Andres Iniesta i Anna Ortiz wzięli ślub

iniesta-ortizŚlub odbył się w zamku Tamarit w miejscowości Altafulla. Zawodnik reprezentacji Hiszpanii zdecydował się wziąć ślub 8 lipca 2012, ponieważ w Barcelonie gra z numerem “8” na koszulce.
Młodzi są parą od czterech lat. W kwietniu 2011 roku urodziła im się córka Valeria. Ceremonię cywilną na zamku Tamarit poprowadził burmistrz prowincji Tarragona Jose Felix Ballesteros. Natomiast przyjęcie weselne odbyło się w lokalnej restauracji “Mas de’n Ros”. Wśród 700 zaproszonych gości znaleźli się m.in. byli trenerzy Barcelony: Josep Guardiola, Frank Rijkaard i Louis van Gaal, byli selekcjonerzy reprezentacji Hiszpanii Luis Aragones i Jose Antonio Camacho oraz obecny Vicente del Bosque. Spośród piłkarzy obecni byli m.in. Iker Casillas z narzeczoną Sarą Carbonero, Gerard Pique z piosenkarką Shakirą, Lionel Messi, Xavi Hernandez, Samuel Eto’o i wielu innych

Iniesta został wybrany najlepszym piłkarzem Euro 2012.

Biografia Andrésa
Andrés Iniesta Luján (wym. [anˈdɾes iˈnjesta luˈxan]; ur. 11 maja 1984 w Fuentealbilla, Hiszpania) – piłkarz hiszpański grający na pozycji ofensywnego pomocnika.

FC Barcelona
Andrés Iniesta do FC Barcelony dołączył w 1996 roku po turnieju w Brunette, gdzie występował w zespole Albacete Balompié. Od samego początku był bardzo skromny. Po przenosinach do Barcelony niezwykle tęsknił za swoją rodziną, lecz postanowił pozostać w La Masii. Jego idolem był Pep Guardiola, którego plakat wisiał w pokoju małego Iniesty. Szybko okazało się, że młodzieniec ma wielki talent do gry. Gdy miał 16 lat został zaproszony na treningi pierwszej drużyny. „Ten dzieciak wyśle nas wszystkich na emeryturę”, powiedział wówczas Pep Guardiola w rozmowie z Xavim Hernándezem. Iniesta w drużynach juniorskich błyskawicznie przechodził przez kolejne sekcje klubu. Od sezonu 2000/ 2001 został włączony do kadry FC Barcelony B, a 22 grudnia 2001 roku, znalazł się na ławce rezerwowych w ligowym spotkaniu z Espanyolem.
W pierwszym zespole zadebiutował 29 października 2002 roku, pod wodzą Louisa van Gaala w spotkaniu z Club Brugge w ramach Ligi Mistrzów. Iniesta otrzymał szansę gry w wyniku kontuzji podstawowego rozgrywającego drużyny – Xaviego. Dzięki absencji „mózgu” FC Barcelony, mógł pokazać swoje umiejętności całemu piłkarskiemu światu. Od sezonu 2003/2004 Iniesta stał się członkiem pierwszego zespołu Dumy Katalonii. W latach 2004/ 2005 wystąpił w 37 z 38 spotkań ligowych, był to najlepszy wynik z całego zespołu (wchodził przeważnie jako zmiennik Xaviego). Rok później kontuzji doznał Xavi, co ułatwiło Inieście grę w pierwszym składzie FC Barcelony. Młodzieńca bardzo wychwalał ówczesny trener Frank Rijkaard, z którym Duma Katalonii wygrała Ligę Mistrzów oraz zdobyła mistrzostwo Hiszpanii. 22 sierpnia 2006 roku, Iniesta jako kapitan drużyny podniósł w górę trofeum Joana Gampera po zwycięstwie 4:0 nad Bayernem Monachium.
Kiedy w 2007 roku zespół opuścił Ludovic Giuly, Hiszpan zamienił swój dotychczasowy numer 24 na 8. 19 lipca 2007 roku hiszpański dziennik Marca łączył Iniestę z przejściem do Real Madryt, którzy rzekomo byli skłonni zapłacić 60 000 000 euro. Hiszpan jeszcze tego samego dnia odpowiedział: „Jestem bardzo zaskoczony, nic o tym nie wiedziałem. Nie ma mowy o przenosinach do Madrytu. Chciałbym pozostać w Barcelonie, aż do piłkarskiej emerytury”. 25 stycznia 2008 roku przedłużył swój kontrakt do 2014 roku wraz klauzulą wykupu wynoszącą 150 milionów euro. We wrześniu 2008 roku, po odejściu byłych vice-kapitanów (Ronaldinho do Mediolanu i Deco do Chelsea), FC Barcelona zdecydowała się na wybór ich następców. Iniesta został wybrany trzecim vice-kapitanem, przed nim znajdowały się takie osobistości jak: Carles Puyol , Xavi i Victor Valdés. Co ciekawe cała czwórka była wychowankami Dumy Katalonii. W październikowym spotkaniu w ramach Ligi Mistrzów z FC Basel na Camp Nou, Iniesta odniósł kontuzję, która pierwotnie miała wyłączyć go z gry na 6 tygodni. Ostatecznie pojawił się na boisku dopiero 3 stycznia 2009 roku. Wszedł wówczas na boisko w 65 minucie spotkania z Realem Mallorca, zdobywając zwycięskiego gola. Miesiąc później w meczu z tym samym przeciwnikiem zagrał 250. spotkanie w barwach FC Barcelony.
6 maja 2009 roku zagrał w pamiętnym spotkaniu Ligi Mistrzów z Chelsea Londyn. Była już 91. minuta, Barcelona powoli żegnała się z nadzieją udziału w wielkim finale tych elitarnych rozgrywek. Jednak piłkę przed polem karnym futbolówkę dostał Iniesta i z pierwszej piłki, oddał strzał, dzięki któremu wszyscy kibice FC Barcelony oszaleli ze szczęścia. Blaugrana zakwalifikowała się tym samym do finału Ligi Mistrzów. Nikt nie spodziewał się takiego obrotu sprawy. 4 dni później Iniesta odniósł kolejny uraz w meczu z Villarreal na Camp Nou. Jednak udało mu się wystąpić w finale Ligi Mistrzów z Manchesterem United, który odbył się 27 maja 2009 roku. Barcelona ostatecznie i tym razem okazała się lepsza od rywali. Po tym spotkaniu na temat Iniesty wypowiedziało się kilka znanych osobistości m. in. Sir Alex Ferguson: „Nie mam obsesji na punkcie Messiego. Zdecydowanie wyżej cenię umiejętności Iniesty. On jest fantastyczny, swoją grą sprawia ogromne możliwości dla zespołu. Jego talent jest niesamowity. Jest niezwykle ważny dla Barcelony”. Natomiast Wayne Rooney nazwał Iniestę najlepszym piłkarzem na świecie. Po zakończeniu sezonu koledzy ofensywnie nastawionego pomocnika namówili go, aby napisał książkę. W efekcie powstało dzieło pod tytułem „Andrés Iniesta – Rok w raju”.
18 października 2009 roku, Iniesta znalazł się na liście 30 kandydatów do zdobycia Złotej Piłki. Był również nominowany do nagrody Piłkarza Roku obok Lionela Messiego i Xaviego. Ostatecznie wygrał Argentyńczyk, a Iniesta zajął piąte miejsce z 134. głosami. 27 listopada 2009 roku postanowił przedłużyć swój kontrakt do 2015 roku, klauzula wykupu została podniesiona ze 150 do 200 milionów euro[2].

Reprezentacja
Andrés Iniesta grał z sukcesami w juniorskich reprezentacjach Hiszpanii. W kategorii U-16 wywalczył Mistrzostwo Europy w 2001, a rok później powtórzył wyczyn z reprezentacją U-19. Zdobył też srebrny medal Młodzieżowych Mistrzostw Świata w 2003.
W pierwszej reprezentacji zadebiutował 27 maja 2006 w meczu z Rosją (4:0). Zagrał jeden mecz na mundialu w Niemczech – 90 minut z Arabią Saudyjską (3:0). Pierwszego gola dla reprezentacji seniorskiej Hiszpanii zdobył 7 lutego 2007 w meczu towarzyskim z Anglią.
W 2008 razem z reprezentacją Hiszpanii triumfował w mistrzostwach Europy. Przez cały turniej był jedną z bardziej wyróżniających się postaci i odgrywał ważną rolę w kadrze Aragonesa.
Andrés Iniesta znalazł się w składzie reprezentacji Hiszpanii na Mistrzostwa Świata 2010. 25 czerwca w meczu z Chile zdobył bramkę na 2:0, a Hiszpania wygrała ostatecznie 2:1. Został wybrany najlepszym zawodnikiem tamtego spotkania[3]. W 116. minucie finałowego meczu z Holandią strzelił jedyną bramkę w meczu dającą jego reprezentacji tytuł mistrza świata. Gola tego zadedykował Danielowi Jarquemu, pokazując koszulkę z napisem “Dani Jarque: siempre con nosotros” (“Dani Jarque: Zawsze z nami”). Jarque, były kapitan Espanyolu, zmarł w sierpniu 2009 na zawał serca. Pamiątkowa koszulka została wmurowana w stadion Espanyolu Barcelona[4].. Został również wybrany najlepszym zawodnikiem tego spotkania[5].
Na Mistrzostwach Europy w 2012 wraz z reprezentacją Hiszpanii zajął pierwsze miejsce. Został też uznany przez UEFA za najlepszego gracza turnieju.

Życie prywatne
Iniesta urodził się 11 maja 1984 roku w Fuentealbilla[1] jako syn José Antonia. Ma siostrę Maribel. 8 lipca 2012 roku wziął ślub z Anną Ortiz.[6] 3 kwietnia 2011 roku na świat przyszła ich córka Valeria.

Statystyki

(Stan na 8 maja 2010)

Klub     Sezon     Ligi krajowe     Puchary krajowe     Europejskie puchary     Inne     Razem
Występy     Gole     Występy     Gole     Występy     Gole     Występy     Gole     Występy     Gole
FC Barcelona B     2000-01     10     0     –     –     –     –     –     –     10     0
2001-02     30     3     –     –     –     –     –     –     30     3
2002-03     14     3     –     –     –     –     –     –     14     3
Razem –     54     –     –
FC Barcelona     2002-03     6     0     0     0     3     0     –     –     9     0
2003-04     11     1     3     1     3     0     –     –     17     2
2004-05     37     2     1     0     8     0     –     –     46     2
2005-06     33     0     4     0     11     1     1     0     49     1
2006-07     37     6     6     1     8     2     5     0     56     9
2007-08     31     3     7     0     11     1     –     –     49     4
2008-09     26     4     6     0     11     1     –     –     45     5
2009-10     28     1     3     0     9     0     1     0     41     1
Razem     209     17     30     2     64     5     7     0     310     24
W karierze     263     22     27     2     57     5     6     0     364     29
Gole w reprezentacji
#     Data     Miejsce     Przeciwnik     Gol     Wynik     Rozgrywki
1.     7 lutego 2007     Old Trafford, Manchester, Anglia     Anglia     0 – 1     0 – 1     Mecz towarzyski
2.     28 Marca 2007     ONO Estadi, Palma de Mallorca, Hiszpania     Islandia     1 – 0     1 – 0     Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008 (eliminacje)
3.     2 czerwca 2007     Stadion Skonto, Ryga, Łotwa     Łotwa     0 – 2     0 – 2     Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008 (eliminacje)
4.     8 września 2007     Laugardalsvöllur, Reykjavík, Islandia     Islandia     1 – 1     1 – 1     Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008 (eliminacje)
5.     17 listopada 2007     Santiago Bernabéu, Madryt, Hiszpania     Szwecja     2 – 0     3 – 0     Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008 (eliminacje)
6.     15 października 2008     Stadion Króla Baudouina I, Bruksela, Belgia     Belgia     1 – 1     1 – 2     kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
7.     25 czerwca 2010     Loftus Versfeld Stadium, Pretoria, Republika Południowej Afryki     Chile     0 – 2     1 – 2     Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010
8.     11 lipca 2010     Soccer City, Johannesburg, Republika Południowej Afryki     Holandia     0 – 1     0 – 1     Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010

Ostatnia aktualizacja: 8 lipca 2010[8]
Osiągnięcia
FC Barcelona

Mistrzostwo Hiszpanii: 2004/2005, 2005/2006, 2008/2009, 2009/2010,2010/2011

Liga Mistrzów: 2005/2006, 2008/2009, 2010/2011
Puchar Króla: 2008/2009, 2011/2012
Superpuchar Hiszpanii: 2005/2006, 2006/2007, 2008/2009,2009/2010
Superpuchar Europy: 2008/2009, 2010/2011
Klubowe mistrzostwa świata w piłce nożnej: 2009, 2011

Reprezentacja
Mistrzostwo Świata: 2010
Mistrzostwo Europy: 2008, 2012
Finał Mistrzostw Świata U-20: 2003
Mistrzostwo Europy U-19: 2002
Mistrzostwo Europy U-16: 2001

Indywidualne
Najlepszy zawodnik Mistrzostw Europy: 2012
Drugie miejsce w plebiscycie Złota Piłka FIFA: 2010
Jedenastka roku wg UEFA: 2009, 2010, 2011
Piłkarz roku w Hiszpanii: 2009
Najlepszy ofensywny pomocnik w Hiszpanii: 2009, 2011
Nagroda księcia Asturii: 2010
źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Odwiedzono 113 razy, 1 wizyt dzisiaj)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *