Andrzej Żuławski i Sophie Marceau


marceau-zulawskiAndrzej i Sophie byli parą od 1984 do 2001 r.

Partnerzy:
Andrzeja
Małgorzata Braunek
Sophie Marceau 1984-01
Weronika Rosati 2008
Sophie
Andrzej Żuławski 1984-01
Jim Lemley 2001-06
Christopher Lambert 2007 do dzisiaj

 

Biografia Andrzeja
Andrzej Żuławski (ur. 22 listopada 1940 we Lwowie) – polski reżyser filmowy, pisarz, scenarzysta, aktor.
Po wojnie w wieku pięciu lat wyjechał wraz z rodziną do Francji, gdzie ukończył szkołę i studiował na IDHEC i na Sorbonie (wydział filozoficzny). Był redaktorem magazynu “Film”, asystentem Andrzeja Wajdy przy kręceniu filmów: Samson (1961), Miłość dwudziestolatków (1962), Popioły (1965). Jako aktor zazwyczaj odtwarzał role drugoplanowe, ale grywał czasami też główne postacie (m.in. w Tristesse et beauté u boku Charlotte Rampling i Myriem Roussel). W 2002 zagrał w filmie Les Liaisons dangereuses, uwspółcześnionej adaptacji powieści Choderlos de Laclos Niebezpieczne związki jako Antoine Gercourt.
W 2001 otrzymał Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, a w 2002 francuski Order Legii Honorowej.
O swoim życiu i twórczości opowiada w książce Żuławski. Przewodnik Krytyki Politycznej, wywiad rzeka, Piotr Kletowski i Piotr Marecki, Warszawa 2008 (ISBN 978-83-61006-38-1).
Okres od listopada 2007 do listopada 2008 opisał w dzienniku pt. Nocnik; książka została wycofana ze sprzedaży po wyroku sądu, na wniosek Weroniki Rosati, poczuwającej się do pierwowzoru głównej bohaterki [1].

Filmografia (chronologia zstępująca)
Filmy kinowe
Wierność (La fidelite) – swobodna adaptacja barokowej powieści psychologicznej Marie de Lafayette Księżna de Cleves (Francja, 2000, w roli głównej Sophie Marceau)
Szamanka – według scenariusza Manueli Gretkowskiej (Polska, 1996, grają Iwona Petry (tj. Petrykowska) i Bogusław Linda)
Błękitna nuta (La note bleue) – film o Fryderyku Chopinie, ilustrowany jego muzyką, z pianistą Januszem Olejniczakiem w roli głównej (Francja, 1991, gra także Sophie Marceau)
Borys Godunow (Boris Godounov) – adaptacja opery Modesta Musorgskiego (Francja, 1989; w roli tytułowej gra i śpiewa Ruggero Raimondi)
Moje noce są piękniejsze niż wasze dni (Mes nuits sont plus belles que vos jours) (Francja, 1989, gra m.in. Sophie Marceau)
Narwana miłość (lub: Lewa miłość) (L’amour braque) – swobodna adaptacja powieści Fiodora Dostojewskiego Idiota (1985, gra m.in. Sophie Marceau, po raz pierwszy u Żuławskiego)
Kobieta publiczna (La femme publique) – ze swobodnym nawiązaniem fabularnym do powieści Fiodora Dostojewskiego Biesy (Francja, 1984, w roli głównej Valérie Kaprisky)
Opętanie (Possession) (Francja – Berlin Zachodni, 1981, w rolach głównych: Isabelle Adjani i Sam Neill)
Na srebrnym globie – swobodna adaptacja Trylogii Księżycowej Jerzego Żuławskiego (Polska, 1976 – 1987); film przerwany w trakcie produkcji, składający się w 80% z materiału właściwego, dokończony po kilku latach z wykorzystaniem komentarza reżysera i dokręconych ujęć współczesnych w 1987, zaprezentowany w 1988, w rolach głównych: Iwona Bielska, Jerzy Trela, Andrzej Seweryn)
Najważniejsze to kochać (lub: Ważne, by kochać) (L’important c’est d’aimer) (Francja, 1975, w rolach głównych: Romy Schneider i Klaus Kinski)
Diabeł (Polska, 1972; film zatrzymany przez cenzurę prewencyjną PRL; premiera: 1988, w rolach głównych: Leszek Teleszyński, Wojciech Pszoniak, Małgorzata Braunek)
Trzecia część nocy (Polska, 1971, w rolach głównych: Leszek Teleszyński i Małgorzata Braunek) – pełnometrażowy debiut fabularny

Filmy telewizyjne
Pieśń triumfującej miłości (Polska 1967, premiera 1969) – film fabularny telewizyjny (26 min.), oryginalnie nakręcony w kolorze, ale prezentowany głównie w wersji czarno-białej, adaptacja opowiadania Iwana Turgieniewa, gra m.in. Beata Tyszkiewicz
Pavoncello (Polska, 1967) – debiut, film fabularny telewizyjny (27 min.), oryginalnie nakręcony w kolorze, ale prezentowany głównie w wersji czarno-białej, adaptacja opowiadania Stefana Żeromskiego

Twórczość prozatorska
Nocnik 2010
Te panie 2007
Bóg 2006
Cnota 2005
Zapach księżyca 2005
Bilet miesięczny 2004
Listy do domu 1996
Pan Śmiertelny 2003
O niej 2003
Jako nic 2002
We dwoje 2002
Niewierność 2001
Zaułek pokory 2000
Perseidy 1999
W niebie miecz mój jest pijany 1997
Małpa o krwawiącym sercu 1997
Kikimora 1997
Juki podróżne 1994
Piekielnicy 1994
Moliwda 1994 – esej historyczny dotyczący XVIII wieku; bohaterami są Jakub Frank i Antoni Kossakowski, zwany Moliwdą
Jonasz 1993
Ogród miłosny 1993
W oczach tygrysa 1993
Był sad 1992 (wyd. po fr. jako: Il était un verger)
Lity bór 1991

Nagrody filmowe
2008: Nagroda za Całokształt Twórczości dla Reżysera ze Szczególną Wrażliwością Wizualną na XVI Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych Camerimage
2002: Złota Żaba dla polskiego duetu reżyser-operator; wspólnie z Andrzejem J. Jaroszewiczem na 10 Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych Camerimage
1982: Złoty Asteroid za film “Possession” na Niędzynarodowym Festiwalu Filmów Fantastycznych w Triest.
1973: Nagroda “Jantara” za film “Trzecia część nocy”na I Międzynarodowych Spotkaniach Filmowych “Młodzież na ekranie” w Koszalinie

Rodzina
Jest synem pisarza i dyplomaty Mirosława Żuławskiego. Ojciec trzech synów : Xawery Żuławski ze związku z Małgorzatą Braunek, Ignacy (ur. 1978) ze związku z polską malarką Hanną Wolską[2] i Vincent (ur.1994) ze związku z Sophie Marceau[3], Jest też stryjecznym wnukiem pisarza Jerzego Żuławskiego, autora tzw. “trylogii księżycowej”, którą Andrzej Żuławski zaadaptował na potrzeby filmu w obrazie “Na Srebrnym Globie”.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Biografia Sophie

Sophie Marceau (właściwie Sophie Danièle Sylvie Maupu) (ur. 17 listopada 1966 w Paryżu, Francja) – francuska aktorka filmowa, także reżyserka i scenarzystka.
Zadebiutowała w wieku czternastu lat główną rolą w młodzieżowym filmie Prywatka (1980) Claude’a Pinoteau. Film okazał się przebojem we Francji co ułatwiło karierę młodej aktorce. Za rolę w filmie Prywatka 2 (1982) otrzymała w 1983 r. nagrodę Cezara dla najbardziej obiecującej aktorki.
W 1985 zagrała w filmie Andrzeja Żuławskiego – Narwana miłość. Ta rola rozpoczęła wieloletnią współpracę z tym reżyserem.
Jej pierwszą anglojęzyczną rolą była postać księżniczki Isabelle w Braveheart. Waleczne serce (1995) Mela Gibsona.
W 1995 zadebiutowała jako reżyser i scenarzysta filmu krótkometrażowego Świt na opak. W 2002 ponownie stanęła za kamerą, tym razem pełnometrażowego filmu Pomówmy o miłości. Za reżyserię tego filmu otrzymała nagrodę na World Film Festival – Montreal w 2002 r.
2 grudnia 2006 roku prowadziła wraz z Maciejem Stuhrem galę wręczenia Europejskich Nagród Filmowych w Warszawie.
Dwukrotnie wybrana najpiękniejszą kobietą świata.

Kariera Film
Nagrody Cezara (1996)
W lutym 1980 roku, a jej matka Marceau natknąłem agencji modelu szuka nastolatków. Marceau miał zdjęcia zrobione w agencji, ale nie sądzę, by coś z tego wyniknie. W tym samym czasie, Françoise Menidrey, rzucając dyrektor Claude’a Pinoteau w Boum La (1980), zwróciła się do agencji modelek Polecamy nowy nastolatek projektu. Po obejrzeniu sitowia, Alain Poire, dyrektor Spółki Gaumont Film podpisany Marceau kontraktu długoterminowego. La Boum był film hitem, nie tylko we Francji, gdzie 4,5 milion bilety zostały sprzedane, ale kilka innych krajów europejskich i Japonia. [ potrzebne źródło ] W 1981 roku Marceau debiutowała śpiewając francuskiej piosenkarki François Valéry na rekord „Dream in Blue”, napisany przez Delanoë. [ potrzebne źródło ]
W 1982 roku, w wieku lat 15, Marceau odkupił swój kontrakt z Gaumont za milion franków francuskich . [4] Pożyczyła większość pieniędzy. Po zagraniu roli w sequelu filmowej La Boum 2 (1982), koncentruje się na bardziej Marceau ról dramatycznych, w tym Fort Saganne w 1984 z Gérard Depardieu i Catherine Deneuve , Joyeuses Pâques (Happy Easter) w 1984 roku, L’amour Braque i Police w 1985 roku, i Descente aux enfers (Descent Into Hell) w 1986 roku. W 1988 roku zagrała w L’étudiante (Student) i Chouans!. Tego roku Marceau został nazwany Najlepsza aktorka Romantic na Międzynarodowym Festiwalu romantycznych Filmy za rolę w Chouans! [5]
W 1989 roku zagrał w Marceau Mes nuits sont powiększonej Belles que vos jours (Moje noce są piękniejsze niż wasze dni), który został skierowany przez swojego długoletniego chłopaka, Andrzeja Żuławskiego . W 1990 roku zagrała w Pacific Palisades i La note bleue, jej trzeci film wyreżyserowany przez swego towarzysza. W 1991 roku wybrałem się do teatru w Eurydice , który przyniósł Marceau Moliere Award dla Najlepszej debiutantki. [5] Przez 1990 Marceau zaczął tworzyć mniej dramatycznych filmów, takich jak Fanfan komedii w 1993 i La fille de D ‚ Artagnan w 1994-zarówno popularne w Europie i na świecie. Tego roku, wróciła do teatru jako Elizy Dolittle w Pigmalion. [5]
Marceau osiągnąć międzynarodowe uznanie w 1995 roku jako Księżniczka Isabelle w Mela Gibsona Braveheart . Tego roku, była częścią zespołu międzynarodowych uczestników francuskiego filmu w reżyserii Michelangelo Antonioniego i Wima Wendersa , Beyond the Clouds . W 1997 roku, że nadal jej ciąg udanych filmów z Firelight Williama Nicholsona, nakręcony w Anglii, Marquise Vera Belmont to, nakręcony we Francji, Bernard Rose Anna Karenina . W 1999 roku zagrał w Hippolyta A Snu nocy letniej , i stał villainess main henchwoman dziewczyna Bonda w jej roli jako Elektra King w The World Is Not Enough . W 2000 roku Marceau ponownie zagrał z jej ówczesnym chłopakiem, Andrzeja Żuławskiego sfilmować La Fidélité. [5]

Wybrana filmografia
1980 – Prywatka jako Vic
1982 – Prywatka 2 jako Vic
1984 – Fort Saganne jako Madeleine de Saint-Ilette
1985 – Narwana miłość jako Mary
1985 – Policja jako Noria
1986 – Zejście do piekieł jako Lola
1988 – Studentka jako Valentine
1988 – Szuani! jako Celine
1989 – Moje noce są piękniejsze niż wasze dni jako Blanche
1990 – Pacific Palisades jako Bernardette
1990 – Błękitna nuta jako Solange
1991 – Pożegnalny List (Pour Sasha) jako Laura
1993 – Fanfan jako Fanfan
1994 – Córka d’Artagnana jako Eloise
1995 – Braveheart. Waleczne serce jako księżniczka Izabela
1997 – Markiza
1997 – Anna Karenina jako Anna Karenina
1997 – Blask ognia (Firelight) jako Elisabeth Laurier
1999 – Sen nocy letniej
1999 – Zagubione znalezione jako Lila Dubois
1999 – Świat to za mało jako Elektra King
2000 – Wierność jako Clelia
2001 – Belfegor – upiór Luwru
2003 – Alex i Emma jako Polina
2003 – Zostaję! jako Marie-Dominique
2004 – À ce soir jako Nelly
2005 – Anthony Zimmer jako Chiara Manzoni
2007 – Kobieta z Deauville jako Victoria / Lucie
2008 – LOL (Laughing Out Loud) ® jako Anne
2008 – Kobieta na Marsie, mężczyzna na Wenus jako Adriane
2008 – Siła odwagi jako Louise Desfontaines
2008 – Nie oglądaj się jako Jeanne
2009 – Przyjaciel u boku (L’Homme de chevet) jako Muriel
2010 – L’Âge de raison jako Margaret / Marguerite

Rodzina
W życiu prywatnym była związana przez kilkanaście lat z Andrzejem Żuławskim, z którym ma syna, Vincenta, urodzonego 24 lipca 1994 roku. Prywatnie związana z Christopherem Lambertem.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 670 razy, 1 wizyt dzisiaj)