimo że był jej jedynym mężem, o związku wiadomo niewiele – Wojtczak zawsze bardzo chroniła swoje życie prywatne, ocalały jedynie strzępy wspomnień byłych pracowników TVP.

“Pamiętam, że po telewizyjnych korytarzach krążyły zdjęcia z ich ślubu, to był ślub cywilny. Małżeństwo trwało jakieś 10 lat, ale oboje byli domatorami, unikali publicznych miejsc, a Edyta się nie zwierzała. Więc o tym związku mało wiedzieliśmy” – wspomina znajomy legendarnej prezenterki.

Pod koniec lat 70. zaczęto szeptać o kłopotach małżeńskich Wojtczak. Widać było po niej, że przeżywa jakiś dramat, ale nikomu się nie skarżyła. Do dziś nie pozwala poruszać tego tematu, najwyraźniej było to dla niej traumatyczne przeżycie.
Lubiłam zaszaleć. Ale tylko w myślach

W kilku wywiadach prezenterka podkreślała, że przykre rzeczy stara się szybko wyrzucać z pamięci… Z mężem rozstała się, ale żadna ze stron nie wystąpiła o rozwód.

“Szymański liczył na to, że jako mąż znanej spikerki łatwiej dostanie wizę do USA, o czym marzył. Z kolei Edyta nie traciła nadziei, że Jan do niej wróci” – opowiada tygodnikowi “Na Żywo” znajomy pary. Jednak mąż nie wrócił.

Tuż przed ogłoszeniem stanu wojennego wyemigrował do Stanów. Po latach Edyta pozwoliła sobie na chwilę wspomnień.

“W 1981 r. świat mi się zawalił. Był to dla mnie trudny czas, nie tylko zawodowo” – mówiła w wywiadzie.

Nigdy już się z nikim nie związała, choć była adorowana przez rosłych brunetów. Podobno straciła zaufanie do mężczyzn.

“Jestem zbyt racjonalna i zbyt twardo stąpam po ziemi. Jednak mam wyobraźnię i czasami lubiłam zaszaleć. Ale tylko w myślach” – mówi dzisiaj.
Prywatna sprawa

Jana Szymańskiego nie widziała od jego wyjazdu, czyli ponad 30 lat. Nie wie, jakie były jego dalsze losy, co się z nim dzieje i czy jeszcze żyje.

Nadal jest jednak formalnie jego żoną i nosi nazwisko męża: Edyta Wojtczak-Szymańska.

Gdy zapytaliśmy słynną spikerkę, dlaczego pozostała przy drugim członie nazwiska, szybko ucięła temat.

“A co w tym dziwnego? Poza tym to moja prywatna sprawa” – oświadczyła.
źródło: pomponik.pl

Biografia Edyty
Edyta Wojtczak-Szymańska (ur. 28 stycznia 1936 w Grójcu) – spikerka Telewizji Polskiej.
Była spikerką TVP od roku 1957 do 12 grudnia 1996, później współtworzyła poranne pasmo w rozpoczynającej swoją działalność telewizji TVN (własny program “Między kuchnią a salonem”). Przez wiele lat zapowiadała programy w obu antenach TVP, a po ich osobowym zróżnicowaniu w latach 80. pracowała w TVP 1. Oprócz pracy spikerskiej prowadziła i współprowadziła liczne programy (m.in. występowała w popularnym w latach 60. programie rozrywkowym Wielokropek oraz prezentowała niektóre wydania widowiska rozrywkowego “Dobry wieczór, tu Łódź”) a także prowadziła konferansjerkę na festiwalach w Opolu. Na początku lat 80. po zmianie zespołu i programu Studia 2 została jedną z gospodyń tego bloku. Przez wiele lat z rzędu zapowiadała programy w wieczór sylwestrowy i wraz z Janem Suzinem wielokrotnie składała widzom życzenia noworoczne. Od początku swojej pracy na antenie cieszyła się sympatią widzów i przez wiele lat była twarzą Telewizji Polskiej.

Była konferansjerką na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[1].

Filmografia
Szczęściarz Antoni – jako mecenasowa (1960)
Wielka, większa i największa – jako spikerka tv (1962)
Liczę na wasze grzechy – w roli o samej sobie (1963)
Jedenaste: Nie wychylaj się (11) w Dom (serial telewizyjny) – występuje jako ona sama (1982)
Jeszcze słychać śpiew i rżenie koni… (1971)
Siedem życzeń – spikerka tv (1984)
Bez grzechu – jako spikerka tv (1987)

Odznaczenie
2013 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za “wybitne zasługi dla rozwoju telewizji publicznej, za osiągnięcia w pracy zawodowej i działalności społecznej”
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 601 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *