Dennis Rodman i Carmen Electra


rodman-electraDennis i Carmen byli parą od 1998 do 1999 r, a ślub wzięli 14 11 1998 r.

Partnerzy:
Dennisa
Jeanie Buss
Annie Banks
ślub 1993
Michelle Moyer
ślub 13 05 2003
Madonna 1994
Vivica A. Fox 1997
Stacy Yarbrough 1997
Carmen Electra 1998-99
ślub 14 11 1998
Jaimyse Haft 2003
Alicia Douvall 2003-04
Carmen
Prince 1990-91
Dennis Rodman 1998-99
ślub 14 11 1998
Fred Durst 1999
Tommy Lee 1999
Dave Navarro 2001-06
ślub 22 11 2003
Rob Patterson 2007-12
Simon Cowell 2012 do dzisiaj

Biografia Dennisa
Dennis Keith Rodman (ur. 13 maja 1961 w Trenton, w stanie New Jersey) – były zawodowy koszykarz, grający na pozycji silnego skrzydłowego. Występował w NBA w takich zespołach jak Chicago Bulls, Detroit Pistons, San Antonio Spurs, Los Angeles Lakers oraz Dallas Mavericks. Kiedy dostał się do NBA w roku 1986, zgłoszony został jako zawodnik o wzroście 198 cm[1].

Przed NBA
Rodman, który dorastał w Dallas w stanie Teksas, nie myślał o koszykówce w szkole średniej; dopiero jako starszy nastolatek w ciągu jednego roku urósł o 27 cm i był to pierwszy z wielu przełomów w jego życiu. Po ograniczonych występach w barwach Cooke County College w Gainesville, stan Teksas, Rodman grał w barwach Southern Oklahoma State University (liga uniwersytecka NCAA), gdzie dał się poznać zarówno jako strzelec, jak i zawodnik zbierający piłki.

Kariera zawodowa
Detroit Pistons
Detroit Pistons zwrócili na niego uwagę wybierając go w drugiej rundzie draftu z 1986. W owym czasie Pistons byli drużyną z przyszłością prowadzoną przez Isiaha Thomasa (rozgrywający), Joe Dumarsa (rzucający obrońca), Billa Laimbeera (środkowy). Mieli również w drużynie takich graczy, jak Adrian Dantley, Vinnie Johnson, John Salley i Rick Mahorn. Pistons odpadli z fazy play off w roku 1987 pokonani przez Boston Celtics, chociaż Rodman wykonał przyzwoitą pracę powstrzymując gwiazdora “Celtów”, Larry’ego Birda.

W 1988 Rodman zbierał więcej piłek i bronił lepiej niż wcześniej. W 1989 jego praca została dostrzeżona i oceniona, a on sam otrzymał nagrodę “Obrońcy Roku”, pierwszą z dwóch, które otrzymał z rzędu. Ukończył sezon za Laimbeerem jako drugi w drużynie pod względem liczby zbiórek, a także pomógł Pistons w drodze po pierwszy mistrzowski tytuł dla “Tłoków” pokonać drugi rok z rzędu młodych Chicago Bulls. Następny rok był prawie identyczny, Pistons ponownie pokonali Bulls w Finale Konferencji Wschodniej, zdobywając drugi raz z rzędu mistrzostwo NBA, a Rodman znów otrzymał tytuł Obrońcy Roku. Ponadto Pistons zanotowali 63 zwycięstwa w sezonie zasadniczym ustanawiając rekord klubu.

W 1991 Pistons doznali wstrząsu, kiedy zostali gładko pokonani przez Bulls w Finałach Konferencji Wschodniej. Rodman prowadził w drużynie w zbiórkach, ale to nie wystarczyło. W 1992 Rodman grał, zaliczając średnio 18 zbiórek na mecz i zdobywając pierwszy z siedmiu zdobytych z rzędu tytułów najlepiej zbierającego zawodnika. W jednym ze spotkań zebrał 34 piłki ustanawiając rekord kariery. Rodman nie był ani silniejszy, ani nie miał większego zasięgu rąk od przeciwników. Zamiast tego, używał “prawie naukowego” podejścia, aby obliczyć jak piłka odbije się od kosza lub tablicy i znaleźć się na najlepszej pozycji, żeby ją zebrać. Rok 1993 był drugim sezonem Rodmana, w którym zebrał najwięcej piłek, ale był to jego ostatni rok w Pistons. Po zakończeniu sezonu został sprzedany do San Antonio Spurs za Seana Elliotta.

Przemiana
W 1993 opuściła go żona, Anicka, zabierając ze sobą ich córkę – Alexis. Wydarzenie to było dla Rodmana wielką traumą. Pewnej nocy podczas sezonu 1992/93 Dennis został znaleziony na parkingu pod halą gdzie grają Pistons – The Palace of Auburn Hills na przedmieściach Detroit, gdzie siedział w swojej półciężarówce z naładowaną strzelbą. Potem przyznał w jednej z dwóch swoich autobiografii, że “była to noc kiedy zabił starego Dennisa i pozwolił wyłonić się nowemu Dennisowi”. Nowy Dennis miał nie być już nieśmiały lecz bezkompromisowy i pełen wiary w siebie.

San Antonio Spurs
W San Antonio Rodman kontynuował swoją pracę jako “czyściciela tablic”, przez co pozwolił środkowemu Davidowi Robinsonowi na zdobywanie większej liczby punktów, dzięki czemu ten ostatni zdobył tytuł najlepszego strzelca ligi. W ten sposób po raz pierwszy zawodnicy z jednej drużyny zwyciężyli w klasyfikacji liczby zdobywanych punktów i zbieranych piłek, ale nie był to ostatni raz Rodmana. W następnym sezonie Rodman pomógł San Antonio wygrać 62 spotkania, ustanawiając w ten sposób rekord klubu, a także dotrzeć do Finałów Konferencji Zachodniej.

Niestety, jego nieobliczalne życie poza parkietem, włączając w to krótki, ale głośno publicznie komentowany związek z Madonną, a także wybryki na parkiecie, takie jak farbowanie włosów, sprawiły, że działacze Spurs mieli go dość. Decyzję władz “Ostróg” o rozstaniu z Rodmanem przesądziło nieprzybycie “Robaka” z resztą drużyny na decydujący piąty mecz Finałów Konferencji Zachodniej.

Chicago Bulls
Po sezonie Rodman został oddany do Chicago Bulls za środkowego Willa Perdue, aby zapełnić wielką dziurę, która powstała po odejściu z “Byków” silnego skrzydłowego Horace’a Granta. Bulls z Rodmanem i Michaelem Jordanem, który wrócił z emerytury, poprawili się w sezonie zasadniczym o 25 zwycięstw, z 47 na 72 ustanawiając rekord wszech czasów w lidze NBA. Później w fazie play off Bulls łatwo poradzili sobie w drodze do Finałów Ligi NBA i zdobyli mistrzostwo ligi. Rodman, Michael Jordan i Scottie Pippen znaleźli się w Pierwszej Drużynie Najlepszych Obrońców (All-Defensive First Team). Po raz pierwszy w historii trzech graczy tej samej drużyny znalazło się w pierwszym składzie. Rodman był najlepszym w lidze w zbiórkach (piąty rok z rzędu), a Jordan był najlepszym strzelcem, drugi przypadek w historii, kiedy koledzy z drużyny byli najlepszymi w punktach i zbiórkach. Powtórzyli swój sukces w roku 1997 i 1998, a drużyna po raz drugi w ciągu 8 lat zdobyła trzy razy z rzędu tytuł mistrzowski.

Los Angeles Lakers i Dallas Mavericks
Po zakończeniu sezonu Rodman opuścił Chicago, a Bulls rozpoczęli gruntowną przebudowę drużyny. Był to zarazem jego ostatni poważny sezon, gdyż w sezonach 1998/99 i 1999/2000 grał krótko, odpowiednio, w Los Angeles Lakers i Dallas Mavericks.

W zespole “Jeziorowców” zagrał w 23 meczach. Rozwiązano z nim kontrakt, gdyż podczas swojego siedmiotygodniowego pobytu w drużynie z Los Angeles kilkakrotnie opuszczał lub spóźniał się na treningi, a także odmówił gry w czwartej kwarcie spotkania z Timberwolves tłumacząc się sztywnością mięśni oraz wyjścia trzy dni później na drugą połowę meczu z Blazers z powodu zapalenia łokcia[2].

W zespole “Renegatów” został zatrudniony kilkanaście dni po przejęciu zespołu przez ekscentrycznego milionera, Marka Cubana. W klubie z Dallas (w tym mieście dorastał) spędził 29 dni, rozgrywając swoje ostatnie 12 meczów w NBA. W tym czasie był dwukrotnie wykluczony z gry za niestosowne zachowanie, zawieszony przez ligę na jeden mecz oraz ukarany na sumę 13,5 tys. dolarów. Po serii pięciu porażek został 8 marca 2000 roku zwolniony, co tłumaczono niespełnieniem przez niego oczekiwań dyrekcji i trenera. Decyzja ta zbiegła się także z publicznym skrytykowaniem Cubana przez koszykarza[3].

Rodman był najlepiej zbierającym zawodnikiem lat 90., zdobył 7 razy z rzędu tytuł obrońcy. Jego prawdopodobnie najbardziej udanym występem była gra podczas Finałów Konferencji Wschodniej przeciwko Orlando Magic, kiedy mierzący 203 cm i ważący 95 kg Rodman wyłączył z gry mierzącego 208 cm i ważącego 107 kg Horace’a Granta, a także pomagał powstrzymywać mierzącego 216 cm i ważącego 150 kg O’Neala, co było kluczem do zwycięstwa Bulls.

Zawodowe zapasy (wrestling)
Rodman walczył w kilku meczach World Championship Wrestling i był członkiem zespołu nWo z Hulkiem Hoganem. Jego pierwszy mecz odbył się 13 lipca 1997 podczas “Bash At the Beach” (coroczny turniej wrestlingu). Wystąpił razem z Hoganem, ale przegrali z Lexem Lugerem i The Giantem. Podczas “Bash At the Beach” 12 lipca 1998 Rodman i Hogan pokonali Karla Malone’a i Diamonda Dallasa Page’a. Jego trzeci i ostatni mecz odbył się 14 sierpnia 1999 podczas “Road Wild” (turniej wrestlingu), a Rodman przegrał z Randym Savage’em.

Ostatnie działania
Rodman był obecny lub brał udział w dwóch różnych konkursach w Finlandii w roku 2005. Latem pojawił się w Sonkajarvi na zawodach w “noszeniu żon”, ale zrezygnował z walki w turnieju z powodu kłopotów ze zdrowiem. 6 listopada 2005 rozegrał jeden mecz w barwach Torpan Pojat przeciwko Tapiolan Honka. Zagrał 28 minut, zdobył 17 punktów i zebrał 6 piłek. Piętnaście z 17 punktów zdobył rzutami za 3 punkty (w sumie próbował 13 rzucając zza linii rzutów za 3 punkty). Obecność Rodmana przyciągnęła rekordową liczbę 7420 widzów na mecz Finnish National League (ligi fińskiej).

W styczniu 2006 Rodman pojawił się w “Celebrity Big Brother” (Big Brother Sław) w Wielkiej Brytanii. Wszedł do domu dokładnie o godz. 22.00 5 stycznia tego roku z paczką prezerwatyw i nie wniósł żadnej bielizny. Jeszcze pierwszej nocy zjadł kanapkę z szynką, kończąc spekulacje o tym, że jest wegetarianinem.

Ciekawostki
Rodman był znany ze swojego kontrowersyjnego zachowania i wyglądu, notorycznej skłonności do przeklinania publicznego lub w trakcie telewizyjnych transmisji na żywo podczas trwania jego kariery, ciała przyozdobionego licznymi tatuażami i przekłuciami, a także częstego farbowania swoich włosów na jasny, sztuczny kolor tak długo, aż jego wygląd stał się pospolity.

Poślubił na krótko aktorkę i modelkę Carmen Electrę, a podczas publicznego występu promującego jego autobiografię Bad as I Wanna Be (Tak zły, jak chcę być; w Polsce wydane pod tytułem Zły do szpiku kości) wystąpił ubrany w suknię ślubną. Wyznał wówczas, iż jest biseksualistą, oraz że poślubił samego siebie[4].

Przydomek “Robak”, pod którym znany był w czasie koszykarskiej kariery uzyskał już jako nastolatek. Pseudonim wziął się od tego, że Rodman grając na automatach do gry wił się wokół urządzeń, podkreślając ruchami ciała zaangażowanie w grę.

Wraz z Jean-Claude’em Van Dammem wystąpił w filmie akcji Ryzykanci (Double Team, 1997). Za swój wkład w film otrzymał w 1998 roku trzy antynagrody Złotej Maliny.

16 listopada 2009 roku został aresztowany w Niemczech po tym, jak nie zapłacił rachunku opiewającego na 3 tys. euro za usługi w jednym z niemieckich hoteli[5].

Odniesienia w kulturze masowej
Polska grupa muzyczna Tuff Enuff stworzyła utwór zatytułowany “Rodman” zawarty na albumie Diablos Tequilos (1997), zainspirowany osobą koszykarza.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Carmen

Carmen Electra (właśc. Tara Leigh Patrick, ur. 20 kwietnia 1972 r. w Sharonville[1]) – amerykańska aktorka, piosenkarka i modelka. Była członkini The Pussycat Dolls.
Uczęszczała do School for Creative and Performing Arts w Cincinnati i ukończyła Princeton High School w Sharonville. Po przeniesieniu się do Kalifornii, za namową muzyka Prince’a przyjęła pseudonim “Carmen Electra”. Podpisała kontrakt z Paisley Park Records, wytwórnią Prince’a, i nagrała płytę.
Od roku 1995 pojawiała się w telewizji. W maju 1996 r. jej zdjęcia po raz pierwszy pojawiły się w magazynie Playboy. W latach 1997-1998 występowała w serialu Słoneczny patrol w roli ratowniczki Lani McKenzie.
Jej byli mężowie to koszykarz NBA Dennis Rodman (14 listopada 1998 – 6 kwietnia 1999 – rozwód) i muzyk Dave Navarro (22 listopada 2003 – 20 lutego 2007 – rozwód).

Wczesne życie
Electra urodził się w Cincinnati, Ohio , córka Patricia, wokalista, i Harry, gitarzysta i piosenkarz. [3] [4] Uczęszczała Ann Weigel Elementary School, a następnie studiował taniec na twórców tańca Dance Studio pod Gloria J. Simpson , w zachodniej Hills , dzielnicy Cincinnati . Carmen ukończyła Princeton High School w Cincinnati. Uczęszczała także Szkołę Sztuki piękne i Performing (SCPA) w Cincinnati Public School District (CPS). [5] Ona ma irlandzkie, niemieckie , a Cherokee pochodzenie. [6]

Kariera
Electra karierę zawodową rozpoczęła w 1990 roku jako tancerka w Kings Island parku rozrywki w Mason, Ohio w show “To Magic”, jeden z bardziej popularnych programów w parku historii. [7] W 1991 r. przeniosła się do Kalifornii i spotkał Książę . [8] Wkrótce Electra podpisała kontrakt płytowy z księcia Paisley Park Records i rozpoczął krótkotrwałą karierę wokalną. [8] Podczas pobytu w Paisley Park Records, ona oficjalnie stała się znana jako Carmen Electra. [8]

W 1995 roku zaczęły się pojawiać Electra w programach telewizyjnych. W maju 1996 roku została wyróżniona w nagiej obrazowym w Playboy magazyn, pierwszy z kilku. Ta ekspozycja prowadzi do wyższych występach telewizyjnych profilu, w tym Baywatch (oddanych członkiem latach 1997-1998, jako Leilani “Lani” McKenzie) oraz MTV wyróżniła . Wróciła do Baywatch w 2003 filmu Reunion, Baywatch: Hawaiian Wedding .
Electra Playboy został wyposażony w cztery razy więcej: czerwiec 1997, grudzień 2000 r., kwiecień 2003 r. i styczniu 2009 problem rocznica. Była na okładce trzy razy: grudzień 2000, kwiecień 2003 r. i 55. rocznicy wydania w styczniu 2009.
Electra pojawiła się w takich filmach jak amerykańskiego wampirem (1997), Dobry Burger (1997), zwyczajów współpracujące Earthbound Human (1999), na fałszywą horror Scary Movie (2000), a także pojawiła się w Meet the Spartans (2008), Scary Movie 4 (2006), Epic Movie (2007), Date Movie (2006), Disaster Movie (2008), remake 1970 TV show Starsky & Hutch (2004) i Fałszywa dwunastka 2 . Zdobyła nagrodę MTV Movie Award (najlepszy pocałunek) dla Starsky & Hutch. Wystąpiła także w serialu Dom (Seria 1 Ep.21) w którym portretował się jako poszkodowanej golfisty oraz rolnikiem poszkodowanej, grając z fantazją House’a.
W 1999 roku ukazał się w Bloodhound Gang teledysku ‘s “The Inevitable Return Wielkiej Dope biały.” W 2005 roku dołączył do obsady głosowe serialu animowanego Tripping the Rift , zastępując Giny Gershon jako głos sexy android “Six”. Również w 2005 roku rozpoczął Ligę Naked damska Wrestling , działając jako komisarz ds. wrestlingu promocji. [9] Pod koniec 2006, Carmen zaczął być opisywany w reklamach przez Taco Bell .

Inne prace
Praca Electra gra wideo zawiera występujący jako znaków Def Jam: Fight for New York i jest jednym z wyzwań, sławna w gry wideo ESPN NFL 2K5 .
Electra wyprodukowała filmy, ćwiczenia i sprzęt. Jej Carmen Electra Aerobic Striptease jest pięć płyt DVD z serii, która łączy nauczanie klasyczne odpędzania ruchy o małym wpływie na treningu cardio, który również zagrał Jon Eby. Ona również popiera Electra Polaka, taniec na rurze Zestaw wydany w styczniu 2008 roku. [10]
W 1997 roku, Electra wzorowany na okładkach komiksów Razor książek i panie Nocy Londynie Londyn Noc Studios . [11]
Electra pojawiła się w reklamach dla Maxim Produkty męskie Kolor włosów (2004-2005).
W 2006 r., podpisany w Electra jako spokesmodel Ritz Camera Centers , występując w ich telewizji i reklamy prasowe z CEO David Ritz. Ona jest opisywany w niektórych fałszuje wideo z Lonelygirl15 że reklamowane Epic Movie . [12] W tym samym roku pojawiła się jako twarz i rzecznik Max Factor Make-Up linii (początek w roku 2006) w ich telewizji i reklam drukowanych. [13]
Electra pojawiła się jako gość sędzią So You Think You Can Dance Sezon 8 w dniu 6 lipca 2011 roku. Pojawiła się wraz z regularnym serii sędziów Nigel Lythgoe i Mary Murphy i kolegów gości sędzia Travis Mur .
W 2012 dołączył do Elektry brytyjską Got Talent jako gość sędziego przesłuchań wystawiona w Londynie, działał jako zamiennik Amanda Holden , który był nieobecny z powodu powikłań po urodzeniu dziecka.

Praca charytatywna
Carmen Electra zorganizowała zbiórkę pieniędzy dla szefa do Hollywood, [14], organizacja non-profit, która oferuje wsparcie dla guza mózgu ocalałych. Innych organizacji charytatywnych, które ona obsługuje m.in. Elevate Hope, [15] miłość, która wspiera nadużywane i opuszczonych dzieci, a Hollyrod Foundation, [16], który stanowi, medycznej, fizyczne i emocjonalne wsparcie dla osób cierpiących na wyniszczających warunków życia, zwłaszcza w chorobie Parkinsona .

Życie osobiste
Jej matka i starsza siostra zmarli w 1998, jej matka na raka mózgu i jej siostra na atak serca. [17] Electra mąż koszykarz Dennis Rodman w listopadzie 1998 roku w Little Chapel of the Flowers w Las Vegas, Nevada . [18 ] [19], małżeństwo nie trwało długo, a Electra złożyła pozew o rozwód w kwietniu 1999 roku. [20]
W dniu 22 listopada 2003 r., Electra mąż Dave Navarro , gitarzysta dla Rock Band Addiction Jane . Para udokumentowane zalotów i małżeństwa w reality show telewizji MTV o nazwie “Til Death Do Us Part:. Carmen & Dave [21] W dniu 17 lipca 2006 roku, ona i Navarro ogłosili separację, a Electra złożyła pozew o rozwód w dniu 10 sierpnia, 2006,. został zakończony w dniu 20 lutego 2007 [22] [23]
W kwietniu 2008 roku, przedstawiciel Electra potwierdziła, że został zaangażowany do Rob Patterson , członek metalowego zespołu nu Otep i hard rockowej Filter . [24] Jednak od 2012 roku, wciąż jest jednym, i pojawił się jako jeden z gwiazdą bachelorettes na telewizorze dating pokazać wyboru . [25]

Filmografia
2011 Dwugłowy rekin atakuje (2-Headed Shark Attack) jako Anne Babish
2011 Mardi Gras: Ostatntki a ostro (Mardi Gras: Spring Break) jako ona sama
2008 Totalny kataklizm jako piękna zabójczyni
2008 Poznaj moich Spartan jako królowa Margo
2007 Słodka jak cukierek jako Candy
2006 Wielkie kino (Epic Movie) jako Mystique
2006 Straszny film 4 (Scary Movie 4) jako Holly
2006 Komedia romantyczna (Date Movie) jako Anne
2005 Joey jako ona sama
2005 Przewrotne szelmy jako Lauren
2005 Fałszywa dwunastka II (Cheaper by the Dozen 2) jako Sarina Murtaugh
2005 Dr House (odcinek “Three Stories”) jako ona sama
2005 Dirty Love jako Michelle
2004 Detektyw Monk (odcinek “Mr. Monk and the Panic Room”) jako Chloe Blackburn
2004 Monster Island jako ona sama
2004 Starsky i Hutch jako Staci
2004 Method & Red jako Kerri Norris
2003 Słoneczny patrol – Ślub na Hawajach (Baywatch: Hawaiian Wedding) jako Lani McKenzie
2003 Córka mojego szefa (My Boss’s Daughter) jako Tina
2002 Wrobieni (Whacked!) jako Laura
2001 Sztuka rozstania (Get Over It) jako Moira
2000 Straszny film (Scary Movie) jako Drew Decker
1999 Życie seksualne Ziemian (Mating Habits of Earthbound Human, The) jako kobieta
1998-1999 Zatoka Marlina (Hyperion Bay) jako Sarah Hicks
1998 Słoneczny patrol – Biały piorun na Glacier Bay (Baywatch: White Thunder at Glacier Bay) jako Lani McKenzie
1997 Operacja „Hamburger” (Good Burger) jako Lani McKensie
1989-2001 Słoneczny patrol (Baywatch) jako Lani McKenzie (1997-1998)

Nagrody i nominacje
2007 Date Movie – zdobyła nagrodę Złotej Maliny w kategorii najgorsza aktorka drugoplanowa
2006 Dirrty Love – nominacja do Złotej Maliny w kategorii najgorsza aktorka drugoplanowa
2005 Starsky i Hutch – nominacja Złotej Maliny w kategorii najgorsza aktorka drugoplanowa

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 186 razy, 1 wizyt dzisiaj)