Arnold Schwarzenegger i Vanessa L. Williams

schwarzenegger-williamsArnold i Vanessa byli parą w 1995 r.

Partnerzy:
Arnolda
Barbara Baker 1969-74
Sue Moray 1977-78
Maria Shriver 1977-11
ślub 26 04 1986
Brigitte Nielsen 1984-85
Rachel Ticotin 1989
Vanessa Williams 1995
Vanessy
Ramon Hervey II 1986-97
ślub 02 01 1987
Arnold Schwarzenegger 1995
Rick Fox 1999-04
ślub 26 09 1999
Rob Mack 2006

Biografia Arnolda
Arnold Alois Schwarzenegger (ur. 30 lipca 1947 w Thal) – austriacki i amerykański kulturysta, aktor i polityk, gubernator stanu Kalifornia w latach 2003-2011.
W 1968 roku przyjechał do Stanów Zjednoczonych, a w 1983 roku otrzymał amerykańskie obywatelstwo. W 1986 roku ożenił się z prezenterką telewizyjną Marią Shriver, siostrzenicą prezydenta Johna Kennedy’ego, z którą ma dwóch synów i dwie córki.

Młodość
Schwarzenegger urodził się w wiosce Thal na przedmieściach Grazu w Austrii jako syn komendanta policji, Gustava Schwarzeneggera (1907–1972) i Aurelii Jadrny (1922–1998). Jego ojciec w 1938 r. dobrowolnie wstąpił do NSDAP, a później brał udział w II wojnie światowej[1]. Ze służby został zwolniony w 1943 r. gdy zaraził się malarią. 20 października 1945 r. poślubił Aurelię Jadrny, 23-letnią wówczas wdowę z synem, Meinhardem. Według Schwarzeneggera rodzice byli bardzo surowi i ciężko karali za nieposłuszeństwo. Byli też religijnymi katolikami i w każdą niedzielę chodzili na mszę.
Ponieważ Gustav szczególnymi względami darzył pasierba, a nie własnego syna relacje między nimi nie były najlepsze. Ta skłonność do „silnego i rażącego” faworyzowania Meinharda, wynikała z nieuzasadnionego podejrzenia, że Arnold nie jest jego dzieckiem[2]. Zupełnie inaczej układały się jego kontakty z matką, z którą miał dobre relacje aż do jej śmierci. W szkole był duszą towarzystwa i wyróżniał się swoim „radosnym, energicznym i pogodnym” usposobieniem. Jednak w domu częstym problemem były pieniądze; Schwarzenegger wspomniał, że jednym z najważniejszych wydarzeń z jego dzieciństwa był moment, kiedy rodzina kupiła lodówkę.
Jako chłopiec uprawiał kilka dyscyplin sportowych, które w dużym stopniu były wymuszone przez ojca. Jak wspominał po latach ojciec chciał, by został policjantem, a matka, by poszedł do szkoły handlowej. W 1960 r. podniósł swoją pierwszą sztangę, kiedy trener piłki nożnej zabrał całą drużynę do miejscowej siłowni[3]. W wieku czternastu lat, zamiast piłką postanowił zająć się kulturystyką. Zaczął chodzić na siłownię w Grazu oraz do kina, gdzie na dużym ekranie mógł zobaczyć swoich idoli, takich jak: Reg Park, Steve Reeves i Johnny Weissmuller. Kiedy w 2000 r. zmarł Reeves, Schwarzenegger z czułością wspominał: „Jako nastolatek dorastałem ze Steve’em Reevesem. Jego niezwykłe osiągnięcia uzmysłowiły mi czego można dokonać, podczas gdy inni wokół nie zawsze rozumieli moje marzenia… Steve Reeves pozostanie częścią wszystkiego, co kiedykolwiek miałem szczęście osiągnąć”.
W 1971 r. w wypadku samochodowym zginął jego przyrodni brat Meinhard, który jak się okazało był pod wpływem alkoholu. Osierocił trzyletniego syna, Patricka oraz narzeczoną Erikę Knapp, z którą zamierzał się pobrać. Po jego śmierci Schwarzenegger płacił za edukację chłopca i pomógł mu wyemigrować do Stanów Zjednoczonych. Rok później z powodu wylewu zmarł Gustav. W udzielonym potem wywiadzie oświadczył, że nie wziął udziału w pogrzebie ojca, ponieważ ćwiczył do konkursu kulturystycznego. Później wspólnie ze swoim producentem filmowym powiedział, że zaczerpnął tę opowieść z historii innego kulturysty, by pokazać do jakich skrajności może dochodzić w tym sporcie, a przy okazji przedstawić zimniejszy obraz Schwarzeneggera. Barbara Baker, jego pierwsza poważna dziewczyna, powiedziała, że poinformował ją o śmierci ojca bez emocji i że nigdy nie mówił o swoim bracie. W międzyczasie podał przynajmniej trzy wersje, dlaczego nie był obecny na jego pogrzebie.

Mr. Universe
W 1965 r. zakończył roczną służbę w austriackiej armii, którą obowiązkowo musieli odbyć wszyscy osiemnastoletni mężczyźni[4]. Nawet podczas pobytu w wojsku, był tak pochłonięty kulturystyką, że aby wziąć udział w konkursie opuścił szkolenie, przez co zaliczył tzw. bezprawną nieobecność i za karę spędził tydzień w wojskowym więzieniu. Jak później wyznał: „udział w konkursach znaczył dla mnie bardzo wiele, dlatego dokładnie nie przemyślałem konsekwencji”. Zawody kulturystyczne Junior Mr. Europe jednak wygrał.
„Tytuł Mr. Universe był moim biletem do Ameryki – ziemi możliwości, gdzie mogłem stać się gwiazdą i się wzbogacić”. W 1966 r. odbył pierwszą podróż samolotem, kiedy brał udział w zawodach NABBA Mr. Universe w Londynie[4].
Podczas zawodów jeden z sędziów, Charles „Wag” Bennett, będąc pod wrażeniem Schwarzeneggera, zaoferował mu swoje treningi. Ponieważ Schwarzenegger miał niewiele pieniędzy, Bennett zaprosił go do swojego rodzinnego domu, w którym miał urządzoną siłownię. Dzięki specjalnemu programowi treningowemu wymyślonemu przez Bennetta, Schwarzenegger poprawił swoją muskulaturę i siłę w nogach. Pobyt w Londynie zaowocował także opanowaniem podstaw języka angielskiego. W tym samym roku, Schwarzenegger miał okazję spotkać swojego idola z dzieciństwa Rega Parka, który później został jego przyjacielem i mentorem. Ciężkie treningi opłaciły się i już w 1967 r. Schwarzenegger zdobył swój pierwszy tytuł Mr. Universe. Dzięki temu w wieku dwudziestu lat stał się najmłodszym zwycięzcą tych zawodów[4]. Później wygrał je jeszcze trzy razy z rzędu. Po zawodach wrócił do Monachium, gdzie chodził do szkoły i pracował. Codziennie też ćwiczył od czterech do sześciu godzin. Swojemu przyjacielowi Rogerowi C. Fieldowi często powtarzał, że kiedyś zostanie największym aktorem.

Emigracja do USA
Schwarzenegger od dziesiątego roku życia marzył o wyjeździe do USA, a w kulturystyce upatrywał przepustki, która mu to umożliwi[5]. We wrześniu 1968 r. jego marzenie się spełniło. Mając dwadzieścia jeden lat i ledwie podstawową znajomość języka przybył do Stanów. „Oczywiście, kiedy przyjechałem do tego kraju mój akcent był bardzo zły i mówiłem z bardzo silnym (niemieckim) akcentem, który był przeszkodą, gdy rozpoczynałem karierę aktorską”. W celu poprawy języka brał lekcje angielskiego w Santa Monica College w Kalifornii, a potem na University of Wisconsin–Superior zrobił korespondencyjny kurs z biznesu i międzynarodowej ekonomii, po którym w 1979 r. otrzymał dyplom i stopień licencjacki. Po przybyciu do USA rozpoczął szkolenie w Gold’s Gym w Los Angeles, pod okiem Joe Weidera. Poznał w tym czasie dwóch zawodowych zapaśników Rica Drasina i Billy’ego Grahama. W 1970 r. w wieku 23 lat po raz pierwszy zdobył prestiżowy tytuł Mr. Olympia. Potem wygrywał go jeszcze siedmiokrotnie[4]. W 1977 r. ukazał się autobiograficzno-treningowy przewodnik pt. Arnold: The Education of a Bodybuilder, który odniósł ogromny sukces.
Zajmująca się prawem imigracyjnym firma Siskind & Susser stwierdziła (na przełomie lat 60 i 70-tych), że Schwarzenegger mógł być nielegalnym imigrantem z powodu naruszenia warunków wizy. W 2002 r. gazeta LA Weekly napisała, że Schwarzenegger jest najsławniejszym imigrantem w Ameryce, który „pokonał gruby austriacki akcent i niespodziewanie wyszedł ze środowiska kulturystyki, by stać się w latach 90-tych największą gwiazdą filmu na świecie”[5].

Kariera kulturysty
Arnold Schwarzenegger rozpoczął karierę jako kulturysta, wielokrotnie zdobywając nagrody w prestiżowych konkursach: Mr. World, Mr. Universe, Mr. International, Mr. Europe, oraz siedmiokrotnie tytuł Mr. Olympia. Jego muskulatura (wzrost 188 cm, waga 115 kg, obwód bicepsa 56 cm, obwód klatki piersiowej 155 cm, obwód w pasie 86 cm) w opinii wielu osób zapewniła mu tytuł “kulturysty wszech czasów” (Mr. Everything).

Kariera filmowa
Karierę aktorską rozpoczął grając tytułową rolę w filmie Herkules w Nowym Jorku (1970), następnie przyszły Conan Barbarzyńca (1982), Conan Niszczyciel (1984), Terminator (1984), Czerwona Sonja (1985), Commando (1985), Predator (1987), Uciekinier (1987), Czerwona gorączka (1988), Gliniarz w przedszkolu (1990), Pamięć absolutna (1990), Terminator 2: Dzień sądu (1991), Prawdziwe kłamstwa (1994), Świąteczna gorączka (1996), Egzekutor (1996), Batman i Robin (1997). W jego filmografii znajduje się też dokument Pumping Iron (1977), dokumentujący jego przygotowania do konkursów Mr. Universe i Mr. Olympia.
Arnold Schwarzenegger w 2003 roku, kiedy został gubernatorem Kalifornii, skończył z karierą aktorską. Od tego czasu zagrał epizodyczne role w trzech filmach. Ostatni z nich to Niezniszczalni 2 z 2012, gdzie zagrał rolę Trencha.

Kariera polityczna
Schwarzenegger jest członkiem Partii Republikańskiej. Za swój wzór uważa prezydenta Ronalda Reagana. Podobnie jak on popiera wolny rynek, jednak w kwestiach obyczajowych wykazuje bardziej liberalne podejście.
Karierę polityczną rozpoczął w latach 90. jako przewodniczący prezydenckiej rady do spraw kultury fizycznej i sportu za prezydentury George’a Busha seniora oraz później stanowej rady w Kalifornii za gubernatora Petera Wilsona. W 2003 wystartował w wyborach na gubernatora stanu Kalifornia, odbywających się w związku z odwołaniem demokraty Graya Davisa. W trakcie kampanii oskarżany był o niemoralne prowadzenie się, a nawet o wyznawanie ideologii narodowego socjalizmu, wyborcy jednak nie dali wiary tym pogłoskom i większością 55,4% głosów odwołali Davisa, po czym 48,6% wybrali Schwarzeneggera.
Jako gubernator Arnold Schwarzenegger zmniejszył podatki i ograniczył przywileje socjalne, zmniejszając koszty prowadzenia biznesu. Przez dłuższy czas cieszył się wysokim poparciem (rzędu 65%). Po przegranym referendum w sprawie cięć socjalnych i negatywnej kampanii pod jego adresem przeprowadzonej przez związki zawodowe, to poparcie nieco się zmniejszyło. Jednak w listopadzie 2006 roku Schwarzenegger ponownie bez problemu wygrał wybory, zdobywając 56,0% głosów.
Od dnia rozpoczęcia sprawowania urzędu nie ułaskawił żadnego skazańca (w tym czasie wykonano trzy wyroki śmierci).
Przez dłuższy czas spekulowano na temat możliwości ubiegania się przez Schwarzeneggera o urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych po końcu drugiej kadencji prezydenta George’a W. Busha. Pomysł upadł, gdyż wymagałoby to uchwalenia poprawki do konstytucji – obecnie prezydentem może zostać jedynie osoba, która urodziła się na terenie należącym do Stanów Zjednoczonych. W USA obowiązuje bowiem prawo ziemi.

Filmografia
Aktor
Herkules w Nowym Jorku (Hercules in New York, 1970) jako Hercules
Ulice San Francisco (The Streets of San Francisco, 1972-1977) jako Joe Schmidt, kulturysta
Niedosyt (Stay Hungry, 1976) jako Joe Santo
Pumping Iron (Pumping Iron, 1977) jako on sam, kulturysta
Łowcy rupieci (Scavenger Hunt, 1979) jako Lars
Kaktus Jack (1979) jako Nieznajomy Piękniś u boku Kirka Douglasa
Conan Barbarzyńca (Conan the Barbarian, 1982) jako Conan
Conan Niszczyciel (Conan the Destroyer, 1984) jako Conan
Terminator (The Terminator, 1984) jako Terminator
Komando (Commando, 1985) jako John
Czerwona Sonja (Red Sonja, 1985) jako Kalidor
Jak to się robi w Chicago (Raw Deal, 1986) jako Kaminski
Predator (1987) jako Major Alan ‘Dutch’ Schaeffer
Uciekinier (The Running Man, 1987) jako Ben Richards
Bliźniacy (Twins, 1988) jako Julius Benedict
Czerwona gorączka (Red Heat, 1988) jako Ivan Danko
Gliniarz w przedszkolu (Kindergarten Cop, 1990) jako John Kimble
Pamięć absolutna (Total Recall, 1990) jako Quaid
Terminator 2: Dzień sądu (Terminator 2: Judgment Day, 1991) jako Terminator
Bohater ostatniej akcji (Last Action Hero, 1993) jako Jack Slater
Junior (1994) jako Dr Alex Hesse
Prawdziwe kłamstwa (True Lies, 1994) jako Harry Tasker
Egzekutor (Eraser, 1996) jako Śledczy John “Egzekutor” Kruger
Świąteczna gorączka (Jingle All the Way, 1996) jako Howard Langston
Batman i Robin (Batman & Robin, 1997) jako Mr. Freeze / Dr Victor Fries
I stanie się koniec (End of Days, 1999) jako Jericho Cane
6. dzień (The 6th day, 2000) jako Adam Gibson
Na własną rękę (Collateral Damage, 2002) jako Gordon Brewer
Terminator 3: Bunt maszyn (Terminator 3: Rise of the Machines, 2003) jako Terminator
W 80 dni dookoła świata (Around the World in 80 Days, 2004) jako Książę Hapi
Dzieciak i ja (The Kid & I, 2005)
Niezniszczalni (The Expendables, 2010) jako Trench
Niezniszczalni 2 (The Expendables 2, 2012) Trench
Black Sands (2012) jako Nieznajomy
The Last Stand (2013) jako szeryf Ray Owens
The Tomb (2013) jako Church

Reżyser
Opowieści z krypty (Tales from the Crypt, 1989-1996)
Święta w Connecticut (Christmas in Connecticut, 1992)

Producent
6. dzień (The 6th day, 2000)
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Vanessy

Vanessa Lynn Williams, znana jako Vaness Williams (ur. 18 marca 1963 roku w Tarrytown, w stanie Nowego Jorku[1]) – amerykańska piosenkarka, autorka tekstów piosenek i aktorka.
Córka Mulata Miltona Williamsa i Afroamerykanki Helen, dorastała w klasie średniej wraz z młodszym bratem Chrisem w Millwood, w stanie Nowego Jorku. Uczyła się gry na fortepianie i rogu. W 1981 roku otrzymała stypendium z Uniwersytetu Syracuse w nowojorskim Syracuse. W 1983 roku zdobyła tytuł Miss Nowego Jorku i następnie startowała do wyborów Miss Ameryki w Atlantic City. W dniu 17 września 1983 roku była pierwszą czarnoskórą Amerykanką, która zwyciężyła konkurs Miss Ameryki, lecz gdy ujawniono jej zdjęcia w negliżu dla magazynu Penthouse z 1982 roku, 24 lipca 1984 roku została zmuszona do oddania korony najpiękniejszej Amerykanki.
Swoją karierę ekranową zapoczątkowała gościnnym udziałem w serialach: NBC Partnerki w kryminale (Partners in Crime, 1984) z Loni Anderson, ABC T.J. Hooker (1986) z Williamem Shatnerem i Heather Locklear oraz sitcomie ABC Statek miłości (The Love Boat, 1986) z Tedem McGinleyem i Teri Hatcher. Na kinowym ekranie zadebiutowała w komedii romantycznej Podrywacz artysta (The Pick-up Artist, 1987) u boku Roberta Downeya Jr., Dennisa Hoppera, Danny’ego Aiello i Harveya Keitela.
W 1988 roku ukazał się jej debiutancki album “The Right Stuff”, który przyniósł dużą popularność, status złotej płyty, przychylność krytyków i trzy nominacje do nagrody Grammy. Zagrała w dramacie sci-fi Harley Davidson i Marlboro Man (Harley Davidson and the Marlboro Man, 1991) z Mickeyem Rourke, Donem Johnsonem i Danielem Baldwinem, sitcomie NBC Bajer z Bel-Air (The Fresh Prince of Bel-Air, 1992) z Willem Smithem, thrillerze Egzekutor (Eraser, 1996) u boku Arnolda Schwarzeneggera, Jamesa Caana i Jamesa Coburna. W 1994 roku za rolę w musicalu Freda Ebba na podstawie powieści Manuela Puiga Pocałunek kobiety pająka (Kiss of the Spider Woman) otrzymała Theatre World Award.
Druga płyta pt. “The Comfort Zone” (1991), podobnie jak i kolejna “The Sweetest Days” (1994) zdobyły status platynowej. Za kreację Hazel Scott w telewizyjnym dramacie biograficznym Buntownik XX wieku (Keep the Faith, Baby, 2000) odebrała nagrodę Złotej Satelity. W 2006 roku przyjęła rolę wyrafinowanej Wilhelminy Slater, wieloletniej dyrektor artystycznej pisma “Mode”, która bardzo liczyła na stanowisko naczelnej w serialu ABC Brzydula Betty (Ugly Betty). Po zakończeniu produkcji “Brzyduli…” stacja ABC zatrzymała Vanessę, która przyjęła rolę Renee Perry w Gotowych na wszystko, współlokatorki Lynette Scavo z czasów college’u.[2][3]

Edukacja

Williams studiował grę na fortepianie i waltorni dorastanie, ale był najbardziej zainteresowany śpiewanie i pisanie piosenek. Otrzymała stypendium i uczęszczał Syracuse University jako jednego Musical Theatre Arts głównych 1981/83. [ potrzebne źródło ] Przerwała naukę w Syrakuzach podczas jej drugiego roku wypełniać swoje obowiązki jako Miss America , a następnie w lewo na uniwersytet, aby skupić się na niej kariera rozrywki. Dwadzieścia pięć lat później ukończył Syracuse zdobywając jej pozostałych kredytów uczelni przez jej doświadczeń życiowych. Williams wydał adres konwokacyjny 10 maja 2008 r., do 480 innych studentów w Kolegium Sztuk Wizualnych i widowiskowej. Ona powiedziała:

Minęło 25 lat od czasu, kiedy był studentem tutaj. To po prostu przyniósł do domu, co moja wiadomość była, co jest pielęgnować moment, te dni są niezastąpione i są początkiem końca życia. [8] [9]

Konkursy i tytuł Miss America

Williams startował w Syracuse panny (University) konkursie piękności , kiedy musical campus była w został odwołany w 1983 roku. Po zdobyciu tytułu Miss Syracuse, Williams wygrała Miss New York koronę w 1983 roku, i udał się do rywalizacji o tytuł Miss Ameryki w krajowym konkursie w Atlantic City . Przed ostatnią noc konkurencji, Williams wygrał oba Wstępne konkursy – talent i strój kąpielowy – na początku tygodnia (uwaga: każdy dzień Wstępne konkursy zwycięzców ogłoszono, dlatego nie może być aż sześć “wstępna” zwycięzców, po trzy dla Talent i strój. Aby wygrać “wstępna” w obu jest silny prekursor do sukcesu w finale.) Ona została koronowana Miss Ameryki 1984 w dniu 17 września 1983 roku, stając się pierwszym African American, aby zdobyć tytuł. [1]

Panowanie Williamsa jako Miss Ameryki, nie obyło się bez problemów i kontrowersji. Po raz pierwszy w historii, korowód, panująca Miss America był celem gróźb śmierci i nienawiści mail. [10]

Dziesięć miesięcy w jej panowania jako Miss America, otrzymała anonimowy telefon z informacją, że jej nagie zdjęcia zrobione przed jej dzień korowód miał powierzchnię. Williams uważa fotografie były prywatne i zostały zniszczone. Twierdzi, że nigdy nie podpisał zwolnienie zezwalające na zdjęcia, które mają być stosowane [11]

Geneza zdjęć sięgają 1982 roku, kiedy pracowała jako artysta asystenta i makijaż dla Mount Kisco, Nowy Jork fotograf Tom Chiapel. Zdaniem Williamsa Chiapel poradził jej że chciał wypróbować “nową koncepcję sylwetki z dwóch modeli.” Fotografował Williams i inna kobieta w kilku Nude pozach, w tym symulowanym lesbijskim seksie . [12]

Hugh Hefner , wydawca Playboya , początkowo był oferowany zdjęcia, ale odwrócił je w dół. Później, Hefner może wyjaśniać, dlaczego w People Weekly “, Vanessa Williams jest piękną kobietą. Nigdy nie było mowy o naszym interesie, w fotografii. Ale wyraźnie nie zostało zatwierdzone i dlatego będą one źródłem znacznych zażenowania do niej, zdecydowaliśmy się nie publikować. Byliśmy również świadomi, że była pierwszą czarnoskórą Miss America “. Dni później, Bob Guccione , wydawca Penthouse , zapowiedział, że jego magazyn będzie publikować zdjęcia w ich 1984 wrześniowym wydaniu, i zapłaciliśmy Chiapel za prawa do nich bez zgody Williamsa. Według PBS dokumentalny Miss America, issue Williamsa Penthouse ostatecznie przynieść Guccione do 14.000.000 dolarów gratka. [10]

Po dniach szaleństwem mediów i sponsorów grozi wycofaniem się z nadchodzącym 1985 korowód, Williams czuł presji przez Miss Ameryki urzędników korowód do dymisji, i to na konferencji prasowej 23 lipca 1984 roku. Tytuł następnie poszedł pierwszym runner-up, Suzette Charles także African American. Na początku września 1984 roku, Williams złożył 500.000.000 dolarów pozew przeciwko Chiapel i Guccione, który opuściła rok później. [13]

Mimo, że zrezygnował z wypełniania obowiązków bieżącego Miss America, Williams pozwolono zachować Bejeweled koronę i pieniądze stypendialny i jest oficjalnie uznany przez Miss America Organization jako “Miss America 1984”, Charles jest rozpoznawany jako “Miss America 1984b”. [14]
Kariera muzyczna

Williams wydała swój debiutancki album, The Right Stuff w 1988 roku. Pierwszy singiel, “The Right Stuff”, odniósł sukces na wykresie R & B, a drugi singiel ” On ma Look “znaleziono podobny sukces na tym samym wykresie. Trzeci singiel, ” Dreamin ‘ “, był pop hitem, stając Williamsa 1-ty top 10 hit na liście Billboard Hot 100 , osiągając na # 8, a jej pierwsza liczba jeden na Hot R & B / Hip-Hop Songs wykresie. Album osiągnął status złota w Stanach Zjednoczonych i zdobył jej trzy nagrody Grammy nominacje, w tym jeden dla Najlepszego Nowego Artysty .

Jej drugi album Comfort Zone stał się największym sukcesem w jej karierze muzycznej. Singiel ” Running Back To You “osiągnął górną dwadzieścia na Hot 100, a górna pozycja Hot R & B / Hip-Hop Songs chart w dniu 5 października 1991 roku. Inne single włączone ” strefy komfortu “(# 2 R & B),” Tylko na dzisiaj “(# 26 Pop), cover The Isley Brothers ‘” do zrobienia “(# 3 R & B), a klub tylko hit” Freedom Dance (Pobierz za darmo!) “. Najbardziej udany singiel z płyty, jak również jej największym hitem do dnia dzisiejszego, jest ” Save najlepsze na “. Osiągnął nr 1 w Stanach Zjednoczonych, gdzie pozostał przez pięć tygodni, jak również # 1 w Australii, Holandii i Kanady, i był w top 5 w Japonii, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Album sprzedał się w 2,2 milionów egzemplarzy w USA w swoim czasie uwalniania i od tamtej pory certyfikat potrójną platyną w Stanach Zjednoczonych przez RIAA , złota w Kanadzie przez CRIA i platyny w Wielkiej Brytanii przez BPI . Comfort Zone zdobył Williams pięć Grammy Award.

The Sweetest Days , jej trzeci album, wydany w 1994 r. do opinii wysoce korzystne. Album ujrzał oddział Williams się i skosztować innych stylów muzycznych, które obejmowały jazz , hip hop , rock, i łacina tematyce nagrań takich jak “Never Betcha” i “nie można uruchomić”, zarówno pisemnej, i wyprodukowanych przez Babyface . Inne single z albumu obejmowały dorosłych współczesny i taniec przeboju ” The Way, że kochasz “i tytułowy utwór” The Sweetest Days “. Album został platyną w USA przez RIAA i zdobył jej dwie nominacje do nagrody Grammy.

Inne wersje zawierają dwa albumy świąteczne, Bright Star , wydany w 1996 roku, a Srebrny & Gold w 2004 r.; Dalej w 1997 r. i Everlasting Love w 2005 roku, wraz z największymi-Hits kompilacji wydanej w 1998 roku, oraz szereg innych opracowań wydała ponad lata.

Wybitne spektakle wykresów z kolejnych albumów, filmów i telewizji Soundtracks znalazły się piosenki ” Love Is “, który w duecie z Brian McKnight , Golden Globe i nagrodzonego Oscarem ” Colors of the Wind “,” Where Do We Go stąd? “i” Oh How The Years Go By “. W sumie Williams sprzedał ponad sześć milionów płyt i otrzymał nominacje do nagrody Grammy 15.

W maju 2009 roku przeprowadzono dwa koncerty w hotelu Tropicana and Casino w Atlantic City do wyprzedane tłumy.

W dniu 2 czerwca 2009 roku, ukazał się jej album studyjny na 8-ty Concord Records zatytułowany The Real Thing . Oferuje on utwory napisane i / lub wyprodukowanych przez Babyface , Stevie Wonder , Bill Withers , Bebel Gilberto i Rideout Rex. Williams opisał album jako “hybryda samby, bossa novy, niektóre salsa, a także niektóre pop i R & B”. Tytułowa piosenka ” The Real Thing “, czwarty singiel z albumu, zadebiutował na # 6 na liście Billboard Hot Dance Club Songs wykresie. [15]

Williams pracuje nad nowym albumem, ma zostać wydany w 2012 [16]
Kariera Aktorstwo
Williams marca 2012
Role teatralne

Williams rozszerzyła jej wznoszenia się muzyczny w teatralnej roli, kiedy został obsadzony w broadwayowskiej produkcji Pocałunek kobiety pająka w 1994 roku. Brała udział w Tony i nominację do Drama Desk Award nominowany za rolę Czarownicy w Stephen Sondheim S ” do lasu w ożywienie na wystawie w 2002 roku, który zawierał utwory zrewidowane dla niej.

Inne ważniejsze role teatralne to m.in. role w Carmen Jones w The Kennedy Center , off-Broadway produkcje One Man Band i Checkmates i New York City Center ‘s bisy! Great American Musical in Concert, St Kobieta Louis.

W 2010 roku Williams wystąpił w nowej rewii broadwayowskim musicalu wraz z Barbarą Cooka , Tom Wopat i Leslie Kritzer prawo, Sondheim na Sondheima , spojrzenie na Stephena Sondheima poprzez swoją muzykę, film i wywiady utrwalone. Reżyseria : James Lapine , Sondheim trwał od 19 marca do 13 czerwca w Studio 54 w Nowym Jorku. [17]
Film fabularny role

Williams pojawił się w kilku filmach fabularnych. Jej najważniejszym zadaniem było w 1997 filmie Soul Food , za którą zdobył nagrodę NAACP Image Award dla Najlepszej Aktorki w Motion Picture . Williams pojawił się w 1991 kultowego klasycznego filmu Harley Davidson i Marlboro Man . Ona również zagrała z Arnolda Schwarzeneggera w filmie Eraser naprzeciwko Chayanne w Dance With Me .

W 2007 r. Williams powrócił na duży ekran w roli głównej w dwóch niezależnych filmów. Pierwszym był mój brat , za którą zdobył nagrody dla Najlepszego aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Harlemie, afrykańsko-amerykańskich kobiet w kinie i na Festiwalu Filmowym w Santa Barbara Film Festival afrykańskiego dziedzictwa, a istotą sekund a potem przyszła Miłość . W 2009 roku zagrała u boku Miley Cyrus w Hannah Montana: The Movie . [18]

Ona gwiazd na nadchodzącego filmu Radca Małżeństwo . [19]
Telewizor

Pierwszy występ Williamsa telewizor był na 1984 epizod The Love Boat , grając samą siebie. Ona następnie pojawiał się gościnnie na wielu wystawach, w tym TJ Hooker , The Fresh Prince of Bel-Air , Saturday Night Live , Star Trek: Deep Space Nine , LateLine , MADtv , Ally McBeal i Boomtown .

Jej występy w filmach telewizyjnych i seriale m.in. Perry Mason: Przypadek wyciszony Singera i The Jacksons: An American Dream jako Suzanne de Passe . W 1995 roku Williams zagrała Rose Alvares w wersji telewizyjnej Bye Bye Birdie , Broadway muzycznego z 1950 roku. Grała nimfa Calypso w 1997 Entertainment Hallmark miniserialu Odyssey , w którym wystąpili Armand Assante . Wyglądała jak Ebony Scrooge Ebenezer Scrooge postać w zaktualizowanej Karola Dickensa opowieść ‘ Christmas Carol nazywany divy Christmas Carol. W 2001 roku Williams wystąpił w Lifetime filmu kablowej o życiu Henrietty Delille , Courage to Love. W 2003 r. Williams czytać narracji skroń Herndon Durham od narracji WPA niewolników w HBO dokumentalnych Memories Unchained: Odczyty z opowiadań slave . Na początku 2006 roku zagrała w krótko UPN dramacie South Beach .

W 2006 r. Williams otrzymał znaczną uwagę mediów na jej komiksu / villainess roli dawnego modelu / magazyn dyrektora kreatywnego odwrócił redaktor naczelny Wilhelmina Slater w ABC komediowego serialu Brzydula Betty . Jej występ w serialu spowodowała nominację za wybitną rolę drugoplanową Obejrzyj 59-szy Primetime Emmy Awards . [20] Świadczy również swojego głosu głównej postaci w PBS Kids wersji Filmy Mama Mirabelle domu . W 2008 i 2009 roku została ponownie nominowana do Najlepsza aktorka drugoplanowa w serialu komediowym Brzydula Betty.
Projektant pracuje na jego twórczości dla “Prawdy” Heart Red Dress Collection 2004 (Williams wzorowany sukienkę).

Williams dołączył do obsady Desperate Housewives do siódmego sezonu. [21] Williams wciela Renee Perry , stary przyjaciel wyższa / rywalem Lynette Scavo ( Felicity Huffman ), jako nowego vixen na Wisteria Lane, przesuwając się późno Edie Britt ‘s stary dom.

W 2012 roku będzie ona gwiazdą na nadchodzącym ABC nadprzyrodzonego serialu 666 Park Avenue . [22] [23]
Inne występy medialne

Williams wystąpił w reklamach RadioShack . Ona jest spokesmodel Rozwiązanie Proactiv , i był pierwszym Afroamerykaninem spokesmodel L’Oréal kosmetyków w późnych latach 1990. Jej inne media występy m.in. pozytywną odmładzające pasta Crest Effects , popierając Disneyland i Universal Studios w reklamie VisitCalifornia dla telewizji brytyjskiej i irlandzkiej, w 2008 roku, a gospodarzem 6. Doroczna 2008 TV Awards Lądowanie show.

Ona pojawiła się na Kto chce być milionerem w 2000 jako zawodnik, a po raz kolejny w dniu 10 sierpnia 2009 r. jako gość sławna podczas występu w 10. rocznicę prime-time edycjach specjalnych, wygrywając $ 50,000 za jej miłość.

W reklamie, która rozpoczęła się w czasie Super Bowl XLVI w 2012, Williams wyraził nową postać Pani Brown, brązowy M & M . [24]
Konflikt Nazwa

Williams jest najczęściej odwołuje i publicznie uznany po prostu jako “Vanessa Williams”. Nie jest to jednak sporadyczne pomyłki z podobnej nazwie aktorka Vanessa A. Williams , która jest zaledwie dwa miesiące młodszy.

Donoszono, że Williams dowiedziała się Vanessa A. w 1980 roku, kiedy jej New York University rejestrator powiedział jej, że inny, podobnie w wieku studentów o tej samej nazwie iz tym samym stanie się stosowane. [25] [26] Kiedy Williams pojawił się jako Miss America w A Day Parade Macy Dziękczynienia , Vanessa A. przypadkowo otrzymała czek na wyglądzie, która wróciła. [25]

W obszarze działania, dwa pobiegł do konfliktu nazw, gdy Screen Actors Guild zasadami zabronione duplikat nazewnictwa sceniczną. Vanessa A. zarejestrowała nazwę “Vanessa Williams” Po pierwsze, [25] , tak kompromis Williams czasami zapisywane jako “Vanessa L. Williams” działając kredytów. Do związku zamieszanie, obie aktorki zagrała w wersji dramatu Soul Food (Williams w filmowej wersji, a Vanessa A. w swojej adaptacji serialu ). Screen Actors Guild w końcu wziął sprawy do arbitrażu, i zdecydował, że obie aktorki mogłaby wykorzystać profesjonalną nazwę “Vanessa Williams”. [26] Dzisiaj, wyeksponowany Williams doprowadził do stowarzyszenia bardziej dominującego z pseudonimem “Vanessa Williams”, więc bardzo, że jest szeroko się wyłącznie przypisać do niej. Ona jest w dobro jako takie w amerykańskim serialu Brzydula Betty i Desperate Housewives. Williams jest właścicielem domeny internetowej vanessawilliams.com nazwy. Dziś młodsza Vanessa Williams jest najczęściej publicznie i zawodowo określany jako “Vanessa A. Williams”.

Życie prywatne
Była dwukrotnie mężatką: od 2 stycznia 1987 do 1997 z Ramonem Herveyem, z którym ma dwie córki – Melanie (ur. 1987) i Jillian (ur. 1989) oraz syna Devina (ur. 1993), następnie (od 26 września 1999 do sierpnia 2004) kanadyjskim koszykarzem i aktorem Rickiem Foxem, z którym ma córkę Sashę Gabriellę (ur. 1 maja 2000).

Filmografia
filmy kinowe
2008: Hannah Montana. Film
2007: And Then Came Love jako Juile
2006: Mój brat (My Brother) jako L’Tisha Morton
2004: Wakacje rodziny Johnsonów (Johnson Family Vacation) jako Dorothy Johnson
2000: Shaft jako Carmen Vasquez
1999: Zbuntowana klasa (Light It Up) jako Audrey McDonald
1999: Elmo (The Adventures of Elmo In Grouchland) jako Królowa Odpadów
1998: Miłosna samba jako Ruby Sinclair
1997: Przepis na życie (Soul Food) jako Teri
1997: Gangster (Hoodlum) jako Francine Hughes
1996: Egzekutor (Eraser) jako Lee Cullen
1994: Score with Chicks
1991: Harley Davidson i Marlboro Man (Harley Davidson and the Marlboro Man) jako Lulu Daniels
1991: Sobowtór (Another You) jako Gloria
1988: Na celowniku (Under the Gun) jako Samantha Richards
1987: Podrywacz artysta (The Pick-up Artist) jako Rae, dziewczyna z psem

filmy TV
2007: Piękny świat brzyduli Betty (The Beautiful World of Ugly Betty) jako Narrator/Wilhelmina Slater
2004: Na zawołanie (Beck and Call) jako Zoe
2002: Buntownik XX wieku (Keep the Faith, Baby) jako Hazel Scott
2001: Trzecia Wojna Światowa (WW3) jako M.J. Blake
2000: Kolęda primadonny (A Diva’s Christmas Carol) jako Ebony Scrooge
2000: Don Kichot (Don Quixote) jako Dulcinea/Aldonza
2000: Odważna miłość (The Courage to Love) jako Matka Henriette Delille
1998: Sport przyszłości (Futuresport) jako Alexandra ‘Alex’ Torres
1997: Odyseja (The Odyssey) jako Calypso
1995: Bye Bye Birdie jako Rose Alvarez
1995: Nic nie trwa wiecznie (Nothing Lasts Forever) jako Dr Kathy ‘Kat’ Hunter
1992: Jacksonowie: Amerykański sen (The Jacksons: An American Dream) jako Suzanne de Passe
1992: Stompin’ at the Savoy jako Pauline
1990: Perry Mason: Urwany śpiew (Perry Mason: The Case of the Silenced Singer) jako Terri Knight
1990: O chłopcu, który kochał Boże Narodzenie (The Kid Who Loved Christmas) jako Lynette Parks
1989: Bez Osłonek (Full Exposure: The Sex Tapes Scandal) jako Valentine Hayward
1980: “Miłosna samba” jako Ruby

seriale TV
2010 – 2012: Gotowe na wszystko (Desperate Housewives) jako Renee Perry
2006 – 2010: Brzydula Betty (Ugly Betty) jako Wilhelmina Slater
2006: South Beach jako Elizabeth
2003: Puls miasta (Boomtown) jako detektyw Katherine Pierce
2002: Ally McBeal jako Sheila Hunt
2000: Światowy styl (Style World) jako Gospodarz
1999: Lekarze z Miasta Aniołów (L.A. Doctors) jako Dr Leanne Barrows
1997: Między braćmi (Between Brothers) jako Rebecca
1996: Star Trek: Stacja kosmiczna (Star Trek: Deep Space Nine) jako Arandis
1992: Bajer z Bel-Air (The Fresh Prince of Bel-Air) jako Danny Mitchell
1986: Statek miłości (The Love Boat)
1986: T.J. Hooker jako Pat Williamson
1984: Partnerki w kryminale (Partners in Crime) jako Roselle Robins

Dyskografia
albumy studyjne
6 czerwca 1988 : The Right Stuff, wyd. Wing/Mercury
20 sierpnia 1991: The Comfort Zone, wyd. Wing/Mercury
6 grudnia 1994: The Sweetest Days, wyd. Wing/Mercury
5 listopada 1996: Star Bright, wyd. Mercury
26 sierpnia 1997: Next, wyd. Mercury
12 października 2004: Silver & Gold, wyd. Lava/Atlantic
25 stycznia 2005: Everlasting Love, wyd. Lava/Atlantic

składanki
17 listopada 1998: Greatest Hits: The First Ten Years, wyd. Mercury
23 września 2003: The Christmas Collection: The Best Of
7 października 2003: 20th Century Masters – The Millennium Collection: The Best Of Vanessa Williams, wyd. Mercury
13 stycznia 2004: Love Songs, wyd. Mercury
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 117 razy, 1 wizyt dzisiaj)