Cameron Diaz i Elon Musk kupili mieszkanie za 9 milionów dolarów

diaz-muskBlake Lively i Cameron Diaz przez trzy miesiące walczyły o swój wymarzony apartament w budynku Walker Tower w dzielnicy Chelsea na Manhattanie. Ostatecznie bitwę wygrała Diaz, która kupiła mieszkanie za 9 milionów dolarów.
W apartamencie znajdują się trzy sypialnie każda z łazienką. Umiejscowienie mieszkania i konstrukcja ścian zapewnia gwieździe idealną prywatność oraz spokój. Sąsiadami Cameron zostali Harrison Ford oraz Nicole Kidman.

Musk poznał Diaz, jak ta kupowała produkowany przez jego firmę elektryczny samochód.
źródło: pudelek.pl

diaz-mieszkanie
diaz-mieszkanie2

Biografia Cameron

Cameron Michelle Diaz (ur. 30 sierpnia 1972) – amerykańska aktorka i modelka. Zyskała sławę w latach 90., dzięki rolom w filmach Maska, Mój chłopak się żeni oraz Sposób na blondynkę. Od tego czasu wystąpiła w m.in.: Aniołkach Charliego, Vanilla Sky i Gangach Nowego Jorku, a także dubbingowała postać księżniczki Fiony w serii animowanej Shrek. Diaz była czterokrotnie nominowana do nagrody Złotego Globu.
Diaz urodziła się w San Diego, w stanie Kalifornia jako córka Billie i Emilio (1949–2008) Diazów[1][2]. Jej ojciec, urodzony w okolicach Los Angeles, miał pochodzenie hiszpańsko-kubańsko-amerykańskie, natomiast wśród przodków matki byli Anglicy, Niemcy oraz Czirokezi[3][4][5][6]. Cameron ma dwójkę starszego rodzeństwa: Chimene i Michaela. Diaz uczęszczała do Long Beach Polytechnic High School.

Kariera
Modeling
W wieku 16 lat Diaz rozpoczęła karierę jako modelka, podpisując kontrakt z Elite Model Management. Rok później pojawiła się na okładce magazynu Seventeen w wydaniu z lipca 1990 roku.

Przez kilka kolejnych lat występowała w kampaniach takich marek, jak m.in. Calvin Klein oraz Levi’s.

Aktorstwo
W wieku 21 lat Cameron wzięła udział w castingach do filmu Maska. Nie mając żadnego doświadczenia aktorskiego, bazowała wyłącznie na rekomendacji agencji modelek Elite[7]. Po przyznaniu jej głównej roli kobiecej, zapisała się na profesjonalne warsztaty aktorskie. Maska stał się jednym z najbardziej dochodowych obrazów 1994 roku i przyniósł Cameron kilka nominacji do nagród MTV[8][9].

W przeciągu następnych trzech lat Diaz grała w niskobudżetowych, niezależnych produkcjach, wśród których były: Kolacja z arszenikiem (1995), Piętno Minnesoty (1996), Ta jedyna (1996), Klucze do miasta (1996) oraz Życie mniej zwyczajne (1997).

Cameron powróciła do popularnego kina rolami w filmach Mój chłopak się żeni (1997), a także Sposób na blondynkę (1998), za którą otrzymała nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w musicalu lub komedii. W 1999 roku jej występ w Być jak John Malkovich spotkał się z pozytywnymi ocenami krytyków, przynosząc nominacje do Złotego Globu, a także nagród Gildii Aktorów Filmowych oraz BAFTA.
Krótko po tym Diaz wystąpiła w kolejnych hitowych produkcjach: Męska gra (1999) oraz Aniołki Charliego (2000), stając się jedną z najpopularniejszych aktorek Hollywood. Pozycję tę umacniały następne role, a w tym w Vanilla Sky, za którą w 2001 roku zyskała nominacje do m.in.: Złotego Globu, a także nagród Gildii Aktorów Filmowych, Saturna i Amerykańskiego Instytutu Filmowego. W tym samym roku Cameron podjęła się dubbingowania postaci królewny Fiony w obrazie animowanym Shrek; za udział w produkcji otrzymała 10 milionów dolarów.

W 2003 roku Diaz zdobyła kolejną nominację do Złotego Globu, za występ w Gangach Nowego Jorku Martina Scorsese. Z kolei rola w Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość uczyniła z niej trzecią aktorkę w historii, która za jedną rolę otrzymała wynagrodzenie w wysokości 20 milionów dolarów. Cameron zagrała następnie w filmach Siostry (2005) oraz Holiday (2006), a także użyczyła głosu Fionie w kolejnych częściach Shreka: Shrek 2 (2004) i Shrek Trzeci (2007). Za dubbingowanie Shreka Trzeciego Diaz otrzymała rekordową kwotę 30 milionów dolarów[10]. Aktorka miała szansę ponownie wystąpić u boku Jima Carreya, tym razem w obrazie Dick i Jane: Niezły ubaw, jednak odrzuciła propozycję na rzecz roli w Siostrach. W 2008 roku Cameron zagrała w komedii Co się zdarzyło w Las Vegas, a w 2009 roku premiery miały dwa filmy z jej udziałem: dramat Bez mojej zgody oraz thriller The Box. Pułapka.

22 czerwca 2009 roku Diaz odsłoniła swoją gwiazdę w Hollywood Walk of Fame[11].

W 2010 roku Cameron ponownie wcieliła się w królewnę Fionę w Shrek Forever After, a także wystąpiła u boku Toma Cruise’a (po raz pierwszy od czasu Vanilla Sky) w filmie Wybuchowa para.

Życie osobiste
Cameron Diaz pozwała American Media Incorporated, wydawcę The National Enquirer, po tym, jak na stronie internetowej magazynu pojawił się artykuł, jakoby aktorka zdradzała swojego ówczesnego partnera, wokalistę Justina Timberlake’a[12]. Diaz wygrała proces o zniesławienie, zaś czasopismo wystosowało oficjalne przeprosiny wobec niej oraz przyznało, że informacje były nieprawdziwe[12].

W 1992 roku Diaz wystąpiła w wideo She’s No Angel, reprezentującym pornografię zawoalowaną, autorstwa fotografa Johna Ruttera. W 2003 roku sąd przychylił się do wniosku aktorki, która pozwała Ruttera, domagając się zakazu rozpowszechniania materiałów związanych z She’s No Angel. Jednak rok później wideo było dystrybuowane przez rosyjską stronę internetową[13][14].

W jednym z wywiadów Diaz wypowiedziała się na temat swojej znajomości języka hiszpańskiego: „Myślę, ‘Boże, to wszystko brzmi tak znajomo. Rozumiem, co mówisz, naprawdę. Po prostu nie mogę odpowiedzieć ci po hiszpańsku. Z trudnością mówię poprawnie po angielsku.’ Nie dorastałam w społeczności kubańskiej. Właściwie, to dorastałam na plażach Kalifornii Południowej. Mam kubańskie pochodzenie, ale należę do trzeciego pokolenia.”[15]

W wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych z 2000 roku, Diaz otwarcie popierała kandydaturę Ala Gore’a[16]. Aktorka zaangażowała się również w działania Iraq and Afghanistan Veterans of America, pierwszej i największej organizacji non-profit dla weteranów wojen w Iraku i Afganistanie, występując publicznie w roli adwokata rodzin żołnierzy.

W artykule magazynu „Time” z 1997 roku zamieszczono informację, że aktorka cierpi na mizofobię[17]. Jednak w 2009 roku, pytana o tę kwestię, Diaz zaprzeczyła, twierdząc, że „krótki komentarz, który poczyniłam 12 lat wcześniej na temat łazienek publicznych został znacznie wyolbrzymiony”[18].

15 kwietnia 2008 roku ojciec aktorki, Emilio Diaz, zmarł w wieku 58 lat, w wyniku zapalenia płuc[19].

Związki
W latach 1990-1995 Diaz spotykała się z bezrobotnym studentem Mattem Hansonem[20]. W 1995 roku rozpoczął się jej trzyletni związek z Mattem Dillonem, aktorem, którego poznała na planie filmu Sposób na blondynkę[20]. Następnie, w okresie 1999-2003, Cameron spotykała się z wokalistą Jaredem Leto. Przez kolejne trzy lata, 2003-2006, jej partnerem był Justin Timberlake. W październiku 2004 roku Diaz i Timberlake użyli siły wobec fotografa czekającego na nich przed hotelem oraz zniszczyli jego aparat. Zdjęcia tego incydentu opublikowane zostały przez magazyn Us Weekly, a reprezentanci pary tłumaczyli, że dwójka poddała się złym emocjom wywołanym przez natrętnego fotografa[21]. W okresie od lipca 2010 roku do września 2011 roku, Diaz pozostawała w związku z graczem drużyny baseballowej New York Yankees, Alexem Rodriguezem[22].

Dochody
Diaz należy do czołówki najlepiej opłacanych oraz najlepiej zarabiających aktorek Hollywood.
Według CBS, Cameron może liczyć na gażę w wysokości powyżej 15 milionów dolarów za udział w jednym projekcie, zajmując tym samym 3. miejsce na liście najlepiej opłacanych aktorek[10]. Forbes uznał Diaz za najlepiej zarabiającą aktorkę w okresie od czerwca 2008 do czerwca 2009, z rocznym dochodem w wysokości 50 milionów dolarów[23][24][25]. W przeciągu kolejnych 12 miesięcy, czyli od czerwca 2008 do czerwca 2009, dochód Cameron wyniósł 20 milionów dolarów, co pozwoliło jej na zajęcie 5. pozycji wśród najlepiej zarabiających aktorek tego okresu[26]. Z kolei w zestawieniu Forbesa dotyczącym okresu od czerwca 2009 do czerwca 2010, Diaz uplasowała się na 2. miejscu listy najlepiej zarabiających aktorek, z rocznym dochodem w wysokości 32 milionów dolarów[27]. W 2012 roku magazyn umieścił ją na 59. pozycji najbardziej wpływowych postaci show-biznesu, z rocznym zarobkiem 34 milionów dolarów[28].

Filmografia

Rok Film Rola Informacje
1994 Maska Tina Carlyle Nominacja – MTV Movie Award dla najlepszego debiutu
Nominacja – MTV Movie Award dla najbardziej pożądanej kobiety
Nominacja – MTV Movie Award dla najlepszej sekwencji tanecznej (z Jimem Carreyem)
1995 Kolacja z arszenikiem Jude
1996 Ta jedyna Heather
Piętno Minnesoty Freddie Clayton
Urwanie głowy Nathalie
Klucze do miasta Trudy
1997
Mój chłopak się żeni Kimberly Wallace ALMA Award dla najlepszej aktorki
Blockbuster Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej w komedii
Nominacja – Nagroda Satelita dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Życie mniej zwyczajne Celine Naville Nominacja – MTV Movie Award dla najlepszej sekwencji tanecznej (z Ewanem McGregorem)
1998 Las Vegas Parano reporterka telewizyjna
Sposób na blondynkę Mary Jensen American Comedy Award dla najzabawniejszej aktorki drugoplanowej
Blockbuster Award dla najlepszej aktorki w komedii
New York Film Critics Circle Award dla najlepszej aktorki
Teen Choice Award dla najohydniejszej sceny
MTV Movie Award dla najlepszej aktorki
Nominacja – Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu
Nominacja – ALMA Award dla najlepszej aktorki
Nominacja – MTV Movie Award dla najlepszego pocałunku filmowego
Nominacja – MTV Movie Award for Best Comedic Performance
Nominacja – MTV Movie Award dla najlepszego duetu filmowego
Nominacja – Teen Choice Award dla najlepszej aktorki
Gorzej być nie może Laura Garrety
1999 Man Woman Film celebrytka cameo
Być jak John Malkovich Lotte Schwartz Nominacja – Nominacja – Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – BAFTA Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – American Comedy Award dla najzabawniejszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Chlotrudis Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Las Vegas Film Critics Society Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Online Film Critics Society Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Satelita dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Nagroda Gildii Aktorów Filmowych dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Nagroda Gildii Aktorów Filmowych dla najlepszej obsady filmowej
Męska gra Christina Pagniacci ALMA Award dla najlepszej aktorki
Blockbuster Entertainment Award dla najlepszej aktorki
Na pierwszy rzut oka Carol Faber
Sekret Faith
2000 Aniołki Charliego Natalie Cook Nominacja – Satelita dla najlepszej aktorki
Nominacja – Kids’ Choice Award dla najlepszej aktorki filmowej
Nominacja – Saturn dla najlepszej aktorki drugoplanowej
2001
Shrek królewna Fiona głos
Vanilla Sky Julie Gianni Boston Society of Film Critics Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Chicago Film Critics Association Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Nagroda Amerykańskiego Instytutu Filmowego dla najlepszej aktorki
Nominacja – ALMA Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Broadcast Film Critics Association Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Phoenix Film Critics Society Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Saturn dla najlepszej aktorki drugoplanowej
Nominacja – Nagroda Gildii Aktorów Filmowych dla najlepszej aktorki drugoplanowej
2002 Ostrożnie z dziewczynami Christina Walters Nominacja – Teen Choice Award dla najlepszej aktorki w komedii
My Father’s House dziewczyna cameo
Raport mniejszości kobieta w metrze
Gangi Nowego Jorku Jenny Everdeane Nominacja – Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej
2003 Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość Natalie Cook Imagen Foundation Award dla najlepszej aktorki
Nominacja – Kids’ Choice Award dla najlepszej aktorki filmowej
2004 Shrek 2 królewna Fiona głos
2005 Siostry Maggie Feller Nominacja – Imagen Foundation Award dla najlepszej aktorki
2006 Holiday Amanda Woods Nominacja – ALMA Award dla najlepszej aktorki
2007 Shrek Trzeci królewna Fiona głos
2008 Co się zdarzyło w Las Vegas Joy McNally Nominacja – Teen Choice Award dla najlepszej aktorki w komedii
2009 Bez mojej zgody Sara Fitzgerald Nominacja – ALMA Award dla najlepszej aktorki
The Box. Pułapka Norma Lewis
2010 Shrek Forever After królewna Fiona głos
Nominacja – Annie dla najlepszej aktorki głosowej w pełnometrażowym filmie animowanym
Wybuchowa para June Havens
2011 Zielony Szerszeń Lenore Case
Zła kobieta Elizabeth Halsey Teen Choice Award dla najlepszej aktorki komediowej
Nominacja – ALMA Award dla najlepszej aktorki w musicalu lub komedii
2012 Jak urodzić i nie zwariować Jules
Gambit, czyli jak ograć króla PJ Puznowski
2013 Adwokat Malkina

Telewizja

Rok Tytuł Rola Informacje
2007 Pada Shrek Fiona film telewizyjny
2008–2009 Saturday Night Live Kiki Deamore 3 odcinki
2009 Ulica Sezamkowa ona sama 2 odcinki
2010 Top Gear gwiazda w segmencie „Star in a Reasonably-Priced Car” odcinek 5., seria 15.
Shrek ma wielkie oczy Fiona film telewizyjny

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Elona

Elon Musk (ur. 28 czerwca 1971 roku w Pretorii w RPA) – inżynier, przedsiębiorca i filantrop, założyciel firm PayPal, SpaceX i Tesla Motors. Obecnie jest dyrektorem generalnym i technicznym w SpaceX, dyrektorem generalnym i głównym architektem w Tesla Motors oraz członkiem zarządu w SolarCity. Majątek Muska był szacowany na 4,5 miliarda $ w maju 2013 roku[1]. Według Jona Favreau, reżysera filmu Iron Man, Musk był inspiracją dla postaci Tony’ego Starka zarówno dla niego jak i dla odtwórcy tej roli, Roberta Downey Jr.[2]
Elon Musk urodził się i wychował w RPA. Jego ojciec był inżynierem, a matka dietetyczką i modelką. Mając 10 lat kupił pierwszy komputer i nauczył się programować[3]. Mając 12 lat sprzedał swój pierwszy program – grę komputerową Blastar za około 500$[3].

Po ukończeniu liceum w wieku 17 lat, częściowo z chęci uniknięcia obowiązkowej służby wojskowej w SADF, opuścił dom i wyemigrował do Kanady, gdzie mieszkała rodzina jego matki[3]. Planował przeniesienie się do USA[4][5].

W Kanadzie pracował u kuzyna na farmie w Swift Current, przy czyszczeniu kotłów w tartaku w Kolumbii Brytyjskiej i przy wyrębie lasów. Po dwóch latach przeniósł się do Toronto i pracował w dziale IT w banku, aplikując jednocześnie do Queen’s University. Opuścił Kanadę w 1992 roku po uzyskaniu stypendium na University of Pennsylvania. Tam uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie ekonomii na wydziale Wharton Business School, po czym studiował tam jeszcze rok uzyskując tytuł licencjata w dziedzinie fizyki[6].

Kariera
W 1995 roku Musk rozpoczął studia na wydziale fizyki w Stanford University, po czym po dwóch dniach je rzucił, aby założyć firmę Zip2 razem ze swoim bratem Kimbalem. Firma tworzyła oprogramowanie dla publikowania treści dla serwisów informacyjnych. W 1999 roku Compaq AltaVista zakupił Zip2 za 307 milionów $ w gotówce i 34 miliony $ w opcjach[7].

PayPal
W marcu 1999 roku, Musk został jednym z założycieli internetowego serwisu płatniczego X.com. Rok później X.com połączył się z Confinity[8] po czym w 2001 roku zmienił nazwę na PayPal. W październiku 2002 roku PayPal został zakupiony przez eBay za 1,5 miliarda $ w opcjach[9]. W momencie sprzedaży Musk posiadał 11,7% akcji PayPal[10].

SpaceX
W czerwcu 2002 roku, Musk założył swoją trzecią firmę, Space Exploration Technologies (SpaceX), której obecnie jest dyrektorem generalnym i technicznym. SpaceX zajmuje się projektowaniem i konstruowaniem rakiet nośnych dla pojazdów kosmicznych, kładąc nacisk na ich niski koszt i niezawodność. Celem, który postawił sobie Musk, jest 100-krotne zmniejszenie kosztów lotów w kosmos. Pierwszą opracowaną przez firmę rakietą była Falcon 1, wystrzelona po raz pierwszy 24 marca 2006 roku. Rakieta ta we wrześniu 2009 r. jako pierwsza prywatna rakieta w historii astronautyki umieściła satelitę na orbicie Ziemi. Drugą rakietą jest Falcon 9, wystrzelona po raz pierwszy 4 czerwca 2010. Jej głównym zadaniem jest wynoszenie na orbitę opracowanego również przez tę firmę statku kosmicznego Dragon, mającego docelowo służyć do zaopatrzenia Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. SpaceX planuje również zaprojektowanie pojazdu mogącego dowieźć ludzi na Marsa[11].

23 grudnia 2008 roku SpaceX zdobyła wart 1,6 miliarda USD kontrakt na przeprowadzenie 12 lotów zaopatrzeniowych na Międzynarodową Stację Kosmiczną, przejmując rolę wahadłowców kosmicznych po ich wycofaniu z użytku w 2011 roku. Początkowo pojazdy Dragon mają przewozić jedynie zaopatrzenie, pozostawiając transport astronautów statkom Sojuz. Augustine commission rekomendowała, aby w przyszłości transport astronautów przekazać komercyjnym firmom takim jak SpaceX[12].

Musk postrzega badania kosmosu jako istotny krok w rozprzestrzenieniu, a nawet przetrwaniu ludzkiej świadomości. Stwierdził, że kolonizacja innych planet może stanowić zabezpieczenie przed zagrożeniami dla przetrwania gatunku: “Może nas zniszczyć uderzenie planetoidy, superwulkan, jak również zagrożenia, których dinozaury nigdy nie doświadczyły: zaprojektowany wirus, nieumyślne stworzenie mikro-czarnej dziury, katastrofalne globalne ocieplenie albo jakaś jeszcze nieznana technologia. Ludzkość ewoluowała przez miliony lat, ale w ciągu ostatnich sześćdziesięciu lat broń atomowa dała nam możliwość unicestwienia siebie. Prędzej czy później musimy rozprzestrzenić się poza tę zielono-niebieską kulę, albo wyginąć”[13].

Tesla Motors
Musk jest jednym z założycieli firmy Tesla Motors i głównym architektem jej produktów. Od października 2008 r. jest jej dyrektorem generalnym. Tesla Motors wyprodukowała w pełni elektryczny samochód sportowy Tesla Roadster[14]. Musk jest autorem głównej biznesowej strategii firmy, którą jest dostarczenie niedrogich elektrycznych samochodów do masowego klienta. Tesla Roadster został stworzony jako pierwszy krok – samochód skierowany do zamożnych klientów, którzy kupując go sfinansowaliby badania i projektowanie tańszych modeli. Kolejnym modelem jest sprzedawany od 2012 roku Model S – czterodrzwiowy rodzinny sedan, w najtańszej wersji kosztujący połowę tego co Roadster. Musk planuje też stworzenie samochodu w cenie poniżej 30 tys. $, jak również sprzedaż elektrycznych układów napędowych, które umożliwiłyby innym firmom tworzenie własnych modeli bez konieczności opracowywania ich od podstaw[15]. W gazetach jego działania porównywane są do działań Henry’ego Forda za rewolucyjne podejście do rozwoju motoryzacji[5].

SolarCity
Musk jest również głównym inwestorem i członkiem zarządu firmy SolarCity, firmy produkującej ogniwa fotowoltaniczne, zarządzanej przez jego kuzyna Lyndona Rive[16][17]. Główną motywacją dla badań w SolarCity, podobnie jak w Tesla Motors, jest przeciwdziałanie globalnemu ociepleniu[18].

Hyperloop
W dniu 12 sierpnia 2013 r., Musk zaprezentował propozycję nowej formy komunikacji między “the Greater Los Angeles Area” (grupa miast zgromadzonych wokół Los Angeles) i “the San Francisco Bay Area” (grupa miast zgromadzonych wokół San Francisco), po jego rozczarowaniu gdy projekt “California High-Speed Rail system” (Kalifornijskie Koleje Dużych Prędkości) został zaakceptowany. Nową formę komunikacji nazwał “Hyperloop”, jej zasięg obejmowałby około 560 km, od Sylmar (północna dzielnica Los Angeles) do Hayward (miasto położone we wschodniej części “the San Francisco Bay Area”) i teoretycznie umożliwiałaby podróżowanie między tymi obszarami w 30 minut lub mniej, zapewniając krótszy czas podróży niż nawet komercyjny samolot.[19] Musk proponuje: stworzyć podróż tańszą niż jakikolwiek inny środek transportu dla tak długich dystansów, zastosować podciśnienie w celu zmniejszenia oporu powietrza (pozwoliłoby to na dużą prędkość jazdy przy relatywnie małej mocy), całkowicie polegać na energii słonecznej przy wszystkich wymaganiach energetycznych. Całkowity koszt całego systemu oszacowano na około 6 miliardów dolarów.

Działalność filantropijna
Musk przewodniczy Fundacji Muska, finansującej edukację naukową, pomoc pediatryczną i badania nad czystą energią. Jest powiernikiem X Prize Foundation, promującej technologie odnawialnych źródeł energii. Zasiada w zarządzie Space Foundation, The Planetary Society, The National Academies Aeronautics, Space Engineering Board i Stanford Engineering Advisory Board.

W 2001 roku Musk stworzył plany projektu “Mars Oasis”, którego celem byłoby umieszczenie na powierzchni Marsa miniaturowej szklarni i badanie rozwoju roślin na marsjańskim regolicie[20][21]. Zawiesił ten projekt, gdy zorientował się, że koszty transportu wielokrotnie przewyższyłyby wszystkie inne koszty. Zamiast tego zdecydował się pracować nad rozwojem transportu kosmicznego i stworzył firmę SpaceX.

Nagrody i wyróżnienia
Został umieszczony na liście tygodnika “Time” 100 osób o największym wpływie na świat w 2010 roku[2].

Został umieszczony na liście 75 najbardziej wpływowych ludzi XXI wieku stworzonej przez miesięcznik “Esquire”[13].

Wyróżniony jako Żywa legenda lotnictwa w 2010 roku przez Fundację Kitty Hawk za stworzenie następcy kosmicznego wahadłowca (rakiety Falcon 9 wraz z pojazdem Dragon)[22].

Otrzymał nagrodę George’a Low od Amerykańskiego Instytutu Aeronautyki i Astronautyki za najwybitniejszy wkład w rozwój transportu kosmicznego w latach 2007/2008 (za opracowanie rakiety Falcon 1 – pierwszej prywatnej rakiety na paliwo ciekłe, która osiągnęła orbitę).

Otrzymał nagrodę Von Brauna od National Space Society za przewodnictwo w najważniejszych osiągnięciach w podboju kosmosu w latach 2008/2009[23].

Otrzymał nagrodę 2008 National Conservation Achievement od National Wildlife Federation za osiągnięcia firm Tesla Motors i Solar City[24].

Wyróżniony przez tygodnik “Aviation Week” w 2008 roku za najważniejsze osiągnięcie w rozwoju przemysłu kosmicznego[25].

Wyróżniony jako Wynalazca Roku 2007 przez R&D Magazine za osiągnięcia firm SpaceX, Tesla i SolarCity[26].

Otrzymał nagrodę Automotive Executive of the Year Award w 2010 roku za osiągnięcia Tesla Motors. Jest najmłodszym w historii odbiorcą tej nagrody[27].

Wyróżniony jako Przedsiębiorca Roku 2007 od miesięcznika “Inc.” za rozwój firm Tesla i SpaceX[28].

Otrzymał nagrodę Index Design w 2007 roku za projekt samochodu Tesla Roadster[29].

Otrzymał doktorat honoris causa od Amherst College w Massachusetts.

Otrzymał doktorat honoris causa w astronautyce od University of Surrey w Wielkiej Brytanii.

Zainteresowania
Musk opisuje siebie jako pracoholika, często spędzającego w pracy 100 godzin tygodniowo, głównie w Tesla Motors i SpaceX. Gdy ma trochę wolnego czasu, spędza go z pięciorgiem swoich dzieci[30].

Zagrał niewielką rolę w filmie Iron Man 2[31]. Zdjęcia do tego filmu były kręcone w fabryce należącej do SpaceX.

Musk jeździł samochodem McLaren F1, który kupił za około milion $ i sprzedał w 2007 roku za około 1.5 miliona $. Posiada także prywatne samoloty Aero L-39 Albatros[32] oraz Dassault Falcon 900, użyty na planie filmu Dziękujemy za palenie, którego był producentem[33].

Rodzina
Musk mieszka w Bel Air w Kalifornii. Ma pięciu synów ze swoją eks-żoną, kanadyjską aktorką i pisarką Justine Musk. Jego drugą żoną była brytyjska aktorka Talulah Riley, znana z roli Annabelle Fritton w filmie Dziewczyny z St. Trinian. Rozwiódł się z nią w roku 2012[34].

Jego siostra Tosca Musk jest założycielką Musk Entertainment i producentką kilkunastu filmów[35][36]. Sam Elon był producentem jej pierwszego filmu Puzzled[37]. Jego brat Kimbal Musk jest dyrektorem generalnym firmy OneRiot specjalizującej się w wyszukiwaniu w sieci w czasie rzeczywistym, oraz właścicielem restauracji The Kitchen w Boulder.

Kontrowersje
W październiku 2008 roku, po potwierdzeniu wcześniejszych doniesień[38], że Tesla Motor ma tylko 9 milionów $ na swoich kontach[39], Musk zatrudnił zewnętrzną firmę do przejrzenia firmowych e-maili i logów z komunikatorów, a następnie zatrudnił detektywa do zebrania odcisków palców z wydruków pozostawionych przy kopiarkach w firmie. W ten sposób wykrył, że pracownik Peng Zhou był źródłem przecieku o stanie majątku firmy. Musk zaoferował Zhou opcję przeproszenia firmy i rezygnacji ze stanowiska zamiast bycia oskarżonym. Zhou tę propozycję przyjął[40].

Po tym incydencie Musk usiłował wykryć pracowników ujawniających wewnętrzne informacje firmy przez wysyłanie im minimalnie zmodyfikowanych wersji ogólników, chcąc sprawdzić, która wersja trafi do prasy. Plan się nie powiódł, ponieważ główny prawnik w firmie, Craig Harding, wysłał swoją wersję do wszystkich pracowników dodając do niej ostrzejsze warunki umowy poufności[41].

26 maja 2009 roku, były dyrektor Tesla Motors Martin Eberhard złożył pozew przeciwko Muskowi za zniesławienie i złamanie umowy. Tematem pozwu była kwestia określenia, kto ma prawo używać tytułu “założyciela” Tesla Motors[42]. 29 lipca 2009 roku sąd odrzucił ten wniosek. Oficjalne oświadczenie firmy określiło tę decyzję jako “spójną z przekonaniem o wspólnym udziale zespołu założycieli, włączając w to aktualnego dyrektora Elona Muska i głównego inżyniera JB Straubela, którzy obaj byli kluczowi dla stworzenia Tesli od jej poczatków.”[43]

Na początku sierpnia Eberhard wycofał wniosek[44], a ostateczne porozumienie zostało osiągnięte 21 września. Dokładne warunki tego porozumienia nie zostały ujawnione, ale od tego czasu oficjalnymi założycielami Tesla są Martin Eberhard, Elon Musk, JB Straubel, Marc Tarpenning i Ian Wright[45].
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 197 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *