Daryl Hannah i Neil Young są razem

hannah-youngNeil Young ma nową dziewczynę.
Wokalista niedawno wniósł pozew o rozwód ze swą żoną, Pegi Young, z którą był przez 36 lat. Okazuje się, że Kanadyjczyk znalazł już nową miłość. 68-latek spotyka się z 53-letnią aktorką, Daryl Hannah. Widziano ich razem w Westlake, w Kalifornii.

Artysta wiosną wydał zestaw coverów, “A Letter Home”. Poprzedni longplay Neila Younga to “Psychedelic Pill” z października 2012 roku.

Hannah pracuje obecnie na planie serialu science fiction “Sense8”. Na dużym ekranie aktorka zagrała ostatnio w komedii “Weteranki koszykówki” (“The Hot Flashes”) z lipca 2013 roku.
źródło: nocoty.pl

Wideo – Daryl Hannah i Neil Young

Biografia Daryl

Daryl Christine Hannah, (ur. 3 grudnia 1960 w Chicago) – amerykańska aktorka filmowa.

Wczesne lata
Jest drugim z trojga dzieci i starszą córką właściciela przedsiębiorstwa produkującego barki i holowniki Donalda Christiana Hannaha i producentki/byłej nauczycielki Susan Jeanne Metzger[1] [2] [3]. Ma starszego brata Dona i dwie siostry – Page (ur. 13 kwietnia 1964) i przyrodnią Tanyę Wexler (ur. 6 sierpnia 1970).

Gdy miała siedem lat jej rodzice rozwiedli się[4] [5] [6], matka wyszła ponownie za mąż za biznesmena żydowskiego pochodzenia Jerrolda Wexlera, brata operatora filmowego Haskella Wexlera [7].

W młodym wieku cierpiała na bezsenność[8] [9], przez co wiele czasu spędzała oglądając filmy. W wieku jedenastu lat zdecydowała się przejść na weganizm i pojawiła się w telewizyjnych reklamówkach. Uczęszczała do Chicago Latin School, po czym ukończyła prywatną szkołę średnią Francis W. Parker School w Chicago[10], gdzie grała w chłopięcej drużynie piłkarskiej. Uczyła się aktorstwa i sztuki improwizacji w Goodman Theatre School of Drama w Chicago[11].

Kariera
Po raz pierwszy trafiła na duży ekran w thrillerze Briana De Palmy Furia (The Fury, 1978) u boku Kirka Douglasa i Andrew Stevensa. Wkrótce przeniosła się do Los Angeles, łącząc studia aktorskie w szkole teatralnej na Uniwersytecie Południowej Kalifornii z pracą na planie westernu Kraj dla twardzieli (Hard Country, 1981) u boku Jana-Michaela Vincenta i Kim Basinger oraz dramatu telewizyjnego ABC Papierowe lalki (Paper Dolls, 1982) z Joan Collins i Erikiem Stoltzem. Jej ekscentryczna uroda i sprawność fizyczna zachwyciła publiczność i krytykę w roli agresywnej replikantki Pris w thrillerze sci-fi Ridleya Scotta Łowca androidów (Blade Runner, 1982). Później można ją było zobaczyć w melodramacie Letni kochankowie (Summer Lovers, 1982) z Peterem Gallagherem, którego akcja rozgrywała się w greckich plenerach. Prawdziwy sukces przyszedł wraz z rolą syreny zakochanej w człowieku (Tom Hanks) w komedii fantasy Rona Howarda Plusk (Splash, 1984), za którą została uhonorowana nagrodą Saturna. Była instruktorką aerobiku w dramacie kryminalnym Papież Greenwich Village (The Pope of Greenwich Village, 1984) z Erikiem Robertsem i Mickey’em Rourke.

W melodramacie komediowym Jamesa Foleya Straceniec (Reckless, 1984) usiłowała nakłonić głównego bohatera (Aidan Quinn) do rezygnacji z egzystencji swobodnego jeźdźca. Niespodzianką dla widzów było nieoczekiwane wyrzeczenie się wizerunku współczesnej dziewczyny dla prehistorycznej sagi Klan niedźwiedzia jaskiniowego (The Clan of the Cave Bear, 1986). Znacznie trudniejszym sprawdzianem był udział w komedii sensacyjnej Ivana Reitmana Orły Temidy (Legal Eagles, 1986), gdzie w roli oskarżonej o kradzież cennych obrazów ekscentrycznej córki znanego artysty musiała dorównać Robertowi Redfordowi i zmierzyć się z brawurową i zaborczą Debrą Winger, lecz nie udało jej się wyjść z ich cienia. Znacznie lepiej czuła się na planie romantycznej komedii Roxanne (1987) jako obiekt uczuć nieśmiałego strażaka (Steve Martin) z nosem w stylu Cyrano de Bergeraca. Jednak za rolę dekoratorki wnętrz w dramacie kryminalnym Olivera Stone’a Wall Street (1987) otrzymała Złotą Malinę dla najgorszej aktorki drugoplanowej, a kolejne dwie nominacje do tej antynagrody zdobyła za postać Mary Plunkett Brogan w komedii Neila Jordana Zjawy (High Spirits, 1988) i siostry ex-żony gangstera, nieświadomie romansującej z jej hiszpańskim kochankiem w komedii romantycznej Zbyt wiele (Two Much, 1995) z Melanie Griffith i Antonio Banderasem.

Kolejne role to ekscentryczna fryzjerka w okularach w dramacie Stalowe magnolie (Steel Magnolias, 1989), kobieta-olbrzym w telewizyjnym remakeu sci-fi z 1958 roku HBO Atak kobiety o 50 stopach wzrostu (Kobieta olbrzym, Attack of the 50 Ft. Woman, 1993) z Danielem Baldwinem, córka zawziętego sąsiada (Jack Lemmon) w komedii Dwaj zgryźliwi tetrycy (Grumpy Old Men, 1993) i jej sequelu Jeszcze bardziej zgryźliwi tetrycy (Grumpier Old Men, 1995) i socjopatyczna morderczyni Leann Netherwood w thrillerze Córka morderców (The Tie That Binds, 1995) u boku Keitha Carradine. W 1994 roku jako debiutująca reżyserka i scenarzystka otrzymała nagrodę jury na festiwalu filmowym w Berlinie za swój krótkometrażowy film Ostatnia wieczerza (The Last Supper, 1993). Triumfalną kreacją była postać jednookiej zabójczyni Elle Driver w filmie Quentina Tarantino Kill Bill część I (Kill Bill: Vol. I, 2003) zdobyła uznanie wśród widzów i krytyków, a za występ w Kill Bill część II (Kill Bill: Vol. 2, 2004) odebrała nagrodę Saturna, MTV i była nominowana do nagrody Złotej Satelity.

Zagrała się w dramatach: fantasy Northfork (2003), Dom nadziei (Casa de los babys, 2003), Silver City (2004) oraz hiszpańskim dokumencie fabularyzowanym Dziwka (Yo puta, 2004).

Była reżyserką, producentką, montażystką, autorką zdjęć i odtwórzynią roli krótkometrażowego filmu dla Channel 4 London i HBO Zapiski striptizerki (Strip Notes, 2001) na podstawie swojej roli w dramacie Blue Iguana (Dancing at the Blue Iguana, 2000). W 2002 roku wystąpiła w teledysku Robbie’go Williamsa do przeboju Feel.

Życie prywatne
Spotykała się z Chrisem Bensingerem, sympatią z lat licealnych, muzykiem rockowym Jacksonem Browne’em, Johnem F. Kennedym, Jr. (1990–1994)[12], Valem Kilmerem (2001–2002), Robbiem Williamsem[13] i właścicielem Morskiego Hotelu w Nowym Jorku i Seanem MacPhersonem (2004-06)[14].

Filmografia
filmy kinowe/wideo
2011: A Fonder Heart jako Margaret Boone
2009: A Closed Book jako Jane Ryder
2008: Dark Honeymoon jako Jan
2008: Vice jako Salt
2008: The Cycle jako Carrie
2007: Poeta (The Poet) jako Marlene Konig
2006: Olè jako Maggie Granger
2006: Trzymaj Ze Steinami/Moja bar micwa (Keeping Up With The Steins) jako Poświęcona Pierzasta/Sandy
2006: Miłość to narkotyk (Love Is the Drug) jako Sandra Brand
2004: Careful What You Wish For jako Klientka sklepu
2004: Silver City jako Maddy Pilager
2004: Kill Bill (Kill Bill: Vol. 2) jako Elle Driver (MTV Movie Awards 2005; Najlepsza walka: Uma Thurman kontra Daryl Hannah, nominacja Nagrody Saturn 2005)
2004: Dziwka (Yo puta) jako Adriana
2003: Wielka pustka (The Big Empty) jako Stella
2003: Zlecenie (The Job) jako CJ March
2003: Dom nadziei (Casa de los babys) jako Skipper
2003: Northfork jako Flower Hercules
2003: Kill Bill (Kill Bill: Vol. 1) jako Elle Driver
2002: Brudna forsa (Run for the money) jako Virginia
2002: Szkoła uczuć (A Walk to Remember) jako Cynthia Carter
2001: Jackpot jako Bobbi
2001: Ogniste rodeo (Cowboy Up) jako Celia Jones
2000: Prezydent na celowniku (First Target) jako Alex McGregor
2000: Zabawa w chowanego (Cord) jako Anne White
2000: Zatańczyć w Błękitnej Iguanie (Dancing at the Blue Iguana) jako Angel
1999: Wróg mojego wroga (Diplomatic Siege) jako Erica Long
1999: Dzikie kwiaty (Wildflowers) jako Sabine
1999: Mój przyjaciel marsjanin (My Favorite Martian) jako Lizzie
1999: Speedway Junky jako Veronica
1998: Hi-Life jako Maggie
1998: Rodzina Addamsów: Wielki zjazd (Addams Family Reunion) jako Morticia Addams
1998: Fałszywa ofiara (The Gingerbread Man) jako Lois Harlan
1997: Prawdziwa blondynka (The Real Blonde) jako Kelly
1996: Ostatnie dni Frankiego Muchy (The Last Days of Frankie the Fly) jako Margaret
1995: Jeszcze bardziej zgryźliwi tetrycy (Grumpier Old Men) jako Melanie Gustafson
1995: Córka morderców (The Tie That Binds) jako Leann Netherwood
1995: Zbyt wiele (Two Much) jako Liz Kerner (Złota Malina 1996)
1994: Klan urwisów (The Little Rascals) jako panna Crabtree
1993: Kobieta olbrzym jako Nancy Fowler
1993: Dwaj zgryżliwi tetrycy (Grumpy Old Men) jako Melanie
1992: Wspomnienia niewidzialnego człowieka (Memoirs of an Invisible Man) jako Alice Monroe
1991: Zabawa w Boga (At Play In The Fields Of The Lord) jako Andy Huben
1990: Wariaci (Crazy People) jako Kathy Burgess
1989: Zbrodnie i wykroczenia (Crimes and Misdemeanors) jako Lisa Crosley
1989: Stalowe magnolie (Steel Magnolias) jako Annelle Dupuy Desoto
1988: Zjawy (High Spirits) jako Mary Plunkett Brogan (Złota Malina 1988)
1987: Wall Street jako Darien Taylor (Złota Malina 1987)
1987: Roxanne jako Roxanne
1986: Orły Temidy (Legal Eagles) jako Chelsea Deardon
1986: Klan niedźwiedzia jaskiniowego (The Clan of the Cave Bear) jako Ayla
1984: Papież z Greenwich Village (The Pope of Greenwich Village) jako Diane
1984: Plusk (Splash; Touchstone Pictures) jako Madison
1984: Buntownik z Eberton (Reckless) jako Tracey Prescott
1984: Letni kochankowie (Summer Lovers) jako Cathy Featherstone
1983: Krwawy biwak (Final Terror) jako Windy Morgan
1982: Łowca androidów (Blade Runner) jako Pris
1981: Kraj dla twardzieli (Hard Country) jako Loretta

filmy TV
2008: Shark Swarm jako Brook Wilder
2008: Zemsta mnicha (Kung Fu Killer) jako Jane
2007: Całe dobro jedyne jest żonate (All the Good Ones Are Married) jako Alex
2006: Ostatnie dni planety Ziemia (Final Days of Planet Earth) jako Liz Quinlan
2001: Jack i czarodziejska fasola (Jack and the Beanstalk. The Real Story) jako Thespee, członek wielkiej rady Mac Slec
1998: Okno na podwórze (Rear Window) jako Claudia Henderson
1998: Opowieści o odwadze: Dwie rodziny (Rescuers: Stories of Courage: Two Families) jako Maria Althoff
1993: Kobieta olbrzym (Attack of the 50 Ft. Woman) jako Nancy Archer
1982: Papierowe lalki (Paper Dolls) jako Taryn Blake

seriale TV
2002: Frasier
1997: Pistolet (Gun) jako Jill Johnson
1997: Ostatni Don (The Last Don) jako Athena Aquitane

filmy krótkomerażowe
2002: Bank jako amerykańska dziewczyna
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Neila

Neil Percival Young (ur. 12 listopada 1945 w Toronto w Kanadzie), gitarzysta, wokalista i kompozytor rockowy. Wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame w 1995 roku (jako artysta solowy[1]) i w 1997 (wraz z Buffalo Springfield)[2]. Kawaler Orderu Kanady i Orderu Manitoby.

Autor poetyckich, filozofujących tekstów piosenek, cechujących się jednakże prostotą stylu. Od lat 60. aż do dziś wyraża w nich ideały cechujące kontrkulturę hippisowską. W swym muzycznym stylu przechodzi ze skrajności w skrajność – od miękkiego, niekiedy łzawego, akustycznego folk rocka, do agresywnego hard rocka, zawsze jednak dotykając w swej muzyce istotnych kwestii ludzkiej egzystencji. W swoim folkowym dorobku skłaniał się nieraz w stronę rocka psychodelicznego, a nawet grunge’u i heavy metalu. Często wzbogacał swoje utwory o długie, spektakularne solówki gitarowe. Głos Neila Younga, nienaturalnie wysoko ustawiony, a zarazem nieco szorstki, jest jednym z najłatwiej rozpoznawalnych w muzyce rockowej.

Neil Young jest znany ze swej pracowitości. Od początku swej kariery w połowie lat sześćdziesiątych nieustannie nagrywa nową muzykę oraz intensywnie koncertuje, jednocześnie współpracując z wielką ilością innych artystów, także tych z najmłodszego pokolenia. Ze względu na swój wpływ na powstanie i rozwój muzyki grunge nazywany bywa ojcem chrzestnym grunge’u (The Godfather of Grunge). Do największych przebojów Neila Younga należą: “Heart of Gold”, “Helpless”, “Old Man”, “Like a Hurricane” czy też hardrockowe utwory takie jak: “Cinnamon Girl”, “Rockin’ in a Free World” czy “Hey, Hey, My, My” (Into The Black).

Poza swoją działalnością muzyczną Young wyreżyserował (lub współreżyserował) kilka filmów, pod pseudonimem Bernard Shakey. Są to głównie obrazy poświęcone muzyce (Journey Through the Past (1973), Rust Never Sleeps (1979), Human Highway (1982) i CSNY Déjà Vu), lub fabularne, powstałe w wyniku działalności muzycznej (Greendale, 2003). Obecnie[kiedy?] Young pracuje nad filmem dokumentalnym o możliwościach przerobienia samochodu Lincoln Continental rocznik 1959 (znanego z olbrzymiego zużycia paliwa) na pojazd ekologiczny.

Neil Young jest także znany ze swojej działalności charytatywnej. Wspiera ruchy środowiskowe, organizacje skupiające małe gospodarstwa rolne (mająca już 25 lat inicjatywa Farm Aid) oraz szkołę dla dzieci o specjalnych potrzebach komunikacyjnych The Bridge School[3] (którą również wspomaga corocznymi koncertami charytatywnymi).

Young, choć od wczesnych lat 70 mieszka w Stanach Zjednoczonych, a w swoich piosenkach porusza problemy związane tematycznie z mitologią i polityką USA, posługuje się kanadyjskim obywatelstwem i, jak sam mówi, nie zamierza się go zrzekać[4].

W 2003 został sklasyfikowany na 83. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone[5]. Z kolei w 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 51. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów magazynu Guitar World[6].

Dyskografia
wraz z Buffalo Springfield
1966 Buffalo Springfield
1967 Buffalo Springfield Again
1968 Last Time Around
1969 Retrospective: The Best of Buffalo Springfield
1973 Buffalo Springfield – compilation album
2001 Buffalo Springfield Box Set

wraz z Crazy Horse
1969 Everybody Knows This Is Nowhere
1975 Zuma
1979 Rust Never Sleeps
1979 Live Rust
1981 Re-ac-tor
1987 Life
1990 Ragged Glory
1991 Arc
1991 Weld
1994 Sleeps with Angels
1996 Broken Arrow
1997 Year of the Horse
2012 Americana
2012 Psychedelic Pill

wraz z Crosby, Stills, Nash and Young
1970 Déjà Vu
1971 4 Way Street
1974 So Far
1988 American Dream
1999 Looking Foward

Solo
1968 Neil Young
1970 After the Gold Rush
1972 Harvest (wraz z zespołem The Stray Gators)
1974 On the Beach
1975 Tonight’s the Night
1976 Long May You Run
1977 American Stars ‘n Bars
1978 Comes a Time
1980 Hawks & Doves
1983 Trans
1983 Everybody’s Rockin’ (wraz z zespołem The Shocking Pinks)
1985 Old Ways
1986 Landing on Water
1988 This Note’s for You (wraz z zespołem The Bluenotes)
1989 Eldorado
1989 Freedom
1990 Ragged Glory
1992 Harvest Moon
1995 Mirror Ball (wraz z zespołem Pearl Jam)
2000 Silver & Gold
2001 Mystery Train
2002 Are You Passionate?
2003 Greendale
2005 Prairie Wind
2006 Living With War
2007 Chrome Dreams II
2009 Fork In The Road
2010 Le Noise

Albumy koncertowe
1973 Time Fades Away
1979 Live Rust
1991 Weld
1991 Arc
1993 Unplugged
1997 Year of the Horse
2000 Road Rock, Vol. 1 – Friends & Relatives
Seria Archives
2006 Live at the Fillmore East (wraz z Crazy Horse)
2007 Live at Massey Hall 1971
2008 Sugar Mountain – Live At Canterbury House 1968
2009 The Archives Vol. 1 1963-1972 (zestaw nagrań rzadkich i koncertowych z lat 1963-1972)
2009 Dreamin’ Man Live ’92

Soundtracki
1972 Journey Through the Past
1980 Where the Buffalo Roam
1994 Philadelphia (album)
1996 Dead Man (muzyka do filmu Truposz)

Składanki
1977 Decade
1993 Lucky Thirteen
2004 Greatest Hits
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 101 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *