Bogusław Linda i Lidia Popiel

linda-popielBogusław Linda i Lidia Popiel są parą od 1991 r. a ślub wzięli 23.07.2000.

Jak się poznali?

Bogusław i Lidia poznali się pod koniec lat 80. „Był chyba rok 1987. W ambasadzie indyjskiej zorganizowano przyjęcie z okazji wymiany kulturalnej. Oprócz mnie zaproszono także kilku artystów, w tym Bogusława. Zostaliśmy sobie przedstawieni. Potem z grupą znajomych poszliśmy jeszcze do kafejki”, wspomina Lidia. Ona była wówczas modelką i fotografikiem pracującym dla pism modowych. On – aktorem kina moralnego niepokoju. Jednak filmy z jego udziałem z powodów politycznych nie trafiały wtedy na ekrany, zasilały zbiór tzw. półkowników. „Nie znałam Bogusława z filmów. Zrobił na mnie wrażenie takie, jakie mężczyzna może zrobić na kobiecie. Bardzo osobiste”, przyznaje Lidia. Na owym wrażeniu jednak się skończyło, obydwoje mieli wówczas inne zobowiązania. Ona była żoną malarza Witolda Popiela, on miał dwóch synów bliźniaków: Michała i Mikołaja.

Jednak Lidia i Bogusław utrzymywali ze sobą kontakt, choćby przez wspólnych znajomych. Ich drugie ważne spotkanie miało miejsce na planie filmu „Kroll” Władysława Pasikowskiego w 1991 roku. On grał jedną z głównych ról, ona wcieliła się w epizodyczną postać Angeli. Od tego czasu do aktora przylgnęła etykietka „twardziel polskiego kina”. W oczach Lidii wyglądało to jednak inaczej: „Wizerunek mężczyzny z filmów Pasikowskiego jest jak najdalszy od Bogusława, chyba że mamy na myśli wrażliwość jego bohaterów. Mój mąż nie ma serca z kamienia. Jest czuły na sztukę, zwłaszcza malarską i filmową. To także esteta, lubiący ładne przedmioty. Pod tym względem rozumiemy się idealnie”.

Była modelka nie pamięta dokładnie, w którym momencie ich znajomość, a potem już koleżeństwo, przekształciły się w głębokie uczucie. Wszystko toczyło się naturalnie. Wspólne rozmowy i spotkania były coraz częstsze i dotyczyły coraz bardziej intymnych spraw. Wreszcie nie mogli się już bronić przed uczuciem. W 1992 roku urodziła się jedyna córka pary – Aleksandra.
źródło: kobieta.interia.pl

Partnerzy:
Lidii
Witold Popiel
ślub
Bogusław Linda 1991
ślub 23.07.2000

Biografia Bogusława

Bogusław Linda (ur. 27 czerwca 1952 w Toruniu) – polski aktor, reżyser, scenarzysta teatralny i filmowy oraz pedagog.
Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Toruniu. Absolwent Krakowskiej PWST, współzałożyciel i wykładowca Warszawskiej Szkoły Filmowej.
Jako student nawiązał kontakt z krakowskim Teatrem Starym, jego debiutem okazał się Mikołka w Zbrodnii i karze Dostojowskiego (reż. Maciej Prus, 1977). W latach 1978-1981 grał w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu w takich sztukach jak Czarodziejska góra Manna oraz w Ameryce Kafki (1980). Na początku lat 80. XX wieku był aktorem w warszawskim Teatrze Studio.
Jego pierwszą ważną rolą była w Gorączce w reżyserii Agnieszki Holland, gdzie wcielił się w postać anarchisty Gryziaka (1980). Następnie zagrał m.in. w Kobiecie samotnej (1981) tej samej reżyserki, w Człowieku z żelaza Andrzeja Wajdy, w Przypadku Krzysztofa Kieślowskiego (1981) i Matce Królów Janusza Zaorskiego (1982), grając bohaterów naznaczonych egzystencjalnym niepokojem, zmuszonych do beznadziejnych zmagań z wrogą rzeczywistością[1].

Aktorskie emploi wrażliwca próbował przełamać w filmie Jacka Bromskiego Zabij mnie glino (1987), gdzie zagrał groźnego przestępcę Jerzego Malika. W 1992 roku wcielił się w postać Franza Maurera, ubeka z zasadami, w Psach Władysława Pasikowskiego. Ta rola ukształtowała wizerunek Lindy jako cynicznego „twardziela”. Ugruntowały go role w filmach Psy II, Sara, Pułapka, Demony wojny wg Goi. W filmie Sara aktor wykonał cover piosenki Leonarda Cohena I’m Your Man[2].

W latach 90. XX w. uznanie krytyki przyniosły mu role sztukmistrza Stygmy w Jańciu Wodniku Jana Jakuba Kolskiego (1993), Michała Suleckiego – ojca walczącego o prawo wychowywania swojej córeczki w Tacie Macieja Ślesickiego (1995), księdza Robaka w Panu Tadeuszu Andrzeja Wajdy (1999). W 1996 podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd.

W 2001 roku na ekrany polskich kin wszedł obraz Reich w reżyserii Władysława Pasikowskiego. W filmie Bogusław zagrał gangstera Alexa u boku Mirosława Baki i Aleksandry Nieśpielak. Była to siódma produkcja, w której aktor współpracował z reżyserem Pasikowskim. Po tej roli artysta rozpoczął próby ucieczki od wizerunku twardziela z bronią w ręku.

W tym samym roku aktor wcielił się także w rolę Petroniusza. Rolę rzymskiego namiestnika powierzył mu Jerzy Kawalerowicz. Na ekrany polskich kin wszedł także jego drugi film Sezon na leszcza. Aktor zagrał w nim w rolę policjanta, którego zostawiła żona. Był to jednocześnie film drogi opowiadający o młodych przestępcach, którzy napadli na bank. Role główne odegrali z nim Anna Przybylska, Gabriel Fleszar, Edyta Olszówka oraz Marian Dziędziel.

W 2005 roku wystąpił w polsko-amerykańskiej produkcji Summer Love. W tym samym roku nagrał z zespołem Świetliki płytę zatytułowaną Las putas melancólicas. Wcielił się także w rolę komediową w filmie Czas surferów oraz wystąpił w serialach komediowych Dziki oraz Dziki 2: Pojedynek.

W 2006 roku Bogusław Linda spróbował swoich sił jako reżyser i nakręcił film Jasne błękitne okna. Obraz jest opowieścią o dwóch młodych dziewczynach, których losy przeplatają się z trudną sytuacją ekonomiczną Polski po upadku komunizmu. W rolach głównych zagrał sam aktor, Joanna Brodzik i Beata Kawka.

Trzy lata później aktor sprawdził się także w roli komediowej w filmie Randka w ciemno w reżyserii Wojciecha Wójcika. Linda zagrał tam rolę podrywacza Cezarego.

5 października 2009 roku z rąk sekretarza stanu w MKiDN Piotra Żuchowskiego odebrał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3].

1 kwietnia 2011 roku wszedł na ekrany kin film Trzy minuty. 21:37 w reżyserii Macieja Ślesickiego, gdzie wcielił się w rolę malarza.

19 kwietnia 2012 roku weszła do teatrów w Warszawie sztuka w jego reżyserii Merlin Mongoł. Był to debiut reżyserski polskiego aktora, jeśli chodzi o sztuki teatralne, a także powrót do pracy w teatrze, gdyż nie pokazywał się w nim od około 15 lat.

Został uhonorowany w Alei Gwiazd w swym rodzinnym mieście Toruniu (gdzie się uczył i mieszkał), gdzie na Rynku Staromiejskim odsłonił drugą z serii „katarzynek” – podpisów słynnych torunian.

Jest żonaty z modelką i fotografką Lidią Popiel, którą poznał na planie filmowym. Ma z nią córkę Aleksandrę. Z poprzedniego małżeństwa ma dwóch synów. Aktor pasjonuje się jeździectwem i kocha konie. Aktor dba o prywatność i rzadko udziela się z prywatnymi sprawami w wywiadach .

26 maja 2014 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla polskiej kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej oraz działalności społecznej”[4].

Filmografia
Aktor
1973: Czarne chmury – jako halabardnik w Barbakanie
1976: Dagny – jako Stanisław Sierosławski
1977: Wodzirej – jako lekarz
1977: Pasja – jako mężczyzna w salonie krakowskim
1979: Wściekły – jako Zbigniew Zajdowski, kolega Ewy Okrzesikówny
1979: Janek – jako towarzysz ZWM
1980: Gorączka – jako Gryziak
1980: Punkt widzenia – jako Włodek Jakubowski
1981: Wolny strzelec – jako Rysiek
1981: Człowiek z żelaza – jako Dzidek
1981: Przypadek – jako Witek Długosz
1981: Kobieta samotna – jako Jacek Grochala
1981: Dreszcze – jako funkcjonariusz UB
1981: Wierne blizny – jako Mieczysław Szochowski „Miki”, kolega Madejskiego
1982: Danton – jako Louis de Saint-Just
1982: Matka Królów – jako Klemens Król
1982: Stracone złudzenia – jako Andras Daniel
1983: Eskimosce jest zimno – jako pianista Laci
1983: Synteza – jako sędzia Sądu Rady Narodów
1984: Ceremonia pogrzebowa – jako Stefan
1984: Płatki, kwiaty, wieńce – jako Kornel Tornoczy
1984: Człowiek do specjalnych poruczeń – jako urzędnik
1985: Rośliny trujące – jako Adam
1985: Tanie pieniądze – jako Tojfel
1986: Biała wizytówka – jako książę Bolko
1986: Magnat – jako książę Bolko
1986: Maskarada – jako Jacek Burda
1986: W zawieszeniu – jako porucznik
1986: Inna wyspa – jako Andrzej, syn Karolki
1987: Zabij mnie glino – jako gangster Jerzy Malik
1987: Kocham kino – jako Korwin
1987: Cienie – jako Edward
1988: Crimen – jako Tomasz Błudnicki
1988: Dekalog VII – jako Wojtek
1988: Chichot Pana Boga – jako pomocnik Rosena
1988: Inny świat – jako ojcec Jensa
1989: Porno – jako Miki
1989: Ostatni dzwonek – jako członek jury Festiwalu Młodych Teatrów w Gdańsku
1989: Sztuka kochania – jako Lewacki
1990: Pasażerowie na gapę – jako Piotr
1990: Urodziny Kaja
1990: Kanalia – jako Zbych
1991: In flagranti – jako doktor Adam Nowak
1991: Kroll – jako porucznik Arek
1992: Sauna – jako Janek, Polak
1992: Psy – jako Franz Maurer
1992: Wszystko, co najważniejsze – jako Bogucki
1992: Pamiętnik znaleziony w garbie – jako Ewald
1993: Magneto – jako dyrektor
1993: Jańcio Wodnik – jako Stygma
1993: Obcy musi fruwać – jako scenarzysta Kamil Budziński
1993: Pora na czarownice – jako ksiądz Jan
1994: Miasto prywatne – jako Pawik
1994: Psy 2. Ostatnia krew – jako Franz Maurer
1995: Prowokator – jako Artur Herling
1995: Tato – jako Michał
1996: Słodko gorzki – jako Kamiński
1996: Szamanka – jako Michał
1997: Sara – jako Leon
1997: Pułapka – jako Szuster
1997: Szczęśliwego Nowego Jorku – jako Janek „Serfer”
1998: Demony wojny wg Goi – jako major Keller
1998: Billboard – jako Śliski
1998: Złoto dezerterów – jako Rudy
1998: Zabić Sekala – jako Sekal
1999: Pan Tadeusz – jako Jacek Soplica/Ksiądz Robak
1999: Operacja Samum – jako Broński
2000: Sezon na leszcza – jako policjant
2001: Quo vadis – jako Petroniusz
2001: Stacja – jako gangster
2001: Reich – jako Alex
2002: Segment ’76 – jako Marks
2002: Haker – jako Tosiek, palacz w kotłowni / jako on sam
2002: Quo vadis – jako Petroniusz
2003: Tak czy nie? – jako Sławomir Melanowski
2004: Dziki – jako Ptasior
2005: Dziki 2: Pojedynek – jako Marian Ptaszyński „Ptasior”
2005: Czas surferów – jako Dżoker
2006: Jasminum – jako aktor Zeman
2006: Letnia miłość – jako szeryf
2006: Jasne błękitne okna – jako Artur, mąż Beaty
2007–2008: I kto tu rządzi? – jako Tomek Czajka
2007: Prawo miasta – jako ojciec Jagi
2009: Randka w ciemno – jako Cezary
2010: Trzy minuty. 21:37 – jako malarz
2010: Kajínek – jako Dolezal
2010: Ratownicy – jako Jan Tarnowski
2010: Mika i Alfred ( Podezření) – jako naczelnik Ugro
2011: 1920 Bitwa warszawska – jako płk Bolesław Wieniawa-Długoszowski
2011: Sztos 2 – jako gangster „Królik”
2012: Paradoks – jako Marek Kaszowski
2013: Bezdech – jako Jerzy

Scenarzysta filmowy
1988 – Koniec

Scenarzysta i reżyser teatralny
2012 – Merlin Mongoł (Teatr Ateneum)
2014 – Tramwaj zwany pożądaniem (Teatr Ateneum)

Reżyser filmowy
1988 – Koniec
1990 – Seszele
2000 – Sezon na leszcza
2006 – Jasne błękitne okna

Gościnnie
1997-1998: 13 posterunek – jako gwiazdor
2003-2006: Fala zbrodni – jako Pietia

Polski dubbing
1990: Seszele – jako Uśmiechnięty, wysłannik pani Grażyny (rola Grzegorza Ciechowskiego)
2001: Głupki z Kosmosu – jako Bolok
2006: Heroes of Might and Magic V – jako: Agrael / Raelag
2010: God of War III – jako Kratos
2010: God of War: Duch Sparty – jako Kratos
2011: Jeż Jerzy – we własnej osobie
2012: PlayStation All-Stars Battle Royale – jako Kratos
2013: God of War: Wstąpienie – jako Kratos

Pedagog
Pedagog i założyciel Warszawskiej Szkoły Filmowej.

Dyskografia
Albumy

Rok Tytuł Pozycja na liście
POL
2005 Las putas melancólicas (oraz Świetliki)

  • Data: 26 września 2005[5]
  • Wydawca: Universal Music Polska
7[6]

Notowane utwory

Rok Tytuł Pozycja na liście
LP3
[7]
SLiP
[8]
2005 „Filandia” (oraz Świetliki) 7 5
2006 „Delikatnienie” (oraz Świetliki) 6 31

Reklama
Papierosy West (1996)
Firma odzieżowa Americanos
Firma odzieżowa Big Star[potrzebne źródło]
Sieć typu fast food Burger King pod hasłem „Burger King – my way”
Otwarty fundusz emerytalny Winterthur
Ogólnopolska kampania społeczna „Pij mleko! Będziesz wielki”
Pharmaton Geriavit
Bols Platinum, pod hasłem „Stanowczo polecam!”

Nagrody filmowe i nominacje
2013: Festiwal Dwa Teatry: Nagroda aktorska za rolę męską w kategorii spektakli Teatru TV – za rolę Jerzego w spektaklu Bezdech w reżyserii Andrzeja Barta[9].
2012: Złota Kaczka w kategorii: Najlepszy aktor filmów sensacyjnych.
2001: Nagroda Złote Lwy 26 FPFF dla filmu Sezon na leszcza w kategorii: najlepszy film komediowy.
2001: Srebrny Bilet dla filmu Sezon na leszcza, nagroda Stowarzyszenia „Kina Polskie”.
2000: Nominacja: Orły w kategorii: najlepsza główna rola męska; za rok 1999 dla filmy Pan Tadeusz
1995: Nagroda Złote Lwy 20 FPFF w kategorii:pierwszoplanowa rola męska w filmie Tato
1994: Nagroda „Valenciennes” w kategorii: najlepsza główna rola męska w filmie Psy
1992: Nagroda Złote Lwy 17 FPFF w kategorii:pierwszoplanowa rola męska w filmie Psy
1991: Nagroda na Festiwal Młodości w Kijowie za film In flagranti’
1991: Nagroda Złote Lwy 16 FPFF za rolę w filmie Kroll
1991: Nagroda Złote Lwy 16 FPFF za rolę w filmie In flagranti’
1991: Nagroda Złote Lwy 16 FPFF za rolę w filmie Kanalia
1988: Nagroda Szefa Kinematografii za rolę w filmie Zabij mnie glino
1988: Nagroda Złote Lwy 13 FPFF za rolę w filmie Kobieta samotna
1987: Nagroda Złote Lwy 12 FPFF za rolę w filmie Przypadek
1987: Nagroda Złote Lwy 12 FPFF za rolę w filmie Magnat
1981: Nagroda Złote Lwy 8 FPFF za rolę w filmie Gorączka
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Lidii

Lidia Popiel, właściwie Lidia Linda (ur. 1959) – polska fotografka, modelka.
Początki jej kariery sięgają roku 1976 – została zauważona i zaproszona przez jednego z fotografików mody do Centrum Wzornictwa Przemysłowego, gdzie zrobiono jej kilka zdjęć, dzięki czemu zaczęła pracować jako modelka.[1] Pracowała m.in. dla domu mody „Moda Polska”. Pod koniec lat 70. na kilka miesięcy wyjechała pracować jako modelka do Paryża.[2] Na początku lat 80. zrezygnowała z kariery modelki na rzecz fotografii. Zawodowo fotografią zajmuje się od 1985 roku, wykonując zdjęcia m.in. dla Zwierciadła, Pani, Sukcesu. Wykłada na wydziale fotografii w Warszawskiej Szkole Filmowej. Jest redaktorką naczelną magazynu Fine Life. Działa w fundacji Polska jest kobietą. Jest przewodniczącą rady sygnatariuszy w Partii Kobiet. Jest również dziennikarką Polsat Cafe. Pomimo, że karierę modelki zakończyła w latach 80., do dzisiaj można ją zobaczyć okazjonalnie na wybiegach.

W 2007 prezydent miasta Gdańsk nadał Lidii Popiel tytuł Ambasadora Bursztynu 2008/2009. W 2009 roku została umieszczona w 12. rankingu Najbardziej Wpływowych Kobiet w Polsce. Ranking ogłosił magazyn ekonomiczny „Home&Market”.

Była żona malarza, Witolda Popiela. Żona Bogusława Lindy, z którym ma córkę Aleksandrę (ur. 1992).

Filmografia
1991: Kroll jako Angela
1988-1990: W labiryncie jako Tamara
1987: Jedenaste przykazanie
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 345 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*