Andrzej Seweryn i Katarzyna Kubacka wzięli ślub?

Seweryn i KubackaZnany aktor Andrzej Seweryn (69 l.) podobno ożenił się po raz piąty. Wybranką artysty jest Katarzyna Kubacka (48 l.), organizatorka festiwali i była nauczycielka.

Kameralny ślub pary odbył się w polskiej ambasadzie w Rzymie w gronie najbliższej rodziny – dowiedział się “Fakt”.

Małżonkowie poznali się w 2011 roku w Koninie. Aktor gościł tam ze sztuką oraz uczestniczył w specjalnym pokazie filmu “Różyczka”. Co ciekawe, był wtedy jeszcze mężem libańskiej aktorki Mireille Maalouf, z którą ma syna Maximiliena (ślub w 1988 roku).

W przeszłości aktor był żonaty także z Bogusławą Blajfer (1970-73), Krystyną Jandą (1974-79, córka Maria) i Laurence Bourdil (1982-87, syn Yann).

Na stałe Seweryn mieszka we Francji – jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego dostał angaż w prestiżowej Comedie-Francaise. Nad Sekwaną ma niespełna stumetrowe mieszkanie.

Nowożeńcy miesiąc miodowy spędzą w Rzymie.
źródło: pomponik.pl

Biografia Andrzeja

Andrzej Teodor Seweryn (ur. 25 kwietnia 1946 w Heilbronn[1]) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, dyrektor naczelny Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie.

W młodości należał do walterowców[2].

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1968), studiował na roku m.in. z Piotrem Fronczewskim.

W listopadzie 1968 Andrzej Seweryn został aresztowany za produkcję i kolportaż ulotek skierowanych przeciwko interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Został osadzony w tzw. więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie. Zwolnienie uzyskał na mocy amnestii z lipca 1969. W drugiej połowie lat 70. prowadził zbiórkę pieniędzy na rzecz Komitetu Obrony Robotników, był inwigilowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa PRL[3].

15 sierpnia 1968 zadebiutował jako aktor teatralny. Od tegoż roku do 1980 był członkiem zespołu aktorskiego Teatru Ateneum w Warszawie[1]. W pierwszej połowie lat 70. wykładał na stołecznej PWST[4]. Grywał w Teatrze Telewizji, większą rolę filmową otrzymał w 1970, gdy zagrał w Albumie polskim Jana Rybkowskiego[1]. Wystąpił w wielu filmach Andrzeja Wajdy (Ziemia obiecana, Dyrygent, Pan Tadeusz, Zemsta), grał także m.in. u Agnieszki Holland, Stevena Spielberga, Jerzego Hoffmana i Jacka Bromskiego[1][5].

W 1980 wyjechał do Francji, gdzie pozostał w związku z wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego[4]. Został aktorem teatrów francuskich i kinowych produkcji filmowych. Zaangażowany – jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego – do jednego z najbardziej prestiżowych teatrów na świecie Comédie-Française (1993). Był profesorem w École nationale supérieure des arts et techniques du théâtre w Lyonie oraz w Conservatoire national supérieur d’art dramatique (CNSAD) w Paryżu[6]. W 2006 zadebiutował jako reżyser filmowy swoim obrazem Kto nigdy nie żył… z Michałem Żebrowskim w roli głównej.

Na stałe do Polski powrócił w 2010, zamieszkując w Warszawie. 1 stycznia 2011 objął stanowisko dyrektora Teatru Polskiego[7].

Został także członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010[8] oraz w 2015[9].

Życie prywatne
Był mężem Bogusławy Blajfer (1970–1973), następnie aktorki Krystyny Jandy (1974–1979), z którą ma córkę Marię Seweryn, również aktorkę. Jego trzecią żoną była Laurence Bourdil (1982–1987), z którą ma syna Yanna, a czwartą Mireille Maalouf, z którą ma syna Maximiliena[10]. Piątą żoną aktora w 2015 została Katarzyna Kubacka. Jego krewnym był Wojciech Seweryn[11].

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia
1980 – Srebrny Niedźwiedź za rolę w Dyrygencie na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie
1994 – Główna nagroda aktorska za rolę w Amoku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Kairze
1994 – Order Sztuki i Literatury (Francja)
1996 – Nagroda im. Stanisława Ignacego Witkiewicza
1997 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[12]
1999 – Narodowy Order Zasługi (Francja)
2000 – Nagroda Telewizji Polskiej za rolę w filmie Prymas. Trzy lata z tysiąca na XXV Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
2001 – Nagroda Złotej Kaczki za rolę w filmie Prymas. Trzy lata z tysiąca
2006 – Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis
2006 – Legia Honorowa (Francja)
2008 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[13]
2009 – Nagroda Specjalna im. Zbyszka Cybulskiego (odmówił jej przyjęcia, nie zgadzając się z uzasadnieniem werdyktu jury)[14]

Wybrana filmografia
Filmy fabularne[1][5]
1964: Beata jako uczeń w klasie Beaty
1968: Wniebowstąpienie jako Niemiec
1970: Album polski jako Tomek
1973: Dziewczyna i gołębie jako Stach, brat Edka
1973: Przejście podziemne jako Michał
1974: Ziemia obiecana jako Maks Baum
1975: Noce i dnie jako Anzelm Ostrzeński, syn Michaliny i Daniela
1975: Zaklęte rewiry jako Henek (głos)
1975: Opadły liście z drzew jako Smukły
1975: Obrazki z życia jako Prawdziwy literat
1976: Człowiek z marmuru jako Lektor
1977: Granica jako Zenon Ziembiewicz
1978: Roman i Magda jako Roman Barwiński
1978: Bestia jako Ksiądz
1978: Bez znieczulenia jako Jacek Rościszewski
1979: Golem jako Lekarz „tworzący” Pernata
1979: Kung-fu jako Marek Kamiński
1979: Dyrygent jako Adam Pietryk
1979: Manchmal Besucht der Neffe die Tante jako Diener
1981: Człowiek z żelaza jako kapitan Wirski
1981: Dziecinne pytania jako Bogdan
1982: Danton jako Bourdon
1982: Rosa
1983: Marynia jako Edward Bukacki
1984: Haute Mer
1986: Kobieta mego życia (La femme de ma vie) jako Bernard
1986: La Coda del diavolo jako Optyk
1986: Qui trop embrasse… jako L’ami d’Anne
1987: Na srebrnym globie jako Marek
1989: Rewolucja Francuska (La révolution française) jako Maximilien de Robespierre
1990: La bonne âme du Setchouan jako Wang
1991: Wyrok (La condanna) jako Giovanni Malatesta
1992: Indochiny (Indochine) jako Hebrard
1993: Amok jako Steiner
1993: Lista Schindlera (Schindler’s List) jako Julian Scherner
1994: Podróż na wschód jako Jakub
1995: Całkowite zaćmienie (Total Eclipse) jako Maute De Fleurville
1997: Lucie Aubrac jako pułkownik Schlondorff
1997: Gąszcz jako Andrzej
1997: Genealogia zbrodni (Généalogies d’un crime) jako Christian
1998: Billboard jako Dyrektor agencji reklamowej
1999: Pan Tadeusz jako Sędzia
1999: Ogniem i mieczem jako Jeremi Wiśniowiecki
2000: Prymas. Trzy lata z tysiąca jako Stefan Wyszyński
2002: Zemsta jako rejent Milczek
2003: Par amour jako François
2003: Dom Juan jako Dom Juan
2004: Jak dwie krople wody (À ton image) jako profesor Cardoze
2006: Kto nigdy nie żył… jako ordynator
2007: Cyrano de Bergerac jako Le comte de Guiche
2007: Nightwatching jako Piers Hasselburg
2007: L’âge de l’amour jako André
2008: Możliwość wyspy (La possibilité d’une île) jako Slotan
2008: Fanny jako Panisse
2009: Les précieuses ridicules jako Mascarille/La Grange
2010: Różyczka jako Adam Warczewski vel Janusz Wajner
2011: Uwikłanie
2012: Bitwa pod Wiedniem jako Jan Andrzej Morsztyn
2012: Sęp jako prof. Reatorski

Seriale telewizyjne[1]
1972: Chłopi jako Michał, bratanek organisty
1973: Wielka miłość Balzaka jako przyjaciel Balzaca
1973: Stawiam na Tolka Banana jako Szymek Krusz vel Tolek Banan (głos)
1975: Dyrektorzy jako inżynier Krzysztof Szymczak
1975: Ziemia obiecana jako Baum Maks
1976: Polskie drogi jako Sturmbahnfuhrer Kliefhorn
1977: Noce i dnie jako Anzelm Ostrzeński, syn Michaliny i Daniela
1978: Rodzina Połanieckich jako Edward Bukacki
1979–1981: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy jako Hipolit Cegielski
1989: The Mahabharata jako Yudhishthira
1990: Napoleon (Napoléon et l’Europe) jako Aleksander III Romanow
1994: Syn szewca (Le fils du cordonnier) jako Célestin
2000: Ogniem i mieczem jako Jeremi Wiśniowiecki
2007: Ekipa jako Prezydent Julian Szczęsny
2008–2009: 39 i pół jako Dyrektor teatru
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 1 200 razy, 1 wizyt dzisiaj)