Dorota Landowska i Mariusz Bonaszewski wzięli ślub

landowska-bonaszewskiTej aktorskiej pary nie sposób spotkać na salonach. Oboje skupiają się na karierze w teatrze i rzadko występują w filmach i serialach.

Dorota Landowska i Mariusz Bonaszewski rzadko pojawiają się w produkcjach telewizyjnych. Priorytetem pozostaje dla nich teatr. Oboje mogą się pochwalić mnóstwem wybitnych ról.
Szerszej publiczności są znani z serialu „M jak miłość” – ona wiele lat temu wcielała się w postać Marioli Radomskiej, prześladowczyni Marty Mostowiak, on do niedawna grał rolę Krzysztofa Jankowskiego, partnera Mirki Kwiatkowskiej. Landowska i Bonaszewski są parą od 17 lat. Niedawno zdecydowali się na sformalizowanie swojego związku. Wzięli kameralny ślub, o czym aktorka opowiedziała w wywiadzie dla miesięcznika „Twój Styl”.

– Mariusz oświadczał mi się kilkanaście razy. Ale rok temu to ja zaproponowałam: Może w końcu to ja ciebie poproszę o rękę. I będziemy kwita. Nie stały za tym powody finansowe, wspólne kredyty czy sprawy formalne. Chcemy być razem, dlaczego więc nie jako mąż i żona? Na ślubie były nasze dzieci, Marysia i Staś, świadkowie oraz muzyk grający na pile. Nie nosimy obrączek, mamy je w sercu – wyznała „Twojemu Stylowi” Dorota Landowska.
źródło: fakt.pl

Biografia Doroty

Dorota Landowska (ur. 4 lipca 1968 w Starogardzie Gdańskim) – polska aktorka. Jest związana z aktorem Mariuszem Bonaszewskim[1].
Jest absolwentką PWST w Warszawie (1992). Występowała na scenie Teatru Powszechnego w Warszawie w latach 1992–1999, a od 1999 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie.

Filmografia
1999: Patrzę na ciebie, Marysiu jako Katarzyna, żona Artura
1999: Prawo ojca jako Ania, żona Roberta
2000: Anna Karenina jako włoska niania córeczki Anny i Wrońskiego
2000–2001: Miasteczko jako Lucyna, siostra Teresy
2000: Daleko od okna jako Barbara, żona Jana
2003: Defekt jako matka Michała
2003–2004: M jak miłość jako Mariola Radomska
2004-2006: Kryminalni jako prokurator Dorota Wiśniewska
2005: Pensjonat pod Różą jako Natalia Sawicka, siostra Marty (odc. 46 i 47)
2008: Stygmatyczka (Scena Faktu) jako siostra Regina Orłowska
2009: Z miłości jako Anna, partnerka Edgara
2009: Generał Nil jako Paulina Kern, wiceprokurator Generalnej Prokuratury PRL
2009: Ojciec Mateusz jako Klara Romkowska (odc. 26)
2009: Zwerbowana miłość jako żona Andrzeja
2010: Święty interes jako Anna Wałąszek, żona dyrektora szkoły
2010: Ratownicy jako Olga Bachleda
2012: Historia Roja, czyli w ziemi lepiej słychać jako żona „Młota”
2012: Iluzje (spektakl telewizyjny) jako Druga kobieta
2012−2014: Prawo Agaty jako sędzia Kulczycka
2012: Krew z krwi jako psycholog dziecięcy (odc. 4, 5, 7)
2013: Komisarz Alex jako Maria Wójcik, matka Anny (odc. 29)
2013: Na dobre i na złe jako Joanna Czerwińska, kierowniczka USC (odc. 529)

Polski dubbing
1992: Teknoman jako Sword
1994: Siostro, moja siostro jako Christine
2000: Ratunku, jestem rybką! jako mama
2002–2005: Co nowego u Scooby’ego?
2002: Kim Kolwiek jako mama Kim
2003: Looney Tunes znowu w akcji jako matka
2005: Bionicle 3: W sieci mroku jako Toa Nokama
2007: Zaczarowana
2007: Rodzinka Robinsonów jako Mildred
2008: Opowieści na dobranoc jako Wendy

Nagrody
1994 – nagroda im. Łomnickiego, przyznawana przez senat PWST w Warszawie dla zdolnych absolwentów w dwa lata po dyplomie
1995 – wyróżnienie na XVI Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu
1996 – nagroda jury za debiut na festiwalu monodramem „Jordan” na XXX Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora w Toruniu
1997 – nagroda aktorska za monodram „Jordan” na XXXVII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
1997 – nagroda im. Schillera
1998 – wyróżnienie za rolę Braukmannowej w „Zdobyciu bieguna południowego” Karge w Teatrze Powszechnym w Warszawie na XXXVIII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
2000 – nagroda „Glinianego Lwa” dla największej osobowości XXV Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni
2008 – nagroda „Wielki Splendor”[2] za wybitne osiągnięcia aktorskie w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Mariusza

Mariusz Bonaszewski (ur. 26 sierpnia 1964 w Koszalinie) — polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, dubbingowy i radiowy. Absolwent I LO w Słupsku i PWST w Warszawie (1988).

Teatr
Pierwsze kroki na scenie stawiał w Słupskim Teatrze Dramatycznym (1984), gdzie trafił zaraz po ukończeniu liceum[1]. W latach 1988-1997 był aktorem Teatru Dramatycznego w Warszawie, gdzie współpracował m.in. z reżyserem Maciejem Prusem. Jedną z najważniejszych ról zagranych w tym teatrze był Konstanty Trieplew w Mewie Czechowa. Bardzo dobrze ocenili ją krytycy. Rok później otrzymał możliwość zagrania Hamleta w dość kontrowersyjnej i prowokacyjnej inscenizacji Andrzeja Domalika[2]. Rolę tę szczególnie ciepło przyjęła publiczność, zwłaszcza nastoletnia[3].

Przez pewien czas Bonaszewski współpracował z wrocławskim Teatrem Polskim, gdzie miał możliwość grać w spektaklach reżyserowanych przez Jerzego Jarockiego. Współpraca ta okazała się dla aktora znacząca. Zagrał m.in. Fryderyka Wettera w Kasi z Heilbronnu w 1994 roku i tytułowego Płatonowa w r. 1996. Ta ostatnia rola jest określana przez krytyków jako karykatura Hamleta w rosyjskim wydaniu i została przez nich wysoko oceniona[2].

Od 1997 roku Mariusz Bonaszewski należy do zespołu Teatru Narodowego w Warszawie. Grywa tam w klasyce polskiej (m.in. Nos w Weselu i Piotr Wysocki w Nocy listopadowej w 2000, Leonard w Nie-Boskiej komedii w 2002) i obcej (Edgar w Królu Learze w 1998, Piotr Trofimow w Wiśniowym sadzie w 2000, Tomasz Mowbray w Ryszardzie II w 2004, Tezeusz w Fedrze i Mecenas Helmer w Norze w 2006).

W 2001 zagrał główną rolę, psychopatę Tinkera, w kontrowersyjnej sztuce Sarah Kane Oczyszczeni, zrealizowanej przez Wrocławski Teatr Współczesny, Teatr Polski w Poznaniu, Teatr Rozmaitości w Warszawie, Hebbel-Theater w Berlinie i Theor-Europejski Komisji Kultury[4].

Współpracuje także z teatrem radiowym i z Teatrem Telewizji.

Spektakle teatralne (wybór)

Słupski Teatr Dramatyczny
1984: Król Edyp
1984: O dwóch takich, co ukradli księżyc (reż. Bogusława Czosnowska)

PWST, Warszawa
1987: Czyste szaleństwo (program składany) jako Don Juan, Hamlet, Ludomir (reż. Jan Englert)
1987: Bezimienne dzieło jako Cynga (reż. J. Englert)

Teatr Dramatyczny, Warszawa
1988: Car Mikołaj jako Paweł (reż. Maciej Prus)
1989: Kubuś Fatalista jako Żółtek (reż. Zbigniew Zapasiewicz)
1989: Ifigenia w Taurydzie jako Orestes (reż. Stefan Mikołajczak)
1989: Moskwa-Pietuszki jako Anioł-Czarny (reż. Jacek Zembrzuski)
1990: Na dnie jako Łuka (reż. M. Prus)
1991: Nie-Boska komedia jako Młodzieniec; Mąż (reż. M. Prus)
1991: Niedokończony poemat jako Młodzieniec (reż. M. Prus)
1991: Mewa jako Konstanty Trieplew (reż. Andrzej Domalik)
1992: Sezon w piekle jako Przewodnik i Rimbaud (reż. Adam Sroka)
1992: Hamlet jako Hamlet (reż. A. Domalik)
1993: Letnicy jako Nikołaj Pietrowicz Zamysłow (reż. Paweł Wodziński)
1994: Szósty stopień oddalenia jako Trent (reż. Piotr Cieślak)
1994: Szaleństwo Jerzego III jako Wiliam Pitt (reż. Filip Bajon)
1995: Szkarłatna wyspa jako Tumiday (reż. P. Cieślak)
1996: Jak wam się podoba jako Jakub; Dworzanin (reż. P. Cieślak)
1997: Elektra jako Orestes (reż. Krzysztof Warlikowski)
1997: Wiśniowy sad jako Piotr Trofimow (reż. Leonid Hejfec)
2000: Wszystko dobre, co się dobrze kończy jako Bertram (reż. P. Cieślak) – gościnnie

Teatr Polski, Wrocław
1994: Kasia z Heilbronnu jako Fryderyk Wetter (reż. Jerzy Jarocki) – gościnnie
1996: Płatonow – Akt pominięty jako Michał Płatonow (reż. J. Jarocki)
1997: Pieśń o blasku wody (reż. Andrzej Wajda)
1998: Historia PRL według Mrożka jako Superiusz; Internowany I (reż. J. Jarocki)

Teatr “Scena Prezentacje”, Warszawa
1995: Ninoczka (reż. Romuald Szejd)

Teatr Narodowy, Warszawa
1997: Noc listopadowa. Sceny dramatyczne jako Piotr Wysocki (reż. Jerzy Grzegorzewski)
1998: Król Lear jako Edgar (reż. M. Prus)
1999: Wybrałem dziś zaduszne święto jako Samuel (reż. Janusz Wiśniewski)
1999: Nowe Bloomusalem jako Stefan Dedalus (reż. J. Grzegorzewski)
2000: Wesele jako Nos (reż. J. Grzegorzewski)
2000: Jestem przychodzień
2000: Wiśniowy sad jako Piotr Trofimow (reż. M. Prus)
2000: Noc listopadowa (nowa wersja) jako Piotr Wysocki (reż. J. Grzegorzewski)
2001: Akropolis jako Konrad z Wyzwolenia; Hektor; Jakub; Harfiarz (reż. Ryszard Peryt)
2002: Nie-Boska komedia jako Leonard (reż. J. Grzegorzewski)
2002: Kurka Wodna jako ON – Edgar Wałpor (reż. J. Englert)
2003: Ostatni (reż. Tadeusz Bradecki)
2004: Błądzenie jako Józio, Książę Filip, Szarm, Witold II (reż. J. Jarocki)
2004: Ryszard II jako Tomasz Mowbray (reż. Andrzej Seweryn)
2005: Kosmos jako Ludwik (reż. J. Jarocki)
2006: Fedra jako Tezeusz (reż. M. Prus)
2006: Nora jako Mecenas Helmer (reż. A. Olsten)
2007: Miłość na Krymie jako Rudolf Rudolfowicz Wolf (reż. J. Jarocki)
2007: Stara kobieta wysiaduje jako Kelner (reż. Stanisław Różewicz)
2007: Terminal 7 jako Syn I (reż. A. Domalik)
2008: Otello jako Iago (reż. A. Olsten)

Wrocławski Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego
2001: Oczyszczeni jako Tinker (reż. K. Warlikowski)
2005: Nie do pary jako Leon (reż. Agnieszka Olsten) – gościnnie

Teatr Śląski im. S. Wyspiańskiego, Katowice
2002: Chryje z Polską jako Stanisław Wyspiański (reż. Bogdan Tosza)

Teatr Wybrzeże
2009: Zmierzch bogów jako Friederich Bruckmann (reż. Grzegorz Wiśniewski)

Spektakle Teatru Telewizji
1988: Bezimienne dzieło jako Cynga (reż. J. Englert)
1989: Przebudzenie wiosny jako Ernest (reż. P. Cieślak)
1993: Książę Homburg jako Hr. Morner (reż. Krzysztof Lang)
1994: Dzieci słońca jako Dymitr (reż. A. Domalik)
1995: Mały Książę jako Mężczyzna-Mały książę (reż. Natalia Koryncka-Gruz)
1995: Aktor jako Hrabia Jerzy (reż. M. Prus)
1995: Kasia z Heilbronnu jako Hrabia vom Strahl (reż. J. Jarocki)
1996: Gra kłamstw jako Adrian (reż. N. Koryncka-Gruz)
1996: Agata jako On (reż. A. Domalik)
1996: Mąż, Żona, Dziewczyna i… jako Mąż, Makbet, Otello (reż. Radosław Piwowarski)
1996: Kość w gardle jako John (reż. Jerzy Zalewski)
1997: Sonata petersburska jako Myszkin (reż. A. Domalik)
1997: Śledztwo jako Porucznik Gregory (reż. Waldemar Krzystek)
1997: Katarzyna jako Koromysłow (reż. Barbara Sass)
1997: Puszka Pandory jako Alwa (reż. S. Różewicz)
1997: Matka Courage i jej dzieci jako Eilif (reż. Laco Adamik)
1997: Śmierć w Tyflisie jako Mężczyzna (reż. Maciej Dejczer)
1998: Ksiądz Marek jako Starościc (reż. Krzysztof Nazar)
1998: Płatonow. Akt pominięty jako Płatonow (reż. J. Jarocki)
1998: Ściana Artura, czyli Co zrobimy z Henriettą jako Dino (reż. L. Adamik)
1998: Cesarski szaleniec jako Tymoteusz von Bock (reż. W. Krzystek)
1999: Don Kichot jako Samson (reż. A. Domalik)
1999: Noce sióstr Bronte jako Lord Byron (reż. M. Prus)
1999: Bigda idzie! jako Tadeusz Mieniewski (reż. A. Wajda)
1999: Historia PRL według Mrożka jako Superiusz, Internowany I, Anatol (reż. J. Jarocki)
1999: Mania czy Ania jako Ludwik Palffy (reż. Jerzy Bielunas)
2000: Miłość to takie proste jako Jonas (reż. Małgorzata Kopernik)
2000: Dragon jako Oficer (reż. S. Różewicz)
2000: Grzechy starości jako Charles Baudelaire (reż. Maciej Wojtyszko)
2001: Beatrix Cenci jako Ksiądz Negri (reż. J. Englert)
2001: Łzy jako On (reż. Filip Zylber)
2003: Edward II jako Mortimer (reż. M. Prus)
2003: Śmiech w ciemności jako Axel Rex (reż. F. Bajon)
2003: Powtórka jako Stefan (reż. Feliks Falk)
2004: Intryga i miłość jako Wurm (reż. M. Prus)
2006: Tajny agent jako Michaelis (reż. Krzysztof Zaleski)
2006: Juliusz Cezar jako Kasjusz (reż. J. Englert)
2006: Techniki negocjacyjne jako Jacek Gott (reż. Magdalena Piekorz)
2006: Dzikuska jako Bodzio (reż. Łukasz Wylężałek)
2007: Pastorałka jako Archanioł Gabriel; Syn Gospodarza (reż. L. Adamik)
2007: Chryje z Polską, czyli Rzecz o Stanisławie Wyspiańskim jako S. Wyspiański (reż. M. Wojtyszko)
2007: Wyzwolenie jako Geniusz (reż. M. Prus)
2008: Błądzenie jako Witold II, Józio, Szarm (reż. J. Jarocki)
2008: Mord założycielski jako Bolesław Mołojec “Długi” (reż. Jacek Raginis, Maciej Pisuk)

Filmy i seriale
Bonaszewski należy do aktorów, którzy skupiają się raczej na karierze teatralnej. W filmie zadebiutował w roku 1986 niewielką rolą w Maskaradzie Janusza Kijowskiego. Od czasu do czasu pojawia się jednak w filmach i serialach telewizyjnych. Współpracował m.in. z takimi reżyserami, jak Teresa Kotlarczyk, Władysław Pasikowski, Andrzej Trzos-Rastawiecki.

Do ważniejszych ról filmowych można zaliczyć Anda w Świetle odbitym, Świra w Zakładzie, Kostka w Gnojach i Jozuego w Metanoi. Popularność przyniosła mu rola profesora medycyny, nauczyciela akademickiego, Jana Sarapaty w serialu Na dobre i na złe. W Glinie Pasikowskiego również wcielił się w rolę lekarza Krzysztofa, tym razem jednak bohatera zdecydowanie negatywnego.

Filmy fabularne
1986: Maskarada (reż. J. Kijowski)
1989: Światło odbite jako Andrzej “And” (reż. Andrzej Titkow)
1990: Śmierć dziecioroba jako ksiądz (reż. Wojciech Nowak)
1990: Zakład jako Świr (reż. T. Kotlarczyk)
1992: Nocne ptaki jako Jan, właściciel majątku (reż. A. Domalik)
1994: Podróż na wschód (reż. Stefan Chazbijewicz)
1995: Gnoje jako Kostek (reż. Jerzy Zalewski)
1996: Deszczowy żołnierz jako Witold Fogel (reż. Wiesław Saniewski)
1997: Łóżko Wierszynina jako reżyser Witek (reż. A. Domalik)
1998: Sabina jako położnik Rafał Borowski (reż. Kazimierz Tarnas)
1999: Jak narkotyk jako Andrzej, przyjaciel Jacka (reż. B. Sass)
1999: Na plebanii w Wyszkowie 1920 jako Feliks Dzierżyński (fabularyzowany dokument; reż. Lucyna Smolińska, Mieczysław Sroka)
1999: Wrota Europy jako dr Lesiewski (reż. Jerzy Wójcik)
2001: Domek dla Julii (reż. Sebastian Butny)
2005: Chaos jako von Bronheim (reż. Xawery Żuławski)
2005: Metanoia jako Jozue (reż. Radosław Markiewicz)
2009: Leśne Doły (reż. Sławomir Kulikowski)
2009: Moja biedna głowa w cyklu Dekalog 89+ (reż. Adrian Panek)
2009: Las jako syn (reż. Piotr Dumała)
2009: Matka Teresa od kotów jako Hubert (reż. Paweł Sala)
2010: Em-20stka (reż. Maciej Wojtyszko) – w produkcji
2010: Historia Roja, czyli w ziemi lepiej słychać jako kapitan Zbigniew Kulesza “Młot”, komendant XVI Okręgu NZW (reż. Jerzy Zalewski)
2010: Wenecja jako Roman, ojciec Marka (reż. Jan Jakub Kolski)
2010: Święty interes jako Borys (reż. Maciej Wojtyszko)
2011: W imieniu diabła jako ojciec Franciszek (reż Barbara Sass)
2011: Daas jako Henryk Klein (reż. Adrian Panek)

Filmy dokumentalne
1997: Jest taka pieśń… (reż. Marian Kubera)
1997: Nadwiślańskie Soplicowo (reż. L. Smolińska, M. Sroka) — lektor
1999: Warszawska Niobe (reż. L. Smolińska) — recytacja wierszy Krzysztofa Kamila Baczyńskiego
2005: Józef Mehoffer. Witraże życia (reż. Stanisław Kubiak) — lektor
2006: Stanisława Brzozowskiego życie wśród skorpionów (reż. L. Smolińska, M. Sroka)
2008: Po latach niewoli wstaje Polska… 1914-1918 jako Józef Piłsudski (reż. L. Smolińska, M. Sroka)

Seriale
1997: Sława i chwała jako Kazimierz Spychała, początkowo korepetytor Józia Royskiego, później urzędnik MSZ i kochanek Marii Bilińskiej (reż. Kazimierz Kutz)
2000: Klasa na obcasach jako Mikołaj Targosz, polonista (reż. Małgorzata Potocka, Mirosław Dembiński)
2001: Marszałek Piłsudski jako Józef Piłsudski w latach 1887-1919 (reż. A. Trzos-Rastawiecki)
2002-2004: Na dobre i na złe jako profesor Jan Sarapata, przyjaciel Ostrowskiego, wykładowca Ani i Tomka (reż. różni)
2003, 2007-2008: Glina jako doktor Krzysztof Siennicki (reż. W. Pasikowski)
2003: Zaginiona jako Krzysztof Molski, dyrektor radia “Arena”, przyjaciel Marka Tokarskiego (reż. Andrzej Kostenko)
2009: Przystań jako Zbigniew Boberek (reż. Filip Zylber)
2010-nadal: M jak miłość jako Krzysztof Jankowski
2010: Ratownicy jako Bronisław Partyka (reż. Marcin Wrona)
2011: Ojciec Mateusz
2012: Krew z krwi jako Luther
2012: Komisarz Alex jako dr Krzysztof Fuks
2012: Prawo Agaty jako Nawrocki, prezes Prospectrum
2012-nadal: Wszystko przed nami jako Olgierd Szawarski, mąż Marianny i ojciec Oli
2012: Na krawędzi jako mecenas Niemczyk
2014: Prawo Agaty jako Nawrocki, prezes Prospectrum

Dubbing
2008: Opowieści z Narnii: Książę Kaspian jako Baron Sobepian
2012: Avengers jako Tony Stark / Iron Man
2013: Iron Man 3 jako Tony Stark / Iron Man
2014: Iron Man & Hulk: Zjednoczeni jako Tony Stark / Iron Man

Spektakle Teatru Polskiego Radia
1994: Dialog o Zmartwychwstaniu Pańskim (reż. Danuta Jagła)
1994: Ład serca jako Seweryn Gejżanowski (reż. Waldemar Modestowicz)
1999: Podróż sentymentalna jako Yorik (reż. W. Modestowicz)
2001: Blaszany flet jako Nico (reż. Wojciech Markiewicz)
2002: Pałac jako Jakub (reż. Jan Warenycia)
2002: Han z Islandii jako Narrator (reż. J. Warenycia)
2002: Wiosna jako Józef (reż. J. Warenycia)
2005: Szalona lokomotywa jako Mikołaj (reż. J. Warenycia)
2008: Cała prawda jako Artur (reż. J. Warenycia)
2008: Powroty jako Andrzej (reż. W. Modestowicz)
2008: Ostatni akt jako Eugeniusz (reż. Janusz Kukuła)
2009: Wyzwolenie jako Konrad (reż. W. Modestowicz)
2009: Drzazga jako Srubow (reż. J. Warenycia)
2009: Rozwiązanie honorowe jako Pułkownik Różański (reż. W. Modestowicz)
2009: W lochu Ferrary (reż. J. Warenycia)
2010: Kiedy nie mogę uciec jako Inżynier Jerzy (reż. Jacek Raginis)
2011: Król Edyp jako Edyp (reż. Waldemar Modestowicz; na podst. dramatu Sofoklesa)
2012: Fabula rasa, czyli rzecz o egoizmie (reż. Darek Błaszczyk)
2013: Król Ryszard III: Gra o tron jako Ryszard III (reż. Waldemar Modestowicz; na podst. dramatu Williama Shakespeare’a

Słuchowiska
2010: Narrenturm jako Biskup Konrad (reż. Janusz Kukuła; na podst. powieści Andrzeja Sapkowskiego)
2011: Miecz przeznaczenia jako Freixenet (opowiadanie Miecz przeznaczenia) i Ivo „Cykada” Mirce (opowiadanie Okruch lodu) (reż. Janusz Kukuła; na podst. opowiadań Andrzeja Sapkowskiego)
2013: Żywe trupy jako Otis (reż. Ramez Nayyar; na podst. komiksu Roberta Kirkmana)
2013: Karaluchy jako Narrator (reż. Krzysztof Czeczot; na podst. powieści Jo Nesbø)

Nagrody i odznaczenia
1989: nagroda zespołowa za role w spektaklu Kubuś fatalista Teatru Dramatycznego w Warszawie na XV Opolskich Konfrontacjach Teatralnych
1996: nagroda indywidualna za rolę Płatonowa w spektaklu Płatonow – akt pominięty Czechowa w Teatrze Polskim we Wrocławiu na XXXVI Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
2004: Nagroda im. Aleksandra Zelwerowicza dla najlepszego aktora sezonu 2003/04 za role Józia, Księcia Filipa, Szarma, Witolda II w przedstawieniu Błądzenie według Witolda Gombrowicza w Teatrze Narodowym w Warszawie
2004: nominacja do nagrody Warszawskiego Feliksa w kategorii „najlepsza rola męska” za role Józia, Księcia Filipa, Szarma, Witolda II w Błądzeniu według Witolda Gombrowicza w Teatrze Narodowym w Warszawie
2005: nagroda za rolę Leona w słuchowisku Matka Witkacego na V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru TVP Dwa teatry w Sopocie
2005: Srebrny Krzyż Zasługi
2008: Nagroda aktorska za rolę Stanisława Wyspiańskiego w przedstawieniu Chryje z Polską w reżyserii Macieja Wojtyszki na VIII Festiwalu Teatru Telewizji Polskiej i Polskiego Radia Dwa Teatry w Sopocie
2011: Jantar 2011 za główną rolę męską na 30 Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”. Rola Kleina w filmie Daas Adriana Panka
2011: Nagroda za rolę męską (Le Prix d’Interpretation Masculine) na 14 Brussels Short Film Festival. Rola Ojca w filmie Moja Biedna Głowa reż. Adrian Panek.
2011: Nagroda za rolę męską w kategorii słuchowisk na 11 Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej. Rola Edypa w słuchowisku Król Edyp reż. Waldemar Modestowicz oraz rola Jerzego w słuchowisku Kiedy nie mogę uciec reż. Jacek Raginis
2012: Grand Prix za rolę Otto Fallona w spektaklu telewizyjnym Getsemani reż. Waldemara Krzystka, na 12 Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej Dwa Teatry w Sopocie 2012
2012: Nagroda im. Aleksandra Zelwerowicza dla najlepszego aktora sezonu 2011/2012 za role Lucyfera i Bukarego w przedstawieniu Sprawa według Juliusza Słowackiego. Reż. Jerzy Jarocki. Teatr Narodowy w Warszawie
2012: Nagroda Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza pierwszoplanowa rola męska” za role Lucyfera i Bukarego w przedstawieniu Sprawa według Juliusza Słowackiego. Teatr Narodowy w Warszawie
2013: Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[5]
2013: Nagroda Teatru Polskiego Radia Wielki Splendor 2013[6]

Dyskografia
Tomasz Jastrun. Gorący lód. Czyta Mariusz Bonaszewski, mp3
Tadeusz Dołęga-Mostowicz. Bracia Dalcz i S-ka. Czyta Mariusz Bonaszewski, mp3
Leonard. Matnia. mp3

Życie osobiste
Aktor niechętnie mówi o swoim życiu prywatnym. Jest związany z aktorką, Dorotą Landowską. Para ma dwoje dzieci, Marię i Stanisława[7].
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 108 razy, 3 wizyt dzisiaj)

0 myśli na temat “Dorota Landowska i Mariusz Bonaszewski wzięli ślub”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *