Bastian Schweinsteiger i Ana Ivanović są razem

schweinsteiger-ivanovicJeden z najsłynniejszych niemieckich piłkarzy, Bastian Schweinsteiger (30 l.), zwany “Schweinim”, rozstał się ze swoją dziewczyną, modelką Sarah Brandner. Jego nową wybranką jest znana tenisistka, Ana Ivanović.

Schweinsteiger to nie tylko znany piłkarz, ale także ulubieniec kolorowej prasy.

Zagraniczne media często pod lupę brały jego związek z modelką Sarah Brandner.

Para poznała się w 2008 roku i od tego czasu byli nierozłączni.

Złośliwi twierdzili, że gdyby nie jego pozycja i znane nazwisko, raczej nie miałby co liczyć na to, że zechce go jakaś piękność.

Dziennik “Bild” podaje, że ich miłość to już przeszłość, a Bastian ma już nową wybrankę.

Pierwsze plotki o kryzysie w związku pary pojawiły się miesiąc temu, kiedy Brandner nie pojawiła się na urodzinowej imprezie swojego chłopaka.

Wygląda na to, że wtedy nie byli już parą!

Schweinsteiger nie płacze jednak po byłej, bo jest zakochany w znanej tenisistce, Anie Ivanović.

Para poznała się jakiś czas temu w Monachium przez wspólną znajomą, także tenisistkę, Andreę Petković.

Kilka dni temu zostali przyłapani razem w Miami, gdy spacerowali, trzymając się za ręce.

Co ciekawe, Bastian dotąd nie potwierdził oficjalnie, że rozstał się z Brandner…

Niemieckie media prześcigają się teraz w podawaniu coraz to nowszych informacji na temat nowej miłości piłkarza.

Oznacza to, że w najbliższym czasie z pewnością nie uwolni się od paparazzich.
źródło: pomponik.pl

Biografia Bastiana

Bastian Schweinsteiger (ur. 1 sierpnia 1984 w Kolbermoor) – niemiecki piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Obecnie gra w Bayernie Monachium. Jego brat – Tobias obecnie jest zawodnikiem Bayernu Monachium II. Mistrz świata w 2014 z reprezentacją Niemiec

Kariera klubowa
Bastian Schweinsteiger piłkarską karierę rozpoczynał w klubie FV Oberaudorf, w którym grał do 1992 roku. Następnie przez niecałe siedem lat trenował w młodzieżowej drużynie TSV 1860 Rosenheim, by w lipcu 1998 roku trafić do juniorów Bayernu Monachium. W 2002 roku Schweinsteiger razem z drużyną wywalczył młodzieżowe mistrzostwo Niemiec i jeszcze w tym samym roku został członkiem grającego w trzeciej lidze drugiego zespołu Bayernu. Po dwóch sesjach szkoleniowych z pierwszą drużyną Ottmar Hitzfeld dał Schweinsteigerowi szansę debiutu. Niemiecki gracz 13 listopada 2002 roku wystąpił w zremisowanym 3:3 pojedynku przeciwko RC Lens w ostatniej kolejce fazy grupowej Ligi Mistrzów i kilka minut po pojawieniu się na boisku zaliczył asystę przy golu Markusa Feulnera. W grudniu Schweinsteiger podpisał z Bayernem zawodowy kontrakt. W sezonie 2002/2003 rozegrał czternaście spotkań w Bundeslidze i przyczynił się do wywalczenia przez swój klub mistrzostwa oraz Pucharu Niemiec. W kolejnych ligowych rozgrywkach Schweini brał udział w 26 pojedynkach, a we wrześniowym spotkaniu z VfL Wolfsburg strzelił swojego pierwszego gola dla Bawarczyków.

Nowy trener Bayernu – Felix Magath na początku sezonu 2004/2005 niespodziewanie odesłał niemieckiego gracza do zespołu rezerw. Schweinsteiger szybko powrócił jednak do kadry i pomógł jej w zdobyciu mistrzostwa i krajowego pucharu oraz dotarciu do ćwierćfinału Champions League. W kolejnych sezonach Niemiec także był podstawowym zawodnikiem swojego klubu, a w 2006 i 2008 roku ponownie zdobywał z nim podwójną koronę (mistrzostwo i puchar). 15 sierpnia 2008 roku w meczu przeciwko Hamburgerowi SV Schweinsteiger został autorem pierwszego gola podczas rozgrywek Bundesligi 2008/2009. W 2012 roku zagwarantował Bayernowi finał w Lidze Mistrzów, na własnym stadionie, jednak w samym finale, nie strzelił karnego i Bayern przegrał.

Kariera reprezentacyjna
W 2004 roku Schweinsteiger rozegrał siedem meczów i strzelił dwie bramki dla reprezentacji Niemiec do lat 21, z którą wystąpił na mistrzostwach Europy juniorów. W dorosłej kadrze zadebiutował 6 czerwca tego samego roku w przegranym 2:0 towarzyskim spotkaniu przeciwko Węgrom. Następnie Niemiec razem z drużyną narodową pojechał na Euro 2004, na których podopieczni Rudiego Völlera zostali wyeliminowani już w rundzie grupowej. Pierwsze dwa gole dla reprezentacji swojego kraju Schweinsteiger zdobył 8 czerwca 2005 roku w zremisowanym 2:2 towarzyskim pojedynku z Rosją. Następnie wpisywał się na listę strzelców w dwóch meczach Pucharu Konfederacji – zwycięskim 3:0 z Tunezją oraz wygranym 4:3 przeciwko Meksykowi, który zadecydował o zdobyciu przez Niemców trzeciego miejsca.

W 2006 roku Jürgen Klinsmann powołał gracza Bayernu do 23–osobowej kadry na mistrzostwa świata. Na mundialu tym Niemcy wywalczyli brązowy medal, natomiast sam Schweinsteiger wystąpił we wszystkich spotkaniach, a w wygranym 3:1 pojedynku o trzecie miejsce z Portugalią został autorem dwóch goli.

W czerwcu 2008 roku niemiecki pomocnik razem z reprezentacją prowadzoną już przez Joachima Löwa zdobył srebrny medal mistrzostw Europy. Na turnieju w Austrii i Szwajcarii Schweinsteiger strzelił dwie bramki – w ćwierćfinale z Portugalią i w półfinale z Turcją, natomiast w drugim meczu rundy grupowej przeciwko Chorwacji w 92. minucie został ukarany czerwoną kartką.

W 2010 roku zdobył brązowy medal na Mistrzostwach Świata 2010.

W 2014 zdobył złoty medal na Mistrzostwach Świata 2014.

Nagrody
Człowiek roku w niemieckiej piłce nożnej: 2010

Sukcesy
Reprezentacja
Mistrzostwa Świata 2014: Złoto
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Any

Ana Ivanović (cyryl. Ана Ивановић, ur. 6 listopada 1987 w Belgradzie) – serbska tenisistka, była liderka rankingu WTA, zwyciężczyni dwunastu turniejów singlowych, modelka, ambasador dobrej woli UNICEF.

Ivanović zostawała liderką rankingu singlowego WTA dwukrotnie. Łącznie przewodniczyła stawce tenisistek przez 12 tygodni, po raz pierwszy 9 czerwca 2008, a po raz ostatni 7 września 2008. Jest ona także triumfatorką jednego turnieju wielkoszlemowego – French Open 2008. Dwukrotnie osiągała też wielkoszlemowy finał, podczas French Open w 2007 roku i Australian Open w 2008 roku. Na korcie zarobiła do tej pory[a] ponad 11 mln dolarów amerykańskich.

Ana Ivanović jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. Profesjonalistką została 17 sierpnia 2003 roku, a pierwszy turniej kategorii WTA wygrała w Canberze w 2005 roku. Zmagania w Pucharze Federacji rozpoczęła w roku 2006, początkowo reprezentując Serbię i Czarnogórę, a od roku 2007 Serbię.

Dzieciństwo
Ana Ivanović urodziła się 6 listopada 1987 roku w Belgradzie w Jugosławii. Jej matka Dragana jest prawnikiem, natomiast ojciec Miroslav biznesmenem[1]. Ivanović ma młodszego brata Miloša, z którym często gra w koszykówkę[1].

Ana Ivanović zaczęła odbijać piłki tenisowe w wieku pięciu lat. Jej pierwszym idolem była Monica Seles, jugosłowiańska tenisistka, której mecz z French Open 1992 obejrzała dzięki transmisji telewizyjnej[2]. Kilka dni później poprosiła rodziców, aby zapisali ją do lokalnej szkółki tenisowej w Belgradzie, gdzie nauczyła się grać w tenisa ziemnego[2]. W czasie rozpadu Jugosławii, ze względu na własne bezpieczeństwo, trenowała jedynie nad ranem w pustostanie, w którym niegdyś mieścił się kryty basen[3].

Kariera tenisowa
Lata 2003-2004
17 sierpnia 2003 roku Serbka uzyskała status profesjonalistki. Jej pierwszy start w zawodowym turnieju miał miejsce w 2003 roku w Luksemburgu, gdzie nie udało jej się awansować do drabinki głównego turnieju (przegrała w drugiej rundzie eliminacji kwalifikacyjnych z Sofią Arvidsson)[4].

Podczas sezonu 2004 wygrała pięć turniejów rangi rangi ITF, z czego dwa jako kwalifikantka[4]. Osiągnęła finał juniorskiego Wimbledonu 2004, w którym przegrała z Kateryną Bondarenko 4:6, 7:6, 2:6. Następnie zakwalifikowała się do turniejów w Birmingham i Wiedniu, w obydwu odpadła w pierwszej rundzie. Przegrała również w pierwszej rundzie kwalifikacji do US Openu 2004. W pierwszej rundzie turnieju w Zurychu pokonała w trzech setach Tatianę Golovin, klasyfikowaną wówczas na dwudziestym dziewiątym miejscu rankingu singlowego. W następnym meczu została wyeliminowana przez Venus Williams, wynikiem 6:7(11), 6:7(6)[5]. Rok 2004 zakończyła na dziewięćdziesiątej siódmej pozycji w rankingu WTA.

Sezon 2005
Rok 2005 rozpoczęła od triumfu w Canberra Women’s Classic w Canberze, turnieju kategorii piątej. W finale pokonała szczęśliwą przegraną Melindę Czink 7:5, 6:1, a w ciągu całego turnieju, łącznie z eliminacjami, straciła tylko jednego seta w meczu drugiej rundy z Evie Dominiković (5:7, 6:3, 6:4). Był to pierwszy tytuł Ivanović zaliczany do cyklu WTA Tour. Zapisała się też w historii jako dwudziesta szósta kwalifikantka, która wygrała turniej zawodowy[6]. Podczas Australian Open 2005 w pierwszych dwóch meczach wyeliminowała rozstawioną z numerem trzydziestym drugim Ivetę Benešovą i Mariję Kirilenko. Z turnieju odpadła w trzeciej rundzie, przegrywając z Amélie Mauresmo 2:6, 5:7[7]. Również Mauresmo pokonała ją w pierwszej rundzie zawodów w Ad-Dausze.

W marcu Serbka wystartowała w NASDAQ-100 Open w Miami, gdzie osiągnęła ćwierćfinał, eliminując między innymi rozstawioną z numerem dziesiątym Nadię Pietrową (6:4, 7:5), Nicole Vaidišovą (6:2, 7:6) i rozstawioną z numerem ósmym Swietłanę Kuzniecową (6:3, 3:6, 7:5). W meczu o półfinał przegrała z Amélie Mauresmo[8]. Następnie wzięła udział w turnieju J&S Cup, rozgrywanym w Warszawie. W pierwszej rundzie wygrała z Martiną Suchą, w drugiej z Wierą Zwonariową, dziesiątą tenisistką w rankingu singlowym, a w ćwierćfinale z Nathalie Dechy[9]. W półfinale została wyeliminowana przez Justine Henin, wynikiem 4:6, 5:7[10].

W trakcie przygotowań do Roland Garros odpadła w pierwszej rundzie turnieju w Berlinie, przegrywając z Dinarą Safiną i w trzeciej rundzie turnieju w Rzymie, przegrywając z Patty Schnyder. Podczas French Open 2005 została rozstawiona z numerem dwudziestym dziewiątym. W pierwszym meczu pokonała Stéphanie Foretz, a w drugim Ivetę Benešovą. W trzeciej rundzie po raz pierwszy w karierze wygrała z Amélie Mauresmo, wynikiem 6:4, 3:6, 6:4[11]. W kolejnym meczu wyeliminowała Francescę Schiavone, osiągając tym samym pierwszy wielkoszlemowy ćwierćfinał w karierze, w którym została pokonana 2:6, 2:6 przez rozstawioną z numerem siódmym Nadię Pietrową[12].

Na Wimbledonie 2005, jako tenisistka rozstawiona z numerem dziewiętnastym, osiągnęła trzecią rundę, w której została wyeliminowana przez wyżej klasyfikowaną w rankingu Mary Pierce[13]. W drugim meczu US Open 2005 przegrała 6:3, 5:7, 1:6 z Maríą Vento-Kabchi. W październiku wzięła udział w turnieju rozgrywanym w Zurychu, gdzie osiągnęła swój pierwszy półfinał zawodów kategorii pierwszej, pokonując wcześniej Jelenę Janković i Katarinę Srebotnik. W meczu o finał przegrała 2:6, 1:6 z Patty Schnyder[14]. W następnym tygodniu doszła do kolejnego półfinału, tym razem w Linzu, w którym ponownie została wyeliminowana przez Schnyder (5:7, 2:6)[14]. Ivanović zakończyła sezon 2005 jako szesnasta tenisistka rankingu singlowego WTA.

Sezon 2006
Na początku sezonu 2006 Ivanović wystartowała w turnieju w Sydney, gdzie w drugiej rundzie pokonała Amélie Mauresmo (6:3, 7:5)[15], ale w kolejnym meczu przegrała 6:7(3), 3:6 ze Swietłaną Kuzniecową. Na Australian Open 2006 została rozstawiona z numerem dwudziestym pierwszym. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie z Shenay Perry, w drugiej wyeliminowała ją Samantha Stosur, wynikiem 3:6, 5:7[16]. Następnie odpadła w drugich rundach zawodów w Tokio i w Antwerpii.

Serbka, jako tenisistka rozstawiona z numerem ósmym, osiągnęła ćwierćfinał turnieju w Indian Wells, eliminując w pierwszych trzech meczach kolejno: Séverine Beltrame, Shenay Perry i Annę Czakwetadze. W meczu o półfinał została pokonana 6:2, 4:6, 2:6 przez rozstawioną z numerem czwartym Jelenę Diemientjewą[17]. W Miami, po zwycięstwach nad Ivetą Benešovą i Aloną Bondarenko, przegrała w czwartej rundzie z Amélie Mauresmo[18]. W kwietniu wystartowała w zawodach w Warszawie, gdzie w pierwszej rundzie wygrała 6:4, 7:5 z Martą Domachowską[19], a w następnej 6:3, 6:2 z rozstawioną z numerem drugim Patty Schnyder[14]. Odpadła w ćwierćfinale, po porażce w trzysetowym meczu z Anną Czakwetadze[20]. Została rozstawiona z numerem dziewiętnastym podczas wielkoszlemowego French Open 2006. W paryskim turnieju osiągnęła trzecią rundę, w której została wyeliminowana przez Anastasiję Myskinę, wynikiem 2:6, 3:6[21].

Część sezonu rozgrywaną na kortach trawiastych rozpoczęła od startu w ‘s-Hertogenbosch, gdzie odpadła w ćwierćfinale, przegrywając 6:7(6), 4:6 z Jeleną Diemientjewą. Na Wimbledonie 2006 w pierwszych trzech meczach wygrała z Emmanuelle Gagliardi, Sarah Borwell i Dinarą Safiną. W kolejnej rundzie została pokonana 3:6, 4:6 przez Amélie Mauresmo, późniejszą triumfatorkę turnieju[22].

Na przełomie lipca i sierpnia doszła do trzeciej rundy zawodów w San Diego, a tydzień później do ćwierćfinału w Los Angeles. Następnie wzięła udział w Rogers Cup, turnieju kategorii pierwszej rozgrywanego w Montrealu. Jako tenisistka rozstawiona z numerem trzynastym wyeliminowała Tatianę Golovin w pierwszej rundzie[23] i Zheng Jie w drugiej[24]. Jej kolejna rywalka, Jelena Janković, mecz trzeciej rundy poddała walkowerem. W ćwierćfinale pokonała Katarinę Srebotnik 6:4, 6:4, a w półfinale Dinarę Safinę 6:1, 6:4[25]. Mecz finałowy z Martiną Hingis, trwający pięćdziesiąt osiem minut, wygrała Serbka, wynikiem 6:2, 6:3[26]. Był to drugi tytuł Ivanović zaliczany do cyklu WTA Tour. Na US Open 2006, jako tenisistka rozstawiona z numerem szesnastym, odpadła w trzeciej rundzie, w której pokonała ją Serena Williams[27].

We wrześniu przegrała w pierwszych rundach turniejów w Bali i w Luksemburgu. W Linzu wygrała z Michaëllą Krajicek i Agnieszką Radwańską, po czym została wyeliminowana w ćwierćfinale przez Mariję Szarapową, wynikiem 6:7(3), 5:7[28]. Tydzień później osiągnęła ćwierćfinał zawodów w Hasselt. Rok 2006 zakończyła na czternastej pozycji rankingu singlowego WTA.

Sezon 2007
Sezon 2007 rozpoczęła od występu w Gold Coast, gdzie w ćwierćfinale została pokonana przez Szachar Pe’er[29]. Tydzień później osiągnęła ćwierćfinał zawodów w Sydney, przegrywając z Nicole Vaidišovą[30]. Na Australian Open 2007 organizatorzy rozstawili ją z numerem trzynastym. Serbka wyeliminowała w pierwszej rundzie Vanię King 6:2, 6:0, a w drugiej Agnieszkę Radwańską 6:2, 3:6, 6:2[31]. W trzecim meczu przegrała w dwóch setach z Wierą Zwonariową[32].

Jako tenisistka rozstawiona z numerem piątym, osiągnęła finał w Tokio, turnieju kategorii pierwszej. W ćwierćfinale zawodów pokonała rodaczkę, Jelenę Janković, a w półfinale ówczesną liderkę rankingu singlowego, Mariję Szarapową, która skreczowała przy wyniku 6:1, 0:1 dla Ivanović[33]. W meczu finałowym przegrała 4:6, 2:6 z Martnią Hingis. Następnie doszła do ćwierćfinału w Antwerpii, gdzie została wyeliminowana przez Kim Clijsters[34]. W marcowych turniejach rozgrywanych w Stanach Zjednoczonych przegrała w czwartej rundzie w Indian Wells z Sybille Bammer[35] i w drugiej rundzie w Miami z Jarosławą Szwiedową[36].

Sezon na kortach ziemnych rozpoczęła od zawodów w Amelia Island. Rozstawiona z numerem szóstym Ivanović wygrała wówczas z Peng Shuai, Nathalie Dechy i Jeleną Janković. W półfinale została pokonana przez rozstawioną z numerem ósmym Tatianę Golovin, wynikiem 4:6, 6:3, 4:6[37]. Tydzień później odpadła w trzeciej rundzie w Charleston, po kolejnej porażce ze Zwonariową[38]. W maju Serbka zdobyła trzeci tytuł rangi WTA w karierze. Miało to miejsce podczas turnieju kategorii pierwszej w Berlinie. Jako turniejowy numer dwanaście w pierwszych trzech rundach wyeliminowała kolejno Laurę Granville, Jelenę Lichowcewą i Alonę Bondarenko. W ćwierćfinale pokonała 7:5, 3:6, 6:4 Patty Schnyder[39], a w półfinale Juliję Wakułenko, która skreczowała przy wyniku 4:3 dla Ivanović[40]. Finał ze Swietłanę Kuzniecową, podczas którego doznała kontuzji prawej kostki, wygrała wynikiem 3:6, 6:4, 7:6(4)[41].

Podczas French Open 2007, rozstawiona z numerem siódmym Ivanović, w pierwszych czterech meczach wygrała kolejno z Sofią Arvidsson, Sanią Mirzą, Ralucą Olaru i Anabel Mediną Garrigues. W ćwierćfinale wyeliminowała rozstawioną z numerem trzecim Swietłanę Kuzniecową, wynikiem 6:0, 3:6, 6:1[42]. W półfinale pokonała 6:2, 6:1 Mariję Szarapową, drugą w rankingu WTA[43]. W swoim pierwszym wielkoszlemowym finale przegrała 1:6, 2:6 z Justine Henin[44].

W zawodach w ‘s-Hertogenbosch doszła do ćwierćfinału, w którym została wyeliminowana przez Danielę Hantuchovą. Tydzień później wystartowała w Wimbledonie 2007. Po zwycięstwach w pierwszych trzech meczach nad Melindą Czink, Meilen Tu i Aravane Rezaï, w czwartej rundzie pokonała 6:1, 2:6, 6:4 rozstawioną z numerem jedenastym Nadię Pietrową. W ćwierćfinale wygrała 4:6, 6:2, 7:5 z rozstawioną z numerem czternastym Nicole Vaidišovą, broniąc w decydującym secie trzech piłek meczowych[45]. W półfinale przegrała 2:6, 4:6 z Venus Williams[46].

Podjęła decyzję o wycofaniu się z turnieju w San Diego z powodu kontuzji lewego kolana, której doznała podczas Wimbledonu[47]. Następnie odniosła czwarte turniejowe zwycięstwo w karierze, pokonując 7:5, 6:4 Nadię Pietrową w finale w Los Angeles[48]. Po tym sukcesie awansowała na czwarte miejsce singlowego rankingu WTA[48]. Nie obroniła wywalczonego rok wcześniej tytułu Rogers Cup, przegrywając w pierwszym meczu z Yan Zi[49]. W pierwszej rundzie US Open 2007 rozstawiona z numerem piątym Ivanović wygrała z Aiko Nakamurą, a w kolejnych dwóch meczach wyeliminowała Aravane Rezaï i Wierę Duszewinę. Odpadła w czwartej rundzie po porażce z Venus Williams, turniejowym numerem dwanaście[50].

We wrześniu wystartowała w Luksemburgu, w którym organizatorzy rozstawili ją z numerem drugim. Serbka w drodze do finału, bez utraty seta, pokonała Anne Kremer, Tatianę Golovin i Wierę Zwonariową. W meczu o zwycięstwo w całych zawodach wygrała z Danielą Hantuchovą, wynikiem 3:6, 6:4, 6:4[51]. Następnie odniosła porażki w drugich rundach w Stuttgarcie i Zurychu.

28 września 2007 roku zapewniła sobie udział w turnieju Sony Ericsson Championships, rozgrywanym w Madrycie na początku listopada. Serbka została przyporządkowana do grupy czerwonej[52]. W pierwszych dwóch meczach grupowych odniosła zwycięstwa nad Swietłaną Kuzniecową i Danielą Hantuchovą, ale w ostatnim przegrała z Mariją Szarapową. Rezultaty te pozwoliły jej awansować do półfinału[52], w którym została wyeliminowana 4:6, 4:6 przez Justine Henin[53]. Ivanović zakończyła sezon 2007 na czwartym miejscu w rankingu singlowego WTA.

Sezon 2008
Na początku sezonu 2008 wystąpiła w pokazowym turnieju w Hongkongu. Następnie wzięła udział w turnieju w Sydney, dochodząc do półfinału i ulegając Justine Henin. Rezultat ten pozwolił jej na awans na trzecie miejsce w rankingu WTA, tym samym ceremonialne miano pierwszej rakiety Serbii.

W Australian Open, w ćwierćfinale pokonała po raz pierwszy w karierze Venus Williams 7:6, 6:4, a w półfinale Danielą Hantuchovą 0:6, 6:3, 6:4. W finale przegrała z Mariją Szarapową 5:7, 3:6. Dzięki temu, iż dotarła do tak dalekiej fazy turnieju oraz wcześniejszym porażkom wyżej rozstawionych rywalek, awansowała na drugie miejsce w rankingu.

W bardzo silnie obsadzonym turnieju Ad-Dausze, rozstawiona z numerem 1, po wolnej I rundzie, w II wygrała 6:3, 6:1 z Wolhą Howarcową. Przy prowadzeniu 6:3, 5:1 i 30-15 doznała kontuzji kostki i mimo doprowadzenia meczu do końca, postanowiła kolejny mecz, przeciwko Agnieszce Radwańskiej, oddać walkowerem. Następnie wzięła udział w turnieju w Dubaju. W II rundzie miała wolny los, a w II pokonała Nicole Vaidišovą 6:4, 6:0. Następnie w ćwierćfinale przegrała z późniejszą zwyciężczynią Jeleną Diemientjewą 7:5, 3:6, 3:6.

W Indian Wells była rozstawiona z numerem pierwszym. W drodze do finału pokonała m.in. Wierę Zwonariową w ćwierćfinale oraz Jelenę Janković w półfinale. W ostatniej fazie turnieju wygrała z Rosjanką Swietłaną Kuzniecową 6:4, 6:3.Tym samym wygrała swój ósmy turniej z cyklu WTA. W Miami nie odniosła większych sukcesów, przegrała już w III rundzie ulegając Amerykance Lindsay Davenport 4:6 2:6.

Doszła do półfinału imprezy w Berlinie, gdzie przegrała z Rosjanką Jeleną Diemientjewą 2:6 5:7 oraz do II rundy turnieju w Rzymie, gdzie uległa Bułgarce Cwetanie Pironkowej 4:6 7:5 2:6.

Ogromny sukces odniosła na paryskich kortach Rolanda Garrosa. Pokonała m.in. Caroline Wozniacki w III rundzie, Petrę Cetkovską w IV oraz Patty Schnyder w ćwierćfinale. W półfinale po raz siódmy w karierze przyszło jej się zmierzyć z rodaczką Jeleną Janković. Mecz, którego stawką było pierwsze miejsce w rankingu tenisistek WTA wygrała 6:4 3:6 6:4. W finale pokonała Rosjankę Dinarę Safinę 6:4 6:3 wygrywając swój pierwszy turniej wielkoszlemowy w karierze, a 9 czerwca została 17. w historii liderką rankingu WTA.

Na trawiastych kortach Wimbledonu przegrała sensacyjnie w III rundzie z Zheng Jie 1:6 4:6, pokonując we wcześniejszych meczach Paragwajkę Rosanę De los Rios 6:1 6:2 oraz Francuzkę Nathalie Dechy 6:7 7:6(3) 10:8, broniąc w drugim secie dwie piłki meczowe.

Przed US Open wzięła udział tylko w turnieju w Montrealu, na którym została rozstawiona z numerem pierwszym. W I rundzie miała wolny los, w II pokonała Petrę Kvitovą 6:3, 4:6, 6:3. W meczu III rundy uległa Austriaczce Tamirze Paszek 2:6, 6:1, 2:6. Na samym US Open odpadła w drugim meczu z Julie Coin 3:6, 6:4, 3:6. Była to najwcześniejsza porażka najwyżej rozstawionej tenisistki na US Open od 1968 roku, czyli od początku ery open.

Następnie wystartowała w turnieju w Tokio gdzie przegrała w II rundzie z Nadią Pietrową 1:6, 6:1, 2:6. W I rundzie turnieju w Pekinie miała wolny los, a w II pokonała Alizé Cornet. W ćwierćfinale po raz kolejny uległa Zheng Jie. W Moskiwie przegrała w II rundzie. Na turnieju w Zurychu pokazała dobrą formę. Po pierwszej rundzie z wolnym losem, w II pokonała Marion Bartoli, a w ćwierćfinale Petrę Kvitovą. W półfinale uległa Venus Williams 6:4, 3:6, 4:6. Kolejny dobry występ zaliczyła w Linzu. Rozstawiona z jedynką Serbka w półfinale pokonała Polkę Agnieszkę Radwańską 6:2, 3:6, 7:5, a w finale wygrała z Wierą Zwonariewą 6:2, 6:1.

Na koniec sezonu wystartowała w turnieju mistrzyń w Ad-Dausze. W pierwszym meczu swojej grupy przegrała z Jeleną Janković 3:6, 4:6. W drugim spotkaniu uległa Wierze Zwonariewej 3:6, 7:6, 5:7. Z powodu choroby nie zagrała przeciwko Swietłanie Kuzniecowej, a jej miejsce zajęła Agnieszka Radwańska.

Sezon 2009
Na początku roku wystąpiła w turnieju w Brisbane, przygotowując się do występu na Australian Open. W I rundzie pokonała Petrę Kvitovą 6:4, 6:2. W II rundzie wygrała z Robertą Vinci 6:7, 7:5, 6:1, broniąc dwóch piłek meczowych. W ćwierćfinale nieoczekiwanie przegrała 3:6, 2:6 z Amélie Mauresmo. W I rundzie Australian Open pokonała Julię Görges 7:5, 6:3. Podczas II rundy nie dała szans kwalifikantce Albercie Brianti, awansując do III rundy z wynikiem 6:3, 6:2. W III rundzie uległa 5:7, 7:6, 2:6 Alisi Klejbanowej.

Podczas Fed Cup odbywającego się w Serbii, pokonała Ai Sugiyamę 6:4, 6:4, a następnie Ayumi Moritę 6:1, 6:2. W Dubaju uległa w ćwierćfinale Amerykance Serenie Williams. Od tego turnieju jej oficjalnym trenerem został Craig Kardon. W Indian Wells, broniąc zeszłorocznego tytułu, dotarła do finału, ulegając w nim Wierze Zwonariowej 6:7, 2:6. Podczas drogi do finału pokonała między innymi: Flavię Pennettę 6:4, 4:6, 6:4, i Anastasiji Pawluczenkowej 6:2, 6:3. Nieoczekiwanie odpadła w III rundzie turnieju w Miami, przegrywając 4:6, 6:4, 1:6 Węgierce Ágnes Szávay.

W Fed Cup, odbywającym się w Hiszpanii, wraz z Jeleną Janković, doprowadziła drużynę serbską do Grupy Światowej pokonując 3:6, 6:1, 6:2 nabel Medinę Garrigues.

Następnie wystartowała w Rymie. W I rundzie miała wolny los, a w II pokonała Francesecę Schiavone 6:3, 6:4. W walce o ćwierćfinał przegrała z Agnieszką Radwańską 1:6, 6:3, 4:6 (mimo prowadzenia w decydującym secie 4:0). Zrezygnowała ze startu w turnieju w Madrycie z powodu kontuzji kolana.

Kolejnym startem w tym sezonie był Roland Garros, w którym broniła tytułu z poprzedniego roku. Rozstawiona z numerem ósmym, w I rundzie pokonała Serę Errani 7:6, 6:3. Wspaniały tenis pokazała w meczu II i III rundy, gdzie kolejno pokonała Tamarine Tanasugarn 6:1, 6:2 oraz Ivetę Benešovą 6:0, 6:2. Z turnieju wielkoszlemowego rozgrywanego we Francji odpadła w IV rundzie. Została pokonana przez Wiktoryję Azarankę 6:2, 6:3. Nieoficjalnie mówi się, że powodem porażki była kolejna kontuzja lewego kolana.

Przed turniejem w Eastbourne niespodziewanie ogłosiła, iż zrezygnowała ze współpracy z trenerem – Craigiem Kardonem. W turnieju w Eastbourne, odpadła w I rundzie przegrywając z Nadią Pietrową 1:6, 6:4, 4:6. Podczas tego turnieju oraz na Wimbledonie jej trenerem został Darren Cahill[54].

Następnie wystartowała w najpopularniejszym turnieju tenisowym na świecie – Wimbledonie. W I rundzie po ponad dwu godzinnej grze z Lucie Hradecką wygrała 5:7, 6:2, 8:6. W II rundzie bez większych problemów uporała się z Sarą Erranni, a w III rundzie pokonała Sam Stosur. W kolejnym meczu zagrała z Venus Williams. Przy stanie 1:6, 1:0 Ivanović skreczowała z powodu kontuzji biodra.

Podczas turnieju rozgrywanego w Los Angeles I rundę miała wolną. W II pokonała Vanię King 6:4, 4:6, 6:1. Z turnieju odpadła ulegając Samancie Stosur 3:6, 2:6 w III rundzie. Następnie wystartowała w Cincinnati. W I rundzie z problemami wygrała z Melanie Oudin 2:6, 6:1, 6:1. Porażkę odniosła w II rundzie, gdzie przegrała z Melindą Czink 6:7, 5:7. W Toronto w II rundzie uległa Lucie Šafářovej.

Jeden z najgorszych startów w swojej karierze odnotowała na US Open. Z turnieju odpadła w I rundzie ulegając 6:2, 3:6, 6:7 Katerynie Bondarenko. Podczas turnieju w Tokio przegrała już w pierwszym meczu z Lucie Šafářovą. Porażka 4:6, 6:7(1) była ostatnim spotkaniem Ivanović w sezonie 2009. Początkowo miała zamiar wystąpić jeszcze w kilku turniejach, lecz tuż po wylosowaniu drabinki turniejowej w Pekinie zrezygnowała z gry do końca roku 2009.

Sezon 2010
W przygotowaniu do pierwszego turnieju wielkoszlemowego w 2010 roku, wystąpiła w turnieju w Brisbane. Zaprezentowała się z dobrej strony, pokonując Rosjankę Anastasiję Pawluczenkową i faworytkę gospodarzy Jelenę Dokić. Przegrała w półfinale z powracającą do tenisa Justine Henin 3:6, 2:6. W Australian Open już w II rundzie uległa Giseli Dulko 7:6, 5:7, 4:6. Po tym turnieju zdecydowała się na współpracę z byłym trenerem Steffi Graf Hainzem Gunthardem.

Podczas turnieju w Indian Wells w I rundzie miała wolną. W II rundzie turnieju przegrała z Anastasiją Sevastovą 2:6, 4:6. W Miami tak jak w Kalifornii w I rundzie miała wolny los. W pierwszym meczu pokonała Pauline Parmentier 6:4, 6:3. W III rundzie uległa Agnieszce Radwańskiej 5:7, 5:7.

W Stuttgarcie w pierwszym meczu przegrała ponownie z Radwańską. Najlepszy start sezonu zaliczyła podczas turnieju rozgrywanego w Rzymie. W I rundzie pokonała Jelenę Wiesninę 6:1, 6:3, a w II nie dała szans rozstawionej z numerem 9 Wiktoryi Azarance, wygrywając pierwszy mecz z zawodniczką z pierwszej dziesiątki rankingu WTA od listopada 2008 roku. Kolejnego zwycięstwa nad zawodniczką z pierwszej dziesiątki dokonała w III rundzie, pokonując Jeleną Diemientjewą. W ćwierćfinale natomiast wygrała z kolejną Rosjanką Nadią Pietrową. Przegrała dopiero w półfinale, z późniejszą zwyciężczynią całego turnieju Maríą José Martínez Sánchez 4:6, 2:6. W I rundzie turnieju w Madrycie miała wolny los, stając się przy tym pierwszą zawodniczką z dziką kartą, która otrzymała wolny los w całej historii kobiecego tenisa. W drugim meczu po zaciętej walce uległa Jelenie Janković 6:4, 4:6, 1:6 (mimo prowadzenia 2:0 w drugim secie)

W I rundzie French Open pokonała Chang Kai-chen 6:3, 6:3. W II rundzie przegrała z Alisią Klejbanową 3:6, 0:6.

Po wielkoszlemowym French Open wystartowała w turnieju w ‘s-Hertogenbosch . W I rundzie pokonała Sofię Arvidsson 4:6, 6:0, 6:1. W drugiej rundzie uległa Andrei Petković 6:4, 6:7, 6:1. Następnie wystartowała na kortach trawiastych Wimbledonu, gdzie przegrałą już w I rundzie z Szachar Pe’er 3:6, 4:6.

US Open Series rozpoczęła od startu w Stanford. W I rundzie pokonała Rosjankę Alisę Klejbanową 6:3, 6:2. W II rundzie uległa Marion Bartoli 3:6, 4:6. Podczas tego turnieju jej oficjalną trenerką od fitnessu została Marija Lojanica. Następnie zagrała w San Diego. Już w pierwszej rundzie przegrała znowu z Szachar Pe’er 6:7, 3:6.

Dobry występ zaliczyła podczas turnieju rozgrywanego w Cincinnati. W I rundzie po raz kolejny pokonała Wiktoryję Azarankę. Białorusinka prowadziła już 6:2, 5:3, jednak Serbka była w stanie odwrócić losy meczu i wygrać 2:6, 7:6, 6:2. W II rundzie po wielokrotnie przerywanym spotkaniu z powodu opadów deszczu, pokonała Jarosławę Szwiedową 6:1, 7:5. W III rundzie wygrała z Jeleną Wiesniną 6:3, 6:0, a w ćwierćfinale z Oqgul Omonmurodovą 6:1, 6:3. W półfinale zmierzyła się z Kim Clijsters. Przy stanie 2:1 i 40-40 dla Clijsters, doznała kontuzji kostki. Z powodu bólu nogi musiała skreczować.

Kontuzja kostki wykluczyła ją ze startów w Montrealu i New Haven. W I rundzie US Open w dwóch setach (6:3, 6:2) pokonała Jekatierinę Makarową, a w II rundzie Zheng Jie 6:3, 6:0. W III rundzie wygrała z Virginie Razzano 7:5, 6:3 i tym samym po raz drugi w swojej karierze awansowała do IV rundy US Open. W walce o ćwierćfinał uległa Kim Clijsters 2:6, 1:6.

Następnie rozegrała turniej w Seulu, gdzie przegrała w pierwszej rundzie 6:2, 4:6, 2:6 z Wierą Duszewiną.

W turnieju Toray Pan Pacific Open w pierwszej rundzie pokonała Alisę Klejbanową, jednak już w drugiej rundzie przegrała 2:6 1:6 z Marion Bartoli.

Przebłyski dobrej formy pokazała w China Open. Doszła do ćwierćfinału, przegrywając 6(1):7 4:6 z Caroline Wozniacki.

W Generali Ladies Linz doszła do finału, pokonując między innymi Julię Görges oraz Robertę Vinci. W finale wygrała z Patty Schnyder 6:1, 6:2, zdobywając pierwszy tytuł od dwóch lat.

Następnie rozegrała singlowy i deblowy tuniej Luxembourg Open. W singlu doszła do ćwierćfinału, przegrywając 3:6, 1:6 Julią Görges. W deblu, w parze z Yaniną Wickmayer, przegrała w drugiej rundzie.

Swój ostatni turniej w sezonie 2010 rozegrała na Bali, grając w Commonwealth Bank Tournament of Champions. W finale pokonała Alisę Klejbanową 6:2 7:6(5). Dzięki temu zwycięstwu sezon 2010 zakończyła na pozycji 17 w rankingu WTA.

Sezon 2014
Sezon 2014 Ivanović rozpoczęła od triumfu w zawodach w Auckland. W finale pokonała Venus Williams wynikiem 6:2, 5:7, 6:4. Na Australian Open pokonała m.in. najwyżej rozstawioną Serenę Williams w czwartej rundzie. W spotkaniu ćwierćfinałowym przegrała z Eugenie Bouchard 7:5, 5:7, 2:6.

W lutym w drugiej rundzie zawodów w Ad-Dausze przegrała z Klárą Zakopalovą 6:4, 1:6, 3:6. W Dubaju także awansowała do drugiej fazy rozgrywek, tym razem ulegając Venus Williams 2:6, 1:6. W Indian Wells Serbka zanotowała trzecią rundę, a w Miami wygrała w jednym meczu więcej.

W kwietniu awansowała do finału zawodów w Monterrey, w którym pokonała rodaczkę Jovanę Jakšić 6:2, 6:1. W Stuttgarcie także osiągnęła finał, ale przegrała w nim z Mariją Szarapową 6:3, 4:6, 1:6.

Życie prywatne
Serbkę wychowywała matka Dragana, towarzysząca jej podczas większych turniejów. Ojciec Miroslav jest biznesmenem. Ma młodszego brata Milosa, z którym uwielbia grać w koszykówkę[55]. W wolnym czasie studiuje zarządzanie finansowe w Belgradzie i uczy się hiszpańskiego[56]. Duży wpływ na to, że zaczęła grać w tenisa, miała tenisistka Monica Seles[55].

7 września 2007, razem z Jeleną Janković oraz Aleksandrem Đorđeviciem stała się ambasadorem dobrej woli UNICEF w Serbii. Ivanović bierze szczególny udział w polu z edukacji i ochrony dziecka, twierdząc że bardzo zależy jej na kontaktach z dziećmi.

Na przełomie lat 2008 i 2009 spotykała się z hiszpańskim tenisistą Fernandem Verdasco, jednak zerwali gdy okazało się, że chłopak był niewierny. Od stycznia do sierpnia 2010 była związana z australijskim graczem golfowym Adamem Scottem[57]. Jej najbliższym przyjacielem jest Novak Đoković, zwycięzca Australian Open 2008, 2011, 2012 i 2013. W wieku czterech lat poznała Rafaela Nadala.

Często jest wykorzystywana jako jedna z profesjonalnych zawodniczek w wielu grach na różnych konsolach. Do tej pory jej postać znalazła się w Smash Court Tennis 3, Virtua Tennis 2009, Tennis Grand Slam, Virtua Tennis 4 oraz Top Spin 4.

Lubi słuchać popu i R&B. Jej ulubioną wokalistką jest Rihanna, a utworem “Disturbia”. Pojawiła się w piosence o nazwie “Hurricane Ana”, wyprodukowanej przez rapera Filipa Filipi[58].

Styl gry
Ivanović jest bardzo agresywnie grającą zawodniczką. W latach 2007 i 2008 była jedną z czołowych zawodniczek świata, a po zwycięstwie we French Open 2008 przez 12 tygodni prowadziła w rankingu WTA. W 2009 roku jej forma wyraźnie spadła, wielu krytyków uważało, że winą słabej gry Ivanović był brak wiary i zaufania we własne możliwości[59]. Podczas Australian Open 2010 Martina Navrátilová powiedziała, że: “nie ma do siebie zaufania i musi z tym walczyć do ostatniej piłki”. Od lutego 2010 rozpoczęła współpracę z Hainzem Gunthardem, który pomógł jej odzyskać stabilną formę. Ivanović twierdzi, że lubi wszystkie nawierzchnie, gdyż każda sprzyja jej grze[55].

Na początku kariery dużym atutem Serbki był szybki serwis. Podczas French Open 2007 posłała go z prędkością 201 km/h i zajmuje piąte miejsce w rankingu najszybszych kobiecych serwisów[60]. W czasie sezonu 2009 w grze Ivanović zaczęły pojawiać się duże problemy techniczne z wyrzutem serwisu i stopniowo stawał się coraz mniej skuteczny. Problem ten w części skorygowała w 2010 roku[61].

Innym ważnym elementem w grze Serbki to dobry forehand, który przez wielu znawców tenisa uważany jest za jeden z najlepszy w tourze[62]. Backhand, choć nie tak silny jak forhend, także potrafi dać jej wiele punktów. Słabszą stroną Serbki jest gra przy siatce, która zawsze sprawiała jej dużo problemów. Na początku 2008 roku znacznie poprawiła poruszanie się po korcie i kondycję[63].

Sprzęt sportowy
Na początku swojej kariery Ivanović związana była z odzieżą i butami firmy Nike[64]. Na początku 2006 roku przeszła do konkurencyjnego Adidasa i jako najmłodsza kobieta w historii sportu podpisała z nim kontrakt do końca swojej zawodowej kariery[65]. Od sierpnia 2010 gra rakietą Yonex EZONE 100 model[66]. Wcześniej używała rakiet marki Wilson[67].
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 94 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *